Tonk van Lexmond leidt een vrij en onbekommerd leventje in Ecuador, tot het noodlot hem dwingt terug te keren naar Nederland en zich na vijf jaar afwezigheid weer over zijn tweelingzoontjes te ontfermen. Het tuttige Oegstgeest verschilt dag en nacht van zijn ranch in Zuid-Amerika – Tonk denkt maar het zijne van de dramaatjes, schoolpleinmoeders, mannenclubjes en hockeymiddagen. Algauw ontdekt hij dat hij niet de enige buitenstaander is en hij raakt bevriend met de Afghanistan-veteraan Staal. Het kan niet anders dan dat die twee zich samen in de nesten werken.
Een roman die blootlegt hoe prestatiedrang ons in een verlammende greep houdt, over de schone schijn die koste wat het kost moet worden opgehouden, de angsten en dromen die de moderne mens bezighouden.
‘Ondanks het beroerde winterweer gaat Staal die middag al de stad in, op jacht naar klanten. Hij knoopt praatjes aan, geeft links en rechts een paar pillen weg.’
Tonk zit er lekker warmpjes bij in Ecuador. Samen met Consuela, zijn vriendin, hebben ze een ranch met van alles nog wat. Plots wordt Tonk gebeld: zijn ex is verongelukt en zijn tweeling is nu van hem. Kut, wat nu?
Het verhaal gaat verder waar De Kostwinner is geëindigd. Diezelfde vlotte en humoristische manier van schrijven nemen je dit keer mee terug naar Nederland waar Tonk kennismaakt met de verwende ouders uit Oegstgeest. Tonk wordt niet opgenomen in de clan van klassenouders, wat hem niet boeit. Hij wil zo snel mogelijk weer weg, met de jongens. Maar als je je vader jaren niet meer hebt gezien, hoe reageer je dan als kind? En hoe regelt Tonk alles rondom huis, school? Dit alles lijkt goed te gaan tot hij Staal ontmoet, een oud-militair met snode plannen…….
Ik heb het boek gekocht vanwege een scabreus citaat in de Volkskrant in de rubriek Schrijvers & Piemels. Maar daar ging het verder niet over, niet in die fraaie woorden in ieder geval. Maar het was eigenlijk best een aardig boek. Ik weet niet wat het boekenequivalent is van een actiefilm, maar dit is er een.
Het gaat over een kerel die het helemaal voor elkaar heeft in Ecuador, met een enorme boerderij en een leuke vrouw, echt een macho-cowboy, en dan terug naar Nederland moet, omdat zijn vrouw is omgekomen en hij voor zijn kinderen moet zorgen. Hij komt dan in Oegstgeest terecht en wordt maar overblijfvader. Een groot deel van het boek is een rant tegen het villaparkleven, waarin alle gevoelens vals zijn en alleen schijn telt.
Hij prikt (misschien een verkeerd woord, gezien de eerste alinea van m'n review) daar natuurlijk doorheen en wordt vrienden met een Afghanistan-veteraan, die niet helemaal spoort. Hij wil het hele land tot stilstand brengen (ik ben vergeten waarom, vast niet belangrijk), door een snelweg te blokkeren en een hoogspanningslijn te saboteren.
Dat is niet het beste stuk van het verhaal, maar het past wel in de plot, die de hoofdpersoon, met kinderen en kapitaal, weer terugbrengt in Ecuador. Alles OK, iedereen blij.
Het leukste van het boek vond ik het afzeiken van het Oegstgeestse hockeypubliek. Dar gaat het leven.
Dit boek klonk erg interessant, een man die in een ver land zit moet weer terug naar Nederland om voor zijn kinderen te zorgen, en dat gaat natuurlijk niet al te makkelijk. We komen er achter dat er redenen zijn dat hij zijn kinderen niet meer zien en we zullen dat ook weer terug zien komen later. Ik vond het erg leuk om te lezen over hoe hij probeerde zich aan te passen en voor zijn kinderen probeerde te zorgen. Hij deed het nog best goed zelfs! Ik vond het ook zoet om te zien hoe zijn kinderen ondanks alles nog steeds heel blij waren met hem. Ik vond het wel jammer dat hij sex had met andere vrouwen terwijl hij iemand had in Ecuador. Het enige jammere waardoor ik toch niet zo genoot van het boek... Staal. En zijn vreemde complottheorieën waar ik steeds mijn ogen bij zat te rollen. En dan zijn er nog wat andere stukjes met Staal waar ik gewoon zat te zuchten. Wat slecht.
Weet niet precies op basis waarvan ik dit boek gekocht heb, maar als vakantieboek tussendoor was het prima. Man komt na een mislukt huwelijk en een overleden ex vanuit Zuid-Amerika terug in Nederland. Daar belandt hij in de kouwekak-wereld die hij verafschuwd. Wat mij betreft ontspoort het verhaal na zijn kennismaking met veteraan Staal.
Iets minder leuk dan de kostwinner echter uitermate vermakelijk en vlot geschreven. Op 3/4 e van het boek neemt het verhaal een wilde wending, die dan toch berekend aardig uitkomt.