Zaman onları birbirine ilikleyen bir mekanizmaya dönüşmüşken, Esila Karam yaşadıklarının gazabına uğradı ve bir gün, tavana baktığında gördüğü şey kendisi oldu.
Önce yansımaları, tavandan ona baktı.
Sonra kâbusları, onu gece yarıları uykularından etti.
Ve sanrıları, baktığı her yerde, görmekten korktuğu şey oldu.
Esila Karam, annesiyle babasının beraber işlediği bir cinayetti artık.
“Belki gittiğimizde seni biraz daha mahvederim, biraz daha hırpalanırsın ama beraber oluruz. Beraber uyur, beraber ayılırız. Benimle uyumayı seviyorsun değil mi?”
Çürük Vişne/ Veryansın - Emine Tavuz Serinin 2. kitabı olduğu için konudan bahsetmeyeceğim, konu hakkında bir fikir istiyorsanız 1. kitabın yorumunu yaptığım posta hesabımdan bakabilirsiniz (karışık bir cümle oldu ama olsun hfkfsjd). 1. kitabın sonundan sonra iyiki elimde varmış diyorum çünkü eğer olmasaydı büyük ihtimal kitabı bekleyemezdim. Ama şunu da söyleyeyim bu kitabın finali daha da iyi bitiyor. Asrın ve Esila'yı daha zorlu bir süreç bekliyor ve Asrın, geçmişini ve bilinmeyenleri daha da çok gün yüzüne çıkarıyor. Bu kitapta Asrın'ı biraz daha fazla sevdim, galiba bu her kitapta bir tık daha arttı çünkü 1. kitapta bir kapalı kutuydu ama burada biraz kutunun kapağı açıldığı için artık Asrın'ın geçmişini öğrenince aramızda bir bağ oluştu. Yazar betimleme dozunu çok iyi ayarlıyor bence, en ufak bir sıkılma olmadan okuyorsunuz ama betimleler az da değil yani kitapta basit bir dil yok ama ağır bir dilde, bu benim çok hoşuma giden bir durum hiçbir şey gereksiz uzatılmamış. Bu kitapta da Esila'ya arada gıcık olsamda kendimi onun yerine koyduğumda galiba bende onun yaptıklarını yapardım, yani bilemiyorum ama ruhu yaralı bir kıza göre çok çok güçlü. Herkese tavsiye ettiğim bir seri, mutlaka bir şans verin! Kendinize mükemmel davranın. 🤍 4.5/5
Bu kitapta, dramdan daha çok romantizm ağırlıklıydı ve kitap kesinlikle artı on sekiz. Ama çok çarpıcı ve azınızı bir karış açık bırakacak bir sonu vardı.