Η ζωή μερικές φορές δείχνει το σκληρότερο πρόσωπό της. Θύματα και θύτες όλοι στο ίδιο παιχνίδι, στο ίδιο σκηνικό. Στιγμές ζωής που καθορίζουν το μέλλον. Το παρελθόν σκληρό, ανελέητο, όλα οδηγούν στην τελειωτική καταστροφή του ίδιου της του εαυτού, όλα οδηγούν στο κουρέλιασμα των ονείρων της, καταλήγουν σε στάχτη.
Αποφασίζει να εκδικηθεί, να δείξει το σκληρό της πρόσωπο, αυτό που την έκαναν να φορέσει. Παίρνει χωρίς να δίνει. Η καρδιά της δόθηκε μία και μοναδική φορά, στον έρωτά της. Πίστεψε σ’ αυτόν, πάλεψε, διεκδίκησε. Πίστεψε πως θα σταθεί δίπλα της σε όλο αυτό που την είχαν βάλει να ζήσει με το ζόρι, όμως και πάλι απογοήτευση και πάλι πόνος.
Έπρεπε να βρει την Κορίνα που κρυβόταν μέσα της και να προσπαθήσει να σταθεί στα ποδιά της, να πάρει τη ζωή στα χέρια της... Αθώοι και ένοχοι, όλοι θα πλήρωναν και κυρίως αυτός που της είχε κάνει το μεγαλύτερο κακό. Ναι, θα έπαιρνε εκδίκηση ακόμα κι από κείνον, ακόμα κι απ’ τον ίδιο της τον εαυτό. Και μέσα απ’ το θάνατο, ξανά ζωή, ξανά ελπίδα, ξανά αγάπη και έρωτας, κι όλα θα ήταν μακρινό παρελθόν.
Ένα μέλλον γεννημένο μέσα από τις στάχτες, μέσα από το αίμα. Η βροχή θα σβήσει τη φωτιά, το αίμα θα σταματήσει να κυλά… αλλά αυτό θα είναι άραγε αρκετό για την Κορίνα;
Ειναι υπέροχο να μπόρεις να βλέπεις τα ονειρα σου να υλοποιουνται. Το πρωτο μου μικρό τρυφερο βιβλίο, που γραφτηκε πριν μια δεκάετια πήρε σάρκα και όστα/ Δε ξέρω αν θα μπορέσω να ανταπεξέλθω στις προσδόκιες του κάθε αναγνωστη. Σιγουρα δε ειναι ένα βιβλιο για δύσκολους αναγνωστές. Αλλα έγω το άγαπω. Εχει μέσα του άληθιες και ελπιδές. Αληθινη βιωματικη ιστορια ντυμενη με μυθοπλάσια στα τελευταια κεφάλαια. Δε ειναι αριστουργημα αλλα έγω το αγαπώ. Ελπιζω να το αγαπήστε και εσεις.
Το βιβλίο της Εύας είναι αυτό που λέμε παίρνω μια κόλλα χαρτί και αποτυπώνω την ψυχή μου.Μερικές φορές τα λόγια είναι περιττά όταν έχεις να κάνεις με βιωματικά αναγνώσματα,παρ'ολ'αυτά δεν μπορώ να μην αναφερθώ σε ορισμένα πράγματα. Οι πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας είναι ο Μουράτ και η Κορίνα,δύο άνθρωποι με ανοιχτές πληγές.Η Κορίνα από τη μία γνώρισε την απόρριψη,την έλλειψη αγάπης κάτι που ήταν καταστροφικό για τον ψυχικό της κόσμο και που γίνεται εμφανές από τον τρόπο που εκφράζει τις σκέψεις της.Από την άλλη ο Μουράτ έκανε την επανάστασή του και απομακρύνθηκε από μια ζωή που ο δικοί του άνθρωποι προσπάθησαν να του επιβάλλουν...όχι χωρίς κόστος φυσικά.Όταν λοιπόν δύο τέτοιοι χαρακτήρες έρχονται σε επαφή, τα αποτελέσματα δε μπορεί παρά να είναι καταστροφικά.Δεν τους έφταναν οι προσωπικοί τους δαίμονες που είχαν να παλέψουν, προστέθηκαν και τα συναισθήματα που ένιωσαν ο ένας για τον άλλον. Το πρώτο μισό του βιβλίου για να είμαι ειλικρινής μου άρεσε περισσότερο από το υπόλοιπο.Στην αρχή με φόρτισε συναισθηματικά που έμπλεκε στην ιστορία τα οικογενειακά θέματα που είχε να αντιμετωπίσει η Κορίνα,αλλά κάπου στην πορεία και γνωρίζοντας πως υπάρχει και μυθοπλασία,κάποια πράγματα δεν έδεναν καλά.Μου άφηναν κενά.Επίσης τα μπρος πίσω σε διαφορετικές χρονικές στιγμές με μπέρδευαν. Η γραφή είναι πολύ απλή,χειμαρρώδης, τόσο που σε κάποιες στιγμές ξέφευγα από το βιβλίο και αισθανόμουν σαν να είχα μπροστά μου έναν άνθρωπο που πάση θυσία πρέπει να βγάλει τα εσώψυχά του για να νιώσει γαλήνη.Το αν την ένιωσε τελικά μένει να το δείτε εσείς διαβάζοντάς το... Θα παραβλέψω εντελώς από τη βαθμολογία μου την επιμέλεια του βιβλίου γνωρίζοντας ορισμένα πράγματα.....
3.5 ☆☆☆* Το ζωές πλασμένες απο χώμα φωτιά κ βροχή είναι ένα ιδιαίτερο ανάγνωσμα. Είναι μια κατάθεση ψυχής αληθινών γεγονότων με μια μικρή δόση μυθοπλασίας. Αφού λοιπόν ολοκλήρωσα την ανάγνωση του βιβλίου προσπάθησα να βάλω σε μια τάξη τις σκέψεις και τα συναισθήματα που μου άφησε. Κυρίαρχο συναίσθημα είναι ο θυμός. θυμός για τα τραγικά και καθοριστικά βιώματα των παιδικών της χρονων. Βιώματα τα οποία άφησαν ανοιχτές πληγές σε όλη την μετέπειτα ζωής της. Θυμός για τις λάθος αποφάσεις και επιλογές της Κορίνας. Τελικά τι είναι ευτυχία? Τι είναι απόλυτη αγάπη? Αξίζει να παλεύεις και να δίνεις το είναι σου για κάτι το οποίο είναι ίσως μονόπλευρο? Φτάνει η συγχώρεση για να λυτρωθείς ? Πολλά τα ερωτήματα...την απάντηση ισως να την βρείτε στο βιβλίο.. Κλείνοντας να ευχηθώ στην Εύα το βιβλίο να είναι καλοτάξιδο και η ζωή να της δώσει πλέον απλόχερα ότι της στέρησε!
Με συγκίνησε σε πολλά σημεία! Είναι αλήθεια πως όταν ένα βιβλίο είναι εμπνευσμένο από μια αληθινή ιστορία σού προκαλεί πιο έντονα συναισθήματα! Η πρώτη συγγραφική προσπάθεια της συγγραφέα για μένα ήταν ένα απολαυστικό, έντονο και εκρηκτικό ταξίδι στον κόσμο της αδικίας, της εκμετάλλευσης, του έρωτα και της πραγματικής αγάπης και παρακολούθησα με μεγάλο ενδιαφέρον την πορεία της ηρωίδας μέσα στα παιχνίδια της ζωής. Κατά τη γνώμη μου είναι ένα βιβλίο που δε θα αφήσει κανέναν αναγνώστη ασυγκίνητο!
Το πρώτο βιβλίο της Εύας Κουτσούμπα « Ζωές πλασμένες από χώμα, φωτιά και βροχή» είναι ένα μυθιστόρημα που περιγράφει μια αληθινή ιστορία με μια δόση μυθοπλασίας. Όσο προχωρούσα στην ανάγνωση της ιστορίας της ηρωίδας, της Κορίνας, τόσο τα συναισθήματα μου άλλαζαν διαρκώς , με κυρίαρχο όμως τον θυμό και το μίσος. Θυμός για τα όσα άσχημα και τραγικά γεγονότα, βίωσε η Κορίνα στην ευαίσθητη ηλικία αυτή της εφηβείας, πρώτα με τον θάνατο της μητέρας της και μίσος για έναν πα-τέρα που δεν δίστασε να κάνει τα πάντα για να βεβηλώσει την τρυφερή ψυχή της κόρης του, και να δημιουργήσει πληγές στην ψυχή της, που της κουβαλούσε σαν σταυρό στην μετέπειτα ζωή της. Αισθάνθηκα λύπη βλέποντας πόσο επηρεάστηκε η ζωή της από μια μεγάλη αγάπη που και αυτή με τον τρόπο της καθόρισε στη ζωή της λάθος κινήσεις και αποφάσεις. Μια μεγάλη αγάπη που τις περισσότερες φορές ήταν ίσως μονόπλευρη με την ένταση της, και φαινόταν να παλεύει μόνη της για να νικήσει τους δράκους που την κυνηγούσαν….. Φτάνοντας στο τέλος της ιστορίας, που δεν θα σας το φανερώσω, τα ερωτήματα μου έγιναν περισσότερα. Αξίζει να παλεύεις στην ζωή σου για μια αγάπη τόσο απόλυτη; Αξίζει άραγε να δίνεις τα πάντα σε έναν άνθρωπο που δεν φαίνεται να τα αναγνωρίζει; Πόσα λάθη μεγάλα ή μικρά κάνουν οι γονείς και πληγώνουν τα παιδιά τους; Πως μπορεί ένας άνθρωπος να συγχωρέσει αυτούς που του έκαναν κακό; Κάποιες από τις ερωτήσεις ίσως βρίσκονται μέσα στο μυθιστόρημα…. Εύχομαι στην Εύα να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο της και ακόμη καλύτερη η συνέχεια.
Το πρώτο βιβλίο της Εύας. Πρωτίστως θα αναφέρω ότι είναι από τα λίγα βιβλία που τελείωσα σε πολύ λίγες μέρες, περίπου τρεις μέρες 330 σελίδες για εμένα είναι ρεκόρ. Η γραφή του είναι απλή, αλληγορική και ξεκούραστη. Διαβάζοντας κάθε σελίδα ζούσα μαζί με την πρωταγωνίστρια και αυτό διότι ήταν κατάθεση ψυχής, πετυχαίνοντας με να βιώσω έντονα τα συναισθήματα της. Πρόκειται για εν μέρη αυτοβιογραφία σε συνδυασμό με μυθοπλασία. Τα δύσκολα παιδικά της χρόνια επακολουθήσαν από μια δύσκολη σχέση που μου δημιούργησε το αίσθημα της συσχέτισης τους. Σκληρή ζωή για μια έφηβη και έπειτα μια γυναικά που αποζήτα εκδίκηση και λύτρωση. Κάνει την πιο οδυνηρή για εκείνη επιλογή γιατί δεν είχε μάθει πώς είναι να ζει με την σωστή. Άξιζε όμως ; Η ο φαύλος κύκλος θα συνεχιζόταν επ' άπειρον; Ένα βιβλίο που με άγγιξε βαθύτατα. Συγχαρητήρια Εύα!