Ο Εμμανουήλ Κοτρόζας έχει παραιτηθεί από τη ζωή, βουτηγμένος στη μηχανική και ανιαρή καθημερινότητά του. Υπεύθυνος στο γραφείο τιμολογίων όπου εργάζεται δεν έχει φίλους, παρά μόνο μία τηλεόραση, μία πολυθρόνα και αστείρευτο φαγητό. Ένα βράδυ και δίχως τη θέλησή του «ξυπνάει» από τον λήθαργο που είχε πέσει τις τελευταίες δεκαετίες. Τα πακέτα που βρίσκει στο ανοιχτό γραμματοκιβώτιο, τον κάνουν πρωταγωνιστή μιας συνεχούς και περιπετειώδους ιστορίας. Τα αντικείμενα που τα απαρτίζουν, αποτελούν στοιχεία φόνων. Ολόκληρο το λεκανοπέδιο της Αττικής πλήττεται από μια αόρατη απειλή που δεν αφήνει το παραμικρό στοιχείο στο πέρασμά της. Το πλήθος αγανακτεί και η αστυνομία αναλαμβάνει πια δράση. Θα καταφέρει άραγε να βρει τον παράξενο «αποστολέα»; Θα σώσει τον Εμμανουήλ από τον εφιάλτη που βιώνει, χωρίς να ξέρει το γιατί; Ποια η σύνδεσή του με τον άγνωστο άντρα και γιατί επέλεξε αυτόν τον τρόπο για να κάνει αισθητή την παρουσία του; Ένας ψυχικά διαταραγμένος serial killer ή ένας δολοφόνος τιμωρός; Αυτό θα προσπαθήσει να εξακριβώσει ο Νικόλας Ευσταθίου που έχει αναλάβει την έρευνα. Στην καριέρα του είναι η πρώτη φορά που συναντά μια τόσο νοσηρή υπόθεση…
2,5* αστεράκια. Θα το χαρακτήριζα μέτριο. Τίποτα που δεν έχω ξαναδεί. Απλοϊκός ο τρόπος αφήγησης με σχετικά φτωχό λεξιλόγιο (οι ίδιες φράσεις και λέξεις επαναλαμβάνονται πολλές φορές). Το τέλος ήταν κάπως βεβιασμένο σαν η συγγραφέας να ήθελε να ξεμπερδευει. Ξεδιαλύνει όλη την υπόθεση σε λιγότερο από μια σελίδα, 30 σελίδες πριν το τέλους του βιβλίου και από εκεί και πέρα προσπαθεί να βάλει και λίγο δράση . Με όχι ιδιαίτερη επιτυχία είναι η αλήθεια. Παρ'ολα αυτά εάν πέσει στα χέρια σας δώστε του μια ευκαιρία καθότι είναι μικρό, διαβάζεται εύκολα και είναι ότι πρέπει εάν θέλεις κάτι χαλαρό να πάρεις μαζί για τις διακοπές σου η την παραλία.
Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα για να διαβάσει κανείς ένα απογευματάκι μαζί με τον καφέ του και να το ευχαριστηθεί, είναι το πρώτο βιβλίο της Σοφίας Δημοσθένους, με τίτλο “Μυστήριο με άρωμα βανίλιας” που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πηγή.
Ο Εμμανουήλ είναι ένας άνθρωπος που έχει αφεθεί στην καθημερινότητα. Έχει παραιτηθεί από τη ζωή, από τις φιλίες, από τους ανθρώπους. Πηγαίνει καθημερινά στη δουλειά του, στην οποία ομολογουμένως είναι πολύ καλός, γυρίζει σπίτι, τρώει ασταμάτητα μπροστά στην τηλεόραση και γενικά κάνει όσο πιο λίγες κινήσεις μπορεί.
Μια μέρα θα αναγκαστεί να σηκωθεί από την αγαπημένη του πολυθρόνα για να ανοίξει ένα πακέτο που θα του αλλάξει όλη του τη ζωή. Όχι, δεν έχει καμία σχέση με την αντ΄στοιχη εκπομπή στην τηλεόραση, απεναντίας. Το πρώτο πακέτο θα ακολουθήσουν κι άλλα και όλα τους θα σχετίζονται με κάποιο φόνο που διαπράχθηκε στην πόλη χωρίς ο ίδιος να καταλαβαίνει για ποιο λόγο γίνεται αποδέκτης αυτών των πακέτων.
Αυτό είναι που προσπαθεί να βρει και ο Νικόλας Ευσταθίου με την ομάδα του. Αυτό και τον δολοφόνο – αποστολέα των πακέτων, μπας και βάλει φρένο στην τρελλή πορεία του. Όμως η υπόθεση αυτή δεν είναι σαν καμία άλλη από όσες έχει ασχοληθεί μέχρι στιγμής και βάζει στόχο να τη διαλευκάνει πάση θυσία.
Ένα ενδιαφέρον συγγραφικό ντεμπούτο κάνει με το “Μυστήριο με άρωμα βανίλιας” η Σοφία Δημοσθένους που δοκίμασε τις δυνάμεις της στη συγγραφή με ένα βιβλίο όλο μυστήριο. Μικρό σε έκταση, αλλά όχι πρόχειρο, έρχεται να πάρει τη θέση του στις νέες κυκλοφορίες του καλοκαιριού, αλλά και στις βιβλιοθήκες μας.
Απλή γλώσσα, κατανοητή, χωρίς φανφάρες και βαρύγδουπες εκφράσεις συνθέτουν ένα όμορφο κείμενο. Μεγάλα κεφάλαια που όμως φεύγουν γρήγορα, καθώς η ιστορία κυλάει σαν νερό φέρνοντας στο προκείμενο την ίδια την υπόθεση αλλά και προβλήματα της κοινωνίας μας. Η αποξένωση της μεγαλούπολης, η μοναξιά που πολλοί άνθρωποι νιώθουν ακόμα κι όταν βρίσκονται ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους. Η ακινησία, η αποχαύνωση της τηλεόρασης, η υπερβολή στις απολαύσεις που μας κάνουν κακό, είναι μερικά από τα στοιχεία που προβάλλονται σαν να θέλει η συγγραφέας να μας ξυπνήσει, όπως ξύπνησε και τον ήρωά της. Δεν χρειάζεται να φτάσει η κατάσταση στο απροχώρητο για να επανεκτιμήσουμε τον τρόπο που ζούμε και τις συνήθειές μας.
Γίνεται το μυστήριο να μυρίζει βανίλια; Και όμως… Για τη Σοφία Δημοσθένους γίνεται. Η πρώτη της συγγραφική δουλειά χαρακτηρίζεται από μπόλικο μυστήριο αλλά και από το γλυκό άρωμα της βανίλιας. Ένα βιβλιαράκι μόλις 200 σελίδων που κρύβει μέσα του μια εξαιρετικά μυστηριώδη ιστορία σε μια μικρή συνοικία της Αθήνας εν έτη 2017. Μια ιστορία που κινείται στα όρια του αστυνομικού μυθιστορήματος ενός είδους που αγαπά ιδιαίτερα η συγγραφέας τονίζοντας όμως και το κοινωνικό της δίδαγμα.
Ο Εμμανουήλ Κοτρόζας είναι ένας μοναχικός άνθρωπος, κάπως μονόχνοτο θα τον χαρακτηρίζαμε, που αρέσκεται στη μοναξιά του, παλεύει να αποστασιοποιείται από τους ανθρώπους γενικότερα, κλεισμένος στον εαυτό του, με αρκετές παραξενιές αλλά τζιμάνι στη δουλειά του. Μετά το πέρας της εργασίας του κλείνεται ακόμα περισσότερο στο καβούκι τους χωμένος στην αγαπημένη του πολυθρόνα, βλέποντας τηλεόραση και τρώγωντας ότι βρεθεί μπροστά του. Το οικογενειακό του παρελθόν ίσως είναι η αιτία που τον έχει οδηγήσει σε αυτό το τέλμα. Του έχει στοιχίσει σε μεγάλο βαθμό η απώλεια της μητέρας του αλλά ο ίδιος γνωρίζει ότι υπάρχει και κάτι άλλο που το έχει κρύψει πολύ βαθιά μέσα του. Η ρουτίνα της καθημερινότητας του θα ταραχθεί όταν θα αρχίσει να λαμβάνει μικρά πακέτα τυλιγμένα με κορδέλα και ραντισμένα με άρωμα βανίλιας. Τα πακέτα περιέχουν μέσα τους προσωπικά αντικείμενα από δολοφονημένες γυναίκες.
Ποιος είναι ο αποστολέας των πακέτων, γιατί δολοφονεί γυναίκες και τι σχέση έχει με τον Κοτρόζα; Στην προσπάθεια του να λύσει το μυστήριο θα απευθυνθεί στην αστυνομία και την υπόθεση θα αναλάβει ο Νικόλας Ευσταθίου και η ομάδα του. Η ανακάλυψη όμως του αποστολέα θα αποδειχθεί ιδιαίτερα δύσκολη καθώς δεν αφήνει ίχνη πίσω του και όλες οι προσπάθειες των αστυνομικών αλλά και του ίδιου του Κοτρόζα θα οδηγήσουν σε τραγελαφικές καταστάσεις που θα φέρουν κοντά τους δύο άντρες αλλά θα αποκαλύψουν και άγνωστες πτυχές τους. Η περιπέτεια στην οποία έχει βρεθεί μπλεγμένος ο Εμμανουήλ Κοτρόζας κρύβει πίσω της ένα σκοτεινό παρελθόν που οδηγεί τον Ευσταθίου στη διαλεύκανση μιας από τις νοσηρότερες υποθέσεις που έχει αναλάβει μέχρι τώρα.
Η Σοφία Δημοσθένους δημιουργεί ένα μυθιστόρημα σουρεαλιστικού μυστηρίου που κρύβει μέσα του ένα ιδιαίτερο μήνυμα που θα ανακαλύψουν οι αναγνώστες όταν θα φτάσουν στις τελευταίες του σελίδες. Η συγγραφέας κάνει λόγο για το bulling και τις συνέπειες του, για τη μοναχικότητα του ανθρώπου στη σύγχρονη κοινωνία, για την επιρροή της τηλεόρασης στη ζωή μας αλλά και για το πως γεγονότα του παρελθόντος μας αντανακλούν στην προσωπικότητα και στην ψυχολογία μας. Ένα εξαιρετικά έξυπνο αστυνομικό βιβλίο μυστηρίου που θίγει πολλές πτυχές της κοινωνίας μας δίνοντας αρκετή τροφή για σκέψη στους αναγνώστες.
Με σχετικά μεγάλα κεφάλαια που όμως φεύγουν αρκετά γρήγορα η Σοφία Δημοσθένους αφηγείται την ιστορία που έχει πλάσει μέσα από μια τριτοπρόσωπη και γλαφυρή γραφή δημιουργώντας εκείνη την ατμόσφαιρα που χαρακτηρίζει τα μυθιστορήματα μυστηρίου. Η πλοκή είναι κατασκευασμένη με τέτοιο τρόπο που δεν αφήνει τους αναγνώστες να αναγνωρίσουν στο πρόσωπο κάποιου τον υπαίτιο για την ταραχή που έχει προκαλέσει στους ήρωες της η συγγραφέας και όταν αποκαλύπτεται, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, η ταυτότητα του δράστη πέφτουμε από τα σύννεφα καθώς δεν πάει καθόλου το μυαλό μας. Και εκεί έγκειται και η επιτυχία της Σοφίας Δημοσθένους όσον αφορά το συγγραφικό της ντεμπούτο. Ακολουθείς τους ήρωες αλλά και τα στοιχεία που προκύπτουν στην πορεία των ερευνών με εξαιρετικά μεγάλο ενδιαφέρον προκειμένου να καταφέρεις κι εσύ ως αναγνώστης να φτάσεις στην άκρη του νήματος.
Επηρεασμένη από πολλά είδη αστυνομικής λογοτεχνίας η συγγραφέας παντρεύει το νουάρ με το θρίλερ πασπαλίζοντας με λίγα ψήγματα κοινωνικής μελέτης του σύγχρονου ανθρώπου και των γρήγορων ρυθμών της καθημερινότητας που τον έχουν οδηγήσει στην αποστασιοποίηση από τα πάντα γύρω του βυθίζοντας τον στην μοναξιά και στην κατάθλιψη. Το «Μυστήριο με άρωμα βανίλιας» μπορεί να είναι ένα βιβλίο σχετικά μικρό σε έκταση αλλά παρ’ όλα αυτά καταφέρνει να κερδίσει τους αναγνώστες με τη σπιρτόζικη γραφή του, τη μυστηριώδη πλοκή του και την ατμοσφαιρική του αφήγηση. Και να είστε σίγουροι ότι όταν κλείσετε και την τελευταία του σελίδα θα αισθάνεστε ότι ένα εσάνς βανίλιας πλανάται στον αέρα γύρω σας.
Το πρώτο δείγμα της συγγραφέας, είναι αρκετά καλό. Το «Μυστήριο με άρωμα Βανίλιας», είναι μια ενδιαφέρουσα ιστορία μυστήριου, με λίγες σελίδες, που διαβάζεται γρήγορα και μέσα σε λίγες ώρες. Μια αστυνομική ιστορία μέσα από την οποία γίνεται αναφορά και στο bullying και στις συνέπειες αυτού!!!
Είναι ένα βιβλίο για το οποίο ήμουν πολύ ενθουσιασμένη που το ειχα στα χέρια μου! Μου κίνησε το ενδιαφέρον τόσο ο τίτλος όσο και η υπόθεσή του. Ένας απλός και καθημερινός άνθρ��πος, ο Εμμανουήλ, θα βρεθεί σε δυσμενή και άσχημη θέση όταν ένας δολοφόνος επιλέγει να του στέλνει ένα αντικείμενο από κάθε θύμα του... Τα πακέτα με το χαρακτηριστικό άρωμα της βανίλιας έχουν πάντα ένα στοιχείο από κάθε δολοφονία και πάντα έχουν ως παραλήπτη τον Εμμανουήλ.
Σε όλο το βιβλίο κυριαρχεί μια έντονη και άμεση αφήγηση, νιώθεις πως τα γεγονότα είναι υπαρκτά και σε κρατά σε αγωνία. Ωστόσο, όλο αυτό εμένα με αγχωσε και σε κάποια σημεία κουράστηκα με αποτέλεσμα να αφήνω κάποιες παραγράφους... Έφτασα στο σημείο να διαβάζω μόνο ένα ή δύο κεφάλαια κάθε φορά ώστε να μην με επηρεάσει αρνητικά. Ουσιαστικά ήθελα πολύ να μάθω την εξέλιξη και το τέλος της υπόθεσης, όμως κάτι στον τρόπο γραφής της συγγραφέα δεν μου άρεσε, σύμφωνα πάντα με τα δικά μου γούστα. Βέβαια αυτό δεν αναιρεί το γεγονός πως το βιβλίο έχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία, με κατανοητους χαρακτήρες και λογική έκβαση. Η συγγραφέας, εκτός από την κεντρική ιδέα, θίγει και άλλα θέματα που χαρακτηρίζουν την κοινωνία μας (δεν μπορώ να τα αναφέρω καθώς θα αποκαλύψω στοιχεία της εξέλιξης)- μου άρεσε πολύ αυτό- και περιέχει κ κάποια ελληνικά στοιχεία. Το τέλος είναι πολύ ωραίο και μου άρεσε που τα κομμάτια του παζλ ενώθηκαν με σταθερό ρυθμό και σε λογικά πλαίσια. Το βιβλίο άνετα θα μπορούσε να γίνει μια πολύ ωραία ταινία. Αν δεν είχα και το θεμα με τον τρόπο γραφής που με αγχωσε, είμαι σίγουρη πως θα το απολάμβανα περισσότερο.