Ο Κήπος με τα Τριαντάφυλλα

by Σοφία Κραββαρίτη

Ένας κόσμος στον οποίο τα άψυχα υλικά παίρνουν ζωή για να μας διασκεδάζουν με τη δική τους στάση απέναντι στα πράγματα. Μια παράλληλη διάσταση όπου ένας κήπος μας τρομάζει, αλλά και μας συγκινεί με την αφοσίωσή του στην ιδιοκτήτρια. Μια φιλία κόντρα σε κάθε τι νορμάλ. Ένας έρωτας που στον πραγματικό κόσμο θα μπορούσε να ευδοκιμήσει. Μια πρωταγωνίστρια ενάντια σε όλα, ακόμα και τον ίδιο της τον εαυτό. Μια μεταφυσική μαύρη κωμωδία, σε ταξιδεύει με ταχύτητα στο ανέφικτο, με συνεπιβάτες το γέλιο, το δάκρυ και την απορία:

Είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά;

Η συγγραφέας:

Όταν ανακάλυψα τους δαίμονές μου, φοβήθηκα. Όταν γνώρισα τη συγγραφή, φοβήθηκαν εκείνοι εμένα... Τους άπλωσα το χέρι και τους κάλεσα κοντά μου. "Μη φοβάστε" τους μίλησα, "μαζί θα βαδίσουμε σ' ευωδιαστά μα και δύσκολα μονοπάτια. Μαζί θα μυρίσουμε το τριαντάφυλλο, μαζί και το αίμα".

156 pages, Paperback

Published January 1, 2018

Reviews

[Georgia Retetakou · Rating 4 out of 5]

Ο Κήπος με τα Τριαντάφυλλα είναι ένα βιβλίο που απο την αρχή ως το τέλος σε εκπλήσσει με την ταχύτητα του και την αναπάντεχη εξέλιξη του. Ένα βιβλίο που το ανακαλύπτεις σιγά σιγά. Είναι ένα μυθιστόρημα που η πραγματική του διάσταση ξεδιπλώνεται με έναν ιδιάζοντα τρόπο που ισορροπεί ανάμεσα στο ρομαντικό και το συναισθηματικό, Το κωμικό και το τραγικό, Το κυνικό και το αληθινό. Το κείμενο μεταμορφώνεται διαρκώς τόσο στις σκηνές, όσο και στους χαρακτήρες. Τόσο στις καταστάσεις, όσο και στις αληθινές προθέσεις που κρύβονται κάτω από την επιφάνεια των σκέψεων και των κινήσεων που αρχικά μας παρουσιάζονται.

Η Σόνια είναι μια γυναίκα αποφασιστική και δυναμική, Ξέρει να προσαρμόζεται σε όλες τις καταστάσεις που της παρουσιάζονται. Όμως ενώ αναζητά την αγάπη, την θαλπωρή και την ανταπόκριση στα πλούσια και γεμάτα συναισθήματα της. Πάντα συναντά έναν τοίχο μπροστά της. Όλες οι σχέσεις της καταλήγουν σε φιάσκο αποκαλύπτοντας διαρκώς τα συναισθηματικά της κενά και τις ανασφάλειες της που διαρκώς μεγαλώνουν. Τι φταίει αλήθεια και δεν μπορεί να βρει αυτό που πραγματικά θέλει; Θεωρεί πως εκείνη είναι εντάξει σε όλα. Είναι όμως έτσι; ή απλώς έτσι φαντάζεται; Διοχετεύει την απέραντη αγάπη της και την ευγνωμοσύνη της στα τριαντάφυλλα της. Ο κήπος με τα τριαντάφυλλα αποτελεί για εκείνη τον εσωτερικό δικό της κόσμο που την καταλαβαίνει την νιώθει και την φροντίζει. Μέσα από τραγελαφικές και κωμικοτραγικές καταστάσεις βιώνουμε την απελπιστική ανάγκη της Σόνιας να ακουστεί η φωνή της ψυχής της. Να ακουστούν τα θέλω της και οι ανάγκες της. Μέσα από τον εσωτερικό της κόσμο ο κήπος με τα τριαντάφυλλα θα αποκαλύψει όλα τα μυστικά της. Όλες τις κρυφές πτυχές του εαυτού της. Θα γίνει ο προστάτης της, αλλά και ο σύμμαχος της που θα κρατήσει για πάντα στην αγκαλιά του θανάσιμα μυστικά και ανομολόγητες αλήθειες.

Ένας κόσμος διαφορετικός και αλλιώτικος διαμορφώνεται μπροστά στα μάτια μας. Ένας κόσμος που τα άψυχα υλικά παίρνουν ζωή για να μας καθοδηγήσουν στην δικιά τους αλήθεια. Πόσες αναμνήσεις κουβαλάνε; Πόσα ξεσπάσματα και πόσες ευτυχισμένες στιγμές; Τα αντικείμενα που περιβάλλουν τον κόσμο μας στην ουσία αποτελούν τους αποδέκτες της ενέργειας μας είτε θετικής, είτε αρνητικής. Δίνουν όμως και εκείνα με την σειρά τους φως χρώμα, ήχο. Γεύση οσμή και αφή στις στιγμές μας σημαντικές ή λιγότερο σημαντικές. Η Ευαίσθητη πτυχή του βιβλίου βρίσκεται σε αυτή ακριβώς την ευφάνταστη και σημαντική εκδοχή να έχουν συμμετοχή και λόγο στις εξελίξεις τα άψυχα αντικείμενα. Η Κλεψύδρα που μετρά αντίστροφα τις στιγμές ευτυχίας. Η πυξίδα που θρηνεί την απώλεια και ψάχνει απεγνωσμένα να επαναπροσδιορίσει την χαμένη πορεία εκείνης. Τα έπιπλα και τα χαλιά που δέχονται όλη την φθορά των ανθρώπινων συναισθημάτων. Η συγγραφέας ξεφεύγοντας από τα καθιερωμένα καλούπια καταφέρνει να μας κεντρίσει όχι μόνο το ενδιαφέρον αλλά να μας τραβήξει στον δικό της μαγικό κόσμο. Εκεί όπου η πραγματικότητα μπλέκει με την φαντασία. Εκεί όπου το αληθινό ανακατεύεται περίτεχνα με το μεταφυσικό. Δεν είναι όμως μόνο το ύφος της γραφής που αλλάζει, μεταλλάζεται και εναλλάσσετε είναι και το ύφος της πλοκής που μπερδεύεται περίτεχνα.

Πότε Κεφάτη Κωμωδία. Πότε μεταφυσικό θρίλερ με αστυνομική πλοκή. Πότε μια αγωνιώδης καταδίωξη με τραγικές συνέπειες. Πότε μια εξομολόγηση δυνατή και ουσιαστική. Μπορεί άραγε να χωρέσουν όλα αυτά μαζί σε ένα κείμενο μόλις 156 σελίδων; Και όμως μπορούν. Γιατί η γραφή είναι πυκνογραμμένη και συμπυκνωμένη, Κομμάτια ενός ουσιαστικού και ολοκληρωμένου παζλ με προορισμό την πραγματική ανάγνωση των όσων έχει καλά κρυμμένα μέσα της η πρωταγωνίστρια. Των όσων δεν τολμά να ομολογήσει ή και αυτών των ξεκάθαρων συναισθημάτων που δεν έχει αντιληφθεί πόσο κοντά στην ζωή της βρίσκονται. Γιατί τις περισσότερες φορές η αλήθεια της ζωής μας και ο προορισμός μας, βρίσκεται σχεδόν πλάι μας.

Μια πρωτότυπη ιστορία μυστηρίου που σε οδηγεί σε αλήθειες για τις ανθρώπινες σχέσεις και για τις άγνωστες πτυχές της γυναικείας ψυχοσύνθεσης . Αστείο και κωμικό. Με αληθινό χιούμορ και με δραματικές δόσεις που αναδεικνύουν τα σκαμπανεβάσματα της δράσης και του ψυχικού φορτίου των ηρώων. Η Σοφία Κραββαρίτη αναμειγνύει το μυστήριο, το συναίσθημα και την φαντασία για να αποκαλύψει σε όλο της το μέγεθος την αλήθεια της ψυχής που διστάζει να φανερωθεί και κρύβεται αλλοιωμένη σε λάθος εντυπώσεις. Ο αναγνώστης πέφτει διαρκώς στην παγίδα για το πως τελικά θα διαμορφωθεί η ιστορία. Οι ανατροπές στο βιβλίο είναι πολλές. Καίριες και ειδικά κατευθυνόμενες να οδηγήσουν στα μεγάλα μηνύματα που θέλει να περάσει η συγγραφέας. Μέχρι να φτάσεις στον πυρήνα της πλοκής του θα έχεις νιώσει ένα ανεπαίσθητο διασκεδαστικό και αναγνωριστικό παιχνίδι γνωριμίας με τους ήρωες που θα σε τραβήξουν με τον δικό τους τρόπο στο κέντρο και στην ουσία της ιστορίας.

Η συγγραφέας έχει κατασκευάσει ένα δικό της ξεχωριστό αφηγηματικό κόσμο όπου θέση στην πλοκή και στις εξελίξεις δεν έχουν μόνο οι ζωντανοί πρωταγωνιστές αλλά και τα άψυχα αντικείμενα. Άβια όντα όπως μια κλεψύδρα ή μια πυξίδα. Αλλά και έμβια όντα, όπως τα τριαντάφυλλα παίζουν τον ρόλο τους σε μια παράσταση εξαιρετική με σκοπό να διασκεδάσει, να αφυπνίσει, να αναγνωρίσει τα κομμάτια του κάθε ξεχωριστού εαυτού. Η Μοναξιά, η απεγνωσμένη αναζήτηση της αγάπης, η επιτακτική ανάγκη για ανταπόκριση των συναισθημάτων. Η φιλία και η αέναη παντοτινή αγάπη που ξαναγεννά και αναγεννά από την αρχή ,στην ίδια ή σε άλλη διάσταση, την ψυχή που ποτέ δεν χάνεται μέσα στο χάος του άπειρου.

https://vivlionerga.blogspot.com/2018...

[Χρήστος Αναστασόπουλος · Rating 5 out of 5]

Ο κήπος με τα τριαντάφυλλα είναι ένα βιβλίο που δεν ανήκει σε καμία κατηγορία, είναι μια καινούργια κατηγορία από μόνο του, μια που τα έχει όλα. Αν δεν ήξερα πως το έχει γράψει η Σοφία, θα έλεγα πως συνεργάστηκαν οι Πέδρο Αλμαδόβαρ, Τιμ Μπάρτον και Κουέντιν Ταραντίνο. Όσοι γνωρίζουν αυτούς τους σκηνοθέτες καταλαβαίνουν απόλυτα τι θέλω να πω. Έχει μέσα του τον σουρεαλισμό του Αλβαδόβαρ, την μακάβρια τρυφερότητα και παιδικότητα του Μπάρτον και την ωμότητα του Ταραντίνο. Όλα αυτά σε συνδυασμό σε βάζουν σε αμέτρητες σκέψεις, ενώ ταυτόχρονα σου προσφέρουν διασκέδαση και γέλιο. Ο λόγος που αναφέρω σκηνοθέτες και όχι αντίστοιχους συγγραφείς, είναι γιατί διαβάζοντάς το ζωντανεύουν οι εικόνες και περνάνε μπροστά σου σαν σκηνές.
Τα μηνύματα που θέλει να περάσει η συγγραφέας είναι αμέτρητα και καλύτερα να τα ανακαλύψετε μόνοι σας. Εγώ θα εστιάσω σε μερικά, όπως η δύναμη της φιλίας, που δεν κρίνει, δεν κατακρίνει, παρά βρίσκεται πάντα εκεί για να βοηθήσει όταν υπάρχει πρόβλημα ή ακόμα και όταν δεν υπάρχει. Για τον φίλο δεν υπάρχει τίποτα ακραίο. Θα τα ακούσει όλα με την ίδια σοβαρότητα, όπως η Λίζα, που θα βοηθούσε άνετα τη φίλη της Σόνια, να οργανώσει ένα ταξίδι στον πλανήτη Κρόνο ή θα την βοηθήσει να φυτέψουν τις τριανταφυλλιές της στα σωστά μέρη.
Μας μιλάει για την εγκατάλειψη και την μοναξιά και το που μπορούν να οδηγήσουν έναν άνθρωπο όλα αυτά, όταν οι ευαίσθητες βάσεις της ψυχής του κλονιστούν.
Μας μιλάει για την απώλεια ενός αγαπημένου μας προσώπου και πώς ο καθένας περνάει αυτή τη φάση μόνος του, με τις όποιες επιπτώσεις.
Υπάρχουν αρκετές λέξεις, που μας κάνουν να αντιλαμβανόμαστε τη δύναμη που έχουν και πως μπορούν να μας επηρεάσουν θετικά ή αρνητικά. Κάποιες από αυτές είναι: τρελή, ψυχοφάρμακο, αδιαφορία, αγάπη! Θα σταθώ στην θετική που είναι η αγάπη.
Όλοι οι άνθρωποι έχουμε την ανάγκη να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε και σε αυτή την ιστορία βλέπουμε αμέτρητες εκφάνσεις της αγάπης, όπως φιλική, αδελφική και εννοείται πως η ερωτική κυριαρχεί.
Ξεκινώντας να διαβάζω την ιστορία, συνειδητοποίησα πως οι σχέσεις των ανθρώπων είναι αυτές που ταλανίζουν τη Σόνια αλλά και τη Σοφία, καθώς επίσης και τους υπόλοιπους ήρωες. Και ιδιαίτερα οι σχέσεις μεταξύ αντρών και γυναικών. Ο αιώνιος πόλεμος για την κατανόηση του ενός από τον άλλο. Οι ανάγκες των γυναικών ενάντια σε αυτές των αντρών.
Δεν είναι δύσκολο, απλά ακατόρθωτο, ένας άντρας να καταλάβει τη γυναικεία ψυχολογία και τούμπαλιν, μια γυναίκα δεν μπορεί με τίποτα να αισθανθεί, να μπει στη θέση και να καταλάβει τις ανάγκες ενός άντρα, καθώς και το πως σκέφτεται. Είναι πολύ απλά τα πράγματα, κάτι που αδυνατούν να κατανοήσουν όλες οι γυναίκες της γης. Τις περισσότερες ώρες της ημέρας δεν σκεφτόμαστε απολύτως τίποτα ή κάτι που θα φαντάζει εντελώς χαζό για να το μοιραστούμε, οπότε θα πρέπει να σταματήσετε επιτέλους να κάνετε απίστευτα σενάρια με το μυαλό σας, κάτι που ενδέχεται να κάνει η πρωταγωνίστρια Σόνια, μπορεί πάλι και όχι.
Η Σόνια είναι μια καθημερινή γυναίκα (όσο καθημερινή μπορεί να είναι η διπλανή μας στη δουλειά ή εκείνη πο�� κάθεται δίπλα μας στο λεωφορείο, άγνωστες μεταξύ αγνώστων δηλαδή, μα και τόσο οικείες συνάμα) που μοιράζεται τη ζωή και τους προβληματισμούς της. Έχει νοσταλγία για τα εφηβικά και μετεφηβικά χρόνια, όπως όλοι μας, μια που ήταν ξέγνοιαστα, γεμάτα ανεμελιά, χωρίς υποχρεώσεις και χωρίς τη σπουδαιότητα που όλοι μας προσδώσαμε αργότερα.
Η Σόνια μας μιλάει μέσα από τις σχέσεις της για την ανειλικρίνεια, τα παιχνίδια ενηλίκων που όλοι μας παίζουμε και τα ψέματα που λέμε χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος.
Η Σόνια έχει αμέτρητα αγαπημένα αντικείμενα μα το πιο αγαπημένο όλων φαίνεται να είναι μια πυξίδα. Μια πυξίδα που όλοι μας έχουμε ανάγκη όταν χανόμαστε. Αυτή η πυξίδα για τον καθένα μας είναι διαφορετική, αλλά το σίγουρο είναι πως όλοι έχουμε κι αν κάποιες φορές την χάνουμε, το θετικό είναι πως την ξαναβρίσκουμε.
Το βιβλίο αυτό είναι μια καθημερινή πυξίδα που κλείνει προς την αστυνομική πλευρά της ζωής, μα αν κουνηθείς λίγο, δείχνει και προς την αισθηματική. Αν κάνεις ένα βήμα βρίσκεσαι στην κωμική, την σουρεαλιστική και τέλος την μεταφυσική.
Τα έπιπλα και αντικείμενα που έχουν δική τους φωνή είναι που το κάνουν ακόμα πιο ιδιαίτερο και συναρπαστικό!

[Sylvia Macray · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο γεμάτο μαύρο χιούμορ, μια ηρωίδα διαφορετική και η ιστορία ανατρεπτική!
Απόλαυσα την "ζωντάνια" που έδωσε η συγγραφέας στα πράγματα.
Μία ιστορία που αρχικά νομίζεις πως είναι ερωτική, αλλά στην συνέχεια καταλαβαίνεις πως, όχι! Είναι πολλά περισσότερα. Σε παρασύρει σε σουρεαλιστικές καταστάσεις, καταλήγει σε αστυνομική ιστορία και εν τέλη καταλαβαίνεις πως όλα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με το παραφυσικό.
Υπήρξαν στιγμές που ανατρίχιασα και συγκινήθηκα και για μένα αυτό είναι αρκετό για να πω ότι - αν και μικρό βιβλίο για τα δικά μου δεδομένα, κατάφερε να με αγγίξει.
Η συγγραφέας καταφέρνει και κλείνει τον κύκλο όπως οφείλει να κάνει ένα καλό βιβλίο, αλλά κρατάει φανερά κάτι για τον εαυτό της, κάτι που θέλεις να μάθεις και ελπίζεις σε μια συνέχεια.
Ένα απολαυστικό ανάγνωσμα! Το συστήνω ανεπιφύλακτα!

[Σάνη Σωτηροπούλου · Rating 5 out of 5]

Ιδιαίτερο, πρωτότυπο και πολύ ευρηματικό! Δημιουργεί παντώς είδους συναισθήματα: λύπη, θυμό, γέλιο, αγωνία, και προπαντώς δε σε αφήνει να βαρεθείς!

[Kostas Boudoukos · Rating 5 out of 5]

Μόνο η δολοφονική φαντασία της Σοφίας Κραββαρίτη που συνδυάζεται με μια ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ και μια κρυμμένη αλλά εμφανή ευαισθησία θα μπορούσε να γεννήσει ένα τέτοιο βιβλίο. Γέλιο, κλάμα, αγωνία και πολύ φαντασία!!!