Geef mijn vader

by Ineke Holzhaus

Amsterdam, zomer 1972. De twintigjarige Franny heeft een mislukte zelfmoordpoging gedaan. Ze kan niet praten, maar hoort de mensen aan haar bed wel spreken. Zodra haar grote liefde Paul terug is, zal ze het opnieuw proberen.

Paul heeft een slechte relatie met zijn vader die hij nauwelijks kan verdragen. Na diens overlijden is Paul naar Duitsland gereisd waar hij steeds meer ontdekt over de gruwelijkheden die zijn vader tijdens de Tweede Wereldoorlog doormaakte, toen die als dwangarbeider te werk werd gesteld.

Franny’s nichtje Mariëlle besluit haar studie te beëindigen en wordt kunstenares. Ze is katholiek opgevoed maar het geloof betekent weinig voor haar. Ze heeft de ene minnaar na de andere, maar kan haar oude liefde Paul niet vergeten.

Geef mijn vader is een prachtige roman over liefde en vriendschap, over ouders en kinderen, en over hoe een onverwerkt oorlogsverleden doorwerkt in volgende generaties. In een prachtige, poëtische stijl beschrijft Ineke Holzhaus de levens van de drie zoekende personages in de vrije jaren 70, waarin de veiligheid van het geloof die eerdere generaties houvast bood, definitief is verdwenen.

224 pages, Paperback

Published October 1, 2018

Reviews

[Carly Derks · Rating 3 out of 5]

Originele invalshoek met drie jong volwassenen die met elkaar verbonden zijn en per hoofdstuk steeds afwisselen, elk met hun eigen relatie met hun ouders en de link met de oorlog die hun ouders hebben meegemaakt, en dus het intergenerationeel trauma dat door wordt gegeven/doorleeft in de volgende generatie. Leuk dat het deels in Amsterdam Oost afspeelt. Bij vlagen ook mooie doordenkers, filosofische benaderingen, zoals:

"Ik weet helemaal niks zeker. Ik weet vooral dat ik weinig weet. Iedereen heeft het recht te zoeken zonder belachelijk gemaakt te worden"

[Joep · Rating 4 out of 5]

Een grote zoektocht naar verbinding. Voornamelijk verbinding met de vader van een hoofdpersoon, en daarmee verbinding met het verleden. Mooi boek.

[André · Rating 4 out of 5]

Citaat : Ze denkt aan popfestivals waar iedereen met iedereen over het grasveld groeide , bloemenmeisjes met blote borsten en wazige ogen, als je er niet bij was kon je op de krantenfoto de hasjwalmen ruiken.
Review : Dichter Ineke Holzhaus beschrijft in haar romandebuut de levens van drie zoekende personages in de vrije jaren zeventig, waarin de veiligheid van het geloof die eerdere generaties houvast bood definitief lijkt te zijn verdwenen en een vrije moraal de overhand neemt. Geef mijn vader van Ineke Holzhaus is een sterk verhaal over liefde en vriendschap, over ouders en kinderen, en over hoe een onverwerkt oorlogsverleden doorwerkt in volgende generaties.



Amsterdam, zomer 1972. Franny heeft een mislukte zelfmoordpoging gedaan. Ze kan zelf niet praten, maar hoort de mensen aan haar bed wel spreken. Paul heeft een slechte relatie met zijn vader, die in de Tweede Wereldoorlog als dwangarbeider in Duitsland tewerkgesteld werd. Na diens plotselinge overlijden reist hij naar Göttingen, waar hij meer te weten komt over wat zijn vader heeft doorgemaakt. Mariëlle besluit haar studie te beëindigen. Ze heeft het katholieke geloof afgezworen en probeert zingeving te vinden in fotografie en spiritualiteit. Ze heeft de ene minnaar na de andere, maar kan haar oude liefde Paul niet vergeten.



Het verhaal begint wanneer Franny in het ziekenhuis ligt na een serieuze zelfmoordpoging. Ze is ervan overtuigd dat ze haar toekomst bij de engelen ligt. Bij haar ziekbed vindt de eerste en naar zal blijken ook enige ontmoeting tussen de drie hoofdpersonages, Mariëlle, Franny en Paul, plaats. Afwisselend volgen we de drie personages, waarmee meteen de structuur van de roman duidelijk is. Drie personages, jong volwassenen, worstelen met hun nog maar jonge verleden en met de ontstane vrijheid die hun toekomst gaat bepalen. Hun kaders zijn weggevallen. Die vrijheid biedt hun kansen, maar is ook beangstigend.

[Chrissieleest · Rating 4 out of 5]

Wat een prachtig boek. Intens en verdrietig met een vleugje hoop en blijdschap. En zo herkenbaar.
Het verhaalt over opgroeien na de Tweede Wereldoorlog en volwassen worden in de jaren '70. De jaren waarin na wederopbouw juist weer van alles afgebroken wordt. Verwarrend en onzeker makend. We zien de zoektocht van drie jongeren naar wie ze zijn. Verdwaald als ze zijn in de trauma's van hun ouders.
Eigenlijk is het verdrietig je te realiseren dat er anno nu nog steeds kinderen opgroeien temidden van de drama's van hun ouders. Alsof het nodig is dat geschiedenissen zich herhalen. Zo zinloos en zo jammer.

[Epha · Rating 5 out of 5]

Heel mooi boek. Je volgt drie mensen en hun perspectief op een verhaal. Je leest over de zoektochten van twintigers in de jaren 70. Vooral Paul zoekt zijn vader, en vindt hem ook. Mariëlle heeft haar eigen zoektocht naar wie ze is en ook Franny is op zoek. Al heeft haar zoektocht een andere functie. Je wordt helemaal meegenomen in de werelden van de karakters.