What do you think?
Rate this book
Συγκυρίες και επιλογές
Ο τρόπος που συχνά αξιολογούμε τα πράγματα και τους ανθρώπους είναι συνήθως ανακριβής και απλοϊκός. Μας εξυπηρετεί να ζούμε σε μια εικονική πραγματικότητα και φαίνεται να πιστεύουμε ότι αυτό είναι απαραίτητο για να αποφευχθή κάποιος υποτιθέμενος όλεθρος. Μας βολεύει να πιστεύουμε ότι τα πράγματα είναι μαύρα ή άσπρα. Να διαχωρίζουμε τους ανθρώπους σε καλούς και κακούς. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για κληρικούς, μας αρέσει και εξυπηρετεί κάποιες ανάγκες της ανωριμότητός μας να ειδωλοποιούμε και να αποθεώνουμε κάποιους απ' αυτούς και κάποιους άλλους να τους θεωρούμε βδελύγματα. Όμως την ειδωλοποίηση ακολουθεί αναπότρεπτα, αργά ή γρήγορα, η δαιμονοποίηση.
320 pages, Paperback
First published November 1, 2005
1 person is currently reading
6 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
August 19, 2021
Η αυτοβιογραφία του π. Φιλόθεου Φάρου δεν έχει καθόλου να κάνει με πράγματα που σκεφτόμαστε όταν αντικρίζουμε βιβλίο γραμμένο απο ιερέα. Τα κηρύγματα , οι διαρκείς παραπομπές στην Αγία Γραφή, η απρόσωπη γλώσσα, η αυθαιρεσία και ο δογματισμός είναι στοιχεία που δε χαρακτηρίζουν τα βιβλία του π. Φιλόθεου, και στο συγκεκριμένο θα έλεγα πως είναι απόντα εξ ολοκλήρου.
Είναι πολλοί οι λόγοι που κάνουν αυτο το ανάγνωσμα ένα απο τα σημαντικότερα που διάβασα ποτέ. Η σκιαγράφηση της ανθρώπινης προσωπικότητας και η πορεία της μέσα σε ολόκληρο το φάσμα της προσωπικής ανάπτυξης παρουσιάζεται ζωντανά από έναν άνθρωπο που δε διστάζει καθόλου να γκρεμίζει τα στερεότυπα και να μην αφηνει τα ρασα να τον κρατουν δεσμιο του ευσεβισμου και της ψευτιάς.
Αυτη ειναι η ιστορία ενος άντρα που , όπως μας λέει ο ίδιος και στο βαθμό που μας λέει την αλήθεια, από μικρή ηλικία καθόταν στην αυλή του σπιτιού του διωγμένος από την προβληματική του οικογένεια, και μέσα στην οδύνη του έβλεπε τους γείτονες στα φωτεινά τους παράθυρα να τον κοιτούν. Και σκεφτόταν αν άραγε τους ένοιαζε καθόλου η κατάντια εκείνου του μικρού παιδιού, ή αν το μόνο που τους ένοιαζε ήταν να μη φτάσει παρόμοια κατάντια στα δικά τους παιδάκια.
Η ιστορία είναι μεγάλη, και διαβάζουμε για ένα μακρύ ταξίδι αυτοανακάλυψης με στιγμές πληρότητας και αξίας , αλλά και πολλές στιγμές απόλυτης ματαίωσης, με μια ειλικρίνεια που εντυπωσιακά σκιαγραφεί την πορεία προς την ιερωσύνη, τα κίνητρα, τα αίτια, τις συνέπειες του ανθρώπου που είχε ανάγκη από εναν Θεό, δηλαδή από έναν πατέρα που δεν είχε πραγματικά , και από μία Εκκλησία, δηλαδή από μια οικογένεια που δεν είχε πραγματικά. Όμως δε θα με συγκινούσε προσωπικά ποτέ αρκετά ένα βιβλίο που διηγείται κυρίως τη σχέση ενός άντρα με ένα φανταστικό ον. Γι αυτό και η πραγματική ουσία αυτής της αυτοβιογραφίας θα έλεγα πως είναι οι προκλήσεις, οι δυσκολίες, οι ανακαλύψεις και οι ματαιώσεις του π. Φιλόθεου με τον εαυτό του και τους γύρω του, τους συγγενείς του, τους συφανταρούς του, τους καθηγητές του , τους μαθητές και τους θεραπευόμενους του στο ταξίδι του για την αυτοανακάλυψη . Και στο ταξίδι του αυτό, καταλυτικό ρόλο έπαιξε η επίσκεψή του σε αυτό που ο ίδιος θεωρεί πως γεφυρώνει αποτελεσματικότερα τους ανθρώπους από την θεσμοθετημένη Εκκλησία, το οποίο είναι η σύγχρονη έρευνα της Ψυχολογίας.
Αυτό το βιβλίο ήταν το καλύτερο από όσα βιβλία έχω διαβάσει που ασχολούνται με την αυτοβελτίωση, τις σχέσεις, τις νευρώσεις, τη θρησκεία, την προσωπική ανάπτυξη, παρόλο που το ίδιο το βιβλίο δεν ανήκει σε καμία από αυτες τις κατηγορίες αποκλειστικά και δεν είναι ούτε δοκίμιο ούτε μελέτη ούτε εργασία. Είναι όμως
το αρτιότερο αμάλγαμα όλων αυτών και το προτείνω ανεπιφύλακτα στον οποιονδήποτε.
Είναι πολλοί οι λόγοι που κάνουν αυτο το ανάγνωσμα ένα απο τα σημαντικότερα που διάβασα ποτέ. Η σκιαγράφηση της ανθρώπινης προσωπικότητας και η πορεία της μέσα σε ολόκληρο το φάσμα της προσωπικής ανάπτυξης παρουσιάζεται ζωντανά από έναν άνθρωπο που δε διστάζει καθόλου να γκρεμίζει τα στερεότυπα και να μην αφηνει τα ρασα να τον κρατουν δεσμιο του ευσεβισμου και της ψευτιάς.
Αυτη ειναι η ιστορία ενος άντρα που , όπως μας λέει ο ίδιος και στο βαθμό που μας λέει την αλήθεια, από μικρή ηλικία καθόταν στην αυλή του σπιτιού του διωγμένος από την προβληματική του οικογένεια, και μέσα στην οδύνη του έβλεπε τους γείτονες στα φωτεινά τους παράθυρα να τον κοιτούν. Και σκεφτόταν αν άραγε τους ένοιαζε καθόλου η κατάντια εκείνου του μικρού παιδιού, ή αν το μόνο που τους ένοιαζε ήταν να μη φτάσει παρόμοια κατάντια στα δικά τους παιδάκια.
Η ιστορία είναι μεγάλη, και διαβάζουμε για ένα μακρύ ταξίδι αυτοανακάλυψης με στιγμές πληρότητας και αξίας , αλλά και πολλές στιγμές απόλυτης ματαίωσης, με μια ειλικρίνεια που εντυπωσιακά σκιαγραφεί την πορεία προς την ιερωσύνη, τα κίνητρα, τα αίτια, τις συνέπειες του ανθρώπου που είχε ανάγκη από εναν Θεό, δηλαδή από έναν πατέρα που δεν είχε πραγματικά , και από μία Εκκλησία, δηλαδή από μια οικογένεια που δεν είχε πραγματικά. Όμως δε θα με συγκινούσε προσωπικά ποτέ αρκετά ένα βιβλίο που διηγείται κυρίως τη σχέση ενός άντρα με ένα φανταστικό ον. Γι αυτό και η πραγματική ουσία αυτής της αυτοβιογραφίας θα έλεγα πως είναι οι προκλήσεις, οι δυσκολίες, οι ανακαλύψεις και οι ματαιώσεις του π. Φιλόθεου με τον εαυτό του και τους γύρω του, τους συγγενείς του, τους συφανταρούς του, τους καθηγητές του , τους μαθητές και τους θεραπευόμενους του στο ταξίδι του για την αυτοανακάλυψη . Και στο ταξίδι του αυτό, καταλυτικό ρόλο έπαιξε η επίσκεψή του σε αυτό που ο ίδιος θεωρεί πως γεφυρώνει αποτελεσματικότερα τους ανθρώπους από την θεσμοθετημένη Εκκλησία, το οποίο είναι η σύγχρονη έρευνα της Ψυχολογίας.
Αυτό το βιβλίο ήταν το καλύτερο από όσα βιβλία έχω διαβάσει που ασχολούνται με την αυτοβελτίωση, τις σχέσεις, τις νευρώσεις, τη θρησκεία, την προσωπική ανάπτυξη, παρόλο που το ίδιο το βιβλίο δεν ανήκει σε καμία από αυτες τις κατηγορίες αποκλειστικά και δεν είναι ούτε δοκίμιο ούτε μελέτη ούτε εργασία. Είναι όμως
το αρτιότερο αμάλγαμα όλων αυτών και το προτείνω ανεπιφύλακτα στον οποιονδήποτε.
October 8, 2024
"Ο τρόπος που συχνά αξιολογούμε τα πράγματα και τους ανθρώπους είναι συνήθως ανακριβής και απλοϊκός. Μας εξυπηρετεί να ζούμε σε μια εικονική πραγματικότητα και φαίνεται να πιστεύουμε ότι αυτό είναι απαραίτητο για να αποφευχθεί κάποιος υποτιθέμενος όλεθρος. Μας βολεύει να πιστεύουμε ότι τα πράγματα είναι μαύρα κι άσπρα. Να διαχωρίζουμε τους ανθρώπους σε καλούς και κακούς.
Στην πραγματικότητα η ανθρώπινη ζωή είναι περίπλοκη και πολύπλοκη, έτσι που να είναι από πολύ δύσκολο μέχρι και αδύνατο να κρίνουμε πόσο ένας άνθρωπος είναι υπεύθυνος για ό,τι κάνει και πόσο μπορεί να είναι θύμα παραγόντων εξωτερικών που περιορίζουν σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό την ελευθερία του.
Αλλά και ως προς τα αποτελέσματά της είναι πολύ δύσκολο να αξιολογηθεί η ανθρώπινη δραστηριότητα, γιατί πολύ συχνά μια ανθρώπινη ενέργεια που εξωτερικά φαίνεται κακή μπορεί να είναι, κατά κάποιο τρόπο, μια ευλογία."
Στην πραγματικότητα η ανθρώπινη ζωή είναι περίπλοκη και πολύπλοκη, έτσι που να είναι από πολύ δύσκολο μέχρι και αδύνατο να κρίνουμε πόσο ένας άνθρωπος είναι υπεύθυνος για ό,τι κάνει και πόσο μπορεί να είναι θύμα παραγόντων εξωτερικών που περιορίζουν σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό την ελευθερία του.
Αλλά και ως προς τα αποτελέσματά της είναι πολύ δύσκολο να αξιολογηθεί η ανθρώπινη δραστηριότητα, γιατί πολύ συχνά μια ανθρώπινη ενέργεια που εξωτερικά φαίνεται κακή μπορεί να είναι, κατά κάποιο τρόπο, μια ευλογία."
October 8, 2021
Ο τίτλος περιγράφει ακριβώς την ζωή του, τις συγκυρίες και επιλογές που διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του. Ένα ανήσυχο πνεύμα, που προσπαθεί να κρατήσει καίρια την ηθική του, σε έναν δύσκολο περιβάλλον, όπως αυτό της Εκκλησίας. Δεν είναι άγιος, έχει αδικήσει ανθρώπους, το παραδέχεται και το λεει. Μια ανθρώπινη ιστορία.
January 6, 2023
[...]Τυφλώνοντας τα μάτια τους δεν έβλαψαν τον ήλιο.[...]
[...]Αυτός που εκτιμούσε δεν ήμουν εγώ, αλλά αυτός που εκείνος εφαντάζετο ότι είμαι.[...]
[...]Χωρίς αγάπη όλα τα συστήματα είναι τυραννίες και δεν μπορεί τίποτε άλλο εκτός από την αγάπη να προσφέρει πραγματική ανακούφιση.[...]
[...]όσο πιο άσχημα συμπεριφέρεται ένας άνθρωπος, τόσο περισσότερο χρειάζεται συμπόνια και συμπαράσταση, γιατί η κακή του συμπεριφορά δείχνει ότι το περιβάλλον του δεν του πρόσφερε την τροφή την απαραίτητη για την ανάπτυξη της ψυχής του, που γι΄αυτό ακριβώς αρρώστησε[...]
[...]Έμαθα ότι δεν επρόκειτο να αποκομίζω τίποτε αρρωσταίνοντας.[...]
[...]Όποιος δεν συνήθισε την μοναξιά πρώτα, ας μη λιμπίζεται τα ψηλώματα, δεν είναι γι΄αυτόν.[...]
[...]Τελικά από τη λογοτεχνία και το θέατρο έμαθα πολύ περισσότερο πως να ζω για να έχω πληρότητα ζωής, απ΄όσο το έμαθα αυτό από τους έν-σχημους ή τους ά-σχημους της θεολογίας.[...]
[...]Αυτός που εκτιμούσε δεν ήμουν εγώ, αλλά αυτός που εκείνος εφαντάζετο ότι είμαι.[...]
[...]Χωρίς αγάπη όλα τα συστήματα είναι τυραννίες και δεν μπορεί τίποτε άλλο εκτός από την αγάπη να προσφέρει πραγματική ανακούφιση.[...]
[...]όσο πιο άσχημα συμπεριφέρεται ένας άνθρωπος, τόσο περισσότερο χρειάζεται συμπόνια και συμπαράσταση, γιατί η κακή του συμπεριφορά δείχνει ότι το περιβάλλον του δεν του πρόσφερε την τροφή την απαραίτητη για την ανάπτυξη της ψυχής του, που γι΄αυτό ακριβώς αρρώστησε[...]
[...]Έμαθα ότι δεν επρόκειτο να αποκομίζω τίποτε αρρωσταίνοντας.[...]
[...]Όποιος δεν συνήθισε την μοναξιά πρώτα, ας μη λιμπίζεται τα ψηλώματα, δεν είναι γι΄αυτόν.[...]
[...]Τελικά από τη λογοτεχνία και το θέατρο έμαθα πολύ περισσότερο πως να ζω για να έχω πληρότητα ζωής, απ΄όσο το έμαθα αυτό από τους έν-σχημους ή τους ά-σχημους της θεολογίας.[...]
Displaying 1 - 4 of 4 reviews