راستش کتاب های روانشناسی برای من جایگاه خاصی دارند چون موقع خوندنشون بیشتر حس می کنم که دارم برای خودم وقت می گذارم. صرفا این نیست که با خوندنشون چیز جدیدی یاد بگیرم. شاید باعث بشن یک نقطه قوت شخصیتیم ارتقا پیدا کنه، و بالاتر از اون شاید کمکم کنند که به قولی بتونم روی بعضی از زخمهای روحیم مرهم بذارم. از این جهت، فقط یک سوم پایانی کتاب (از بخش نمایشنامه زندگی به بعد) رو مفید و جذاب دیدم. ایرادی که به بخش های اولیه کتاب می گیرم اینه که می گیرم که با سرعت از روی مطالب رد شده و توضیحات مربوط به مفاهیم مختلف چندان شفاف نیستند. این طور به نظر میاد که قصد بر این بوده که کتاب در عین کامل بودن ( از لحاظ تعداد سرفصل و مفاهیم )، کمترین حجم ممکن رو داشته باشه و از دید من متاسفانه این کم حجم بودنِ بیش از حد به کتاب ضربه زده. بابت همین به نظر من این کتاب برای شروع آشنایی با مفاهیم رفتار متقابل مناسب نیست. شاید برای کسی که قبلا تو این حوزه مطالعه داشته و الان فقط قصد مرور مفاهیم رو داره مناسبتر باشه. قطعا در آینده نزدیک در مورد تحلیل رفتار متقابل کتاب های دیگری رو میخونم.
این کتاب رو خوبه در معیت کلاسها و مشاوره های یه روان درمانگر مطالعه کرد. من اون رو در گروه درمانیهای سارا گلستانی خوندم و خوشحالم که این کارو انجام دادم.