Ο Λόγος

by Γιώργος Χειμωνάς

Παρουσίαση:

Αν τα έργα της φύσης είναι αποτελέσματα κατάληξης, εξέλιξης διαδοχικών, πάντα φυσικών μεταλλασσομένων γενεών, το ίδιο και το «πνευματικό» φαινόμενο είναι έργο της φύσης, ύστερα από το ίδιο πολυάριθμες φυσικές μεταλλαγές - αλλά που η αμέσως προηγούμενη γενεά φυσικής μορφής, αυτή που, με φυσικές πράξεις πάντα, το παράγει, είναι ο άνθρωπος· ο άνθρωπος, ο οποίος, με πλήρεις, αυτόβουλες πλέον, ανεπτυγμένες τις «φυσικές» του δυνατότητες - προπάντων, τις γνωστικές - είναι πάντα το τρομαγμένο, και γι' αυτό τραγικά επικίνδυνο, φίδι στον κόρφο του κόσμου. Γιατί όλη αυτή η ομαλή σειρά «φυσικοτήτων» του τίποτε κοινό δεν φαίνεται να διατηρεί με το τελικά αυτοτελές και αυτόβουλο, ήδη παραγμένο και αποκομμένο, «πνευματικό έργο του: ο ορισμός αυτού του τελευταίου γίνεται αποκλειστικά ανθρώπινος, από εκεί όπου αυτή η έννοια αχρηστεύει ολοσχερώς τον οποιονδήποτε φυσικό του χαρακτήρα, διαψεύδει την αναμφισβήτητη νευρολογική του προέλευση και σωματική καταγωγή. (Από το οπισθόφυλλο.)

Περιεχόμενα:

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Η ΝΕΥΡΟΨΥΧΟΛΟΓΙΑ. ΟΙ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΙ ΤΡΟΠΟΙ. Ο ΛΟΓΟΣ
Ο ΑΥΤΟΜΑΤΟ-ΕΚΟΥΣΙΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ. ΟΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ «ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ» ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΓΛΩΣΣΑΡΙΟ

120 pages, Paperback

First published January 1, 1985

About the author

(English: Giorgos Heimonas)

Ο Γιώργος Χειμωνάς (1938-2000) γεννήθηκε στην Καβάλα. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Το 1962 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του μόνιμα στην Αθήνα. Σπούδασε ιατρική στα Πανεπιστήμια Θεσσαλονίκης, Αθήνας, Παρισιού.

Πρωτοπαρουσιάστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1960 με το αφήγημά του "Ο Πεισίστρατος" που δημοσιεύτηκε στη Θεσσαλονίκη και κέρδισε το Λογοτεχνικό Βραβείο του Δήμου Θεσσαλονίκης. Εξέδωσε ακόμα τα πεζογραφήματα : "Η εκδρομή" 1964, "Μυθιστόρημα" 1966, "Ο Γιατρός Ινεότης" 1971, "Ο γάμος" 1974, "Ο αδελφός" 1975, "Οι χτίστες" 1979, "Τα ταξίδια μου" 1984, "Ο εχθρός του ποιητή" 1990. Ακόμα έχουν εκδοθεί τα δοκίμιά του : "6 μαθήματα για τον Λόγο" 1984, "Έβδομο μάθημα για τον Λόγο: Λόγος, ο Χρόνος και το Σύμβολο" 1984, "Η δύσθυμη Αναγέννηση: Όγδοο μάθημα για τον Λόγο" 1987, "Τα όνειρα της αϋπνίας" 1994, "Ένατο μάθημα για τον Λόγο" 2001. Επίσης μετέφρασε την "Ηλέκτρα" του Σοφοκλή, τις "Βάκχες", τη "Μήδεια" και τον "Ορέστη" του Ευριπίδη, τον "Άμλετ" και τον "Μάκβεθ" του Σαίξπηρ.

Έγραψε το λιμπρέτο της όπερας "Πυλάδης" που ανέβηκε στο Μέγαρο Μουσικής σε σκηνοθεσία και σκηνογραφία Διονύση Φωτόπουλου και μουσική Γιώργου Κουρουπού.

Πέθανε στο Παρίσι, όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, στις 27 Φεβρουαρίου 2000.