Kleine hellen

by Anne Moon Disko

Kleine hellen is het verhaal over de innige band tussen Vera en haar jongere broer Max. Vera schrijft, Max schildert. Als Vera te horen krijgt dat ze nog maar een paar maanden te leven heeft, dringen zorgvuldig weggestopte herinneringen zich op en ontvouwt zich het verhaal van een bewogen jeugd.

Kleine hellen is een melancholisch, fijngevoelig verhaal over zoeken naar betekenis en erkenning, en enige vorm van houvast.

120 pages, Paperback

First published January 31, 2018

Reviews

[Cathérine · Rating 3 out of 5]

3 1/2 ster.
Bijzonder verhaal dat me erg aansprak omdat de protagonisten kunstenaars waren. Mooie beeldende zinnen. Droeve gebeurtenissen worden verteld uit ieders oogpunt. Dood, ziekte, scheiding, onbegrip... ieder zijn eigen 'kleine hel'.

[Paula · Rating 4 out of 5]

3,5/4 sterren. Een zus die doodgaat en schrijft en een broer die schildert (en blijft leven), daarover gaat Kleine Hellen. Een mooi klein verhaal over een gedeeld verleden in een troebelig gezin, trauma’s maar ook over kunst. Onverwacht mooi, eigenlijk.

[Kareltje · Rating 4 out of 5]

Bijzonder om te weten dat de schrijver (pseudoniem) ook beeldend kunstenaar is en dat de hoofdpersonen schrijven of tekenen/schilderen. Hierdoor komen er prachtige beelden voorbij maar worden ook linken gelegd naar bestaande kunstenaars en werken. Dit maakt dat je verder benieuwd raakt naar een evt. autobiografisch element en naar de kunstwerken van de schrijver.

“Zoals Max schildert, zo had zij willen schrijven. Witte en grijze zinnen waardoorheen kleurige, gedempte herinneringen klinken.” – Anne Moon Disko is wel in staat zo te schrijven met prachtige zinnen waardoorheen iets van triestheid klinkt.

Voor mij staat de cactus op de voorzijde symbool voor het leven zoals het ook in Kleine hellen beschreven wordt: tijdens het leven kom je stekels tegen, maar kan er ook een bloem tot bloei komen. Daarnaast gaat dit boek over verlies, loslaten en verbondenheid, de cyclus van het leven.
Vera worstelt met de dood van haar eerste broertje. Max worstelt met de ziekte van zijn zus Vera. Hun ouders zijn gescheiden en Vera en Max hebben geen contact met hun ouders, maar zijn des te verbonden met elkaar. Het boek wisselt af met melancholische terugblikken en ontmoetingen in het heden, die een mogelijkheid voor de toekomst zouden kunnen bieden. Ik was positief verrast door de fascinatie van Vera voor een boek over kunst en psychiatrisch patiënten, waarin de schrijver “in deze kunst de uitbarstingen van een universele creatieve drang als tegengif voor de autistische neigingen tot isolatie” zag. Bij beide hoofdpersonen zie ik ook die neiging om wat op zichzelf te blijven. Dat versterkt het trieste in dit verhaal. Met een originele daad van Max creëert hij een laatste beeld van Vera, terwijl hij haar gelijkertijd laat vervagen. Een bijzondere novelle.

[Ellen · Rating 5 out of 5]

‘Vanaf het moment dat ik niet meer sprak, viel het me ineens op: mensen zeiden maar wat. Ze dachten dat de woorden oneindig waren..’

Dun boek dat de relatie tussen broer en zus, verlies, liefde, ziekte, onbegrip en kunst allemaal prachtig beschrijft. Doordat het boek maar 120 bladzijdes heeft worden alleen de mooiste dingen beschreven en de belangrijkste dingen benoemd. Ik denk dat dit het boek zo uitzonderlijk mooi maakt.

Geweldig lief boekje, ik heb genoten tijdens het lezen.

[Melanie · Rating 4 out of 5]

“Vanaf het moment dat ik niet meer sprak, viel het me ineens op: mensen zeiden maar wat. Ze dachten dat de woorden oneindig waren, dus praatten ze maar een eind heen.”
Echter dit boek heeft geen enkel woord teveel. Mooie novelle over een relatie tussen broer en zus, over liefde, verlies en kunst. Een klein boekje dat zich stilletjes en toch stevig in mijn hart wist te boren. Ook nog na het lezen blijven indrukken en beelden op mijn netvlies gebrand en voelt het, alsof het verhaal mij nog niet helemaal los laat.

[Mathilde · Rating 3 out of 5]

Mooi klein verhaal over broer-zus relatie en de complexiteit v dood gaan verlies ouderschap
Had negatieve kritiekn maar vond t best aardig

[Lonneke Treffers · Rating 3 out of 5]

Het boek begon veelbelovend, maar heeft uiteindelijk helaas maar weinig indruk op me gemaakt.

“Zijn waar je bent, waarom kon ik dat niet?”

“Eigenlijk wist ik al van jongs af aan wat ik wilde worden, maar op de een of andere manier wist ik niet hoe ik naar mezelf moest luisteren.”

[Eline schrijft hier · Rating 3 out of 5]

Als Vera te horen krijgt dat ze uitgezaaide kanker heeft, gooit dit haar leven en dat van haar jongere broer Max in een klap nog meer overhoop. Max verblijft op dat moment in het Franse havenstadje Dieppe om “de herinnering aan een onbezorgde tijd op te zoeken.” Een goed moment om terug te denken aan de fijne vakantie die hij er met zijn zus, opa en oma heeft gehad vlak voordat hun ouders gingen scheiden.

Toch betekent de herinnering aan Dieppe voor Vera niets zorgeloos; het met krijtrotsen bezaaide strand en de onmetelijke zee deden haar tijdens die onbezorgde vakantie eerder denken aan haar andere broertje, Menko, die op zijn tweede verdronk. Nu Max vanuit Dieppe in allerijl terugkeert naar Nederland om Vera in de laatste fase van haar ziekte bij te staan, openen de kleine hellen uit hun jeugd zich langzaam maar zeker. Zijn Vera en Max in staat om het verleden voorgoed achter zich te laten?

Lees mijn hele recensie op elineschrijfthier.nl. 🙋🏻‍♀️🌿