What do you think?
Rate this book
หัวใจสำรอง
ทิฆัมพร ถูกส่งมาเป็นตัวแทนเพื่อให้ มนต์ธัช ว่าที่คู่หมายของเพื่อนดูตัวแบบปลอมๆ แต่ มนต์พนัส กลับร้ายยิ่งกว่าที่เข้ามาสวมรอยแทนมนต์ธัชผู้เป็นพี่ชาย เพื่อสืบหาความกระจ่างบางอย่าง มนต์พนัสจดจำผู้หญิงขายาวคนนี้ได้ว่าเคยมีน้ำใจช่วยเหลือเมื่อครั้งก่อน
แต่วันนี้เธอมาในตอนที่เขายังไม่ใช่ตัวเอง จะจีบก็ไม่ได้ จะปล่อยไว้ก็น่าเสียดาย ด้วยฐานะคู่หมายตัวปลอมจึงทำได้แต่ค่อยๆ ตะล่อมกล่อมเธอมาไว้ข้างกายให้พอได้ชื่นใจบ้างก็เท่านั้นเอง
"ถ้าอยากให้ครามไว้ใจ ก็เริ่มจากใส่เสื้อก่อนค่ะ" บอกพลางป้ายนิ้วไปที่ตู้เสื้อผ้า มนต์พนัสกลอกตา คิดอยู่แล้วว่าแผนยั่วคงไม่ได้ผล ยีราฟสาวตรงหน้าเหมือนคนอื่นเสียที่ไหน เมื่อครู่มีทำหน้าที่เหวอแค่ชั่วอึดใจ แล้วพอตั้งสติได้ แม่คุณก็ขึงตาใส่ ไม่มีละที่จะระทดระทวยขวยเขินเสียแรงวิดพื้นปั้มกล้ามอกตั้งนานสองนาน
รอจนมนต์พนัสเดินไปหยิบเสื้อยืดสีขาวเนื้อนิ่มจากในตู้เสื้อผ้ามาสวมเรียบร้อยแล้ว ทิฆัมพรจึงยิ้มให้ "ผู้ชายบางคนก็แปลกนะคะ.. ที่พี่โมกข์ไม่ใช่คนแบบนี้" มนต์พนัสสะอึกเมื่อโดนเหน็บเข้าอย่างจัง คราห่างหาก พี่ทำขนาดนี้แล้วยังไม่หวั่นไหวตายต้านหรือเปล่า"
"พี่โมกข์" สายตาประณามที่มองมาไม่ทำให้มนต์พนัสหวาดหวั่น มีแต่จะเพิ่มความคึกคักครื้นเครงตาประสาคนช่างยั่ว เห็นมือแกว่งยกขึ้นปิดจุดนมของตนเองอย่างแสร้างทำแล้ว ทิฆัมพรที่พยายามจะคงมาดเข้มก็สะกดกลั้นความขบขันไม่อยู่
ยิ่งเมื่อมนต์พนัสใช้ต้นแขนดันเนื้อบริเวณอกของตนเองให้ชิดกันและส่ายไหล่ยั่ว สาวร่างสูงก็ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น "อย่ามัวหัวเราะ สนใจรีบจับจอง กดดอกจันเก้าเก้าเก้าเก้าแล้วโทร.ออก พิเศษสำหรับท่านที่โทร.มาสายแรก อนุญาตให้หอมตรงไหนก็ได้"
แต่วันนี้เธอมาในตอนที่เขายังไม่ใช่ตัวเอง จะจีบก็ไม่ได้ จะปล่อยไว้ก็น่าเสียดาย ด้วยฐานะคู่หมายตัวปลอมจึงทำได้แต่ค่อยๆ ตะล่อมกล่อมเธอมาไว้ข้างกายให้พอได้ชื่นใจบ้างก็เท่านั้นเอง
"ถ้าอยากให้ครามไว้ใจ ก็เริ่มจากใส่เสื้อก่อนค่ะ" บอกพลางป้ายนิ้วไปที่ตู้เสื้อผ้า มนต์พนัสกลอกตา คิดอยู่แล้วว่าแผนยั่วคงไม่ได้ผล ยีราฟสาวตรงหน้าเหมือนคนอื่นเสียที่ไหน เมื่อครู่มีทำหน้าที่เหวอแค่ชั่วอึดใจ แล้วพอตั้งสติได้ แม่คุณก็ขึงตาใส่ ไม่มีละที่จะระทดระทวยขวยเขินเสียแรงวิดพื้นปั้มกล้ามอกตั้งนานสองนาน
รอจนมนต์พนัสเดินไปหยิบเสื้อยืดสีขาวเนื้อนิ่มจากในตู้เสื้อผ้ามาสวมเรียบร้อยแล้ว ทิฆัมพรจึงยิ้มให้ "ผู้ชายบางคนก็แปลกนะคะ.. ที่พี่โมกข์ไม่ใช่คนแบบนี้" มนต์พนัสสะอึกเมื่อโดนเหน็บเข้าอย่างจัง คราห่างหาก พี่ทำขนาดนี้แล้วยังไม่หวั่นไหวตายต้านหรือเปล่า"
"พี่โมกข์" สายตาประณามที่มองมาไม่ทำให้มนต์พนัสหวาดหวั่น มีแต่จะเพิ่มความคึกคักครื้นเครงตาประสาคนช่างยั่ว เห็นมือแกว่งยกขึ้นปิดจุดนมของตนเองอย่างแสร้างทำแล้ว ทิฆัมพรที่พยายามจะคงมาดเข้มก็สะกดกลั้นความขบขันไม่อยู่
ยิ่งเมื่อมนต์พนัสใช้ต้นแขนดันเนื้อบริเวณอกของตนเองให้ชิดกันและส่ายไหล่ยั่ว สาวร่างสูงก็ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น "อย่ามัวหัวเราะ สนใจรีบจับจอง กดดอกจันเก้าเก้าเก้าเก้าแล้วโทร.ออก พิเศษสำหรับท่านที่โทร.มาสายแรก อนุญาตให้หอมตรงไหนก็ได้"
464 pages, Paperback
Published June 1, 2018
3 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
January 27, 2019
มนต์พนัส(พี่โมกข์) ต้องสวมรอยเป็นมนต์ธัชเพื่อสืบเรื่องราวที่มนต์ธัชและคคนางค์(เมียคนที่ 7)โดนทำร้าย ในขณะที่ทิฆัมพร(ฟ้าคราม)ต้องมาทำงานเพื่อถ่วงเวลาให้เพื่อนสนิทไปตามหารักแท้ก่อนที่จะโดนจับแต่งงานเป็นเมียใหม่ของมนต์ธัช ทั้งที่ยังสืบหาคนร้ายไม่ได้ก็เกิดเหตุฆาตกรรมขึ้น ผู้ต้องสงสัยคือหนึ่งในบรรดาเมียๆของมนต์ธัชที่มีต้นเหตุมาจากเรื่องชู้สาว แต่จะใช่หรือไม่? เพราะมนต์ธัชนั้นสร้างศัตรูไว้มากมายเหลือเกิน!
เนื้อเรื่องอาจไม่ลึกลับซับซ้อนมากเหมือนนิยายสืบสวน แต่นักเขียนก็วางปมและค่อยๆคลายปมนั้นได้ดีค่ะ แม้ว่าเราสงสัยตัวละครตัวนี้ แต่อ่านๆไปก็ลังเลเหมือนกันว่า เอ๊ะ..หรือว่าจะไม่ใช่นะ? ฉากหวานๆอาจมีไม่มากนัก เพราะนักเขียนสอดแทรกปัญหาความรุนแรงในครอบครัวของนางเอก สร้างปมในใจให้นางเอกกลัวความสัมพันธ์แบบชู้สาว กว่าทั้งคู่จะก้าวข้ามกำแพงนั้นได้ก็เกือบจบเรื่องแล้วค่ะ เราถือว่าเป็นนิยายที่อ่านสนุกและได้ข้อคิดนะ แต่ก็ยังรู้สึกว่ามันยังไม่เนียนพอ โดยเฉพาะความรักของพระเอกนางเอกที่เราว่ายังขาดบทที่ทำให้ซาบซึ้งถึงขั้นที่จะเชื่อว่าพวกเขารักกันจริง
สุดท้ายคนที่ทำผิดอาจไม่ใช่คนที่เลวเสมอไป อ่านแล้วไม่เกลียดคนร้ายนะ เกลียดตัวต้นเหตุอย่างมนต์ธัชมากกว่า -*-
เนื้อเรื่องอาจไม่ลึกลับซับซ้อนมากเหมือนนิยายสืบสวน แต่นักเขียนก็วางปมและค่อยๆคลายปมนั้นได้ดีค่ะ แม้ว่าเราสงสัยตัวละครตัวนี้ แต่อ่านๆไปก็ลังเลเหมือนกันว่า เอ๊ะ..หรือว่าจะไม่ใช่นะ? ฉากหวานๆอาจมีไม่มากนัก เพราะนักเขียนสอดแทรกปัญหาความรุนแรงในครอบครัวของนางเอก สร้างปมในใจให้นางเอกกลัวความสัมพันธ์แบบชู้สาว กว่าทั้งคู่จะก้าวข้ามกำแพงนั้นได้ก็เกือบจบเรื่องแล้วค่ะ เราถือว่าเป็นนิยายที่อ่านสนุกและได้ข้อคิดนะ แต่ก็ยังรู้สึกว่ามันยังไม่เนียนพอ โดยเฉพาะความรักของพระเอกนางเอกที่เราว่ายังขาดบทที่ทำให้ซาบซึ้งถึงขั้นที่จะเชื่อว่าพวกเขารักกันจริง
สุดท้ายคนที่ทำผิดอาจไม่ใช่คนที่เลวเสมอไป อ่านแล้วไม่เกลียดคนร้ายนะ เกลียดตัวต้นเหตุอย่างมนต์ธัชมากกว่า -*-
Displaying 1 of 1 review