Η λευκή βίβλος της παραψυχολογίας

by Νικόλαος Κουμαρτζής

Τα παραφυσικά φαινόμενα απασχολούσαν το ανθρώπινο μυαλό από αρχαιοτάτων χρόνων, δίχως όμως να αποτελέσουν ποτέ σοβαρό αντικείμενο επιστημονικής μελέτης. Έτσι πέρασαν σταδιακά στην αντίληψη του μέσου ανθρώπου ως κάτι συνδεδεμένο με τη λαϊκή δεισιδαιμονία.

Αυτό όμως άλλαξε το 1880, όταν δημιουργήθηκαν οι πρώτες εταιρίες ψυχικών ερευνών παγκοσμίως και ξεκίνησε να παίρνει μορφή ο κλάδος της Παραψυχολογίας. Έκτοτε, παραφυσικά και οριακά φαινόμενα άρχισαν να μελετούνται μέσα σε αυστηρά επιστημονικά πλαίσια και να συγκεντρώνονται σταδιακά αξιόπιστα δεδομένα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μία αντικειμενική αλήθεια.

Τι έχει καταφέρει λοιπόν η Παραψυχολογία μετά από 120 και πλέον χρόνια ερευνών; Μέσω της παρούσας πλούσιας και προσεγμένης έκδοσης, εκατοντάδες επιστήμονες και ακαδημαϊκοί (ακόμα και νομπελίστες), δεκάδες ερευνητικά κέντρα και πανεπιστημιακά ινστιτούτα, επίσημοι φορείς και υπηρεσίες δίνουν απαντήσεις σε φαινόμενα που μοιάζουν ξένα αλλά βιώνονται καθημερινά από την πλειοψηφία των απλών ανθρώπων: από διάφορες μορφές τηλεπάθειας έως την πιο «εκλεπτυσμένη» ενσυναισθησία, από απλά deja vu έως εντυπωσιακές εμπειρίες στοιχειωμάτων (EVP, orbs κ.λπ.), από επιθανάτιες εμπειρίες έως συσκευές καταγραφής της ανθρώπινης αύρας κ.ά.

434 pages, Paperback

Published May 1, 2014

Reviews

[Dimitra · Rating 1 out of 5]

Μια συλλογική αναφορά διαφόρων δεδομένων Αλλά όχι κάποιο βάθος για την κατανόηση τους, ολόκληρα κομμάτια επαναλαμβάνονται. Συνεχής αναφορά ότι έχει κάνει επιστημονική έρευνα με ολόκληρες παραγράφους να αναφέρουν μονο τα πανεπιστήμια κ τα ονόματα των καθηγητών. Έχω την εντύπωση ότι προσπαθεί να πείσει γιατί αισθανεται ανασφάλεια που το βιβλιο αναφέρεται σε έναν τομέα που δεν είναι αποδεκτός σε μεγάλο βαθμό από την επιστημονική κοινότητα. Προσωπικά όταν διάβασα βιβλος περίμενα μεγάλο βάθος στην κατανόηση των φαινομένων, θα μπορούσε να έχει στο τέλος του βιβλίου κεφάλαιο με τα επιστημονικά άρθρα, κάποια από τα οποία είχαν πραγματικό ενδιαφέρον. Κουραστικά από τον εγωκεντρισμό του, στο τέλος είχε κ συνέντευξη του. Παρά πολύ ενοχλητικό να αναφέρεται ο ίδιος ο συγγραφέας στον εαυτό του τόσο πολύ, έλλειψη αυτοπεποίθηση κ προσπάθεια να αποδείξει ότι είναι επιστήμονας.