Soms rustig kabbelend, soms wild uitbrekend beweegt Ondine zich door het leven. Als visserskind groeit ze op tussen de golven en de gespierde caféverhalen, maar die weten haar honger naar het leven niet te stillen. In het binnenland leert ze de liefde kennen in al haar facetten, maar gaandeweg moet ze beseffen dat geen enkele man haar geluk bepaalt. Dan is er enkel nog zijzelf... en de zee.
Soms een nerd, soms met stijl, soms blue maar meestal groen, Soms Loreena McKennitt, soms Willem Vermandere. Soms de wolken in de lucht, soms het geluid van de zee... Maar altijd door het leven wandelend met een lach op mijn gezicht. Eigenlijk heel vrouwelijk; mild hysterisch met vlagen van genialiteit.
Aangenaam verhaal met mooie beschrijvingen van de zee en het effect dat ze op Ondine heeft (de zwemsessies vond ik heel mooi en krachtig beschreven. Aan de personages hield ik een dubbel gevoel over: sommigen zijn heel mooi uitgewerkt (tante Roos vb., en ook Jean-Paul, al werkte die net door de realistische uitwerking vooral op mijn systeem :-)), maar bij andere miste ik diepgang, waardoor sommige verhaallijnen niet helemaal overtuigden.
Al vanaf de eerste bladzijden wist ik dat ik dit boek met graagte zou lezen. Het boek en Ondine hebben me meegevoerd op de golven van het leven en van haar grote liefde, de zee, een liefde die ik met haar deel. Ondine vertelt haar levensverhaal vanaf het opgroeien bij haar Tante Roos die een visserscafé uitbaat. Ze beschrijft hoe ze de zee verlaat voor haar studie, haar werk en de liefde en hoe ze, ver van haar geliefde kustlijn op drift raakt. Het verhaal van het hoofdpersonage Ondine en haar geliefden heeft mij echt geboeid en de schrijfstijl van Jennifer Vrielinck heeft me bijzonder gecharmeerd. Dit boek kan ik echt iedereen aanraden. Hopelijk volgen er nog.
Eventjes getwijfeld tussen 3 en 4 sterren, naar boven afgerond omwille van mijn liefde voor de zee en omdat de schrijfster er in slaagde om mij de wind te doen voelen en het zilte te doen ruiken.
Een aarzelend begin en ikzelf die niet goed wist wat ik ervan moest denken en hoe het ging verder lopen. De gedachten die het hoofdpersonage Ondine als kind "neerschrijft" kwamen nogal moeilijk over op mij en minder authentiek, geloofwaardig. Maar dan plots was daar "de klik" en was ik verkocht. Toegegeven, de jaren '80 nostalgie speelt daar zeker een grote rol in! Knap hoe het verhaal zich verder ontwikkelt met telkens weer die band met de zee. Fijn ook om ondergedompeld te worden in de visserswereld en dan vooral dan van de vissersvrouwen. (de ondertitel is niet gestolen)
'Over sterke vrouwen,afwezige mannen en de zee'. Mooi boek. Zo heerlijk beschreven: de aantrekkingskracht van de zee, het gevoel als je zwemt in zee, het gemis als je terug naar het binnenland vertrekt. Over ruimte en vrijuit ademen.
Een mooi verhaal met de zee als centraal thema en de veranderingen in het leven van opgroeien en volwassenen worden. Ik ben ook aan de zee geboren maar in mijn tienerjaren verhuisd naar het binnenland, maar er waren heel veel herkenbare passages. Ik heb dit boek in een paar dagen tijd uitgelezen, en het heeft me geen moment verveeld. Het einde zag ik niet meteen aankomen, maar wel goed. Het boek is zeker een aanrader.