Bert Schierbeek (Glanerbrug 1918), die in juni 1996 overleed, neemt op waardige wijze afscheid van de po.zie. Deze laatste bundel van de dichter die ooit als Vijftiger met experimenteel werk bekend werd, bevat gedichten die makkelijk traditioneel genoemd kunnen worden. Ze zijn hoe dan ook sober, soms sereen, van zegging en beeldspraak en mede hierdoor toegankelijk voor een groot publiek. Schierbeek gebruikt de vogel als motief en als symbool voor de mens, zowel individueel als collectief. Aparte aandacht is er o.a. voor Anne Frank, en kunstenaars als zijn vroeger overleden compaan Lucebert, Mondriaan en Ingeborg Bachmann. In afwachting van de Verzamelde Gedichten is het gerechtvaardigd deze, ook nog eens fraai uitgegeven, afscheidsverzen te bestellen. De ware po.zielezer zal zeker niet te lang willen wachten.