What do you think?
Rate this book
Ποτέ πια μόνος
Eίναι οι πρώτες διακοπές του Μακ Κας με τη δεκατριάχρονη κόρη του Αλίς, για την ύπαρξη της οποίας έμαθε μόλις πρόσφατα και αναπάντεχα. Ο πρώην αστυνομικός, μονόφθαλμος και στριφνός, χωρίς ψευδαισθήσεις, απροσποίητος και συνειδητά αυτοκαταστροφικός, εκμεταλλεύεται την περίσταση για να μάθει έστω και αργά τί σημαίνει να είναι πατέρας. Και, παρά την καλή του θέληση, είναι σαφές ότι έχει μια πολύ προσωπική προσέγγιση στην ευθύνη αυτή.
Τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν το παλιό λαγωνικό μαθαίνει για το θάνατο του καλού του φίλου Μάρκο, δικηγόρου και έμπειρου ιστιοπλόου, που χτυπήθηκε από φορτηγό πλοίο ενώ έπλεε στα ανοιχτά της θάλασσας. Για τον Μακ Κας, είναι αδιανόητο ο φίλος του να έκανε κάποιο λάθος πλοήγησης. Πώς όμως να συνδυάσει τις οικογενειακές διακοπές με την Αλίς και την εξιχνίαση του φριχτού θανάτου του φίλου του;
Αγανακτισμένος από τη συλλογική αδράνεια στο δράμα των προσφύγων και των μεταναστών, ο Μάρκο προσπάθησε να ταράξει τα νερά με τα μέσα που διέθετε, γεγονός που θα μπορούσε να εξηγήσει την εξαφάνισή του στη θάλασσα. Και ενώ ο Μακ Κας αδιαφορεί παντελώς για τους ανθρωπιστικούς σκοπούς του φίλου του, αποκαλύπτεται ότι και η πρώην σύζυγός του έχει εξαφανιστεί, και εκείνος θα ορμήσει ενάντια σε όλους και σε όλα, έχοντας μοναδικό κανόνα το «ρίχνω τη βολή για το ‘σπάσιμο’ και κάποια άκρη θα βγει». Όλα είναι ιδωμένα μέσα από το πρίσμα του μηδενισμού του Μακ Κας. Κι όμως: Θα βρει ένα νόημα στη ζωή του, και μάλιστα ένα είδος ευτυχίας, με τον δικό του τρόπο. Η έρευνά του θα τον οδηγήσει στην Αθήνα, τον Πειραιά και την Αστυπάλαια, όπου και θα δοθεί η λύση.
Ο Καρύλ Φερέ επιχειρεί να περιγράψει την πραγματικότητα μιας βαλτωμένης από την κρίση Ελλάδας.
Τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν το παλιό λαγωνικό μαθαίνει για το θάνατο του καλού του φίλου Μάρκο, δικηγόρου και έμπειρου ιστιοπλόου, που χτυπήθηκε από φορτηγό πλοίο ενώ έπλεε στα ανοιχτά της θάλασσας. Για τον Μακ Κας, είναι αδιανόητο ο φίλος του να έκανε κάποιο λάθος πλοήγησης. Πώς όμως να συνδυάσει τις οικογενειακές διακοπές με την Αλίς και την εξιχνίαση του φριχτού θανάτου του φίλου του;
Αγανακτισμένος από τη συλλογική αδράνεια στο δράμα των προσφύγων και των μεταναστών, ο Μάρκο προσπάθησε να ταράξει τα νερά με τα μέσα που διέθετε, γεγονός που θα μπορούσε να εξηγήσει την εξαφάνισή του στη θάλασσα. Και ενώ ο Μακ Κας αδιαφορεί παντελώς για τους ανθρωπιστικούς σκοπούς του φίλου του, αποκαλύπτεται ότι και η πρώην σύζυγός του έχει εξαφανιστεί, και εκείνος θα ορμήσει ενάντια σε όλους και σε όλα, έχοντας μοναδικό κανόνα το «ρίχνω τη βολή για το ‘σπάσιμο’ και κάποια άκρη θα βγει». Όλα είναι ιδωμένα μέσα από το πρίσμα του μηδενισμού του Μακ Κας. Κι όμως: Θα βρει ένα νόημα στη ζωή του, και μάλιστα ένα είδος ευτυχίας, με τον δικό του τρόπο. Η έρευνά του θα τον οδηγήσει στην Αθήνα, τον Πειραιά και την Αστυπάλαια, όπου και θα δοθεί η λύση.
Ο Καρύλ Φερέ επιχειρεί να περιγράψει την πραγματικότητα μιας βαλτωμένης από την κρίση Ελλάδας.
- GenresFrance
384 pages, Paperback
Published July 1, 2018
6 people are currently reading
134 people want to read
About the author
Caryl Férey
67 books148 followersCaryl Férey’s novel Utu won the Sang d’Encre, Michael Lebrun, and SNCF Crime Fiction Prizes. Zulu, his first novel to be published in English, was the winner of the Nouvel Obs Crime Fiction and Quais du Polar Readers Prizes. In 2008, it was awarded the French Grand Prix for Best Crime Novel. He lives in France.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 28 of 28 reviews
June 3, 2020
Κλειτοριδεκτομή, τσαντόρ, εγκλήματα τιμής, υποταγή, σεξουαλική σκλαβιά,διάφορες βιαιότητες, το μίσος για τις γυναίκες στην αρχή της νέας χιλιετηρίδας δεν περιοριζόταν μόνο στον έλεγχο της λίμπιντο και της ελευθερίας τους να ικανοποιούνται όπως θέλουν, εδώ, παίρνουν ηθικές προεκτάσεις που σου ξεσκίζουν κάθε ενσυναίσθηση συμπόνοιας και οίκτου, όταν τα λάφυρα των διακινητών, του εμπορίου ανθρώπων, προωθούν την παράνομη διακίνηση και εκμετάλλευση προσφύγων.
Ανθρώπινα θύματα διαφόρων εθνών και θρησκευμάτων, διαφόρων φυλών και χρωμάτων παραδομένοι ως έρμαια, αφήνονται στα χέρια και τις διαστροφές των δουλεμπόρων προσπαθώντας να αντέξουν μια πιθανότητα σωτηρίας. Έτσι και αλλιώς φεύγουν απο το θάνατο της πατρίδας τους για να πάνε με ψεύτικη ελπίδα, ζωντανοί στην κόλαση της φιλανθρωπίας των συνανθρώπων τους.
Η νοσταλγία του πιθανού λυτρώνει , παραπλανεί, δωροδοκεί την ψυχή , με ψήγματα χαμένων ονείρων και τρομακτικών ελπίδων.
Σε αυτό το βιβλίο κάτοπτρο γυαλίζει παραμορφωτικά ή με σκληρό ρεαλιστικό αντικατοπτρισμό όλη η ντροπή και η ξιπασιά της οικουμένης, του σύγχρονου κόσμου, του πολίτη sapiens 0.2, με εξελιγμένα smartphones και αδιαφορία για τα κοινωνικά μεσαιωνικά μαρτύρια.
Πάνω στον καθρέφτη μια δαχτυλιά απο αίμα καλύπτει την Ευρώπη και δείχνει ανάμεσα στα κενά των αποτυπωμάτων την Ελλάδα και το προσφυγικό ζήτημα που την αναδεικνύει νικήτρια στη μάχη της με την κοινωνική πραγματικότητα, την πολιτική ορθότητα των πληρωμάτων της και την ηθική του δημοσίου βίου, αυτού, που άρχισε να αυτοτιμωρείται μέσα από την ελληνική δυστοπική έμπνευση για αλληλεγγύη και τις ματαιωμένες προσδοκίες ανθρωπισμού.
Ποτέ πια μόνος.
Ποτέ πια μόνος.
Ποτέ πια μόνος.
Με μία σφαίρα στη μούρη.
Ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης συγγραφέας δημιουργεί μέσα σε μια ελκυστική ατμόσφαιρα αστυνομικού μυθιστορήματος εμπεριστατωμένα επιχειρήματα και γεγονότα σχολιασμού, ηθικών και ανήθικων προεκτάσεων σχετικά με τα συμβάντα της σύγχρονης, δοξασμένος Ελλάδας που ξέχασε να ξαποσταίνει ή παρέμενε στην αδράνεια αδιαφορώντας για την δόξα τώρα πια.
Ο κεντρικός ήρωας ένας σεξιστής, Ιρλανδός, μονόφθαλμος πρώην αστυνομικός, μοναχικός αλήτης της αυτοκαταστροφής και οπαδός της ομάδας των ζωντανών που έχουν πεθάνει, ο Μακ Κας, βρίσκει κάποιο νόημα ζωής στην αναπάντεχη πατρότητα που εφόρμησε μέσα του.
Εκτός απο το γεγονός πως δεν αγαπήθηκε και δεν αγάπησε ποτέ και πέρα απο την μόνιμη νοσταλγία της σεξουαλικής του επιτυχίας, δεν πίστεψε ποτέ ότι η βύθιση του ιστιοπλοϊκού σκάφους και ο θάνατος του καπετάνιου και φίλου του, Μάρκους, στα στενά του Γιβραλτάρ ήταν ένα ναυτικό ατύχημα.
Κάπως έτσι ξεκινάει να διαλευκάνει την υπόθεση ενός κυκλώματος διακινητών προσφύγων με επικεφαλής Έλληνες εφοπλιστές και Αλβανούς μαφιόζους. Γυναίκες κακοποιημένες με κάθε έννοια και σημασία της λέξης προορίζονταν για δουλεμπόριο, πορνεία, και εμπορία οργάνων.
Ελλάδα. Ξεπούλημα. Μνημόνια. ΣΥΡΙΖΑ. Τρόικα. Μαφίες. Ξέπλυμα χρημάτων. Παράνομος τζόγος. Παράνομοι νόμοι. Πολιτικοί βόθροι μίζας. Δημόσιοι υπάλληλοι σάπιοι και βρομεροί ξεπουλιούνται εισπράττοντας ευημερία.
ΜΚΟ.
Χρυσή αυγή. Αριστεροί που κυνηγούν χίμαιρες.
Ελλάδα.
Γιατί έτσι μας αρέσει.
Όλα γραμμένα και τοποθετημένα σαν κομμάτια παζλ σε μια αστυνομική μυθιστοριογραφία ρεαλισμού. Δεν ειναι τέλεια γραμμένο. Υπολείπεται σε χτίσιμο χαρακτήρων, και ουσιωδών λεπτομερειών και υπερβάλλει σε ρομαντικούς ανίκητους μισθοφόρους ανθρωπιστές.
Η σύγκλονιστικη περιγραφή μιας γυναίκας που σώνεται απο το αμπάρι του πλοίου των βασανιστών:
«Αντρες βρίσκονται μπροστά σου, άλλοι πίσω σου, είσαι περικυκλωμένη, γδύνεσαι για να αφοδεύσεις, όπως κι εκείνοι, και σου την πέφτουν. Κλείνεις τα μάτια και περιμένεις σιωπηλά: ένας σε πηδάει, δυο, δέκα... κανείς δεν φοράει προφυλακτικό... Λες ότι τουλάχιστον δεν σε χτύπησαν, γιατί εδώ οι πληγές μολύνονται, γιατί κάθε σπασμένο χέρι ή ώμος μένουν σακατεμένα για όλη σου τη ζωή».
Τα υπόλοιπα περιττεύουν.
3.5/5
Καλή ανάγνωση.
Πολλούς ασπασμούς.
Ανθρώπινα θύματα διαφόρων εθνών και θρησκευμάτων, διαφόρων φυλών και χρωμάτων παραδομένοι ως έρμαια, αφήνονται στα χέρια και τις διαστροφές των δουλεμπόρων προσπαθώντας να αντέξουν μια πιθανότητα σωτηρίας. Έτσι και αλλιώς φεύγουν απο το θάνατο της πατρίδας τους για να πάνε με ψεύτικη ελπίδα, ζωντανοί στην κόλαση της φιλανθρωπίας των συνανθρώπων τους.
Η νοσταλγία του πιθανού λυτρώνει , παραπλανεί, δωροδοκεί την ψυχή , με ψήγματα χαμένων ονείρων και τρομακτικών ελπίδων.
Σε αυτό το βιβλίο κάτοπτρο γυαλίζει παραμορφωτικά ή με σκληρό ρεαλιστικό αντικατοπτρισμό όλη η ντροπή και η ξιπασιά της οικουμένης, του σύγχρονου κόσμου, του πολίτη sapiens 0.2, με εξελιγμένα smartphones και αδιαφορία για τα κοινωνικά μεσαιωνικά μαρτύρια.
Πάνω στον καθρέφτη μια δαχτυλιά απο αίμα καλύπτει την Ευρώπη και δείχνει ανάμεσα στα κενά των αποτυπωμάτων την Ελλάδα και το προσφυγικό ζήτημα που την αναδεικνύει νικήτρια στη μάχη της με την κοινωνική πραγματικότητα, την πολιτική ορθότητα των πληρωμάτων της και την ηθική του δημοσίου βίου, αυτού, που άρχισε να αυτοτιμωρείται μέσα από την ελληνική δυστοπική έμπνευση για αλληλεγγύη και τις ματαιωμένες προσδοκίες ανθρωπισμού.
Ποτέ πια μόνος.
Ποτέ πια μόνος.
Ποτέ πια μόνος.
Με μία σφαίρα στη μούρη.
Ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης συγγραφέας δημιουργεί μέσα σε μια ελκυστική ατμόσφαιρα αστυνομικού μυθιστορήματος εμπεριστατωμένα επιχειρήματα και γεγονότα σχολιασμού, ηθικών και ανήθικων προεκτάσεων σχετικά με τα συμβάντα της σύγχρονης, δοξασμένος Ελλάδας που ξέχασε να ξαποσταίνει ή παρέμενε στην αδράνεια αδιαφορώντας για την δόξα τώρα πια.
Ο κεντρικός ήρωας ένας σεξιστής, Ιρλανδός, μονόφθαλμος πρώην αστυνομικός, μοναχικός αλήτης της αυτοκαταστροφής και οπαδός της ομάδας των ζωντανών που έχουν πεθάνει, ο Μακ Κας, βρίσκει κάποιο νόημα ζωής στην αναπάντεχη πατρότητα που εφόρμησε μέσα του.
Εκτός απο το γεγονός πως δεν αγαπήθηκε και δεν αγάπησε ποτέ και πέρα απο την μόνιμη νοσταλγία της σεξουαλικής του επιτυχίας, δεν πίστεψε ποτέ ότι η βύθιση του ιστιοπλοϊκού σκάφους και ο θάνατος του καπετάνιου και φίλου του, Μάρκους, στα στενά του Γιβραλτάρ ήταν ένα ναυτικό ατύχημα.
Κάπως έτσι ξεκινάει να διαλευκάνει την υπόθεση ενός κυκλώματος διακινητών προσφύγων με επικεφαλής Έλληνες εφοπλιστές και Αλβανούς μαφιόζους. Γυναίκες κακοποιημένες με κάθε έννοια και σημασία της λέξης προορίζονταν για δουλεμπόριο, πορνεία, και εμπορία οργάνων.
Ελλάδα. Ξεπούλημα. Μνημόνια. ΣΥΡΙΖΑ. Τρόικα. Μαφίες. Ξέπλυμα χρημάτων. Παράνομος τζόγος. Παράνομοι νόμοι. Πολιτικοί βόθροι μίζας. Δημόσιοι υπάλληλοι σάπιοι και βρομεροί ξεπουλιούνται εισπράττοντας ευημερία.
ΜΚΟ.
Χρυσή αυγή. Αριστεροί που κυνηγούν χίμαιρες.
Ελλάδα.
Γιατί έτσι μας αρέσει.
Όλα γραμμένα και τοποθετημένα σαν κομμάτια παζλ σε μια αστυνομική μυθιστοριογραφία ρεαλισμού. Δεν ειναι τέλεια γραμμένο. Υπολείπεται σε χτίσιμο χαρακτήρων, και ουσιωδών λεπτομερειών και υπερβάλλει σε ρομαντικούς ανίκητους μισθοφόρους ανθρωπιστές.
Η σύγκλονιστικη περιγραφή μιας γυναίκας που σώνεται απο το αμπάρι του πλοίου των βασανιστών:
«Αντρες βρίσκονται μπροστά σου, άλλοι πίσω σου, είσαι περικυκλωμένη, γδύνεσαι για να αφοδεύσεις, όπως κι εκείνοι, και σου την πέφτουν. Κλείνεις τα μάτια και περιμένεις σιωπηλά: ένας σε πηδάει, δυο, δέκα... κανείς δεν φοράει προφυλακτικό... Λες ότι τουλάχιστον δεν σε χτύπησαν, γιατί εδώ οι πληγές μολύνονται, γιατί κάθε σπασμένο χέρι ή ώμος μένουν σακατεμένα για όλη σου τη ζωή».
Τα υπόλοιπα περιττεύουν.
3.5/5
Καλή ανάγνωση.
Πολλούς ασπασμούς.
August 5, 2018
📕 Η άποψη μου 📕
Τίτλος: Ποτέ πια μόνος
Αγάπησα τον Μάκ Κάς, έναν πρώην αστυνομικό μονόφθαλμο, που ο χαρακτήρας του είναι τόσο ιδιόρρυθμος. Η ζωή για αυτόν δεν είχε νόημα, δεν πίστευε σε τίποτα, δεν είχε ανάγκη κανεναν, ήθελε να φύγει από αυτόν τον ματαιόδοξο κόσμο με το δικό του χέρι. Ένας μηδενιστής με καυστικό χιούμορ,που όμως πιστεύει στην φιλια και λύγιζε,σιωπηλά,πάντα ,στα καινούργια συναισθηματα που το πρόσφερε η ξαφνική πατρότητα.
Προσπαθεί μέσα από τα συντρίμμια της προηγούμενης ζωής του και κυνηγώντας τα φαντάσματα του παρελθόντος να βρει την αιτία του θανάτου του καλύτερου του φίλου που χάθηκε μέσα στα κύματα. Κάποιος είχε βυθίσει το ιστιοφόρο του, δεν ήταν όμως ο μόνος επιβάτης... ποιο ήταν το μυστικό που έκρυβε ο φίλος του και η πρώην γυναίκα του, πως εμπλέκεται ένας Έλληνας επιχειρηματίας; Πόσες ζωές απειλούνται ;
Ο συγγραφέας αγγίζει ένα ευαίσθητο θέμα, την μετανάστευση των προσφύγων. Μας παρουσιάζει τις απάνθρωπες συνθήκες που εμείς στην πραγματική μας ζωή θελουμε ή μάλλον μας βολεύει να εθελοτυφλούμε. Φωτογραφίζουμε ένα πνιγμένο παιδί στην παραλία, κλαίμε για την μοίρα του αλλά αφήνουμε να πνίγονται χιλιάδες στη Μεσόγειο προβάλλοντας το επιχείρημα ότι δεν μπορούμε να δεχθουμε όλη τη μιζέρια του κόσμου.
Η Ευρώπη που θέλει να παρουσιάζεται σαν η “ Ήπειρος- καταφύγιο ” έχει εγκαταλείψει την δημοκρατική διακυβέρνηση. Οι τεχνοκράτες του χρηματοοικονομικού καπιταλισμού εξουσιάζουν τους λαούς.Οι αριθμοί υπερέχουν των λέξεων ..Ελευθερία,ισότητα,αδελφοσύνη.
Πόσο λυπηρό... μέσα από τις σελιδες είδα όλα αυτά που συμβαίνουν... μια Ευρώπη για τα σκουπίδια !
Μια Ευρώπη επικεφαλής, που παζαρεύει τη ροη των προσφύγων, που υπολογίζει την δυστυχία με κόλπα ποσοστόσεων, υπογράφει συμφωνίες Εξοπλισμού με τα κράτη του κόλπου που υποστηρίζουν τρομοκρατικές ομάδες οι οποίες είναι υπεύθυνες για τις μετακινήσεις των πληθυσμών προς τον μοναδικό τόπο που μπορούσε να τους προστατέψει... την Ευρώπη.
Βιώνουμε μέσα από το βιβλίο όλα αυτά τα απάνθρωπα που περνάνε οι πρόσφυγες και το πόσο απάνθρωποι είμαστε εμείς.
Βλέπουμε μαφιόζους να εμπλέκονται με τεράστια συμφέροντα εις βάρος αθώων ψυχών.
Ένα βιβλίο που μέσα από την ιστορία του με την κλιμακούμενη ένταση και την έντονη δράση, μας υπενθυμίζει την πραγματικότητα, μας περνάει μηνύματα, μας βγαζει με βία τις παρωπίδες μας !
Ένιωσα άπειρα συναισθηματα διαβαζοντας το , που όπως καταλάβατε αδίκησα λίγο την πλοκή που ήταν τόσο καλά δομημένη με την απαιτούμενη αγωνία και τα υπέροχα ψυχογραφήματα σε όλους τους χαρακτήρες,δίνοντας μας ο καθένας από την μεριά του,την δίκη του οπτική γωνία για το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης, για την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη,για το που μπορεί κανεις να φτάσει για την φιλια,την αγάπη και την πατρότητα, και εστίασα περισσότερο στο τεράστιο μήνυμα που μας περνάει ο υπέροχος αυτός συγγραφές για την “ζωή” των προσφύγων.
Θα ήθελα να το διαβάσετε,άλλωστε ο συγγραφές φημίζεται για τη “ματιά“ σε πολλά κοινωνικά θέματα και για τον τρόπο γραφής του.
Του βάζω 5/5
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Σύνοψη του βιβλίου "Ποτέ πια μόνος"
Eiναι οι πρώτες διακοπές του Μακ Κας με τη δεκατριάχρονη κόρη του Αλίς, για την ύπαρξη της οποίας έμαθε μόλις πρόσφατα και αναπάντεχα. Ο πρώην αστυνομικός, μονόφθαλμος και στριφνός, χωρίς ψευδαισθήσεις, απροσποίητος και συνειδητά αυτοκαταστροφικός, εκμεταλλεύεται την περίσταση για να μάθει έστω και αργά τί σημαίνει να είναι πατέρας. Και, παρά την καλή του θέληση, είναι σαφές ότι έχει μια πολύ προσωπική προσέγγιση στην ευθύνη αυτή. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν το παλιό λαγωνικό μαθαίνει για το θάνατο του καλού του φίλου Μάρκο, δικηγόρου και έμπειρου ιστιοπλόου, που χτυπήθηκε από φορτηγό πλοίο ενώ έπλεε στη Μάγχη. Για τον Μακ Κας, είναι αδιανόητο ο φίλος του να έκανε κάποιο λάθος πλοήγησης. Πώς όμως να συνδυάσει τις οικογενειακές διακοπές με την Αλίς και την εξιχνίαση του φριχτού θανάτου του φίλου του; Αγανακτισμένος από τη συλλογική αδράνεια στο δράμα των προσφύγων και των μεταναστών, ο Μάρκο προσπάθησε να ταράξει τα νερά με τα μέσα που διέθετε, γεγονός που θα μπορούσε να εξηγήσει την εξαφάνισή του στη θάλασσα. Και ενώ ο Μακ Κας αδιαφορεί παντελώς για τους ανθρωπιστικούς σκοπούς του φίλου του, αποκαλύπτεται ότι και η πρώην σύζυγός του έχει εξαφανιστεί, και εκείνος θα ορμήσει ενάντια σε όλους και σε όλα, έχοντας μοναδικό κανόνα το "ρίχνω τη βολή για το 'σπάσιμο' και κάποια άκρη θα βγει". Όλα είναι ιδωμένα μέσα από το πρίσμα του μηδενισμού του Μακ Κας. Κι όμως: Θα βρει ένα νόημα στη ζωή του, και μάλιστα ένα είδος ευτυχίας, με τον δικό του τρόπο. Η έρευνά του θα τον οδηγήσει στην Αθήνα, τον Πειραιά και την Αστυπάλαια, όπου και θα δοθεί η λύση. Ο Καρύλ Φερέ επιχειρεί να περιγράψει την πραγματικότητα μιας βαλτωμένης από την κρίση Ελλάδας.
Συγγραφέας: Férey Caryl
Κατηγορία: αστυνομική λογοτεχνία
Ημερ/νία έκδοσης: 7/2018
Εκδότης: Άγρα
Σελίδες: 384
Γλώσσα πρωτοτύπου: Γαλλικά
Τίτλος πρωτοτύπου: Plus jamais seul
Συντελεστές: Μακάρωφ, Αργυρώ (Μεταφραστής)
Τίτλος: Ποτέ πια μόνος
Αγάπησα τον Μάκ Κάς, έναν πρώην αστυνομικό μονόφθαλμο, που ο χαρακτήρας του είναι τόσο ιδιόρρυθμος. Η ζωή για αυτόν δεν είχε νόημα, δεν πίστευε σε τίποτα, δεν είχε ανάγκη κανεναν, ήθελε να φύγει από αυτόν τον ματαιόδοξο κόσμο με το δικό του χέρι. Ένας μηδενιστής με καυστικό χιούμορ,που όμως πιστεύει στην φιλια και λύγιζε,σιωπηλά,πάντα ,στα καινούργια συναισθηματα που το πρόσφερε η ξαφνική πατρότητα.
Προσπαθεί μέσα από τα συντρίμμια της προηγούμενης ζωής του και κυνηγώντας τα φαντάσματα του παρελθόντος να βρει την αιτία του θανάτου του καλύτερου του φίλου που χάθηκε μέσα στα κύματα. Κάποιος είχε βυθίσει το ιστιοφόρο του, δεν ήταν όμως ο μόνος επιβάτης... ποιο ήταν το μυστικό που έκρυβε ο φίλος του και η πρώην γυναίκα του, πως εμπλέκεται ένας Έλληνας επιχειρηματίας; Πόσες ζωές απειλούνται ;
Ο συγγραφέας αγγίζει ένα ευαίσθητο θέμα, την μετανάστευση των προσφύγων. Μας παρουσιάζει τις απάνθρωπες συνθήκες που εμείς στην πραγματική μας ζωή θελουμε ή μάλλον μας βολεύει να εθελοτυφλούμε. Φωτογραφίζουμε ένα πνιγμένο παιδί στην παραλία, κλαίμε για την μοίρα του αλλά αφήνουμε να πνίγονται χιλιάδες στη Μεσόγειο προβάλλοντας το επιχείρημα ότι δεν μπορούμε να δεχθουμε όλη τη μιζέρια του κόσμου.
Η Ευρώπη που θέλει να παρουσιάζεται σαν η “ Ήπειρος- καταφύγιο ” έχει εγκαταλείψει την δημοκρατική διακυβέρνηση. Οι τεχνοκράτες του χρηματοοικονομικού καπιταλισμού εξουσιάζουν τους λαούς.Οι αριθμοί υπερέχουν των λέξεων ..Ελευθερία,ισότητα,αδελφοσύνη.
Πόσο λυπηρό... μέσα από τις σελιδες είδα όλα αυτά που συμβαίνουν... μια Ευρώπη για τα σκουπίδια !
Μια Ευρώπη επικεφαλής, που παζαρεύει τη ροη των προσφύγων, που υπολογίζει την δυστυχία με κόλπα ποσοστόσεων, υπογράφει συμφωνίες Εξοπλισμού με τα κράτη του κόλπου που υποστηρίζουν τρομοκρατικές ομάδες οι οποίες είναι υπεύθυνες για τις μετακινήσεις των πληθυσμών προς τον μοναδικό τόπο που μπορούσε να τους προστατέψει... την Ευρώπη.
Βιώνουμε μέσα από το βιβλίο όλα αυτά τα απάνθρωπα που περνάνε οι πρόσφυγες και το πόσο απάνθρωποι είμαστε εμείς.
Βλέπουμε μαφιόζους να εμπλέκονται με τεράστια συμφέροντα εις βάρος αθώων ψυχών.
Ένα βιβλίο που μέσα από την ιστορία του με την κλιμακούμενη ένταση και την έντονη δράση, μας υπενθυμίζει την πραγματικότητα, μας περνάει μηνύματα, μας βγαζει με βία τις παρωπίδες μας !
Ένιωσα άπειρα συναισθηματα διαβαζοντας το , που όπως καταλάβατε αδίκησα λίγο την πλοκή που ήταν τόσο καλά δομημένη με την απαιτούμενη αγωνία και τα υπέροχα ψυχογραφήματα σε όλους τους χαρακτήρες,δίνοντας μας ο καθένας από την μεριά του,την δίκη του οπτική γωνία για το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης, για την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη,για το που μπορεί κανεις να φτάσει για την φιλια,την αγάπη και την πατρότητα, και εστίασα περισσότερο στο τεράστιο μήνυμα που μας περνάει ο υπέροχος αυτός συγγραφές για την “ζωή” των προσφύγων.
Θα ήθελα να το διαβάσετε,άλλωστε ο συγγραφές φημίζεται για τη “ματιά“ σε πολλά κοινωνικά θέματα και για τον τρόπο γραφής του.
Του βάζω 5/5
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Σύνοψη του βιβλίου "Ποτέ πια μόνος"
Eiναι οι πρώτες διακοπές του Μακ Κας με τη δεκατριάχρονη κόρη του Αλίς, για την ύπαρξη της οποίας έμαθε μόλις πρόσφατα και αναπάντεχα. Ο πρώην αστυνομικός, μονόφθαλμος και στριφνός, χωρίς ψευδαισθήσεις, απροσποίητος και συνειδητά αυτοκαταστροφικός, εκμεταλλεύεται την περίσταση για να μάθει έστω και αργά τί σημαίνει να είναι πατέρας. Και, παρά την καλή του θέληση, είναι σαφές ότι έχει μια πολύ προσωπική προσέγγιση στην ευθύνη αυτή. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα όταν το παλιό λαγωνικό μαθαίνει για το θάνατο του καλού του φίλου Μάρκο, δικηγόρου και έμπειρου ιστιοπλόου, που χτυπήθηκε από φορτηγό πλοίο ενώ έπλεε στη Μάγχη. Για τον Μακ Κας, είναι αδιανόητο ο φίλος του να έκανε κάποιο λάθος πλοήγησης. Πώς όμως να συνδυάσει τις οικογενειακές διακοπές με την Αλίς και την εξιχνίαση του φριχτού θανάτου του φίλου του; Αγανακτισμένος από τη συλλογική αδράνεια στο δράμα των προσφύγων και των μεταναστών, ο Μάρκο προσπάθησε να ταράξει τα νερά με τα μέσα που διέθετε, γεγονός που θα μπορούσε να εξηγήσει την εξαφάνισή του στη θάλασσα. Και ενώ ο Μακ Κας αδιαφορεί παντελώς για τους ανθρωπιστικούς σκοπούς του φίλου του, αποκαλύπτεται ότι και η πρώην σύζυγός του έχει εξαφανιστεί, και εκείνος θα ορμήσει ενάντια σε όλους και σε όλα, έχοντας μοναδικό κανόνα το "ρίχνω τη βολή για το 'σπάσιμο' και κάποια άκρη θα βγει". Όλα είναι ιδωμένα μέσα από το πρίσμα του μηδενισμού του Μακ Κας. Κι όμως: Θα βρει ένα νόημα στη ζωή του, και μάλιστα ένα είδος ευτυχίας, με τον δικό του τρόπο. Η έρευνά του θα τον οδηγήσει στην Αθήνα, τον Πειραιά και την Αστυπάλαια, όπου και θα δοθεί η λύση. Ο Καρύλ Φερέ επιχειρεί να περιγράψει την πραγματικότητα μιας βαλτωμένης από την κρίση Ελλάδας.
Συγγραφέας: Férey Caryl
Κατηγορία: αστυνομική λογοτεχνία
Ημερ/νία έκδοσης: 7/2018
Εκδότης: Άγρα
Σελίδες: 384
Γλώσσα πρωτοτύπου: Γαλλικά
Τίτλος πρωτοτύπου: Plus jamais seul
Συντελεστές: Μακάρωφ, Αργυρώ (Μεταφραστής)
September 5, 2019
8.9/10
Ένας ιδιόρρυθμος πρώην αστυνομικός...Ένα ναυάγιο στη μεσόγειο...και το δράμα των προσφύγων στην αναζήτηση τους για ένα καλύτερο αύριο στον "παράδεισο" της Δύσης. Έναν παράδεισο όμως, που βασιλεύει η υποκρισία και η δίψα για χρήμα...και στον βωμό του χρήματος, η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία!
Και μέσα σε όλα αυτά, έχουμε και το ξεπούλημα μιας ολόκληρης χώρας (Ελλάδα!).
Λιγότερο σκληρό από τα προηγούμενα του Ferey σε εικόνες και περιγραφές, δεν είναι τόσο (φανερά) βίαιο και έχει λιγότερο αίμα, ειδικά σε σχέση με τη Σάγκα Μαορί, αλλά το ίδιο ή και περισσότερο σκληρό ψυχολογικά για τον αναγνώστη, όταν συλλογίζεται τις συνθήκες που χρειάζεται να ζήσουν οι πρόσφυγες αναζητώντας την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή.
Το θεωρώ το καλύτερο του από αυτά που έχω διαβάσει, μετά το εξαιρετικό Μαπούτσε.
Ένας ιδιόρρυθμος πρώην αστυνομικός...Ένα ναυάγιο στη μεσόγειο...και το δράμα των προσφύγων στην αναζήτηση τους για ένα καλύτερο αύριο στον "παράδεισο" της Δύσης. Έναν παράδεισο όμως, που βασιλεύει η υποκρισία και η δίψα για χρήμα...και στον βωμό του χρήματος, η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία!
Και μέσα σε όλα αυτά, έχουμε και το ξεπούλημα μιας ολόκληρης χώρας (Ελλάδα!).
Λιγότερο σκληρό από τα προηγούμενα του Ferey σε εικόνες και περιγραφές, δεν είναι τόσο (φανερά) βίαιο και έχει λιγότερο αίμα, ειδικά σε σχέση με τη Σάγκα Μαορί, αλλά το ίδιο ή και περισσότερο σκληρό ψυχολογικά για τον αναγνώστη, όταν συλλογίζεται τις συνθήκες που χρειάζεται να ζήσουν οι πρόσφυγες αναζητώντας την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή.
Το θεωρώ το καλύτερο του από αυτά που έχω διαβάσει, μετά το εξαιρετικό Μαπούτσε.
September 25, 2018
Κριτική για το Smassing Culture.
Ο Καρύλ Φερέ είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Γάλλους συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας, έχοντας διαλέξει ιδιαίτερες θεματολογίες και περιοχές για να σετάρει τα μυθιστορήματά του. Ξεκινώντας από τη Ν. Ζηλανδία και τους Μαορί με τα Χάκα και Ούτου (εκδόσεις Άγρα 2015 και 2016 αντίστοιχα) φτάνει μέχρι τη Λατινική Αμερική με τα Μαπούτσε και Κόνδωρ (εκδόσεις Άγρα 2013 και 2017 αντίστοιχα) και τη Νότια Αφρική με το Ζουλού (εκδόσεις Λιβάνη, 2011). Κοινό στοιχείο σε όλα τα παραπάνω αποτελεί τον ρόλο του δυτικού πολιτισμού απέναντι στους αυτόχθονες της εκάστοτε περιοχής. Τελευταίο του πόνημα αποτελεί το Ποτέ πια Μόνος (εκδόσεις Άγρα), το οποίο κυκλοφόρησε σχεδόν ταυτόχρονα σε Γαλλία και Ελλάδα, τις χώρες στις οποίες διαδραματίζεται.
Πρωταγωνιστής είναι ο μονόφθαλμος (όπως αναφέρεται πολλάκις στο βιβλίο) και πρώην αστυνομικός Μακ Κας, ο οποίος απέκτησε ξαφνικά μία 13χρονη κόρη, όταν η μητέρα της τον όρισε ως κηδεμόνα της πριν πεθάνει. Προσπαθώντας να συνηθίσει την ιδέα πως πλέον έχει μια κόρη, μαθαίνει πως ο παλιός του φίλος και έμπειρος ιστιοπλόος Μάρκο, σκοτώνεται σε θαλάσσιο δυστύχημα ανοιχτά του Γιβραλτάρ. Ο Μακ Κας μη μπορώντας να συνδέσει το πώς ένας έμπειρος ιστιοπλόος όπως ο Μάρκο, σκοτώθηκε με τέτοιο τρόπο, αποφασίζει να κάνει έρευνα για τον θάνατό του, όταν μαθαίνει πως στο πλοίο μαζί του βρισκόταν η Ανζελίκ, αδερφή της γυναίκας του Μάρκο και ο μεγάλος έρωτας του Μακ Κας.
Στο δεύτερο μισό του βιβλίου ο Μακ Κας οδηγείται στην Ελλάδα, πρώτα στον Πειραιά και στην Αθήνα και στη συνέχεια στη μακρινή Αστυπάλαια. Στην Αθήνα έχει γνωρίσει τον άνθρωπο που βοηθούσε τον Μάρκο και πρώην εκδότη Σταύρο (tribute πιθανότατα του Καρύλ Φερέ στον εν Ελλάδι εκδότη του, τον Σταύρο Πετσόπουλο των εκδόσεων Άγρα), μαζί με τον οποίο θα βρεθούν αντιμέτωποι με την προσφυγική κρίση στα ελληνικά νησιά και την εκμετάλλευση των προσφύγων από τους διακινητές.
Στα περισσότερα από τα έργα του, ο Καρύλ Φερέ περιγράφει τις επιπτώσεις του δυτικού πολιτισμού πάνω σε αυτόχθονες πολιτισμούς, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Έτσι και στο Ποτέ πια μόνος, το μοτίβο αυτό δεν μπαίνει στην άκρη, αλλά διαφοροποιείται εν μέρει. Δεν έχουμε να κάνουμε με τους Μαορί της Ν. Ζηλανδίας ή με τους Μαπούτσε της Αργεντινής, αλλά με την ελληνική κοινωνία της οικονομικής κρίσης και τους πρόσφυγες της Μέσης Ανατολής. Ο Καρύλ Φερέ αρνητικά εντυπωσιασμένος από την γενικότερη αδιαφορία, έως και απέχθεια, απέναντι στο προσφυγικό ζήτημα, γράφει ένα μυθιστόρημα στο οποίο εξηγεί με τον τρόπο πώς ένα ολόκληρο σύστημα είναι ικανό να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από αυτό το σοβαρό θέμα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Γαλλία.
Παράλληλα αναφέρεται και σε σύγχρονα θέματα που αφορούν την ελληνική οικονομική κρίση, όπως τα μνημόνια, η Τρόικα και οι μαζικές ιδιωτικοποιήσεις. Σε συζητήσεις των Μακ Κας και Σταύρου, μέσα στο μυθιστόρημα, ο Καρύλ Φερέ κάνει επίσης αναφορές και στο παρελθόν της ελληνικής αριστεράς και στις ευθύνες της όσον αφορά την άνοδο της ακροδεξιάς αλλά και την λάθος διαχείρισή της σε πολλά θέματα της κρίσης.
Είναι γεγονός πως σε κάποιες περιπτώσεις η γραφή και οι δημοσιογραφικές αναφορές γίνονται λίγο κουραστικές, αλλά το πολύ ενδιαφέρον θέμα και οι καλοδουλεμένοι και με βάθος χαρακτήρες, σε συνδυασμό με την συγγραφική ταυτότητα του Καρύλ Φερέ, δεν αφήνουν τα λιγοστά αρνητικά να αποκτήσουν σημαντική υπόσταση στην τελική εικόνα.
Και εν κατακλείδι, με το Ποτέ Πια Μόνος ο Καρύλ Φερέ παρουσιάζει ένα πολύ δυνατό αστυνομικό μυθιστόρημα στο οποίο θίγει ορισμένα πολύ σημαντικά και σύγχρονα θέματα, με κυριότερο το προσφυγικό.
Ο Καρύλ Φερέ είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Γάλλους συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας, έχοντας διαλέξει ιδιαίτερες θεματολογίες και περιοχές για να σετάρει τα μυθιστορήματά του. Ξεκινώντας από τη Ν. Ζηλανδία και τους Μαορί με τα Χάκα και Ούτου (εκδόσεις Άγρα 2015 και 2016 αντίστοιχα) φτάνει μέχρι τη Λατινική Αμερική με τα Μαπούτσε και Κόνδωρ (εκδόσεις Άγρα 2013 και 2017 αντίστοιχα) και τη Νότια Αφρική με το Ζουλού (εκδόσεις Λιβάνη, 2011). Κοινό στοιχείο σε όλα τα παραπάνω αποτελεί τον ρόλο του δυτικού πολιτισμού απέναντι στους αυτόχθονες της εκάστοτε περιοχής. Τελευταίο του πόνημα αποτελεί το Ποτέ πια Μόνος (εκδόσεις Άγρα), το οποίο κυκλοφόρησε σχεδόν ταυτόχρονα σε Γαλλία και Ελλάδα, τις χώρες στις οποίες διαδραματίζεται.
Πρωταγωνιστής είναι ο μονόφθαλμος (όπως αναφέρεται πολλάκις στο βιβλίο) και πρώην αστυνομικός Μακ Κας, ο οποίος απέκτησε ξαφνικά μία 13χρονη κόρη, όταν η μητέρα της τον όρισε ως κηδεμόνα της πριν πεθάνει. Προσπαθώντας να συνηθίσει την ιδέα πως πλέον έχει μια κόρη, μαθαίνει πως ο παλιός του φίλος και έμπειρος ιστιοπλόος Μάρκο, σκοτώνεται σε θαλάσσιο δυστύχημα ανοιχτά του Γιβραλτάρ. Ο Μακ Κας μη μπορώντας να συνδέσει το πώς ένας έμπειρος ιστιοπλόος όπως ο Μάρκο, σκοτώθηκε με τέτοιο τρόπο, αποφασίζει να κάνει έρευνα για τον θάνατό του, όταν μαθαίνει πως στο πλοίο μαζί του βρισκόταν η Ανζελίκ, αδερφή της γυναίκας του Μάρκο και ο μεγάλος έρωτας του Μακ Κας.
Στο δεύτερο μισό του βιβλίου ο Μακ Κας οδηγείται στην Ελλάδα, πρώτα στον Πειραιά και στην Αθήνα και στη συνέχεια στη μακρινή Αστυπάλαια. Στην Αθήνα έχει γνωρίσει τον άνθρωπο που βοηθούσε τον Μάρκο και πρώην εκδότη Σταύρο (tribute πιθανότατα του Καρύλ Φερέ στον εν Ελλάδι εκδότη του, τον Σταύρο Πετσόπουλο των εκδόσεων Άγρα), μαζί με τον οποίο θα βρεθούν αντιμέτωποι με την προσφυγική κρίση στα ελληνικά νησιά και την εκμετάλλευση των προσφύγων από τους διακινητές.
Στα περισσότερα από τα έργα του, ο Καρύλ Φερέ περιγράφει τις επιπτώσεις του δυτικού πολιτισμού πάνω σε αυτόχθονες πολιτισμούς, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Έτσι και στο Ποτέ πια μόνος, το μοτίβο αυτό δεν μπαίνει στην άκρη, αλλά διαφοροποιείται εν μέρει. Δεν έχουμε να κάνουμε με τους Μαορί της Ν. Ζηλανδίας ή με τους Μαπούτσε της Αργεντινής, αλλά με την ελληνική κοινωνία της οικονομικής κρίσης και τους πρόσφυγες της Μέσης Ανατολής. Ο Καρύλ Φερέ αρνητικά εντυπωσιασμένος από την γενικότερη αδιαφορία, έως και απέχθεια, απέναντι στο προσφυγικό ζήτημα, γράφει ένα μυθιστόρημα στο οποίο εξηγεί με τον τρόπο πώς ένα ολόκληρο σύστημα είναι ικανό να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από αυτό το σοβαρό θέμα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Γαλλία.
Παράλληλα αναφέρεται και σε σύγχρονα θέματα που αφορούν την ελληνική οικονομική κρίση, όπως τα μνημόνια, η Τρόικα και οι μαζικές ιδιωτικοποιήσεις. Σε συζητήσεις των Μακ Κας και Σταύρου, μέσα στο μυθιστόρημα, ο Καρύλ Φερέ κάνει επίσης αναφορές και στο παρελθόν της ελληνικής αριστεράς και στις ευθύνες της όσον αφορά την άνοδο της ακροδεξιάς αλλά και την λάθος διαχείρισή της σε πολλά θέματα της κρίσης.
Είναι γεγονός πως σε κάποιες περιπτώσεις η γραφή και οι δημοσιογραφικές αναφορές γίνονται λίγο κουραστικές, αλλά το πολύ ενδιαφέρον θέμα και οι καλοδουλεμένοι και με βάθος χαρακτήρες, σε συνδυασμό με την συγγραφική ταυτότητα του Καρύλ Φερέ, δεν αφήνουν τα λιγοστά αρνητικά να αποκτήσουν σημαντική υπόσταση στην τελική εικόνα.
Και εν κατακλείδι, με το Ποτέ Πια Μόνος ο Καρύλ Φερέ παρουσιάζει ένα πολύ δυνατό αστυνομικό μυθιστόρημα στο οποίο θίγει ορισμένα πολύ σημαντικά και σύγχρονα θέματα, με κυριότερο το προσφυγικό.
September 12, 2018
3,5
πρώτο μέρος δυναμίτης στα χνάρια του μανσετ, λιγότερο ενδιαφέρον και αρκετά ιδεολογικό το δεύτερο με την ιστορία να εξελλίσεται στην ελλάδα, γενικά πάντως το κείμενο έχει δυναμική και φοβερούς διαλόγους.
πρώτο μέρος δυναμίτης στα χνάρια του μανσετ, λιγότερο ενδιαφέρον και αρκετά ιδεολογικό το δεύτερο με την ιστορία να εξελλίσεται στην ελλάδα, γενικά πάντως το κείμενο έχει δυναμική και φοβερούς διαλόγους.
September 16, 2018
Έχει αναφορές στην αγαπημένη μου Αστυπάλαια και αυτό δημιουργεί ένα πρόσθετο ενδιαφέρον για μένα, είναι συναρπαστικό, καλογραμμένο αλλά κατώτερο του Μαπούτσε.
August 11, 2018
Μια καλοδουλεμένη και καλά δομημένη ιστορία,χωρίς πολυλογία και άσκοπες φιοριτούρες,αλλά ωστόσο τόσο δυνατή ώστε να μην μπορείς να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου.Για άλλη μια φορά,υπήρχε ξεκάθαρος πολιτικός λόγος και σαφείς κοινωνικές αναφορές στις δομές της χώρας που "επισκέφτηκε" ο συγγραφέας αυτή τη φορά,την Ελλάδα.Politically correct ώστε να μην δημιουργηθούν γκρίνιες,αλλά σαφέστατα τοποθετημένος με ολοκληρωμένη άποψη για τα τεκταινόμενα,παρέδωσε στους πιστούς αναγνώστες του ακόμα ένα έργο που αξίζει να βρίσκεται σε κάθε βιβλιοθήκη.
December 19, 2019
Δεν είναι απ' τα καλύτερά του, άσχετα με το πότε έχει γραφτεί. Φλύαρο σε αρκετά σημεία, με την ανάγκη να εξηγήσει και να επιμείνει σε κοινωνικοπολιτικά στοιχεία της εποχής και του τόπου, τα οποία όμως δεν ενδυναμώνουν τόσο την ιστορία. Η πλοκή χάνει το νόημά της και παρ' όλο που ο ήρωας είναι δυνατός, είναι στιβαρός, δεν βρίσκει τον χώρο του μέσα στο κείμενο, λόγω της φλυαρίας και των περιττών (κατά τη γνώμη μου) στοιχείων.
Έχει κάποια καλά σημεία, αλλά δεν αρκούν.
Έχει κάποια καλά σημεία, αλλά δεν αρκούν.
August 16, 2020
Άλλο ένα βιβλίο του Férey που χαίρομαι να το έχω στη βιβλιοθήκη μου. Άλλο ένα βιβλίο του που όταν τελείωσε, δεν μπορούσα να ξεκινήσω κατευθείαν κάποιο άλλο. Οι εικόνες που μου δημιουργεί, ο τρόπος που αφηγείται τις ιστορίες του κάνουν το μυαλό μου να είναι εκεί, να είμαι γεμάτη συναισθήματα, δίνοντάς τους και τον χρόνο να κάτσουν μέσα μου.
Ο Μακ Κας είναι πρώην αστυνομικός, μονόφθαλμος και ιδιόρρυθμος χαρακτήρας. Στόχος του να μείνει μόνος και άφραγκος μέχρι το τέλος της ζωής του. Ένα τέλος που θα έβαζε ο ίδιος. Μέχρι που μαθαίνει ότι έχει μια κόρη. Παρόλο που ο ίδιος είχε δύσκολη παιδική ηλικία και ενώ μαθαίνει πρόσφατα την ύπαρξή της, δεν του έκανε καρδιά να την αφήσει στο ορφανοτροφείο κι έτσι, έχει βρει ένα καινούριο νόημα στη ζωή του.
Όταν διαβάζει σε μια εφημερίδα πως ο καλός του φίλος Μάρκος χάθηκε στη θάλασσα σε ένα ναυάγιο, αρχίζει τις έρευνες, και όταν μαθαίνει πως η πρώην γυναίκα του έχει εξαφανιστεί δεν θα αφήσει κανέναν να μπει εμπόδιο στο δρόμο του. Οι έρευνές του τον οδηγούν σε έναν Έλληνα επιχειρηματία κι έτσι θα καταλήξει στην Αθήνα και από 'κει, μαζί με τον Σταύρο φίλο του Μάρκος, στην Αστυπάλαια, στην "καρδιά" ενός κυκλώματος διακίνησης προσφύγων.
Εφοπλιστές, μαφιόζοι, κακοποιημένες γυναίκες, ξέπλυμα χρημάτων, μνημόνια, ιδιωτικοποίηση, Τρόικα. Ο συγγραφέας θέλοντας να μιλήσει για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα όπως το προσφυγικό, μας μοιράζει τα κομμάτια αυτής της ιστορίας, βοηθώντας να ολοκληρωθεί το παζλ με περιγραφές αληθινές. Ειδικά η περιγραφή μιας γυναίκας που σώζεται από το κύκλωμα, όταν τη διάβασα το στομάχι μου σφίχτηκε. Η σκιαγράφηση των χαρακτήρων είναι καλή και η γραφή του με έκανε να αφεθώ στον κόσμο του Ποτέ πια μόνος, ακούγοντας Spoke orkestra και Nick Cave.
Σε σύγκριση με άλλα βιβλία του δεν έχει τόσο αίμα, αυτό όμως δεν το κάνει εύκολο ανάγνωσμα. Ο Férey δεν χαϊδεύει τα αυτιά στα ζητήματα που θίγει.
Με κάθε βιβλίο του που διαβάζω, χαίρομαι που ανήκει στους συγγραφείς που έχω δει από κοντά. Η μετάφραση εξαιρετική.
Ο Μακ Κας είναι πρώην αστυνομικός, μονόφθαλμος και ιδιόρρυθμος χαρακτήρας. Στόχος του να μείνει μόνος και άφραγκος μέχρι το τέλος της ζωής του. Ένα τέλος που θα έβαζε ο ίδιος. Μέχρι που μαθαίνει ότι έχει μια κόρη. Παρόλο που ο ίδιος είχε δύσκολη παιδική ηλικία και ενώ μαθαίνει πρόσφατα την ύπαρξή της, δεν του έκανε καρδιά να την αφήσει στο ορφανοτροφείο κι έτσι, έχει βρει ένα καινούριο νόημα στη ζωή του.
Όταν διαβάζει σε μια εφημερίδα πως ο καλός του φίλος Μάρκος χάθηκε στη θάλασσα σε ένα ναυάγιο, αρχίζει τις έρευνες, και όταν μαθαίνει πως η πρώην γυναίκα του έχει εξαφανιστεί δεν θα αφήσει κανέναν να μπει εμπόδιο στο δρόμο του. Οι έρευνές του τον οδηγούν σε έναν Έλληνα επιχειρηματία κι έτσι θα καταλήξει στην Αθήνα και από 'κει, μαζί με τον Σταύρο φίλο του Μάρκος, στην Αστυπάλαια, στην "καρδιά" ενός κυκλώματος διακίνησης προσφύγων.
Εφοπλιστές, μαφιόζοι, κακοποιημένες γυναίκες, ξέπλυμα χρημάτων, μνημόνια, ιδιωτικοποίηση, Τρόικα. Ο συγγραφέας θέλοντας να μιλήσει για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα όπως το προσφυγικό, μας μοιράζει τα κομμάτια αυτής της ιστορίας, βοηθώντας να ολοκληρωθεί το παζλ με περιγραφές αληθινές. Ειδικά η περιγραφή μιας γυναίκας που σώζεται από το κύκλωμα, όταν τη διάβασα το στομάχι μου σφίχτηκε. Η σκιαγράφηση των χαρακτήρων είναι καλή και η γραφή του με έκανε να αφεθώ στον κόσμο του Ποτέ πια μόνος, ακούγοντας Spoke orkestra και Nick Cave.
Σε σύγκριση με άλλα βιβλία του δεν έχει τόσο αίμα, αυτό όμως δεν το κάνει εύκολο ανάγνωσμα. Ο Férey δεν χαϊδεύει τα αυτιά στα ζητήματα που θίγει.
Με κάθε βιβλίο του που διαβάζω, χαίρομαι που ανήκει στους συγγραφείς που έχω δει από κοντά. Η μετάφραση εξαιρετική.
September 7, 2018
μεχρι την μεση πολύ καλο, μετα ψιλοαφελές
May 19, 2024
Το βιβλίο είναι ευκολοδιάβαστο και καλό. Το 3 είναι κανονικά 3,5 και έχει να κάνει με μια ιδιοτροπία που έχει ο Ferey και που την παρατηρώ στα βιβλία του (να σημειωθεί ότι αυτό είναι το δεύτερο βιβλίο του που διαβάζω μετά το Μαπούτσε). Ο Ferey λοιπόν έχει λίγο χολιγουντιανούς τους ήρωές του. Είναι λίγο too good to be true, ίσως εγώ έχω συνηθίσει σε αντι-ήρωες με άλλα χααρακτηριστικά. Κατά τα άλλα είναι ευχάριστος ο Ferey.
January 8, 2020
Νομίζω ότι είναι το πιο αδύναμο από το σύνολο των έργων του (Παρά το γεγονός ότι ο κεντρικός χαρακτήρας είναι αληθοφανής).
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 4, 2018
Ολόκληρη η κριτική στο Smassing Culture
Ποτέ Πια Mόνος- Βρέστη, Αθήνα, Αστυπάλαια
Ο Καρύλ Φερέ είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Γάλλους συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας, έχοντας διαλέξει ιδιαίτερες θεματολογίες και περιοχές για να σετάρει τα μυθιστορήματά του. Ξεκινώντας από τη Ν. Ζηλανδία και τους Μαορί με τα Χάκα και Ούτου (εκδόσεις Άγρα 2015 και 2016 αντίστοιχα) φτάνει μέχρι τη Λατινική Αμερική με τα Μαπούτσε και Κόνδωρ (εκδόσεις Άγρα 2013 και 2017 αντίστοιχα) και τη Νότια Αφρική με το Ζουλού (εκδόσεις Λιβάνη, 2011). Κοινό στοιχείο σε όλα τα παραπάνω αποτελεί τον ρόλο του δυτικού πολιτισμού απέναντι στους αυτόχθονες της εκάστοτε περιοχής. Τελευταίο του πόνημα αποτελεί το Ποτέ πια Μόνος (εκδόσεις Άγρα), το οποίο κυκλοφόρησε σχεδόν ταυτόχρονα σε Γαλλία και Ελλάδα, τις χώρες στις οποίες διαδραματίζεται.
Πρωταγωνιστής είναι ο μονόφθαλμος (όπως αναφέρεται πολλάκις στο βιβλίο) και πρώην αστυνομικός Μακ Κας, ο οποίος απέκτησε ξαφνικά μία 13χρονη κόρη, όταν η μητέρα της τον όρισε ως κηδεμόνα της πριν πεθάνει. Προσπαθώντας να συνηθίσει την ιδέα πως πλέον έχει μια κόρη, μαθαίνει πως ο παλιός του φίλος και έμπειρος ιστιοπλόος Μάρκο, σκοτώνεται σε θαλάσσιο δυστύχημα ανοιχτά του Γιβραλτάρ. Ο Μακ Κας μη μπορώντας να συνδέσει το πώς ένας έμπειρος ιστιοπλόος όπως ο Μάρκο, σκοτώθηκε με τέτοιο τρόπο, αποφασίζει να κάνει έρευνα για τον θάνατό του, όταν μαθαίνει πως στο πλοίο μαζί του βρισκόταν η Ανζελίκ, αδερφή της γυναίκας του Μάρκο και ο μεγάλος έρωτας του Μακ Κας.
Στο δεύτερο μισό του βιβλίου ο Μακ Κας οδηγείται στην Ελλάδα, πρώτα στον Πειραιά και στην Αθήνα και στη συνέχεια στη μακρινή Αστυπάλαια. Στην Αθήνα έχει γνωρίσει τον άνθρωπο που βοηθούσε τον Μάρκο και πρώην εκδότη Σταύρο (tribute πιθανότατα του Καρύλ Φερέ στον εν Ελλάδι εκδότη του, τον Σταύρο Πετσόπουλο των εκδόσεων Άγρα), μαζί με τον οποίο θα βρεθούν αντιμέτωποι με την προσφυγική κρίση στα ελληνικά νησιά και την εκμετάλλευση των προσφύγων από τους διακινητές.
Στα περισσότερα από τα έργα του, ο Καρύλ Φερέ περιγράφει τις επιπτώσεις του δυτικού πολιτισμού πάνω σε αυτόχθονες πολιτισμούς, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Έτσι και στο Ποτέ πια μόνος, το μοτίβο αυτό δεν μπαίνει στην άκρη, αλλά διαφοροποιείται εν μέρει. Δεν έχουμε να κάνουμε με τους Μαορί της Ν. Ζηλανδίας ή με τους Μαπούτσε της Αργεντινής, αλλά με την ελληνική κοινωνία της οικονομικής κρίσης και τους πρόσφυγες της Μέσης Ανατολής. Ο Καρύλ Φερέ αρνητικά εντυπωσιασμένος από την γενικότερη αδιαφορία, έως και απέχθεια, απέναντι στο προσφυγικό ζήτημα, γράφει ένα μυθιστόρημα στο οποίο εξηγεί με τον τρόπο πώς ένα ολόκληρο σύστημα είναι ικανό να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από αυτό το σοβαρό θέμα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Γαλλία.
Παράλληλα αναφέρεται και σε σύγχρονα θέματα που αφορούν την ελληνική οικονομική κρίση, όπως τα μνημόνια, η Τρόικα και οι μαζικές ιδιωτικοποιήσεις. Σε συζητήσεις των Μακ Κας και Σταύρου, μέσα στο μυθιστόρημα, ο Καρύλ Φερέ κάνει επίσης αναφορές και στο παρελθόν της ελληνικής αριστεράς και στις ευθύνες της όσον αφορά την άνοδο της ακροδεξιάς αλλά και την λάθος διαχείρισή της σε πολλά θέματα της κρίσης.
Είναι γεγονός πως σε κάποιες περιπτώσεις η γραφή και οι δημοσιογραφικές αναφορές γίνονται λίγο κουραστικές, αλλά το πολύ ενδιαφέρον θέμα και οι καλοδουλεμένοι και με βάθος χαρακτήρες, σε συνδυασμό με την συγγραφική ταυτότητα του Καρύλ Φερέ, δεν αφήνουν τα λιγοστά αρνητικά να αποκτήσουν σημαντική υπόσταση στην τελική εικόνα.
Και εν κατακλείδι, με το Ποτέ Πια Μόνος ο Καρύλ Φερέ παρουσιάζει ένα πολύ δυνατό αστυνομικό μυθιστόρημα στο οποίο θίγει ορισμένα πολύ σημαντικά και σύγχρονα θέματα, με κυριότερο το προσφυγικό.
Ποτέ Πια Mόνος- Βρέστη, Αθήνα, Αστυπάλαια
Ο Καρύλ Φερέ είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Γάλλους συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας, έχοντας διαλέξει ιδιαίτερες θεματολογίες και περιοχές για να σετάρει τα μυθιστορήματά του. Ξεκινώντας από τη Ν. Ζηλανδία και τους Μαορί με τα Χάκα και Ούτου (εκδόσεις Άγρα 2015 και 2016 αντίστοιχα) φτάνει μέχρι τη Λατινική Αμερική με τα Μαπούτσε και Κόνδωρ (εκδόσεις Άγρα 2013 και 2017 αντίστοιχα) και τη Νότια Αφρική με το Ζουλού (εκδόσεις Λιβάνη, 2011). Κοινό στοιχείο σε όλα τα παραπάνω αποτελεί τον ρόλο του δυτικού πολιτισμού απέναντι στους αυτόχθονες της εκάστοτε περιοχής. Τελευταίο του πόνημα αποτελεί το Ποτέ πια Μόνος (εκδόσεις Άγρα), το οποίο κυκλοφόρησε σχεδόν ταυτόχρονα σε Γαλλία και Ελλάδα, τις χώρες στις οποίες διαδραματίζεται.
Πρωταγωνιστής είναι ο μονόφθαλμος (όπως αναφέρεται πολλάκις στο βιβλίο) και πρώην αστυνομικός Μακ Κας, ο οποίος απέκτησε ξαφνικά μία 13χρονη κόρη, όταν η μητέρα της τον όρισε ως κηδεμόνα της πριν πεθάνει. Προσπαθώντας να συνηθίσει την ιδέα πως πλέον έχει μια κόρη, μαθαίνει πως ο παλιός του φίλος και έμπειρος ιστιοπλόος Μάρκο, σκοτώνεται σε θαλάσσιο δυστύχημα ανοιχτά του Γιβραλτάρ. Ο Μακ Κας μη μπορώντας να συνδέσει το πώς ένας έμπειρος ιστιοπλόος όπως ο Μάρκο, σκοτώθηκε με τέτοιο τρόπο, αποφασίζει να κάνει έρευνα για τον θάνατό του, όταν μαθαίνει πως στο πλοίο μαζί του βρισκόταν η Ανζελίκ, αδερφή της γυναίκας του Μάρκο και ο μεγάλος έρωτας του Μακ Κας.
Στο δεύτερο μισό του βιβλίου ο Μακ Κας οδηγείται στην Ελλάδα, πρώτα στον Πειραιά και στην Αθήνα και στη συνέχεια στη μακρινή Αστυπάλαια. Στην Αθήνα έχει γνωρίσει τον άνθρωπο που βοηθούσε τον Μάρκο και πρώην εκδότη Σταύρο (tribute πιθανότατα του Καρύλ Φερέ στον εν Ελλάδι εκδότη του, τον Σταύρο Πετσόπουλο των εκδόσεων Άγρα), μαζί με τον οποίο θα βρεθούν αντιμέτωποι με την προσφυγική κρίση στα ελληνικά νησιά και την εκμετάλλευση των προσφύγων από τους διακινητές.
Στα περισσότερα από τα έργα του, ο Καρύλ Φερέ περιγράφει τις επιπτώσεις του δυτικού πολιτισμού πάνω σε αυτόχθονες πολιτισμούς, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Έτσι και στο Ποτέ πια μόνος, το μοτίβο αυτό δεν μπαίνει στην άκρη, αλλά διαφοροποιείται εν μέρει. Δεν έχουμε να κάνουμε με τους Μαορί της Ν. Ζηλανδίας ή με τους Μαπούτσε της Αργεντινής, αλλά με την ελληνική κοινωνία της οικονομικής κρίσης και τους πρόσφυγες της Μέσης Ανατολής. Ο Καρύλ Φερέ αρνητικά εντυπωσιασμένος από την γενικότερη αδιαφορία, έως και απέχθεια, απέναντι στο προσφυγικό ζήτημα, γράφει ένα μυθιστόρημα στο οποίο εξηγεί με τον τρόπο πώς ένα ολόκληρο σύστημα είναι ικανό να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από αυτό το σοβαρό θέμα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Γαλλία.
Παράλληλα αναφέρεται και σε σύγχρονα θέματα που αφορούν την ελληνική οικονομική κρίση, όπως τα μνημόνια, η Τρόικα και οι μαζικές ιδιωτικοποιήσεις. Σε συζητήσεις των Μακ Κας και Σταύρου, μέσα στο μυθιστόρημα, ο Καρύλ Φερέ κάνει επίσης αναφορές και στο παρελθόν της ελληνικής αριστεράς και στις ευθύνες της όσον αφορά την άνοδο της ακροδεξιάς αλλά και την λάθος διαχείρισή της σε πολλά θέματα της κρίσης.
Είναι γεγονός πως σε κάποιες περιπτώσεις η γραφή και οι δημοσιογραφικές αναφορές γίνονται λίγο κουραστικές, αλλά το πολύ ενδιαφέρον θέμα και οι καλοδουλεμένοι και με βάθος χαρακτήρες, σε συνδυασμό με την συγγραφική ταυτότητα του Καρύλ Φερέ, δεν αφήνουν τα λιγοστά αρνητικά να αποκτήσουν σημαντική υπόσταση στην τελική εικόνα.
Και εν κατακλείδι, με το Ποτέ Πια Μόνος ο Καρύλ Φερέ παρουσιάζει ένα πολύ δυνατό αστυνομικό μυθιστόρημα στο οποίο θίγει ορισμένα πολύ σημαντικά και σύγχρονα θέματα, με κυριότερο το προσφυγικό.
December 18, 2022
Plus jamais seul de Caryl Férey, présentation
Naufrage. Marco refuse l’aide apportée par un cargo qui fonce sur lui. Il a tenté de sauver les passagers mais lui sombre.
Mc Cash souffre toujours autant de son oeil. Il est allé chercher sa fille au collège pour l’emmener loin. La police les recherche.
Avis Plus jamais seul de Caryl Férey
Et voilà, la dernière aventure de Mc Cash lue, dédicacée par l’auteur comme les deux autres. Si c’est un point final au héros, l’auteur nous donne un final haut en couleur, explosif et surtout plein de tendresse.
Mc Cash est allé chercher sa fille Alice pour des vacances. Il ne veut surtout pas qu’elle reste seule, dans un foyer, même s’il est persuadé qu’il ne pourra pas s’occuper d’une jeune adolescente qui vient de perdre sa mère. Mc Cash est sûr de mourir. Sa prothèse à l’oeil le fait atrocement souffrir. C’est de pire en pire mais il essaie de cacher tout cela à Alice. Il reste peu d’argent à Mc Cash mais il dépense sans compter pour ne pas être retrouvé et pour qu’Alice passe de bons moments. Mais l’adolescente s’ennuie et très vite les vieux démons de Mc Cash vont refaire surface surtout lorsqu’il apprend la mort d’un de ses amis, marin. Pour Mc Cash, l’enquête commence car il est sûr que son ami a été assassiné par un de ces bateaux qui navigue au mépris de toute prudence.
Mc Cash n’est plus policier. Pour cette enquête, il va faire jouer ses relations et obtiendra des informations qui lui permettront d’avancer et d’être conforté dans son idée. La vie de son ami était en jeu, celle d’autres personnes également, puisque ce sont des clandestins qui ont pu être enlevés. Mc Cash joue toujours des poings, de son arme et n’hésite pas à se débarrasser de ceux qui le gênent ou qui l’agressent. Car il va en prendre des coups. Il ira en Grèce, rencontrera des personnes qui l’aideront dans sa quête, surtout qu’il a appris que son ex-femme pourrait faire partie des personnes enlevées. Mc Cash et les femmes, une très grande histoire. Et Alice dans tout ça ? Elle subit l’absence de son père, qui lui donne, certes, des nouvelles. Ce dernier fait comme si cette petite fille ne l’attendrissait pas, comme s’il ne l’aimait pas. Un comportement dû à son passé. Tous les deux n’arrivent pas à exprimer leurs sentiments, pourtant ils en sont très près.
Caryl Férey nous offre un roman magistral avec le passé de Mc Cash bien développé pour ceux qui n’ont pas lu les romans précédents. Caryl Férey offre à son lecteur un roman où il dénonce des faits de société qui restent impunis, notamment le commerce international, la mer et ses bateaux et surtout ces eaux internationales où certains bateaux agissent impunément et il est impossible de remonter jusqu’à eux, d’instruire des procès à cause des sociétés off-shore, les nombreux pays qui apparaissent sur les papiers des uns et des autres. Un des thèmes est l’immigration clandestine et les milliards que ce marché engendre au mépris de toute vie humaine. Immigration et le trafic d’êtres humains qui sont un marché très lucratif.
Une dernière partie qui remporte un franc succès pour ma part. J’ai aimé le personnage. J’ai aimé ses réactions, son passé, sa peur de s’engager, aussi bien envers les femmes, qu’envers cette adolescente qui lui est tombée dessus d’une étrange façon.
Naufrage. Marco refuse l’aide apportée par un cargo qui fonce sur lui. Il a tenté de sauver les passagers mais lui sombre.
Mc Cash souffre toujours autant de son oeil. Il est allé chercher sa fille au collège pour l’emmener loin. La police les recherche.
Avis Plus jamais seul de Caryl Férey
Et voilà, la dernière aventure de Mc Cash lue, dédicacée par l’auteur comme les deux autres. Si c’est un point final au héros, l’auteur nous donne un final haut en couleur, explosif et surtout plein de tendresse.
Mc Cash est allé chercher sa fille Alice pour des vacances. Il ne veut surtout pas qu’elle reste seule, dans un foyer, même s’il est persuadé qu’il ne pourra pas s’occuper d’une jeune adolescente qui vient de perdre sa mère. Mc Cash est sûr de mourir. Sa prothèse à l’oeil le fait atrocement souffrir. C’est de pire en pire mais il essaie de cacher tout cela à Alice. Il reste peu d’argent à Mc Cash mais il dépense sans compter pour ne pas être retrouvé et pour qu’Alice passe de bons moments. Mais l’adolescente s’ennuie et très vite les vieux démons de Mc Cash vont refaire surface surtout lorsqu’il apprend la mort d’un de ses amis, marin. Pour Mc Cash, l’enquête commence car il est sûr que son ami a été assassiné par un de ces bateaux qui navigue au mépris de toute prudence.
Mc Cash n’est plus policier. Pour cette enquête, il va faire jouer ses relations et obtiendra des informations qui lui permettront d’avancer et d’être conforté dans son idée. La vie de son ami était en jeu, celle d’autres personnes également, puisque ce sont des clandestins qui ont pu être enlevés. Mc Cash joue toujours des poings, de son arme et n’hésite pas à se débarrasser de ceux qui le gênent ou qui l’agressent. Car il va en prendre des coups. Il ira en Grèce, rencontrera des personnes qui l’aideront dans sa quête, surtout qu’il a appris que son ex-femme pourrait faire partie des personnes enlevées. Mc Cash et les femmes, une très grande histoire. Et Alice dans tout ça ? Elle subit l’absence de son père, qui lui donne, certes, des nouvelles. Ce dernier fait comme si cette petite fille ne l’attendrissait pas, comme s’il ne l’aimait pas. Un comportement dû à son passé. Tous les deux n’arrivent pas à exprimer leurs sentiments, pourtant ils en sont très près.
Caryl Férey nous offre un roman magistral avec le passé de Mc Cash bien développé pour ceux qui n’ont pas lu les romans précédents. Caryl Férey offre à son lecteur un roman où il dénonce des faits de société qui restent impunis, notamment le commerce international, la mer et ses bateaux et surtout ces eaux internationales où certains bateaux agissent impunément et il est impossible de remonter jusqu’à eux, d’instruire des procès à cause des sociétés off-shore, les nombreux pays qui apparaissent sur les papiers des uns et des autres. Un des thèmes est l’immigration clandestine et les milliards que ce marché engendre au mépris de toute vie humaine. Immigration et le trafic d’êtres humains qui sont un marché très lucratif.
Une dernière partie qui remporte un franc succès pour ma part. J’ai aimé le personnage. J’ai aimé ses réactions, son passé, sa peur de s’engager, aussi bien envers les femmes, qu’envers cette adolescente qui lui est tombée dessus d’une étrange façon.
December 16, 2025
Με την κλασική συνταγή βίας και περιθωριοποιημένου πρωταγωνιστή, ο Καρίλ ξαναχτυπά, αυτή τη φορά στη μεσόγειο, μακριά από εξωτικούς προορισμούς.
Εξαιρετικά διαβασμένος και με γνώση της κατάστασης και της σχετικής επικαιρότητας, πιάνει στα χέρια του την διακίνηση μεταναστών στο αιγαίο και παραδίδει ένα σχετικά σφιχτοδεμένο, εξαιρετικά ενδιαφέρον και, φυσικά, με τις απαραίτητες φονικές εντάσεις μυθιστόρημα.
Ο ήρωάς του μονόφθαλμος Ιρλανδός, πρώην μπάτσος στη Γαλλία (με έφηβη κόρη που μόλις έχει μάθει ότι έχει) του οποίου ο ένας πολύ καλός φίλος (και δικηγόρος), έμπειρος ιστιοπλόος, χάνεται στη θάλασσα με εξαιρετικά ύποπτο τρόπο. Στην προπάθεια να ανακαλύψει τι συνέβη, ο Μακ Κας (ο ήρωάς μας) θα ξετυλίξει ένα κουβάρι εμπορίας ανθρώπων, εκμετάλλευσης και πόνου, θα ρίξει ένα-δυο καλά χαστούκια (στον έλληνα αναγνώστη) σχετικά με τις αυταπάτες που διέλυσε η κυβέρνηση ΣΥΡΥΖΑ με την ανικανότητά της (και τη γενικότερη έλλειψη αρετών της -όχι, δεν θεωρώ ότι είχαμε καλές κυβερνήσεις τα τελευταία 25 χρόνια στην Ελλάδα, απλώς το βιβλίο αναφ��ρεται στη συγκεκριμένη) και θα κερδίσει το 4ο αστεράκι του χάρη στην ανακήρυξη του Γιάνη (ένας είναι ο Γιάνης!) ως «εθνικού μας νάρκισσου» (που μας έπαιξε στα ζάρια όλο έπαρση και μετά την έκανε).
Πέρα από την ενδιαφέρουσα ιστορία, όπως ειπώθηκε και στην αρχή, είναι σαφές ότι ο συγγραφέας έχει κάνει homework και δεν πετάει λέξεις και ονόματα στην τύχη. Ακόμη και το μέρος (ο δρόμος) που τοποθετεί έναν μικρό εκδοτικό οίκο στα Εξάρχεια, δείχνουν μεγάλη εξοικείωση με τε ελληνικά πράγματα, πόσο μάλλον όταν πιάνει και μεγαλύτερα ζητήματα στα χέρια του (όπως η αλλοπρόσαλλη διακυβέρνηση του 2015 και οι διαψεύσεις/ματαιώσεις του συλλογικού… επιθυμητού).
Τελειώνει με ένα κρεσέντο σεξ, ίσως για να ξεπλύνει από πάνω του τη βία που προηγήθηκε.
Εξαιρετικά διαβασμένος και με γνώση της κατάστασης και της σχετικής επικαιρότητας, πιάνει στα χέρια του την διακίνηση μεταναστών στο αιγαίο και παραδίδει ένα σχετικά σφιχτοδεμένο, εξαιρετικά ενδιαφέρον και, φυσικά, με τις απαραίτητες φονικές εντάσεις μυθιστόρημα.
Ο ήρωάς του μονόφθαλμος Ιρλανδός, πρώην μπάτσος στη Γαλλία (με έφηβη κόρη που μόλις έχει μάθει ότι έχει) του οποίου ο ένας πολύ καλός φίλος (και δικηγόρος), έμπειρος ιστιοπλόος, χάνεται στη θάλασσα με εξαιρετικά ύποπτο τρόπο. Στην προπάθεια να ανακαλύψει τι συνέβη, ο Μακ Κας (ο ήρωάς μας) θα ξετυλίξει ένα κουβάρι εμπορίας ανθρώπων, εκμετάλλευσης και πόνου, θα ρίξει ένα-δυο καλά χαστούκια (στον έλληνα αναγνώστη) σχετικά με τις αυταπάτες που διέλυσε η κυβέρνηση ΣΥΡΥΖΑ με την ανικανότητά της (και τη γενικότερη έλλειψη αρετών της -όχι, δεν θεωρώ ότι είχαμε καλές κυβερνήσεις τα τελευταία 25 χρόνια στην Ελλάδα, απλώς το βιβλίο αναφ��ρεται στη συγκεκριμένη) και θα κερδίσει το 4ο αστεράκι του χάρη στην ανακήρυξη του Γιάνη (ένας είναι ο Γιάνης!) ως «εθνικού μας νάρκισσου» (που μας έπαιξε στα ζάρια όλο έπαρση και μετά την έκανε).
Πέρα από την ενδιαφέρουσα ιστορία, όπως ειπώθηκε και στην αρχή, είναι σαφές ότι ο συγγραφέας έχει κάνει homework και δεν πετάει λέξεις και ονόματα στην τύχη. Ακόμη και το μέρος (ο δρόμος) που τοποθετεί έναν μικρό εκδοτικό οίκο στα Εξάρχεια, δείχνουν μεγάλη εξοικείωση με τε ελληνικά πράγματα, πόσο μάλλον όταν πιάνει και μεγαλύτερα ζητήματα στα χέρια του (όπως η αλλοπρόσαλλη διακυβέρνηση του 2015 και οι διαψεύσεις/ματαιώσεις του συλλογικού… επιθυμητού).
Τελειώνει με ένα κρεσέντο σεξ, ίσως για να ξεπλύνει από πάνω του τη βία που προηγήθηκε.
May 12, 2025
Μπορεί να μην πιάνει τα επίπεδα των άλλων βιβλίων του αλλά είναι πάντα απολαυστικός και μάλιστα σε αυτό το βιβλίο μέρος της δράσης εκτυλίσσεται στην Ελλάδα. Το δράμα των προσφύγων και το κύκλωμα εκμετάλλευσής τους
Read
September 6, 2025Δεν μου άρεσε. Νόμιζα ότι έβλεπα ταινια με τον Ζαν Κλωντ Βανταμ. Πολύ ξύλο! Άσε που ξαφνικά, άφηνε την πλοκή και σχολίαζε την πολιτική κατάσταση στην εκαστοτε χώρα, ακομψα και χωρίς συνοχή.Μου θύμισε και λίγο Μπουκόφσκι.
November 4, 2025
πάλι όχι ένα από τα καλύτερα βιβλία του συγγραφέα.
έχει όμως έναν πολύ ενδιαφέρον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα, διάφορες ανησυχίες για κοινωνικά θέματα, ανεξιχνία στα συναισθήματα και κυρίως εικόνες από την χώρα μας.
έχει όμως έναν πολύ ενδιαφέρον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα, διάφορες ανησυχίες για κοινωνικά θέματα, ανεξιχνία στα συναισθήματα και κυρίως εικόνες από την χώρα μας.
December 31, 2025
Με την κλασική συνταγή βίας και περιθωριοποιημένου πρωταγωνιστή, ο Καρίλ ξαναχτυπά, αυτή τη φορά στη μεσόγειο, μακριά από εξωτικούς προορισμούς.
Εξαιρετικά διαβασμένος και με γνώση της κατάστασης και της σχετικής επικαιρότητας, πιάνει στα χέρια του την διακίνηση μεταναστών στο αιγαίο και παραδίδει ένα σχετικά σφιχτοδεμένο, εξαιρετικά ενδιαφέρον και, φυσικά, με τις απαραίτητες φονικές εντάσεις μυθιστόρημα.
Ο ήρωάς του μονόφθαλμος Ιρλανδός, πρώην μπάτσος στη Γαλλία (με έφηβη κόρη που μόλις έχει μάθει ότι έχει) του οποίου ο ένας πολύ καλός φίλος (και δικηγόρος), έμπειρος ιστιοπλόος, χάνεται στη θάλασσα με εξαιρετικά ύποπτο τρόπο. Στην προπάθεια να ανακαλύψει τι συνέβη, ο Μακ Κας (ο ήρωάς μας) θα ξετυλίξει ένα κουβάρι εμπορίας ανθρώπων, εκμετάλλευσης και πόνου, θα ρίξει ένα-δυο καλά χαστούκια (στον έλληνα αναγνώστη) σχετικά με τις αυταπάτες που διέλυσε η κυβέρνηση ΣΥΡΥΖΑ με την ανικανότητά της (και τη γενικότερη έλλειψη αρετών της -όχι, δεν θεωρώ ότι είχαμε καλές κυβερνήσεις τα τελευταία 25 χρόνια στην Ελλάδα, απλώς το βιβλίο αναφέρεται στη συγκεκριμένη) και θα κερδίσει το 4ο αστεράκι του χάρη στην ανακήρυξη του Γιάνη (ένας είναι ο Γιάνης!) ως «εθνικού μας νάρκισσου» (που μας έπαιξε στα ζάρια όλο έπαρση και μετά την έκανε).
Πέρα από την ενδιαφέρουσα ιστορία, όπως ειπώθηκε και στην αρχή, είναι σαφές ότι ο συγγραφέας έχει κάνει homework και δεν πετάει λέξεις και ονόματα στην τύχη. Ακόμη και το μέρος (ο δρόμος) που τοποθετεί έναν μικρό εκδοτικό οίκο στα Εξάρχεια, δείχνουν μεγάλη εξοικείωση με τε ελληνικά πράγματα, πόσο μάλλον όταν πιάνει και μεγαλύτερα ζητήματα στα χέρια του (όπως η αλλοπρόσαλλη διακυβέρνηση του 2015 και οι διαψεύσεις/ματαιώσεις του συλλογικού… επιθυμητού).
Τελειώνει με ένα κρεσέντο σεξ, ίσως για να ξεπλύνει από πάνω του τη βία που προηγήθηκε.
Εξαιρετικά διαβασμένος και με γνώση της κατάστασης και της σχετικής επικαιρότητας, πιάνει στα χέρια του την διακίνηση μεταναστών στο αιγαίο και παραδίδει ένα σχετικά σφιχτοδεμένο, εξαιρετικά ενδιαφέρον και, φυσικά, με τις απαραίτητες φονικές εντάσεις μυθιστόρημα.
Ο ήρωάς του μονόφθαλμος Ιρλανδός, πρώην μπάτσος στη Γαλλία (με έφηβη κόρη που μόλις έχει μάθει ότι έχει) του οποίου ο ένας πολύ καλός φίλος (και δικηγόρος), έμπειρος ιστιοπλόος, χάνεται στη θάλασσα με εξαιρετικά ύποπτο τρόπο. Στην προπάθεια να ανακαλύψει τι συνέβη, ο Μακ Κας (ο ήρωάς μας) θα ξετυλίξει ένα κουβάρι εμπορίας ανθρώπων, εκμετάλλευσης και πόνου, θα ρίξει ένα-δυο καλά χαστούκια (στον έλληνα αναγνώστη) σχετικά με τις αυταπάτες που διέλυσε η κυβέρνηση ΣΥΡΥΖΑ με την ανικανότητά της (και τη γενικότερη έλλειψη αρετών της -όχι, δεν θεωρώ ότι είχαμε καλές κυβερνήσεις τα τελευταία 25 χρόνια στην Ελλάδα, απλώς το βιβλίο αναφέρεται στη συγκεκριμένη) και θα κερδίσει το 4ο αστεράκι του χάρη στην ανακήρυξη του Γιάνη (ένας είναι ο Γιάνης!) ως «εθνικού μας νάρκισσου» (που μας έπαιξε στα ζάρια όλο έπαρση και μετά την έκανε).
Πέρα από την ενδιαφέρουσα ιστορία, όπως ειπώθηκε και στην αρχή, είναι σαφές ότι ο συγγραφέας έχει κάνει homework και δεν πετάει λέξεις και ονόματα στην τύχη. Ακόμη και το μέρος (ο δρόμος) που τοποθετεί έναν μικρό εκδοτικό οίκο στα Εξάρχεια, δείχνουν μεγάλη εξοικείωση με τε ελληνικά πράγματα, πόσο μάλλον όταν πιάνει και μεγαλύτερα ζητήματα στα χέρια του (όπως η αλλοπρόσαλλη διακυβέρνηση του 2015 και οι διαψεύσεις/ματαιώσεις του συλλογικού… επιθυμητού).
Τελειώνει με ένα κρεσέντο σεξ, ίσως για να ξεπλύνει από πάνω του τη βία που προηγήθηκε.
July 28, 2018
Trop nihiliste et pres de l’actualité à mon goût, très action, boir, quand même bien écrit.
January 19, 2020
Μου άρεσε αυτό το βιβλίο. Απλά δε μαρεσουν τα αστυνομικά. Αλλά ήταν πολύ καλογραμμένο και ενέπλεξε πολύ ωραία την πολιτική κατάσταση με το προσφυγικό και την Ελλάδα. Μια χαρά.
February 19, 2023
Καταπληκτικό νουάρ με γραφή καθηλωτικη και σενάριο γεμάτο ανατροπές.Διαφθορα,απληστία ,βία ,αδικία ..
Σκληρές σκηνές με τους μετανάστες που τους φέρονται σαν ζώα ,χωρίς καμία απολύτως ανθρωπιά...
Σκληρές σκηνές με τους μετανάστες που τους φέρονται σαν ζώα ,χωρίς καμία απολύτως ανθρωπιά...
October 5, 2023
Une chouette histoire, simple et divertissant.
August 25, 2025
very good, very accurate description of the Greek crisis as well
December 2, 2025
Can you really find a left-wing retired judge in Greece with a 600€/month pension?
September 17, 2025
Εξωπραγματικό και δήθεν.. δεν συστήνεται και απορώ για την βαθμολογία που έχει.
July 23, 2023
Ενώ αρχίζει υπέροχα με τη Βρέστη κι έναν καλοσχεδιασμένο ήρωα στη συνέχεια προσθέτει όλο και περισσότερους ήρωες και μετά μεταφέρει τη δράση στην Ελλάδα η οποία δεν με πείθει καθόλου όπως και οι Έλληνες ήρωες που χρησιμοποιεί, οι οποίοι μου θύμισαν ήρωες καρικατούρες Ελλήνων συγγραφέων του 1970 και 80. Ο Καμαράντε θέλησε να γράψει για την Ελλάδα, αλλά θεωρώ ότι δεν του βγήκε.
Displaying 1 - 28 of 28 reviews