این کتاب کوششی است برای ارائۀ گزارشی کلی از چگونگی به وجود آمدن ژانر حماسه در فرهنگ ایرانی، شکلگیری حماسۀ ایران و بررسی اجمالی تعدادی از مهمترین دلالتهای فرهنگی آن در جهان ایرانی. در این کتاب بر این نکته تاکید داریم که گرچه امروزه در کشور ما مطالعات حماسی را زیرشاخۀ پژوهشهای ادبی میشمارند، اما اهمیت و تاثیرگذاری این نوع ادبی که مادر انواع ادبی دیگر به شمار میآید، در سایر حوزههای فرهنگی به هیچ وجه کمتر از ادبیات نبوده است. فصلهایی از این کتاب که دربارۀ پیوند حماسۀ ایران با عرفان و نسبت آن با تاریخ و اسطورههاست، دربارۀ همین امر است.
کتاب پنج فصل دارد: ژانر حماسه حماسه در ایران بنیادهای حماسۀ ملی ایران اسطوره، حماسه، تاریخ حماسه و عرفان که به نظر من جذابترین فصلها، فصل سوم و چهارم بود. کتاب مفید و مختصر است و به همین دلیل برای کسانی که اصلا با موضوع آشنا نیستند مفید نیست. برای مثال کسی که خبر از داستانهای شاهنامه نداشته باشد، نمیتواند اشارات کتاب را بفهمد، چون نویسنده داستانها را تعریف نمیکند. در واقع نویسنده کتاب را برای کسی نوشته است که راجع به موضوع حماسه و ادبیات فارسی اطلاعاتی دارد، ولی متخصص حوزۀ حماسه نیست. شاید کتاب برای متخصص حماسه چیز زیادی نداشته باشد.