Το μπλε γινόταν πιο βαθύ. Σαν άπατο πηγάδι του Αδη. Μα αυτός μπορούσε να δει τον πυθμένα του. Ήταν η σκάλα εκείνο το πρωινό. Ήταν και εκείνος ο απρόσκλητος εφιάλτης. Τον έσμπρωξε να τρέξει, να βγει από το δωμάτιο. Να φτάσει στη σκάλα. Όμως πού πήγαινε; Σε ποια αγκαλιά να κρυφτεί; Ήταν για να συναντηθεί με τις πράξεις των μεγάλων. Τη μοίρα του.