از جمله مباحث مربوط به نبوّت خاتمالانبیاء (ص) مبحث معراج آن حضرت است. یکی از کوتاهترین رسالههایی که در این زمینه به زبان فارسی نوشته شده است، معراجیة ابنسینا است. «ابوعلی حسین»، فرزند عبدالله بن سینا و معروف به ابنسینا، لقبش شرف الملک و شیخالرئیس، فیلسوف، طبیب، شاعر، ریاضیدان و منجم ایرانی و مشهورترین دانشمند اسلامی است. ساختار کتاب اینگونه است: مقدمة مؤلف؛ اندر سبب تألیف این رساله؛ فصل اندر پیدا کردن حال نبوت و رسالت؛ فصل اندر مقدمة معراج پیغامبر؛ فصل آغاز قصة معراج نبی (ص). ابنسینا سبب تألیف این رساله را اینگونه بیان کرده است: «اما بعد به هر وقتی دوستی از دوستان ما اندر معراج سؤالها میکرد و شرح آن بر طریق معقول میخواست و من به حکم خطر، محترز میبودم تا در این وقت که به خدمت مجلس عالمی علایی پیوستم، این معنی بر رأی او عرضه کردم...».
Europeans used Canon of Medicine, a standard textbook of noted Persian physician and Neoplatonist philosopher Avicenna, also ibn Sina, fully named Abu Ali al-Husain ibn Abdullah ibn Sina, until the 17th century.
Abū ‘Alī al-Ḥusayn ibn ‘Abd Allāh ibn Sīnā, known more commonly as Pour Sina but mostly in English under Avicenna, his Latinized name, a foremost polymath of his time, originated. He also qualifies as an astronomer, chemist, geologist, Hafiz, logician, paleontologist, mathematician, Maktab teacher, physicist, poet, and scientist.
Ibn Sīnā studied under a named Koushyar. He wrote almost four hundred fifty treatises on a wide range of subjects; two hundred forty works survive. His most famous works include The Book of Healing, a vast scientific encyclopedia at many medieval universities. The universities of Montpellier and Louvain used his books as late as 1650.
Ibn Sīnā provides a complete system according to the principles of Galen and Hippocrates.
توی این کتاب، نگاه ابنسینا به معراج پیامبر اینه که یک سفر فکری بوده نه جسمانی. لذا تلاش میکنه تا مراحل مختلفش رو تاویل و تفسیر کنه و استعارهها و نمادها رو بفهمه. در آخر هم یه تفسیر خیلی جالب از چگونگی تشریع احکام توسط محمد (ص) میکنه و اونها رو ناشی از علم کلیای میدونه که از خدا گرفته و بعد بنا به مصلحت در اجزاء زندگی جاری کرده. توی تمام این رساله، اعتقاد به فاعلیت و تاثیر خود پیامبر به چشم میخوره.