Με χαρακτήρες κάθε άλλο παρά ιδανικούς, η ιστορία καταφέρνει να κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Η αφήγηση γίνεται από τον ίδιο τον πρωταγωνιστή, οπότε κάποια σημεία φαίνονται υπερβολικά. Στο τέλος όμως, βγαίνοντας από αυτή τη φούσκα, όλα μπαίνουν στη θέση τους και έχουν μια εξήγηση, μέσα από μια αναπάντεχη ανατροπή.
Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί εκφράσεις και λέξεις μιας παλιότερης γραφής, αλλά καταφέρνει να την κάνει δική του χωρίς παραφωνίες.