Η ιδιωτική μου αντωνυμία

by Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης

Εστιάζοντας σε περιστατικά που έχουν αφήσει ισχυρό αποτύπωμα στην ψυχή και στον νου ενός αγοριού που μεγαλώνει στα χρόνια της Μεταπολίτευσης σε ένα χωριό της Μακεδονίας, ο συγγραφέας προσπαθεί να διασώσει από τη λήθη έναν κόσμο που έχει πια οριστικά χαθεί, την παραδοσιακή αγροτική κοινωνία, χωρίς όμως να ενδίδει στην εξιδανίκευση ή στη νοσταλγία. Η αθωότητα του παιδιού που ανακαλύπτει τον κόσμο, η απλότητα της καθημερινής ζωής και οι μικρές χαρές της συνυπάρχουν με τον μόχθο για τον επιούσιο, με τους στενούς ορίζοντες της επαρχίας, που αδυνατούν να συγκρατήσουν τη νεανική ορμή, με τη βαριά σκιά του Εμφυλίου, και ασφαλώς με τα σύγχρονα αδιέξοδα. Στις ιστορίες του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη ο κόσμος του χθες συναντά το παρόν, η συγκίνηση τον στοχασμό και το ατομικό Εγώ το συλλογικό Εμείς.

Ποιο είναι όμως το βασικό χαρακτηριστικό της γραφής αυτής της συλλογής από μικρά πεζά και μινιατούρες; Δεν πρόκειται για τα σπαράγματα μιας ιδιωτικής μνήμης, για μια, έστω αποσπασματική, αυτοβιογραφία. Ο συγγραφέας επιχειρεί κάτι διαφορετικό. Αποτυπώνοντας τα πολλαπλά είδωλα του Εγώ, ενός Εγώ που διαστέλλεται για να περιλάβει το Εμείς, αναστοχάζεται συνάμα για τα όρια και τη λειτουργία της αυτοβιογραφίας. Έτσι, η Ιδιωτική του Αντωνυμία, που συναρθρώνεται ψηφίδα την ψηφίδα μέσα από τα επάλληλα στρώματα της μνήμης, των βιωμάτων και του αναστοχασμού, συναντά εντέλει τη Συλλογική μας Αντωνυμία, και βέβαια την ίδια τη λογοτεχνία.

176 pages, Paperback

First published October 1, 2018

About the author

Ο Παναγιώτης Σ. Χατζημωυσιάδης γεννήθηκε το 1970 στα Γιαννιτσά. Είναι φιλόλογος, εργάζεται στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και έχει ασχοληθεί με το εκπαιδευτικό βιβλίο.

Reviews

[Liana Chronea · Rating 4 out of 5]

Ολόκληρη ζωή μέσα από ένα view master. Σύντομα και περιεκτικά.
Το διάβασα δύο φορές απανωτά - οι ιστορίες με τις απώλειες είναι σφίξιμο στο στομάχι. Κι η συνειδητοποίηση πως η γενιά μου, είμαστε πια μεσήλικες...

[Crazytourists_books · Rating 1 out of 5]

Δε μου είπε τίποτα, σε κανένα σημείο δυστυχώς. Καποιες ιστορίες θα μπορούσαν να έχουνε ενδιαφέρον αν ο συγγραφέας επέλεγε να τις αναπτύξει λίγο περισσότερο. Το βρήκα λιγουλάκι δήθεν και ωραιοπαθές...

[Katerina · Rating 2 out of 5]

Μια διαφορετική βιογραφία που ξεκίνησε με ενδιαφέρον αλλά τελειώνοντας μου άφησε την εντύπωση ενός αδιαφόρετου βιβλίου. Μερικές λαμπρές ιστορίες που όμως μετριούνται στα δάκτυλα και μια πληθώρα βαρετών ιστοριών που για εμένα απλά γέμισαν σελίδες. Ειδικά στο τέλος είχα την αίσθηση ότι ο συγγραφέας απλά μας αναλύει την αριστερή του ιδεολογία. Με κούρασε αφάνταστα και δεν το συστήνω σε κανέναν!

[Effie · Rating 3 out of 5]

3-

[Γιώτα Τεμπρίδου · Rating 4 out of 5]

Καλογραμμένο, καλοστημένο, καλοφτιαγμένο (δουλεμένο, έξυπνο, καθόλου πρόχειρο), με ποικίλες αντωνυμίες και πολλά δυνατά σημεία, από τα οποία επιλέγω τώρα μόνο ένα, πίσω από οποίο κρύβεται μάλλον κάποια δική μου κρυφή (;) διαστροφή: "Πολλές οι ποικιλίες των ψαριών, βλέπεις. Πολλά τα μεγέθη και της γυάλας."

[Isabella · Rating 4 out of 5]

Αυτό το βιβλίο έχει να κάνει με μια αλλιώτικη βιογραφία. Με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο μας ταξιδεύει σε εικόνες ξεχασμένες από αλλοτινά χρόνια και σκηνικά από επαρχία. Ξεφεύγει από τα στενά πλαίσια της βιογραφίας. Όμορφα διηγήματα.

[Παναγιώτα Ράπτη · Rating 5 out of 5]

Ειλικρινές και παρεξηγήσιμο μέσα στην τόση του ειλικρίνεια. Καλογραμμένο και λιτό χωρίς να είναι πομπώδες. Συγκινητικό μέχρι το μεδούλι. Συνοψίζει σαν καθρέφτης την εποχή μας...
"Ζητούνται επειγόντως αναμνήσεις. Κατά προτίμηση ανώδυνες. Προς ποιητική, υπαρξιακή και ασφαλώς πολιτική χρήση".

[Ζαφείρης Μπέρσος · Rating 5 out of 5]

Ατόφια λογοτεχνική γραφή. Συσσωρευμένο και συμπυκνωμένο συναίσθημα που αναδύεται μέσα από μικρά στιγμιότυπα-κείμενα.