آدم و حوا بخش اول سه گانه روز اول عشق است که غیر از این کتاب در برگیرنده «مشی و مشیانه» و «جمشید و جمک» است. محمدعلی داستان خلقت و عشق آدم و حوا را در قالب مجموعه ای از داستان های کوتاه به هم پیوسته و از زبان «اقلیما» (دختر حوا) روایت می کند. محمدعلی از آنجا که به خوبی از تکراری بودن داستان برای مخاطبش آگاهی دارد تلاش می کند با بهره گیری از اصلی ترین ویژگی نویسنده یعنی خلاقیت، روایتی نو از داستان کهنه ارائه دهد. از همین رو است که تمامی شخصیت ها را از نو می سازد و جلوه ای تازه به آنها می بخشد و آنها را به عنوان شخصیتی داستانی و نه مقدس و آسمانی در مقابل خواننده قرار می دهد که رفتارهایی مشابه رفتارهای انسان های امروزی دارند. رمان آدم و حوا که نویسنده اش برای خلق آن از آثار و منابع بسیاری وام گرفته است از ساختاری خطی بهره می برد که به خواننده این اجازه را می دهد تا به سادگی پیش برود و با مفهوم اسطوره در قالبی مدرن و امروزی همراه شود. محمدعلی علی رغم بهره گیری از زبانی که میان نثر کتاب های مقدس و نثر ساده امروز قرار دارد، همچنان بر روایت بیش از دیگر عناصر داستانی تأکید دارد، مسئله ای که سال هاست از اصول داستان نویسی او به شمار می رود و می تواند در عین آنکه به آثار او تشخص می بخشد، او را در پذیرش برخی شیوه های ادبی نو دچار مشکل سازد.نوع نگرش محمدعلی به داستان نویسی و ادبیات و رفتار حرفه ای و قابل احترامش با نظرات انتقادی دیگران ظرفیت های او را برای حرکت به سوی افق های تازه بالا می برد. حرکت رو به جلو آرام اما مداوم محمدعلی که گاه با پرش های بلندی همراه بوده است حاصل همین دیدگاه ویژه او است.
محمد محمدعلی نویسنده معاصر ایرانی، در اردیبهشت سال ۱۳۲۷ خورشیدی در تهران متولد شد.
پس از اخذ دیپلم و پایان نظام وظیفه وارد مدرسه علوم اجتماعی شد و سپس با لیسانس علوم سیاسی و اجتماعی به استخدام سازمان بازنشستگی کشوری در آمد. از سال 1359 تا 1361 سردبیری فصلنامه ای به نام برج را به عهده داشت و پس از آن نیز کم و بیش با مطبوعات از جمله مجله های دنیای سخن و آدینه همکاری می کرد و سه ویژه نامه شعر و داستان مجله آدینه به سردبیری او منتشر شد. از 1369 به وزارت فرهنگ و آموزش عالی منتقل شد و در مرکز اسناد و مدارک علمی کشور مشغول کار گردید. در 1381 بازنشسته شد. نخستین کتابش را در 1354 منتشر کرد و در آن به شیوه ای واقع گرایانه به زندگی فقر زده روستاییان پرداخت. بعدها کوشید تا نوعی سمبلیسم را با واقعیت اجتماعی تلفیق کند. مرگ و مرگ طلبی از مضامین اصلی رمان های اوست. همچنین توجهی خاص به آب و معضلات ناشی از آن و ریشه یابی این مسأله نشان می دهد که خصوصأ در باورهای خیس یک مرده (1376) به وضوح قابل مشاهده است. در واقع می توان گفت که هیچ نویسنده ای به اندازه او بر آب و نان و مسائل مترتب بر آن تمرکز نکرده است. تقریبأ در تمام رمانهایش چند آوایی داستانی وجود دارد و بدنه داستان از زبان راویهای متعدد و گاه راوی- نویسنده شکل می گیرد. همچنین در بیشتر آنها عدم قطعیت و تعلیقی در پایان بندی دیده می شود.
تازه خواندن این کتاب را تمام کردم و بسیار لذت بردم. حدیث نفس آدم و حوا حالا بسیار واقعی مینماید و حضور همیشگی و ملموس ابلیس.. با تشکر از محمد محمد علی نیا.
سال ها پيش در دوره نوجواني خوندمش و اون زمان كشف داستان آدم و حوا از زبان اقليما برام جذاب بود و ناگفتني هاي زيادي داشت. اما نميدونم اگر امروز هم بخونمش چه احساسي بهش دارم...
کتاب بسیار جالب و محتویات خوبی داره. اینکه داستان حضرت آدم و حوا و فرزندانش رو از ابتدا تا انتها به صورت داستانی و شرح داده شده بیان میکنه انسان میتونه خودش رو توی اون فضا تجسم بکنه راحت تر درک کند.
شاید بتوان گفت در متون ایرانی اسلامی، نکته ای درباره آدم و حوا نباشد که آدم و حوای محمدعلی محمدی آن را نقل نکرده باشد... مایه اصلی داستان عشق است همه چیز بر مبنای عشق است عشق خدا به آدم، عشق ابلیس به خداوند و مهم تر از همه آن عشقی که زمینی می شود: عشق آدم و حوا با همه ضعف ها و قوت های بشری. برگرفته از متن کتاب: "ندا آمد: اگر خانه دل تان از هوی و هوس خالی باشد شیطان در آن داخل نمی شود چنان که خانه ای که در آن چیزی به هم نرسد دزد را در آن کاری نیست"
"ما به علم الهی می دانستیم فرزندان آدم بر پشت زمین خون می ریزند لاکن آنچه دیدیم وحشت در حیرت بود و حیرت در وحشت از سنگدلی فرزندان آدم"
کتاب جذابی بود، مخصوصا نثرش و بعضی اطلاعاتی هم که میداد خیلی جالب بودن و نشون میداد که نویسنده واقعا مطالعه کرده. پایانش میتونست بهتر باشه. ایده کتاب خیلی جالبه و برای خواننده کشش داره.
به نقل از سایت کتاب انتشارات کاروان آدم و حوا بخش اول سه گانه روز اول عشق است که غیر از این کتاب در برگیرنده «مشی و مشیانه» و «جمشید و جمک» است. محمدعلی داستان خلقت و عشق آدم و حوا را در قالب مجموعه ای از داستان های کوتاه به هم پیوسته و از زبان «اقلیما» (دختر حوا) روایت می کند. محمدعلی از آنجا که به خوبی از تکراری بودن داستان برای مخاطبش آگاهی دارد تلاش می کند با بهره گیری از اصلی ترین ویژگی نویسنده یعنی خلاقیت، روایتی نو از داستان کهنه ارائه دهد. از همین رو است که تمامی شخصیت ها را از نو می سازد و جلوه ای تازه به آنها می بخشد و آنها را به عنوان شخصیتی داستانی و نه مقدس و آسمانی در مقابل خواننده قرار می دهد که رفتارهایی مشابه رفتارهای انسان های امروزی دارند. رمان آدم و حوا که نویسنده اش برای خلق آن از آثار و منابع بسیاری وام گرفته است از ساختاری خطی بهره می برد که به خواننده این اجازه را می دهد تا به سادگی پیش برود و با مفهوم اسطوره در قالبی مدرن و امروزی همراه شود. محمدعلی علی رغم بهره گیری از زبانی که میان نثر کتاب های مقدس و نثر ساده امروز قرار دارد، همچنان بر روایت بیش از دیگر عناصر داستانی تأکید دارد، مسئله ای که سال هاست از اصول داستان نویسی او به شمار می رود و می تواند در عین آنکه به آثار او تشخص می بخشد، او را در پذیرش برخی شیوه های ادبی نو دچار مشکل سازد.نوع نگرش محمدعلی به داستان نویسی و ادبیات و رفتار حرفه ای و قابل احترامش با نظرات انتقادی دیگران ظرفیت های او را برای حرکت به سوی افق های تازه بالا می برد. حرکت رو به جلو آرام اما مداوم محمدعلی که گاه با پرش های بلندی همراه بوده است حاصل همین دیدگاه ویژه او است.
آدم و حوا اولین کتاب از سهگانه روز اول عشق است. این داستان با توصیف جهان پیش از خلقت انسان شروع شده و با خلقت آدم، سرپیچی ابلیس و غضب پروردگار ادامه دارد. آدم ساکن بهشت شده، درآنجا شاهد خلقت حواست و درنهایت به فریب ابلیس و همراهی حوا میوه ممنوعه را میچشد و به زمین هبوط میکند. در زمین با حوا عزم تشکیل خانه و کاشانه میکند و رویای فرزندان بیشمار را در سر میپرورد. انتهای داستان از نبرد هابیل و قابیل بر سر عشق سوزان به اقلیما میگوید و کشته شدن هابیل و جهان پس از او.
نویسنده، داستانی به عمر خلقت انسان را انتخاب کرده و خیالانگیزی، شاعرانگی و صنایع ادبی و هنری را چاشنی آن کرده تا یک درام عاشقانه پر فراز و فرود بیافریند. متاسفانه کسی که کتاب را به من پیشنهاد کرد با سلیقه من آشنا نبود! کتاب به اندازه کافی جذبم نکرد و از خواندن ادامه این سهگانه منصرف شدم.
This entire review has been hidden because of spoilers.