Laat maar komen!

by Kim Postma

"Terug naar Kim en René zou voor mij ideaal zijn. Maar ik ga toch niet de plaats innemen van kinderen die in nood zijn en daar naartoe moeten voor een crisis?' (Eric-Jan)
Af en toe geestig en zonder vals sentiment hebben Kim Postma en René Wokke hun ervaringen met crisisopvang van pubers in dit boek opgeschreven. Ruim tien jaar lang stelden zij hun woonschip Hendrik Jan in Amsterdam voor hen open. Het waren vaak levensbepalende ervaringen voor de jongeren, zoals ook blijkt uit hun eigen verhalen in het boek.
Kim en René delen hun onzekerheden en ook hun onvermijdelijke fouten met de lezer. Maar tonen eveneens hun onvoorwaardelijke betrokkenheid bij het welzijn van de aan hun zorgen toevertrouwde kinderen.
Kim Postma en René Wokke (†2018) werkten ten tijde van de zorg voor de kinderen beiden fulltime. Ze schakelden na een aanvankelijke, voorzichtige keuze voor weekendpleegzorg ruim tien jaar geleden over op crisisopvang voor pubers. "Het mocht wat spannender.'

142 pages, Hardcover

Published October 10, 2018

Reviews

[Mehsi · Rating 4 out of 5]

Een mooi boek over het werk van René en Kim. Ik vond het erg interessant om te lezen, we lezen over het werk wat ze doen, over waarom ze in de pleegzorg zijn gestapt, over de kinderen die ze in huis hadden (pubers en eerst ook nog peuters en jongere kinderen) en hoe zij hen een veilig huis gaven (of probeerden). Ook komen de kinderen aan het woord (jaren nadat en dan geven ze nog een kijkje hoe het voor ze was en ook hoe ze nu zijn). Ik heb dus echt genoten van dit boek. MAAR. Ja, er is een maar. En dat is dat dit boek erg chaotisch is geschreven. Soms lees je over x kind dat er iets gebeurd zonder enige inleiding, en dan later kom je daar weer op terug maar dan is het maanden voor dat gebeuren. Ik had ook niet gezien dat René was overleden (ik lees eigenlijk amper die pagina's voor het boek echt begint, ik ga gewoon meteen door naar het boek zelf) dus dat kwam erg plots. We gingen van we hebben even pauze en misschien willen we weer terug naar begrafenisrede. Ik was dan ook erg verrast en geschrokken.
Maar verder dus wel erg interessant geschreven, en ik zou het zeker ook aanraden.

[Elma Voogdt · Rating 4 out of 5]

Kim en René vertellen open en eerlijk over de crisisopvang, met alle goede maar ook nare kanten. Ieder puber die wordt opgevangen heeft zijn eigen verhaal en dient op een eigen manier opgevangen te worden. Als je het boekje leest besef ja dat Kim en René dit van nature in zich hebben. De opvangkinderen kijken met veel ” plezier” op hun periode van opvang terug, en hebben daar alsnog een goede basis gehad.
Een toegankelijk, inspirerend en openhartig maar ook bijzonder boekje want René en Kim werden samen met 4 andere fietsers slachtoffer van een aanslag in Tadzjikistan en werden bewust aangereden en aangevallen met messen. René overleefd de aanslag niet.

[Ivanka · Rating 4 out of 5]

Mooie uiteenzetting van herinneringen die van meerdere kanten belicht wordt. Krachtig, rakend, inspirerend

[Susanne · Rating 3 out of 5]

Een eerlijke representatie van crisisopvang, omdat je beide kanten van het verhaal hoort.