De Italiaanse postkoets: Waarin opgenomen: Een laars vol rozen

by Bertus Aafjes

Speelse reisimpressies, voornamelijk over Rome en omgeving.

156 pages, Paperback

First published January 1, 1962

About the author

Lambertus Jacobus Johannes Aafjes, known as Bertus Aafjes, was a Dutch auhor and poet whose work is marked by Catholicism.

Aafjes was born in Amsterdam. He wrote poems on the resistance to the German occupation during the World War II. He died in Venlo.

Between 1951 and 1973 he lived and worked on a real castle, the Castle Hoensbroek, near Maastricht in The Netherlands (see photo).

Reviews

[Emmy de Reus · Rating 3 out of 5]

Het zijn op zich best leuke verhaaltjes over de belevenissen en wederwaardigheden die de auteur gedurende zijn talloze Italië-reizen heeft ervaren. Op het moment van schrijven/publiceren van de bundel (1962) heeft Aafjes er al een dikke 30 jaar Italië 'op zitten' en hoewel ik aanneem dat het landschap ongetwijfeld nog dezelfde schoonheid bezit, zijn de beschrijvingen van de mensen en de volksaard ('de Italiaan', 'de Nederlandse toerist'...) hier en daar nogal stereotiep en gedateerd. Daarbij kwam me nu en dan koningin Maxima's opmerking 'Dé Nederlander bestaat niet' in gedachten (hoewel dat haar niet door iedereen in dank werd afgenomen). Nou ja, we leven ondertussen natuurlijk ook wel al wéér ruim 50 jaar later dan in de jaren '60 van de vorige eeuw...

[Stef Smulders · Rating 3 out of 5]

Aardig maar wat gedateerd (qua stijl en braafheid) boekje met meest los van elkaar staande verhalen. Mooie beschrijvingen van het landschap, leuke anekdotes over ontmoetingen met bijzondere Italianen. Alleen de stukken over wijze lessen voor toeristen vallen uit de toon, ze zijn te algemeen en te generaliserend. Opvallend is de bewering dat de Hollandse keuken veel beter is dan de gewone Italiaanse want die laatste bestaat alleen maar uit deegwaren als macaroni en spaghetti! Ook kunnen sommige opmerkingen echt niet meer, zoals die over de zwarte negerkardinalen die onder de scharlaken toog nog iets dierlijks verraden als kwamen ze zo uit het oerwoud... brrr. Ook de romantische weergave van de bedelaars kan mij niet bekoren.