What do you think?
Rate this book
Brave New Love
Durf jij jezelf te zijn? Wat als je de krachten van het vuur kunt beheersen, maar wordt gepest omdat je op hetzelfde geslacht valt? Wat als je juist door je handicap een bovennatuurlijke gave hebt? En wat als de enige manier om jezelf te zijn betekent dat je in opstand moet komen tegen alles wat je hebt geleerd?
In de bundel Brave New Love laten tien Nederlandse YA-auteurs met hun verhalen zien dat diversiteit belangrijk is. Dat je mag zijn wie je bent. Dat je daardoor een vleugje magie in je leven kunt toelaten.
In de bundel Brave New Love laten tien Nederlandse YA-auteurs met hun verhalen zien dat diversiteit belangrijk is. Dat je mag zijn wie je bent. Dat je daardoor een vleugje magie in je leven kunt toelaten.
- GenresLGBT
342 pages, Paperback
Published January 1, 2018
59 people want to read
About the author
Jen Minkman
87 books504 followersJen Minkman (1978) writes YA paranormal romance, dystopian fiction and poetry. She is from the Netherlands and self-publishes her work in English. Her works are available in paperback & digital format (ebook and audio).
You can subscribe to her newsletter here > http://eepurl.com/bTXSWv
Jen was born in the Netherlands and lived in Austria, Belgium and the UK during her studies. She learned how to read at the age of three and has never stopped reading since. Her favourite books to read are (YA) paranormal/fantasy, sci-fi, dystopian and romance, and this is reflected in the stories she writes. In her home country, she is a trade-published author of paranormal romance and chicklit. Across the border, she is a self-published author of poetry, paranormal romance and dystopian fiction. Her books are already available in English, Dutch, Chinese, Spanish, French, German, Portuguese, Italian, and Afrikaans.
She currently resides in The Hague where she works and lives with her husband and two noisy zebra finches.
You can subscribe to her newsletter here > http://eepurl.com/bTXSWv
Jen was born in the Netherlands and lived in Austria, Belgium and the UK during her studies. She learned how to read at the age of three and has never stopped reading since. Her favourite books to read are (YA) paranormal/fantasy, sci-fi, dystopian and romance, and this is reflected in the stories she writes. In her home country, she is a trade-published author of paranormal romance and chicklit. Across the border, she is a self-published author of poetry, paranormal romance and dystopian fiction. Her books are already available in English, Dutch, Chinese, Spanish, French, German, Portuguese, Italian, and Afrikaans.
She currently resides in The Hague where she works and lives with her husband and two noisy zebra finches.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 22 of 22 reviews
October 8, 2018
Wát een bundel! Zeer blij verrast :D
Wat ik deed na het uitlezen van Brave New Love? Ik pakte het boek gewoon keer op keer weer op, ook al was ik iets anders aan het lezen, en bladerde steeds terug naar mijn nieuwe vrienden, de mooie passages, de emoties die over de 300 pagina’s stromen en je omarmen. Dit is echt een van die boeken die mij heel erg lang bij zal blijven en die ik zal blijven koesteren.
De verhalen heb ik onderverdeeld in enkele categorieën, niet op volgorde van de bundel trouwens, waarin ik ze vond passen qua gevoel en zoals ik ze dus ervaren heb. En erg lang heb ik het niet over de verhalen, dit klopt; Brave New Love is echt een bundel die de lezer zelf moet lezen en beleven om hopelijk net zo meegesleept te worden als ik!
*****
Wanderlust *mooie citytrips voor op de bucketlist!*
- Uit de diepte, door Lysander Mazee is een meeslepend, betoverend verhaal met een mythische insteek in de setting van Noorwegen, die de lezer en de hoofdpersonages laat zien dat een reddende engel echt bestaat. Ook in de diepte. Het laat je nadenken over je eigen ik: kun je, naast voor iemand anders, voor jezelf ook een reddende engel zijn? (en nee, het gaat niet over engelen maar ik weet er geen ander woord voor, het is gewoon… te mooi! Het was het gevoel dat de band tussen de twee personages nog dieper ging dan alleen het onbekende en de liefde die vervolgens opbloeit wat het hele verhaal voelbaar was en wat mij in z’n greep hield...)
- De stem van Sakura, door Marijke F. Jansen laat de lezer met de hoofdpersonages ronddwalen in Tokyo, waar mensen elkaar soms niet verstaan maar zich, wanneer ze er echt in geloven en zich voor elkaar openstellen, toch verstaanbaar kunnen maken. Vreemd eigenlijk: iedereen weet hoe je moet spreken, en toch kan het lastig zijn om jezelf uit te kunnen drukken in taal omdat de een het anders verstaat. Met behulp van de Sakura en de universele taal van de liefde leert men dat je je altijd uit kunt drukken, zelfs in een vreemd land, als je jezelf maar blijft en in jezelf gelooft!
- Sanssouci, door Isabel Peters, neemt haar personages en de lezer mee naar Berlijn, waar het verleden, het heden en de toekomst samenkomen in een verhaal over jezelf vinden en jezelf blijven. De haast schilderachtige omschrijvingen van de omgeving waar het zich afspeelt en de kunstzinnige achtergrond en denkwijzen van de mensen daar, vormen zich als ware beelden in je hoofd en nemen je op in hun leven, waardoor je het gevoel hebt er net zo echt aanwezig te zijn zoals de personages, en daar bij hen echt jezelf mag zijn.
Een tikkeltje donker *lezen in het donker op eigen risico…*
- Spiegelvrees, door Natascha van Limpt is een friendly/spooky reminder aan de plaats Beek, waar meer griezelige verhalen vandaan komen dan je denkt. *Hex, brrr…* De spiegelwereld is een fascinerend gegeven in dit verhaal, wat de hoofdpersonages niet alleen kritisch naar elkaar laat kijken, maar vooral ook naar zichzelf. Ben jij altijd degene wie je beweert te zijn? Durf je jezelf te vertrouwen en de sprong in het diepe te wagen, welke gevolgen het ook heeft? Liefde laat je soms rare sprongen maken, ook tegenover jezelf…
- Phantom of the Opera, door Tamara Haagmans heeft een griezelige setting, wat extra verduidelijkt wordt door de bijzondere en tegelijkertijd mooie maar ook angstaanjagende gave van het hoofdpersonage. Liefde kan vreemde dingen met je doen, waardoor je sterk in je schoenen moet staan om in jezelf te blijven geloven en je niets wijs moet laten maken. Het hoofdpersonage neemt je aan de hand mee in haar leven en laat je haast horen wat zij ook hoort, al hoort zij haast niets. Of toch?…
- Sympathy for the devil, door Oli Veyn: wat als je ware liefde een van de redenen is dat je je eigen donkere kant leert kennen en hiermee moet leren dealen? Dit verhaal deed me over mezelf nadenken: zou ik mijzelf nog steeds accepteren als ik mijn eventuele donkere kanten de overhand zou laten nemen? En in hoeverre zou ik dan gaan? De personages in dit verhaal laten je precies voelen wat zij denken, wat zij voelen en je hoopt gewoon met ze mee dat ze uit deze situatie komen, in welke lichte of donkere vorm dan ook…
Tissues bij de hand *hier en daar een traan…*
- Het bitterzoetste verhaal, door Jen Minkman, neemt de lezer mee naar een mysterieuze wereld waarin mensen en djinns wonen. Het verhaal gaat over verlangens: de mensen hebben dromen maar durven ze niet onder ogen te komen, of toch wel? Wat als je je leven echt kunt veranderen en het leven kunt leiden dat je diep in je hart wil? Hoeveel ben je bereid op te geven? En kun je de geheimen van je hart aan? De fascinerende en beeldig geschreven personages nemen je mee op een reis die je niet snel zult vergeten…
- Over de grens, door Debora Elisabeth heeft een dystopische en toch zeer realistisch geschreven setting, waarin het laat zien hoe het leven en de wereld om je heen in een klap kan veranderen. Mensen kunnen van tevoren zeggen dat ze precies weten hoe ze gaan reageren, maar in werkelijkheid lijkt het altijd toch anders te verlopen… Durf je jezelf nog te zijn als de mensheid leeft in onzekerheid over de toekomst en wanneer er hoge eisen worden gesteld aan de mensen die iets voor een ander kunnen betekenen, ondanks dat de kans bestaat dat je jezelf en degene van wie je houdt hierdoor kwijtraakt?
- Dag, dromer, door Sophia Drenth, is een heel ander soort YA-verhaal dan alle anderen. En toch vond ik hem perfect passen in deze bundel. Het verhaal laat je zien dat alles een hart kan laten blozen, hoe donker de wereld en het leven ook lijkt. Het hield mij aan de pagina’s gekluisterd, door het verhaal maar ook door de fijne en mooie schrijfstijl van de auteur. De personages leren zichzelf op een andere manier kennen en proberen dit zich eigen te maken, hoe moeilijk dat ook is. Het leven en de liefde is namelijk niet altijd rozengeur en maneschijn…
- Vuurkoningin, door Miranda Peters, vertelt het verhaal over een wereld die wij delen met shapeshifters. De zogenaamde shapeshifters (zoals ik ze noem) lijken anders als wij, en voelen toch hetzelfde, komen over als daadwerkelijke personen die gewoon bij je in de straat zouden kunnen wonen. Het gaat over het vinden van jezelf, het accepteren van jezelf en wat je kunt, of het in de ogen van de ander nu ‘normaal’ is of niet. Het gaat tevens over een smeulende liefde die heel wat meer aanwakkert dan dat de hoofdpersonages in eerste instantie durven toe te geven, en toch vertrouwen ze elkaar eerder dan zichzelf. Durf jij jezelf te vertrouwen in de dingen die je kunt, gelooft en voelt? Of leef je liever het leven van een ander…?
*****
Brave New Love is in mijn ogen een boek dat we heel hard nodig hebben om de wereld een beetje mooier te maken, om harten te verwarmen. Om de mensen eens te laten zien dat ze echt mogen zijn wie ze zijn, ondanks de beperkingen, uiterlijkheden of geaardheden die ze hebben. Zolang je in jezelf gelooft en van jezelf houdt om wie je bent, dan is er zoveel meer mogelijk!
Wat ik deed na het uitlezen van Brave New Love? Ik pakte het boek gewoon keer op keer weer op, ook al was ik iets anders aan het lezen, en bladerde steeds terug naar mijn nieuwe vrienden, de mooie passages, de emoties die over de 300 pagina’s stromen en je omarmen. Dit is echt een van die boeken die mij heel erg lang bij zal blijven en die ik zal blijven koesteren.
De verhalen heb ik onderverdeeld in enkele categorieën, niet op volgorde van de bundel trouwens, waarin ik ze vond passen qua gevoel en zoals ik ze dus ervaren heb. En erg lang heb ik het niet over de verhalen, dit klopt; Brave New Love is echt een bundel die de lezer zelf moet lezen en beleven om hopelijk net zo meegesleept te worden als ik!
*****
Wanderlust *mooie citytrips voor op de bucketlist!*
- Uit de diepte, door Lysander Mazee is een meeslepend, betoverend verhaal met een mythische insteek in de setting van Noorwegen, die de lezer en de hoofdpersonages laat zien dat een reddende engel echt bestaat. Ook in de diepte. Het laat je nadenken over je eigen ik: kun je, naast voor iemand anders, voor jezelf ook een reddende engel zijn? (en nee, het gaat niet over engelen maar ik weet er geen ander woord voor, het is gewoon… te mooi! Het was het gevoel dat de band tussen de twee personages nog dieper ging dan alleen het onbekende en de liefde die vervolgens opbloeit wat het hele verhaal voelbaar was en wat mij in z’n greep hield...)
- De stem van Sakura, door Marijke F. Jansen laat de lezer met de hoofdpersonages ronddwalen in Tokyo, waar mensen elkaar soms niet verstaan maar zich, wanneer ze er echt in geloven en zich voor elkaar openstellen, toch verstaanbaar kunnen maken. Vreemd eigenlijk: iedereen weet hoe je moet spreken, en toch kan het lastig zijn om jezelf uit te kunnen drukken in taal omdat de een het anders verstaat. Met behulp van de Sakura en de universele taal van de liefde leert men dat je je altijd uit kunt drukken, zelfs in een vreemd land, als je jezelf maar blijft en in jezelf gelooft!
- Sanssouci, door Isabel Peters, neemt haar personages en de lezer mee naar Berlijn, waar het verleden, het heden en de toekomst samenkomen in een verhaal over jezelf vinden en jezelf blijven. De haast schilderachtige omschrijvingen van de omgeving waar het zich afspeelt en de kunstzinnige achtergrond en denkwijzen van de mensen daar, vormen zich als ware beelden in je hoofd en nemen je op in hun leven, waardoor je het gevoel hebt er net zo echt aanwezig te zijn zoals de personages, en daar bij hen echt jezelf mag zijn.
Een tikkeltje donker *lezen in het donker op eigen risico…*
- Spiegelvrees, door Natascha van Limpt is een friendly/spooky reminder aan de plaats Beek, waar meer griezelige verhalen vandaan komen dan je denkt. *Hex, brrr…* De spiegelwereld is een fascinerend gegeven in dit verhaal, wat de hoofdpersonages niet alleen kritisch naar elkaar laat kijken, maar vooral ook naar zichzelf. Ben jij altijd degene wie je beweert te zijn? Durf je jezelf te vertrouwen en de sprong in het diepe te wagen, welke gevolgen het ook heeft? Liefde laat je soms rare sprongen maken, ook tegenover jezelf…
- Phantom of the Opera, door Tamara Haagmans heeft een griezelige setting, wat extra verduidelijkt wordt door de bijzondere en tegelijkertijd mooie maar ook angstaanjagende gave van het hoofdpersonage. Liefde kan vreemde dingen met je doen, waardoor je sterk in je schoenen moet staan om in jezelf te blijven geloven en je niets wijs moet laten maken. Het hoofdpersonage neemt je aan de hand mee in haar leven en laat je haast horen wat zij ook hoort, al hoort zij haast niets. Of toch?…
- Sympathy for the devil, door Oli Veyn: wat als je ware liefde een van de redenen is dat je je eigen donkere kant leert kennen en hiermee moet leren dealen? Dit verhaal deed me over mezelf nadenken: zou ik mijzelf nog steeds accepteren als ik mijn eventuele donkere kanten de overhand zou laten nemen? En in hoeverre zou ik dan gaan? De personages in dit verhaal laten je precies voelen wat zij denken, wat zij voelen en je hoopt gewoon met ze mee dat ze uit deze situatie komen, in welke lichte of donkere vorm dan ook…
Tissues bij de hand *hier en daar een traan…*
- Het bitterzoetste verhaal, door Jen Minkman, neemt de lezer mee naar een mysterieuze wereld waarin mensen en djinns wonen. Het verhaal gaat over verlangens: de mensen hebben dromen maar durven ze niet onder ogen te komen, of toch wel? Wat als je je leven echt kunt veranderen en het leven kunt leiden dat je diep in je hart wil? Hoeveel ben je bereid op te geven? En kun je de geheimen van je hart aan? De fascinerende en beeldig geschreven personages nemen je mee op een reis die je niet snel zult vergeten…
- Over de grens, door Debora Elisabeth heeft een dystopische en toch zeer realistisch geschreven setting, waarin het laat zien hoe het leven en de wereld om je heen in een klap kan veranderen. Mensen kunnen van tevoren zeggen dat ze precies weten hoe ze gaan reageren, maar in werkelijkheid lijkt het altijd toch anders te verlopen… Durf je jezelf nog te zijn als de mensheid leeft in onzekerheid over de toekomst en wanneer er hoge eisen worden gesteld aan de mensen die iets voor een ander kunnen betekenen, ondanks dat de kans bestaat dat je jezelf en degene van wie je houdt hierdoor kwijtraakt?
- Dag, dromer, door Sophia Drenth, is een heel ander soort YA-verhaal dan alle anderen. En toch vond ik hem perfect passen in deze bundel. Het verhaal laat je zien dat alles een hart kan laten blozen, hoe donker de wereld en het leven ook lijkt. Het hield mij aan de pagina’s gekluisterd, door het verhaal maar ook door de fijne en mooie schrijfstijl van de auteur. De personages leren zichzelf op een andere manier kennen en proberen dit zich eigen te maken, hoe moeilijk dat ook is. Het leven en de liefde is namelijk niet altijd rozengeur en maneschijn…
- Vuurkoningin, door Miranda Peters, vertelt het verhaal over een wereld die wij delen met shapeshifters. De zogenaamde shapeshifters (zoals ik ze noem) lijken anders als wij, en voelen toch hetzelfde, komen over als daadwerkelijke personen die gewoon bij je in de straat zouden kunnen wonen. Het gaat over het vinden van jezelf, het accepteren van jezelf en wat je kunt, of het in de ogen van de ander nu ‘normaal’ is of niet. Het gaat tevens over een smeulende liefde die heel wat meer aanwakkert dan dat de hoofdpersonages in eerste instantie durven toe te geven, en toch vertrouwen ze elkaar eerder dan zichzelf. Durf jij jezelf te vertrouwen in de dingen die je kunt, gelooft en voelt? Of leef je liever het leven van een ander…?
*****
Brave New Love is in mijn ogen een boek dat we heel hard nodig hebben om de wereld een beetje mooier te maken, om harten te verwarmen. Om de mensen eens te laten zien dat ze echt mogen zijn wie ze zijn, ondanks de beperkingen, uiterlijkheden of geaardheden die ze hebben. Zolang je in jezelf gelooft en van jezelf houdt om wie je bent, dan is er zoveel meer mogelijk!
January 3, 2019
Zoals jullie weten hou ik van korte verhalen collecties! En korte verhalen gecombineerd met diversiteit that's how you do it! Ondanks dat ik magische verhalen soms maar helemaal niks vind waren deze verhalen GEWELDIG! Een aanrader voor alle Nederlandse en Vlaamse lezers!
4/5 ⭐️
4/5 ⭐️
June 19, 2018
Deze verhalenbundel bestaat uit de volgende tien verhalen:
Vuurkoningin – Miranda Peters
Uit de diepte – Lysander Mazee Dag,
Dag, dromer – Sophia Drenth
Spiegelvrees – Natascha van Limpt
Sanssouci – Isabel Peters
Stem van Sakura – Marijke F. Jansen
Het bitterzoetste verhaal – Jen Minkman
Over de grens – Debora Elisabeth
Phantom of the Opera – Tamara Haagmans
Sympathy for the devil – Oli Veyn
Elk verhaal uit deze bundel heeft als thema: diversiteit en jezelf blijven op welke manier dan ook. Het zijn stuk voor stuk verhalen die aangenaam lezen, sommige zijn ronduit spannend, andere zijn emotioneler van aard, maar allemaal met een romantische inslag.
De verhalen gaan over het accepteren wie je bent en dat je mag liefhebben wie je wilt. Je mag gelukkig zijn. De verschillende personages hebben dingen meegemaakt in het verleden en kunnen dit moeilijk loslaten. Door steun van anderen en het vinden van liefde krijgen zij de kans om dit te verwerken en zo een mooiere of andere toekomst tegemoet te gaan.
Elk verhaal heeft iets unieks. Er waren echter twee verhalen die mij persoonlijk raakten. Dit zal uiteraard voor elke lezer weer anders zijn, elke lezer zal een eigen favoriet of favorieten hebben. Voor mij zijn het de verhalen: Dag, dromer van Sophia Drenth en Sympathy for the devil van Oli Veyn.
Het verhaal van Sophia steekt ver boven de andere verhalen uit, zowel qua verhaal zelf als qua schrijfstijl. Wat kan zij heerlijk schrijven. Ze is ook een stuk subtieler wat betreft het onderwerp en heeft er een eigen draai aan gegeven. Ik vond het ook verrassend om een verhaal van Sophia Drenth tegen te komen. Normaal gesproken schrijft zij geen YA-verhalen, maar het is haar uitstekend gelukt. Ik zat direct in het intrigerende, bovennatuurlijke en romantische verhaal dat over dromen en loslaten gaat en kon mij er niet van losrukken. Ik vind dit persoonlijk veruit het beste verhaal uit de verhalenbundel.
En dan het zeer ontroerende en fascinerende verhaal Sympathy for the devil van Oli Veyn. Een verhaal over een engel die haar beschermeling Tristan koste wat het kost wil behoeden en tegen de andere engelen in opstand komt. Het verhaal maakte indruk op mij vanwege de onvoorwaardelijke liefde en steun die de engel aan Tristan geeft. Ze heeft alles voor hem over om hem in leven te houden.
Ik heb genoten van alle tien verhalen, die stuk voor stuk uniek en inspirerend zijn. Er zaten voor mij een aantal onbekende schrijvers bij en het was aangenaam om op deze manier met hen kennis te maken.
‘Brave New Love’ is een bijzondere verhalenbundel over het vinden/behouden van je eigen identiteit en ware liefde. Echte liefde overwint alle obstakels. Ik geef ‘Brave New Love’ graag 4 sterren.
Vuurkoningin – Miranda Peters
Uit de diepte – Lysander Mazee Dag,
Dag, dromer – Sophia Drenth
Spiegelvrees – Natascha van Limpt
Sanssouci – Isabel Peters
Stem van Sakura – Marijke F. Jansen
Het bitterzoetste verhaal – Jen Minkman
Over de grens – Debora Elisabeth
Phantom of the Opera – Tamara Haagmans
Sympathy for the devil – Oli Veyn
Elk verhaal uit deze bundel heeft als thema: diversiteit en jezelf blijven op welke manier dan ook. Het zijn stuk voor stuk verhalen die aangenaam lezen, sommige zijn ronduit spannend, andere zijn emotioneler van aard, maar allemaal met een romantische inslag.
De verhalen gaan over het accepteren wie je bent en dat je mag liefhebben wie je wilt. Je mag gelukkig zijn. De verschillende personages hebben dingen meegemaakt in het verleden en kunnen dit moeilijk loslaten. Door steun van anderen en het vinden van liefde krijgen zij de kans om dit te verwerken en zo een mooiere of andere toekomst tegemoet te gaan.
Elk verhaal heeft iets unieks. Er waren echter twee verhalen die mij persoonlijk raakten. Dit zal uiteraard voor elke lezer weer anders zijn, elke lezer zal een eigen favoriet of favorieten hebben. Voor mij zijn het de verhalen: Dag, dromer van Sophia Drenth en Sympathy for the devil van Oli Veyn.
Het verhaal van Sophia steekt ver boven de andere verhalen uit, zowel qua verhaal zelf als qua schrijfstijl. Wat kan zij heerlijk schrijven. Ze is ook een stuk subtieler wat betreft het onderwerp en heeft er een eigen draai aan gegeven. Ik vond het ook verrassend om een verhaal van Sophia Drenth tegen te komen. Normaal gesproken schrijft zij geen YA-verhalen, maar het is haar uitstekend gelukt. Ik zat direct in het intrigerende, bovennatuurlijke en romantische verhaal dat over dromen en loslaten gaat en kon mij er niet van losrukken. Ik vind dit persoonlijk veruit het beste verhaal uit de verhalenbundel.
En dan het zeer ontroerende en fascinerende verhaal Sympathy for the devil van Oli Veyn. Een verhaal over een engel die haar beschermeling Tristan koste wat het kost wil behoeden en tegen de andere engelen in opstand komt. Het verhaal maakte indruk op mij vanwege de onvoorwaardelijke liefde en steun die de engel aan Tristan geeft. Ze heeft alles voor hem over om hem in leven te houden.
Ik heb genoten van alle tien verhalen, die stuk voor stuk uniek en inspirerend zijn. Er zaten voor mij een aantal onbekende schrijvers bij en het was aangenaam om op deze manier met hen kennis te maken.
‘Brave New Love’ is een bijzondere verhalenbundel over het vinden/behouden van je eigen identiteit en ware liefde. Echte liefde overwint alle obstakels. Ik geef ‘Brave New Love’ graag 4 sterren.
June 14, 2018
De blogtour rondom de ‘Brave new love’ YA diversity-verhalenbundel, uitgeven door Dutch Venture Publishing is van start gegaan en ook ik mag mijn bijdrage leveren. DVP verwacht altijd openheid en eerlijkheid van de recensenten, ook als een boek niet bevalt mag dit, dan uiteraard wel goed beargumenteerd, benoemt worden. Dit geeft mij het vertrouwen om gewoon onbevooroordeeld en met een openblik het boek te gaan lezen. Iets wat ik overigens altijd doe, ongeacht welke schrijver of uitgever, en wat ik niet meer dan normaal vind voor een recensent.
Deze bundel bevat tien verhalen die allemaal gaan over, een al dan niet bijzondere vorm van, liefde. Elke YA schrijver die bij deze bundel betrokken is heeft haar eigen draai aan het hoofdonderwerp gegeven waardoor er een rijkelijke variatie aan verhalen in het boek te vinden is. Zo is er een grote verscheidenheid aan geaardheid, diversiteit, buitenaards, bovenaards en zelfs een tintje magie.
Ik kan zeker zeggen dat ik met plezier de bundel gelezen heb. Uiteraard heb ik mijn favoriete en minder favoriete verhalen maar elk van hen bevat wel een mooie bijzonder boodschap. De schrijfstijl van de diverse YA auteurs verschilt, alle verhalen lezen prettig en hebben compleet iets eigens. Ik vond het fijn dat als je meerdere verhalen achter elkaar door leest er duidelijk verschil is. Natuurlijk wordt dit aangeven met een nieuwe titelpagina maar het is goed om dit ook aan de schrijfstijl en inhoudt zelf te merken, zodat je niet met je gedachte bij het voorgaande verhaal blijft hangen. ‘Brave new love’ is een originele verzameling van YA verhalen die perfect is voor de specifieke young adult doelgroep maar zeker ook vermakelijk is voor een grotere groep. Het gaat tenslotte over liefde en dat gaat ons allemaal aan ;)
Ik geef dit boek 4 sterren.
Spanning: 6
Plot: 7
Leesplezier: 8
Schrijfstijl: 8
Originaliteit: 8
Psychologie: 7
Deze bundel bevat tien verhalen die allemaal gaan over, een al dan niet bijzondere vorm van, liefde. Elke YA schrijver die bij deze bundel betrokken is heeft haar eigen draai aan het hoofdonderwerp gegeven waardoor er een rijkelijke variatie aan verhalen in het boek te vinden is. Zo is er een grote verscheidenheid aan geaardheid, diversiteit, buitenaards, bovenaards en zelfs een tintje magie.
Ik kan zeker zeggen dat ik met plezier de bundel gelezen heb. Uiteraard heb ik mijn favoriete en minder favoriete verhalen maar elk van hen bevat wel een mooie bijzonder boodschap. De schrijfstijl van de diverse YA auteurs verschilt, alle verhalen lezen prettig en hebben compleet iets eigens. Ik vond het fijn dat als je meerdere verhalen achter elkaar door leest er duidelijk verschil is. Natuurlijk wordt dit aangeven met een nieuwe titelpagina maar het is goed om dit ook aan de schrijfstijl en inhoudt zelf te merken, zodat je niet met je gedachte bij het voorgaande verhaal blijft hangen. ‘Brave new love’ is een originele verzameling van YA verhalen die perfect is voor de specifieke young adult doelgroep maar zeker ook vermakelijk is voor een grotere groep. Het gaat tenslotte over liefde en dat gaat ons allemaal aan ;)
Ik geef dit boek 4 sterren.
Spanning: 6
Plot: 7
Leesplezier: 8
Schrijfstijl: 8
Originaliteit: 8
Psychologie: 7
June 12, 2018
De verhalen in de bundel waren heel divers, van totale fantasy tot kleine stukjes fantasy, maar allemaal gaan ze over liefde. Hetro liefdes maar ook homo liefdes staan centraal in deze bundel.
Prachtig geschreven verhalen, sommige verhalen nemen je mee in hun wereld en laten je voelen wat echte liefde is, andere verhalen waren te complex en moest ik twee keer lezen om het te begrijpen.
Het fijne van deze bundel is dat je af en toe een verhaal kan oppakken en lezen en dan weer door kan gaan met iets anders, niet dat ik dat gedaan heb, want ik was te nieuwsgierig naar de verhalen.
Toch heb ik voorkeur voor sommige auteurs, hun verhalen doen me wat en ik vond het jammer dat ze maar zo kort waren.
Het verhaal, “Uit de diepte” van Lysander Mazee, heeft me verrast. Het verhaal van Sigurd die is ontslagen bij de marine en een nieuwe baan gevonden heeft, maar waarom hij is ontslagen houdt hij angstvallig verborgen. Wanneer hij denkt een jongen in het water te zien, klimt hij naar beneden en komt in contact met deze jongen, die ook zo snel als hij er is ook weer is verdwenen. Na Sigurd’s eerste ontmoeting met deze jongen, verandert zijn leven. Alleen met oma kan hij over de jongen praten, maar dan gebeurt er iets, wat alles verandert en hij zelf op onderzoek gaat naar de identiteit van de jongen.
Nu hij wist wie hij was, wat hij kon, en wat echt belangrijk voor hem was, kon hij het verleden laten rusten en zijn schaamte van zich afzetten.
Het verhaal “Dag, dromer” van Sophia Drenth, vond ik prachtig en erg ontroerend. De plot is zo anders dan je verwacht. Het verhaal van Aurore, die op een dag haar kat achterna springt, die in de gracht is gevallen en Leonis, die haar uit de gracht redt.
‘Dag, dromer,’ zegt hij, ‘wat bezielde je in godsnaam om in de gracht te springen?’
Ook het verhaal voor de mij bekende auteur Debora Elisabeth “Over de grens” vond ik geweldig. Dit verhaal van Deborah raakte mij diep. Met een traan rollend over mijn wang ging ik mee de grens over.
Voor het eerst in mijn leven bleek mijn handicap een zegen te zijn.
Een verhalen bundel voor een ieder die houdt van fantasy en romantiek. Verhalen met een boodschap, durf jezelf te zijn.
Prachtig geschreven verhalen, sommige verhalen nemen je mee in hun wereld en laten je voelen wat echte liefde is, andere verhalen waren te complex en moest ik twee keer lezen om het te begrijpen.
Het fijne van deze bundel is dat je af en toe een verhaal kan oppakken en lezen en dan weer door kan gaan met iets anders, niet dat ik dat gedaan heb, want ik was te nieuwsgierig naar de verhalen.
Toch heb ik voorkeur voor sommige auteurs, hun verhalen doen me wat en ik vond het jammer dat ze maar zo kort waren.
Het verhaal, “Uit de diepte” van Lysander Mazee, heeft me verrast. Het verhaal van Sigurd die is ontslagen bij de marine en een nieuwe baan gevonden heeft, maar waarom hij is ontslagen houdt hij angstvallig verborgen. Wanneer hij denkt een jongen in het water te zien, klimt hij naar beneden en komt in contact met deze jongen, die ook zo snel als hij er is ook weer is verdwenen. Na Sigurd’s eerste ontmoeting met deze jongen, verandert zijn leven. Alleen met oma kan hij over de jongen praten, maar dan gebeurt er iets, wat alles verandert en hij zelf op onderzoek gaat naar de identiteit van de jongen.
Nu hij wist wie hij was, wat hij kon, en wat echt belangrijk voor hem was, kon hij het verleden laten rusten en zijn schaamte van zich afzetten.
Het verhaal “Dag, dromer” van Sophia Drenth, vond ik prachtig en erg ontroerend. De plot is zo anders dan je verwacht. Het verhaal van Aurore, die op een dag haar kat achterna springt, die in de gracht is gevallen en Leonis, die haar uit de gracht redt.
‘Dag, dromer,’ zegt hij, ‘wat bezielde je in godsnaam om in de gracht te springen?’
Ook het verhaal voor de mij bekende auteur Debora Elisabeth “Over de grens” vond ik geweldig. Dit verhaal van Deborah raakte mij diep. Met een traan rollend over mijn wang ging ik mee de grens over.
Voor het eerst in mijn leven bleek mijn handicap een zegen te zijn.
Een verhalen bundel voor een ieder die houdt van fantasy en romantiek. Verhalen met een boodschap, durf jezelf te zijn.
October 13, 2018
Vuurkoningin – Miranda Peters ⭐⭐⭐⭐
Uit de diepte – Lysander Mazee Dag ⭐
Dag, dromer – Sophia Drenth ⭐
Spiegelvrees – Natascha van Limpt ⭐⭐⭐
Sanssouci – Isabel Peters ⭐
Stem van Sakura – Marijke F. Jansen ⭐⭐
Het bitterzoetste verhaal – Jen Minkman ⭐⭐⭐⭐
Over de grens – Debora Elisabeth ⭐⭐
Phantom of the Opera – Tamara Haagmans ⭐⭐
Sympathy for the devil – Oli Veyn ⭐
Ik heb zo vaak dit boek willen wegleggen en nooit meer opnemen. En elke keer opnieuw zei ik tegen mijzelf: 'Nana het zijn maar 50 pagina's per verhaal, misschien is de volgende beter.' en daarom ben ik blijven verder lezen. Desondanks dat sommige verhalen beste wel OK waren kan ik een boek die ik zo vaak wou stoppen geen goeie punten geven. Diversiteit is een factor waar we tegenwoordig veel rekening mee moeten houden. Verschillende culturen komen met elkaar dagelijks in contact en iedereen kent wel iemand die voor hetzelfde geslacht valt. Helemaal niks verkeerd mee. Ik snap dus zeker dat veel schrijvers mee op de diversiteit trein willen springen, maar velen zijn voor mij naast de trein gesprongen.
Sommige verhalen vond ik echt vreselijk slecht in elkaar zitten. Ik stoorde me aan de vreemde teksten die ik niet begreep en zelf de Engelse dialogen konden mij niet smaken, want dit is en blijft een Nederlands boek. Ik begrijp het, maar er blijven mensen die gewoon geen Engels kunnen.
Ook vond ik de diversiteit vaak te gemaakt overkomen. Diversiteit hoort subtiel te zijn een losse vermelding dat haar vorige vriendin geen juiste partner was, maar dat de jongen voor haar wel leuk lijkt. Dat zijn moeder de neus ophaalt als haar getinte vriendin komt logeren. Iets dat aanwezig is, maar waar je over kan lezen omdat het niet uitmaakt of iemand blank of getint is. Dat het niet uitmaakt voor wie ze vallen, maar hier wordt je er vaak zo overdreven op gewezen dat het gewoon niet meer natuurlijk is. Daar moet ik dan Jen Minkman wel kudo's voor geven, want ook al waren haar personages moslims, het werd niet in je gezicht geduwd. Je las het, aanvaarde het en las verder.
Ik vind het jammer, maar nee. Deze bundel was alles behalve voor mij.
Uit de diepte – Lysander Mazee Dag ⭐
Dag, dromer – Sophia Drenth ⭐
Spiegelvrees – Natascha van Limpt ⭐⭐⭐
Sanssouci – Isabel Peters ⭐
Stem van Sakura – Marijke F. Jansen ⭐⭐
Het bitterzoetste verhaal – Jen Minkman ⭐⭐⭐⭐
Over de grens – Debora Elisabeth ⭐⭐
Phantom of the Opera – Tamara Haagmans ⭐⭐
Sympathy for the devil – Oli Veyn ⭐
Ik heb zo vaak dit boek willen wegleggen en nooit meer opnemen. En elke keer opnieuw zei ik tegen mijzelf: 'Nana het zijn maar 50 pagina's per verhaal, misschien is de volgende beter.' en daarom ben ik blijven verder lezen. Desondanks dat sommige verhalen beste wel OK waren kan ik een boek die ik zo vaak wou stoppen geen goeie punten geven. Diversiteit is een factor waar we tegenwoordig veel rekening mee moeten houden. Verschillende culturen komen met elkaar dagelijks in contact en iedereen kent wel iemand die voor hetzelfde geslacht valt. Helemaal niks verkeerd mee. Ik snap dus zeker dat veel schrijvers mee op de diversiteit trein willen springen, maar velen zijn voor mij naast de trein gesprongen.
Sommige verhalen vond ik echt vreselijk slecht in elkaar zitten. Ik stoorde me aan de vreemde teksten die ik niet begreep en zelf de Engelse dialogen konden mij niet smaken, want dit is en blijft een Nederlands boek. Ik begrijp het, maar er blijven mensen die gewoon geen Engels kunnen.
Ook vond ik de diversiteit vaak te gemaakt overkomen. Diversiteit hoort subtiel te zijn een losse vermelding dat haar vorige vriendin geen juiste partner was, maar dat de jongen voor haar wel leuk lijkt. Dat zijn moeder de neus ophaalt als haar getinte vriendin komt logeren. Iets dat aanwezig is, maar waar je over kan lezen omdat het niet uitmaakt of iemand blank of getint is. Dat het niet uitmaakt voor wie ze vallen, maar hier wordt je er vaak zo overdreven op gewezen dat het gewoon niet meer natuurlijk is. Daar moet ik dan Jen Minkman wel kudo's voor geven, want ook al waren haar personages moslims, het werd niet in je gezicht geduwd. Je las het, aanvaarde het en las verder.
Ik vind het jammer, maar nee. Deze bundel was alles behalve voor mij.
July 5, 2018
Een geweldige bundel vol verhalen over diversiteit. Elk verhaal heeft zijn eigen unieke elementen. Ik heb van alle 10 verhalen genoten en ze waren stuk voor stuk super goed geschreven.
Vuurkoningin is een prachtig begin van deze bundel.
Uit de diepte bracht voor mij een nieuw element mee en ook prachtig geschreven.
Dag, dromer zorgde voor wat spanning.
Spiegelvrees was echt super interessant met die spiegels en gespleten zielen.
Sanssouci was voor mij een verhaal waar ik me weer helemaal terug waande in de tuinen daar.
Stem van Sakura was echt super romantisch en prachtig.
Het bitterzoete verhaal was ook super, alleen het einde (ik had al snel het idee dat het met hen zou eindigen, maar het hoe was wel een verassing) was wat snel.
Over de grens is een prachtig dystopisch verhaal.
Phantom of the Opera was mooi en bitterzoet.
Sympathy for de devil was een geweldige afsluiting met een voor mij totaal onverwacht einde.
Mijn top 5 is:
1. Stem van Sakura
2. Sanssouci
3. Over de grens
4. Phantom of the Opera
5. de rest :)
Kortom deze bundel is echt het lezen waard!!!
Vuurkoningin is een prachtig begin van deze bundel.
Uit de diepte bracht voor mij een nieuw element mee en ook prachtig geschreven.
Dag, dromer zorgde voor wat spanning.
Spiegelvrees was echt super interessant met die spiegels en gespleten zielen.
Sanssouci was voor mij een verhaal waar ik me weer helemaal terug waande in de tuinen daar.
Stem van Sakura was echt super romantisch en prachtig.
Het bitterzoete verhaal was ook super, alleen het einde (ik had al snel het idee dat het met hen zou eindigen, maar het hoe was wel een verassing) was wat snel.
Over de grens is een prachtig dystopisch verhaal.
Phantom of the Opera was mooi en bitterzoet.
Sympathy for de devil was een geweldige afsluiting met een voor mij totaal onverwacht einde.
Mijn top 5 is:
1. Stem van Sakura
2. Sanssouci
3. Over de grens
4. Phantom of the Opera
5. de rest :)
Kortom deze bundel is echt het lezen waard!!!
June 16, 2018
In een bundel met 10 verhalen wordt diversiteit als een rode draad door alle verhalen gehaald. Taboes worden verbroken en één concept wil alle schrijvers aan de lezers duidelijk maken: Durf jezelf zijn!
Recensie te lezen op mijn site!
Recensie te lezen op mijn site!
May 4, 2018
recensie volgt op 11 juni
July 5, 2018
Ik keek al maanden uit naar deze bundel en gisteravond mocht ik hem dan eindelijk in mijn handen houden. Aangezien ik vandaag 6 uur treinreizen voor de boeg had, was het een ideaal moment om het boek van voor naar achter in één ruk uit te lezen!
Zoals altijd is het lastig om een verhalenbundel als geheel te beoordelen. Er zitten altijd verhalen tussen waar je wat minder mee kan en er zitten altijd verhalen tussen die nog behoorlijk lang door je hoofd blijven spoken. Ik geef de bundel daarom vier sterren als geheel en ik wil in deze review graag de drie verhalen noemen die wat mij betreft vijf sterren hadden verdiend:
1. Dag, dromer - Sophie Drenth
Dit verhaal greep me vast en liet me niet los. Op een prachtige manier wordt er een hele mythologie en wereld gebouwd, zonder dat er ook maar ergens een infodrop zit. Het is een verhaal met rauwe emotie, met pure angst en met een einde dat tegelijkertijd prachtig en hartverscheurend is. Dit is het verhaal uit de bundel dat me het beste en meeste is bijgebleven.
2. Sanssouci - Isabel Petets
Dit verhaal had al een streepje voor op het moment dat ik ontdekte dat het zich afspeelde in Berlijn, de stad waar ook ik mijn hart aan verloren heb. Maar het prachtige verhaal, de levendige, invoelbare karakters en de hele rauwe, eerlijke emoties zijn wat het verhaal ECHT bij mij op de voorgrond heeft gezet. In weinig worden, wordt zoveel overgebracht!
3. Phantom of the Opera - Tamara Haagmans
Dit verhaal speelde voor de volle honderd procent in op alles waar ik maar sentimenteel van kan worden. Het had een hoofdpersoon met een handicap, een tragisch gezin, een hartverscheurende liefdesaffaire en een einde dat mijn hart brak. Het had ook wat "geheime tuin" elementen, vooral die elementen die ik daaruit zo kan waarderen, maar welke dat zijn, dat mag je zelf ontdekken!
Ik lees normaal gesproken niet zo veel verhalenbundels, maar Dutch Venture Publishing heeft het voor mij wel de moeite waard gemaakt. Ik ga eens kijken welke bundels ik nog gemist heb. En ik ga eens op onderzoek uit naar de boeken van Sophia Drenth. Eens zien of die net zoveel indruk op me maken als dit verhaal!
Zoals altijd is het lastig om een verhalenbundel als geheel te beoordelen. Er zitten altijd verhalen tussen waar je wat minder mee kan en er zitten altijd verhalen tussen die nog behoorlijk lang door je hoofd blijven spoken. Ik geef de bundel daarom vier sterren als geheel en ik wil in deze review graag de drie verhalen noemen die wat mij betreft vijf sterren hadden verdiend:
1. Dag, dromer - Sophie Drenth
Dit verhaal greep me vast en liet me niet los. Op een prachtige manier wordt er een hele mythologie en wereld gebouwd, zonder dat er ook maar ergens een infodrop zit. Het is een verhaal met rauwe emotie, met pure angst en met een einde dat tegelijkertijd prachtig en hartverscheurend is. Dit is het verhaal uit de bundel dat me het beste en meeste is bijgebleven.
2. Sanssouci - Isabel Petets
Dit verhaal had al een streepje voor op het moment dat ik ontdekte dat het zich afspeelde in Berlijn, de stad waar ook ik mijn hart aan verloren heb. Maar het prachtige verhaal, de levendige, invoelbare karakters en de hele rauwe, eerlijke emoties zijn wat het verhaal ECHT bij mij op de voorgrond heeft gezet. In weinig worden, wordt zoveel overgebracht!
3. Phantom of the Opera - Tamara Haagmans
Dit verhaal speelde voor de volle honderd procent in op alles waar ik maar sentimenteel van kan worden. Het had een hoofdpersoon met een handicap, een tragisch gezin, een hartverscheurende liefdesaffaire en een einde dat mijn hart brak. Het had ook wat "geheime tuin" elementen, vooral die elementen die ik daaruit zo kan waarderen, maar welke dat zijn, dat mag je zelf ontdekken!
Ik lees normaal gesproken niet zo veel verhalenbundels, maar Dutch Venture Publishing heeft het voor mij wel de moeite waard gemaakt. Ik ga eens kijken welke bundels ik nog gemist heb. En ik ga eens op onderzoek uit naar de boeken van Sophia Drenth. Eens zien of die net zoveel indruk op me maken als dit verhaal!
August 2, 2018
Enorm toffe bundel, erg van genoten! Elk verhaal is verrassend en origineel, en ik vond het heel leuk om verhalen te ontdekken die een fantastisch full length-boek zouden maken. Ze zijn niet allemaal even memorabel, maar ik vind de thema’s rond jezelf ontdekken en omarmen en daarvoor uitkomen met alles wat je bent wel erg sterk uitgewerkt. Het paranormale tintje maakt het steeds af. Aanrader! Uitgebreide recensie per verhaal: http://thebookreview.nl/recensies/par...
July 27, 2020
Ik heb na bijna elk verhaal een stukje review geschreven, omdat het lastig is om elk verhaal apart samen te vatten in 1 review. Dat zou deze bundel tekort doen. Elk verhaal was namelijk anders. Het één sprak me wel aan en het andere niet. Sommige verhalen zou ik graag uitgebreider zien, terwijl ik het laatste verhaal zo juist goed vind.
Als je mijn andere tussen-recensies hebt gelezen, zal je al wel opgevallen zijn dat ik niet de persoon ben die vab korte verhalen houdt. Ik merkte dat ik in het begin nogal negatief was, maar dat het lezen van korte verhalen na verloop van tijd wel went en je je manier van lezen en recenseren ook aanpast naar de lengte van deze verhalen.
Nog steeds maak je mij gelukkiger met een heel boek, met meer details en diepte, meer ontwikkeling van de personages etc, maar ik moet toegeven dat deze bundel me uiteindelijk niet eens zo tegenviel. Je houdt altijd verhalen die je minder vind, maar het evenwicht tussen de leuke en minder leuke verhalen was gebalanceerder dan ik in eerste instantie dacht.
Ik had verwacht misschien 1 verhaal wel leuk te vinden, maar ik vond toch zeker de helft wel interessant. Zouden ze van bepaalde verhalen een heel boek schrijven, dan zou ik ze zeker gaan lezen.
Korte verhaaltjes zijn dus niet mijn ding, maar mijn conclusie is wel dat ik toch met plezier deze bundel beëindigd heb en er wel goed op terug kan kijken.
3 sterren van mij
~ Live Your Life Reading
Als je mijn andere tussen-recensies hebt gelezen, zal je al wel opgevallen zijn dat ik niet de persoon ben die vab korte verhalen houdt. Ik merkte dat ik in het begin nogal negatief was, maar dat het lezen van korte verhalen na verloop van tijd wel went en je je manier van lezen en recenseren ook aanpast naar de lengte van deze verhalen.
Nog steeds maak je mij gelukkiger met een heel boek, met meer details en diepte, meer ontwikkeling van de personages etc, maar ik moet toegeven dat deze bundel me uiteindelijk niet eens zo tegenviel. Je houdt altijd verhalen die je minder vind, maar het evenwicht tussen de leuke en minder leuke verhalen was gebalanceerder dan ik in eerste instantie dacht.
Ik had verwacht misschien 1 verhaal wel leuk te vinden, maar ik vond toch zeker de helft wel interessant. Zouden ze van bepaalde verhalen een heel boek schrijven, dan zou ik ze zeker gaan lezen.
Korte verhaaltjes zijn dus niet mijn ding, maar mijn conclusie is wel dat ik toch met plezier deze bundel beëindigd heb en er wel goed op terug kan kijken.
3 sterren van mij
~ Live Your Life Reading
September 15, 2019
Zoals altijd met anthologies is het lastig om een rating te geven. Er waren een paar goede verhalen, en een paar die ik liever had overgeslagen. Soms puur vanwege eigen voorkeuren. Er waren veel verschillende settings wat het lezen interessant hield, nieuwe omgevingen om te ontdekken is altijd leuk!
Ik vond het wel heel jammer dat er op de eerste pagina al fatshaming plaatsvond. Zelfs als een karakter om redenen binnen het verhaal heel boos en snel geïrriteerd is, vind ik niet dat dat een excuus is om het te uiten op die manier. Vooral in een verzameling verhalen over diversiteit op meerdere vlakken, had ik dit niet verwacht en kwam het extra hard binnen. Hopelijk iets waar bij eventuele volgende boeken op gelet kan worden, het was makkelijk te vermijden geweest. :)
Ik vond het wel heel jammer dat er op de eerste pagina al fatshaming plaatsvond. Zelfs als een karakter om redenen binnen het verhaal heel boos en snel geïrriteerd is, vind ik niet dat dat een excuus is om het te uiten op die manier. Vooral in een verzameling verhalen over diversiteit op meerdere vlakken, had ik dit niet verwacht en kwam het extra hard binnen. Hopelijk iets waar bij eventuele volgende boeken op gelet kan worden, het was makkelijk te vermijden geweest. :)
April 4, 2019
I noticed again that I'm not the biggest fan of love stories, and it's hard to give a rating to a collection of stories. Some I really liked, some I had to struggle to get through. What was awesome about this book however was the aspect of representation. It shows that you don't need a traditional male/female love story to make a book work, and that's great!
August 4, 2018
Het verhaal van Debora Elizabeth was absoluut mijn favoriet, waarom is hier geen volledig boek van? 😍
January 2, 2022
you should really have to read it if your readin dutch
June 16, 2024
Ik luisterde enkel Phantom of the opera van Tamara Haagmans. Maar deze staat niet op Goodreads want is blijkbaar onderdeel van deze bundel :) ma bon, dan klopt het getal op mijn reading challenge :)
July 28, 2018
Dutch Venture Publishing benaderde ons bijna twee weken geleden met de vraag of wij hun nieuwe diversiteitsbundel met tien diverse kortverhalen, genaamd ‘Brave New Love’ wilden recenseren. Aangezien wij jongeren zijn met uiteenlopende diverse achtergronden en veel waarde hechten aan diversiteit, zeiden we natuurlijk volmondig ‘ja!’.
Disclaimer: Bij deze bundel staan we langer stil bij de diversiteit in de verhalen, aangezien de bundel ook op basis hiervan gepromoot wordt.
De cover en titel
Het is leuk om te zien hoeveel details in de cover zitten. Het model leek in eerste opzicht zelf niet divers, wat we jammer vond, maar toen zagen dat ze ogenschijnlijk een arm mist. Wat goed dat de uitgeverij dat soort modellen/afbeeldingen op hun covers durft te zetten! Het model past daardoor perfect bij het thema van de bundel. Goed over nagedacht, dus! Persoonlijk hebben we meer met abstracte of getekende covers, maar desondanks is het leuk om te zien hoeveel aandacht eraan is besteed.
Over de titel zijn we iets minder te spreken. Het komt vreemd over dat een Nederlandse verhalenbundel een Engelse titel heeft. Een Nederlandse titel zou passender zijn, omdat op deze manier direct duidelijk is dat het een Nederlands boek betreft. Daarnaast komt de ‘brave’ en ‘new’ uit de titel apart over. Is het dapper en nieuw om niet hetero, blank of gezond te zijn?
Inhoudelijke recensies:
Miranda Peters - Vuurkoningin
Diversiteit: Lesbische relatie + Daan is een POC
Het idee voor dit verhaal was zeker interessant. Het leest goed, maar al snel bleek het dat de uitwerking er niet echt was. Dit komt deels door de wisselende ik-persoon en de infodump - eigenlijk had dit verhaal zijn boodschap even goed kunnen overbrengen zonder fantasyelementen die het enkel ingewikkelder maken. Overgangen zijn niet altijd logisch en de diepgang is vrij beperkt. De dialoog is erg apart: de personages zeggen dingen die niemand in het dagelijks leven zomaar zou zeggen. “Ik moet je vuur voelen, Lexi, alsjeblieft.”
In het algemeen stoorde het ons ook dat het leek alsof Lexi — omdat ze op vrouwen valt — op de eerste de beste vrouw verliefd zou moeten worden. Het is een insta-love verhaal, maar het is op zo’n manier neergezet dat het meer overkomt als lust dan liefde.
Het is ook curieus om Lexi’s love-interest een vrij mannelijke naam te geven, namelijk Daan. Dit impliceert dat er ook in een lesbische relatie een ‘man’ moet zijn of dat kan alleszins het idee geven aan bepaalde lezers. Een van ons had ook niet door dat Daan een vrouw was tot Lexi het zei.
Dit verhaal had zeker veel potentieel, maar dat potentieel werd gewoon helemaal niet gebruikt.
Lysander Mazee Dag - Uit de diepte
Diversiteit: Homoseksuele relatie
Dit verhaal was een van de betere in deze bundel. Het hoofdpersonage was uitgewerkt en gaf diepte aan het verhaal en ondanks dat alle gebeurtenissen logisch leken, was het einde niet voorspelbaar. We hadden echt het gevoel een afgerond verhaal te lezen.
Het enige punt van kritiek dat we zouden kunnen noemen is dat de hoofdpersonages niet aanvoelen als ‘young-adults’. Sigurd is vorige zomer ontslagen bij de marine en werkt nu op een booreiland. Om te starten met een opleiding bij de marine moet je minimaal zeventien zijn dus eer je daar klaar mee bent, ben je waarschijnlijk het genre al wel ontgroeid.
Het romantische plot van dit korte verhaal is lief en de trauma’s van de personages wordt niet weggewuifd en gezien als iets dat opgelost kan worden door verliefdheid. Er wordt zelfs over consent gepraat tijdens het kussen. We konden geen eerder uitgegeven werk van deze schrijver vinden, maar zijn zeer geïnteresseerd!
Sophia Drenth - Dag, dromer
Diversiteit: onbekend
Allereerst, we hebben de diversiteit leeg gelaten omdat deze niet heel duidelijk was. Een van de personages ligt in coma en we denken dat er hier op geduid wordt. Van alle soorten ziekten of lichamelijke beperkingen (we nemen aan dat de schrijfster zo’n soort diversiteit wilde belichten) juist een coma kiezen is jammer, aangezien er coma's in overvloede bestaat in fictie. Daarnaast kan er gediscussieerd worden of een coma een beperking is, immers is het niet iets waar iemand dagelijks mee geconfronteerd wordt, moet leren leven, door wordt gehinderd, of wordt benadeeld door anderen.
In het begin is het ook moeilijk om in het verhaal te komen. Vragen oproepen bij de lezer is belangrijk, maar dit was een beetje te veel. Het hielp ook niet mee dat sommigen de eerste POV-overgang misten en Leonis niet heel leuk vonden. Een zin als ‘Dat geloof ik niet, een mooie meid zoals jij heeft vrienden zat,’ geeft ons meteen de rillingen. Vrienden hebben toch niet alleen met je uiterlijk te maken? Slechts één van een paar rare zinnen.
Het verhaal stak verder wel goed in elkaar. De relatie tussen de hoofdpersonages ging heel snel, maar… hadden we nu te maken met incest? Zo leek het wel. Het idee van de lijkenpikker was heel fascinerend en daar hadden we graag meer over geweten, net als over de droomwereld zelf.
Natascha van Limpt - Spiegelvrees
Diversiteit: Andere culturen + POC (Thais)
De schrijfstijl las redelijk weg en het verhaal had een goede opbouw. De liefde kwam vreemd over aangezien het hoofdpersonage op het eerste gezicht héél woest reageert op het vrouwelijke hoofdpersonage en de volgende keer dat hij haar voor een paar minuten ziet uit het niets verliefd op haar is. Ook niet onbelangrijk: waarom laat een grootmoeder in hemelsnaam een vreemde haar kleindochter ‘redden’ om vervolgens die vreemde zelf te moeten redden, omdat hij er niet in slaagt? Het had haar energie gescheeld om zelf een poging te doen, of in elk geval samen met iemand die ze beter kent en die beter voorbereid is.
Qua diversiteit was het even zoeken wélke andere cultuur hierin precies een rol speelde (eerlijk gezegd weten we het nog steeds niet echt?). Vaak werd er in algemene zin over ‘Aziatische culturen/klederdracht/enzovoorts’ gesproken, maar daar scheer je een enorm continent mee over één kam. Een persoon uit Pakistan lijkt in de verste verte niet op een persoon uit Japan en heeft ook een totaal andere cultuur.
Had de diversiteit een meerwaarde in het verhaal? Nou, nee. In zekere zin had dit verhaal er precies hetzelfde uitgezien als de Thaise Dada Nederlands was en de eigenaresse van een antiekwinkeltje. We hadden nog hoop dat de plotlijn gebaseerd was op een Thaise legende, door de afkomst van het vrouwelijke hoofdpersonage, maar die hoop bleek tevergeefs. De POCs onder ons zullen hier geen stukje cultuur in terugvinden en het verhaal las niet alsof de auteur onderzoek naar welke Aziatische cultuur dan ook had gedaan (anime, manga en de welbekende Chinees op de hoek van de straat kennen we allemaal wel). Kort samengevat: de aangehaalde diversiteit speelde geen enkele relevante rol, terwijl dit wel het punt is van deze bundel. Hopelijk zal de auteur bij een volgende poging op een verhaal met diversiteit meer moeite hiervoor doen.
Isabel Peters - Sanssouci
Diversiteit: Homoseksuele relatie + Mel is een POC.
We vonden niet alles altijd even duidelijk in dit verhaal. Zo begrijpen we nog steeds niet hoe een van de personages door de tijd rent en snappen we ook niet het random gebruik van Engelse woorden. Lunatic was hierin het meest opvallend.
Er zaten nog wat meer vreemde elementen in zoals het niet willen schelden (het is YA, niet een kinderboek, hoor!), Thomas’ motivaties, en de leeftijd van Mel en Thomas. Dat laatste gokken we nu 17/18, maar we zijn dus niet zeker.
Er wordt over Mels uiterlijk gezegd dat hij voor zowel man als vrouw door kan gaan, maar hier wordt later niet meer op ingehaakt en alleen zijn gekleurde huid wordt nog genoemd.
Wat we zeker ook nog willen vermelden is dat Mel nogal spottend doet over wanen (geestesziektes). Daarnaast ook het feit dat Thomas telkens weer over zijn homoseksualiteit spreekt als een zonde of abnormaliteit vonden wij heftig - misschien historisch accuraat, maar heftig en niet op zijn plek in deze bundel.
De schrijfstijl zelf is oké, maar wel veel korte zinnen. De stijl verbetert naargelang het verhaal vordert. De laatste twee hoofdstukken waren goed. Wat zeker goed is, is dat we konden merken dat de schrijfster veel onderzoek heeft gedaan. Sanssouci en Berlijn kwamen voor onze ogen tot leven komen en de verwijzingen naar Maria Sibylla Merian waren heel tof!
Marijke F. Jansen - Stem van Sakura
Diversiteit: Japanse cultuur + vrouwelijk hoofdpersonage is Japans
De schrijfstijl las prettig weg. Een van de betere verhalen als het op schrijfstijl aankomt. Voorts is de aantrekkingskracht tussen de hoofdpersonages geloofwaardiger dan bij sommige andere verhalen en was het leuk om te zien hoe ze met elkaar communiceerden terwijl ze elkaars taal niet begrepen. Qua plekken en plaatsnamen in Japan kan je merken dat er goed onderzoek is gedaan.
Qua cultuur merkten we weinig tot niks op het voor de hand liggende na (anime, sakura/bloesem, maidcafés). Het was duidelijk dat dit verhaal vanuit een Westers (toeristisch) standpunt werd geschreven en niet vanuit iemand van/met een diverse cultuur. Dat was erg jammer, want dat was een meerwaarde geweest voor iemand met die achtergrond. Overige minpunten waren, onder andere, de ontmoeting van de hoofdpersonages. Het (Japanse) meisje op de grond laten vallen, waardoor haar slipje onder haar rok zichtbaar wordt, gaf flashbacks naar animes waar dit speciaal voor oude, perverse mannen in voorkomt. Bah. Tevens werd er geschreven dat er in China ‘Chinees’ werd gesproken, terwijl het ‘Mandarijn’ (en een honderdtal andere talen) is. ‘Chinees’ als taal bestaat niet.
Jen Minkman - Het bitterzoetste verhaal
Diversiteit: Er is een personage dat een divers gender heeft + Moslim/Turks (POC)
De verhaallijn was interessant en het was leuk om te lezen hoe de Djinns erin verwerkt werden.
We waren echter wel zoekende naar hoe Aisha/Sayhan zich precies identificeert. Hij/zij voelt zich het prettigst in een jongenslichaam én wil ook graag een jongen zijn, wat duidt op iemand die transgender is, maar tegelijkertijd wisselt het personage tussen hij en zij. Voorts wordt er gedaan alsof Aïsha en Sayhan twee verschillende personen zijn en niet een en dezelfde persoon, dus genderfluid lijkt het dan ook niet helemaal te zijn. We zijn er nog steeds niet over uit. Wellicht was het de bedoeling van de auteur om Aïsha/Sayhan juist in geen hokje te plaatsen, wellicht had ze niet goed onderzoek gedaan.
Overige opmerkingen: Aan het begin van het verhaal werden de genoemde specerijen en geuren ‘exotisch’ genoemd. Een vreemde aanduiding voor een personage dat ermee is opgegroeid. Ergens in het verhaal werd de uitroep ‘O Allah’ gedaan, waarschijnlijk in de trant van ‘O God’, maar dit wordt naar ons weten (we hebben het even bij moslimvrienden nagevraagd) niet gebruikt door moslims. Tot slot een ongelukkige opmerking: in het verhaal wordt beschreven dat het niet haram is om psychisch beperkte vrouwen aan te randen/te verkrachten, daarmee implicerend dat het wel haram is om vrouwen in algemene zin aan te randen/te verkrachten. We mogen toch hopen dat dát niet zo is.
Al met al was dit wel het eerste verhaal met een andere cultuur, waar de cultuur daadwerkelijk benút wordt en niet enkel benoemd. Dat kunnen we erg waarderen.
Debora Elisabeth - Over de grens
Diversiteit: Homoseksuele relatie + POC
Toevallig hadden een aantal van ons eerder een kortverhaal van Debora Elisabeth gelezen waar we helaas niet zo van onder de indruk waren. Dit verhaal stak beter in elkaar en dat was fijn om te zien. De diversiteit - een homoseksuele relatie - werd op een mooie en respectvolle manier gebracht. De liefdesrelatie stak organisch in elkaar, omdat de personages elkaar al kenden en het dus niet plotseling super intens werd.
De schrijfstijl vonden we met vlagen mooi en tegelijkertijd overdadig. We stikten soms in het aantal bijvoeglijk naamwoorden dat gebruikt werd. Voorts vonden we de beschrijvingen soms vreemd overkomen doordat menselijke eigenschappen werden toebedeeld aan niet-levende dingen. Voorbeelden hiervan zijn: ‘Mijn longen slaken een zucht en zuigen zich opnieuw vol’ - een persoon slaakt een zucht, longen kunnen dat niet doen - en ‘...de jeep remt af en doet wat ik naar hem geroepen heb’ - een jeep kan niet afremmen, een chauffeur remt af.
Het einde was mooi, maar tegelijkertijd kregen we het gevoel dat het niet een afgerond geheel was en hebben we het idee dat het verhaal pas net begonnen is.
Tamara Haagmans - Phantom of the Opera
Diversiteit: Lichamelijke beperking/ slechthorendheid
“Verliefdheid kan al zo’n pijn doen als het om een ‘normale’ verliefdheid gaat, maar in dit geval is het net zo moeilijk uit te leggen als een horend iemand proberen uit te leggen hoe het is om doof te zijn.”
Deze zin uit het verhaal is blijven hangen, omdat we hem ontzettend mooi vonden. Het is de eerste keer in deze bundel dat er wordt stilgestaan bij het feit dat sommige dingen gewoon niet uit te leggen zijn. De sfeer in dit verhaal was goed. De plottwist kun je zien aankomen, maar ondanks dat ben je nog steeds emotioneel bij het verhaal betrokken.
We vragen ons echter af of de verliefdheid… nodig was. Het werd niet heel uitgebreid aangestipt dus misschien dat het verhaal zonder beter was geweest.
Iris kwam niet erg sympathiek op ons over. “De enige reden dat ik wil blijven, is om meer over Chris te weten te komen.” Hiervoor had ze het alleen over geld dus dit voelde niet passend bij haar karakter. Iris zegt wel vaker bijzondere dingen. Zo noemt zij op het einde dat haar slechthorendheid de reden is dat ze waarschijnlijk contact kon leggen met Chris. Vreemde gedachtegang, want dat lukte een professional niet eens en zij is een kind, iemand met een gave, maar zonder jaren ervaring en waar komt die gave eigenlijk weg? Iris noemt dat als een van je zintuigen niet goed werkt de anderen het overnemen. Hoewel dit correct is, lijkt het ons niet dat je dan opeens iemands gemoedstoestand kunt voelen zonder diegene aan te kijken of geesten kunt zien. We vragen ons af of mensen met een minder gehoor zich hier in kunnen inleven. Op ons kwam het over of slechthorendheid op zichzelf niet goed genoeg was voor de schrijver. Iris krijgt immers een gave die ‘normale’ slechthorende niet hebben.
Wij vroegen ons ook af wat de functie van de proloog en epiloog was. Deze stukken boden niet, zoals een proloog/epiloog hoort te doen een ander perspectief op het verhaal, zonder deze stukken was er niets veranderd. We zijn benieuwd naar de beweegredenen van de schrijver hierachter. Het verhaal las echter ontzettend makkelijk weg en was een van onze favorieten in deze bundel.
Oli Veyn - Sympathy for the devil
Diversiteit: Tristan is verbrand en revaliderend
In het algemeen vonden we allemaal dat dit laatste verhaal het beste was. Het was fascinerend, goed geschreven en het is te merken dat de schrijfster veel opzoekwerk heeft gedaan naar het ziekenhuis en werking van een revalidatiecentrum. Bij dat laatste zitten we uiteraard allemaal te juichen.
Een klein schoonheidsfoutje waren de Latijnse namen voor de Engelen. Hebreeuws had ons logischer geleken.
Als het hoofdpersonage in een mens verandert, wordt het een vrouw. Een van de eerste dingen die ze zegt is: “Hebben vrouwen zoveel gevoel?” En wij vragen ons af waarom hier niet gewoon mensen wordt gezegd. Nu klinkt het licht seksistisch. Er zitten ook een aantal opmerkingen in over haar borsten - waarom juist over haar borsten en niet het hebben lichaamshaar? (Gezien het zich over weken afspeelt, misschien plots de eerste keer ongesteld zijn?)
De liefde in dit verhaal is heel intens en wordt ook zo beschreven. De moorden op het einde waren erg gaaf beschreven en de bad guy kwam nogal onverwacht - dat hadden we niet goed ingeschat.
Dit is zeker een goed verhaal en enkelen van ons hebben ook meteen het boek van de schrijfster besteld.
Slotwoord
Onze meningen over de verhalen in de bundel zijn nogal wisselvallig. Enkele verhalen vinden we fantastisch, maar bij een aantal verhalen hebben we onze bedenkingen. Zo vinden we de relaties soms wat snel gaan en - ja, we moeten het benoemen - missen we soms de diepgang of kennis over de diversiteit waar de auteurs over schrijven.
Dit was het moment voor DVP om een statement te maken en onbekende diverse auteurs aan het woord te laten. Een kans om te laten zien dat dat soort schrijvers bestaan. Die kans is blijven liggen en dat hadden wij eerlijk gezegd niet verwacht.
Deze bundel noemt niets over de diversiteit van zijn schrijvers en natuurlijk snappen wij dat je niet wilt zeggen: “Auteur A is transgender en auteur B is homoseksueel,” maar “deze bundel is samengesteld met diverse schrijvers,” was naar onze mening echt een meerwaarde geweest. Het is belangrijk dat mensen beseffen dat diversiteit niet alleen in media bestaat, maar ook in het echt. Het is niet de bedoeling dat een schrijver geforceerd wordt om zijn seksualiteit, beperking of huidskleur tot een verkoop medium te reduceren, maar die ene regel had net iets duidelijker kunnen maken dat diverse mensen ook in het echt bestaan en dat we het hier niet over een ver-van-je-bed-show hebben zoals bij vampiers. Het valt niet te ontkennen dat het echt een meerwaarde heeft voor diverse tieners om te weten dat niet alleen personages, maar óók schrijvers zoals zijzelf bestaan. Dat het verhaal geschreven wordt door iemand die net zoals zij is en wéét hoe het voelt. Naar onze mening is dit geen hokjesdenken, maar slechts het aan het woord laten van personen die weten waar ze het over hebben. Dit argument halen we specifiek bij deze bundel aan, omdat het gepromoot wordt als ‘diversiteitsbundel’. In die zin plaats je de bundel al in een hokje en daarmee worden ook bepaalde verwachtingen geschept.
Het is belangrijk dat we over deze bundel praten, omdat diversiteit belangrijk is en het is tijd dat dat genormaliseerd wordt. In alle genres. Het was het doel van de uitgever om mensen aan het praten te krijgen en dat is gezien de reacties op het boek zeker gelukt. Het boek bevat bijna 400 bladzijden en heeft dus ruim 92K woorden om een mening over te hebben.
Toen een van ons Simon VS las, vond ze het geweldig omdat ze zich eindelijk gerepresenteerd voelde. Achteraf gezien was het misschien niet accuraat, maar het was er toen zij dat nodig had. En wij hopen dat dit boek dezelfde functie kan hebben voor andere mensen in Nederland. Als er iemand is die nu beter tegen ‘andere’ mensen aankijkt of zichzelf meer accepteert, dan zijn wij gelukkig. Maar het was niet helemaal ons boek en dat is ook oké. Hopelijk zullen de kritische punten meegenomen worden om bij dit soort verhalen meer te verdiepen in de diversiteit als het verhaal daarom draait en de mensen waarover het gaat een stem te geven. Niet om auteurs beperkingen op te leggen in wat zij wel of niet mogen schrijven, maar juist om mensen wiens verhaal het daadwerkelijk is, de kans te geven deze zelf te vertellen in een fictief jasje. We hopen voorts dat dit DVP niet ontmoedigd heeft om nog meer diversiteit op de markt te brengen, want we kunnen niet wachten om iemand als onszelf te zien als doder van draken, sluipmoordenaar en ja, zelfs als tiener.
We hebben besloten deze bundel drie sterren te geven.
Meer weten over ons en onze recensies?
Neem een kijkje op onze blog: https://kladblog.weebly.com/
Disclaimer: Bij deze bundel staan we langer stil bij de diversiteit in de verhalen, aangezien de bundel ook op basis hiervan gepromoot wordt.
De cover en titel
Het is leuk om te zien hoeveel details in de cover zitten. Het model leek in eerste opzicht zelf niet divers, wat we jammer vond, maar toen zagen dat ze ogenschijnlijk een arm mist. Wat goed dat de uitgeverij dat soort modellen/afbeeldingen op hun covers durft te zetten! Het model past daardoor perfect bij het thema van de bundel. Goed over nagedacht, dus! Persoonlijk hebben we meer met abstracte of getekende covers, maar desondanks is het leuk om te zien hoeveel aandacht eraan is besteed.
Over de titel zijn we iets minder te spreken. Het komt vreemd over dat een Nederlandse verhalenbundel een Engelse titel heeft. Een Nederlandse titel zou passender zijn, omdat op deze manier direct duidelijk is dat het een Nederlands boek betreft. Daarnaast komt de ‘brave’ en ‘new’ uit de titel apart over. Is het dapper en nieuw om niet hetero, blank of gezond te zijn?
Inhoudelijke recensies:
Miranda Peters - Vuurkoningin
Diversiteit: Lesbische relatie + Daan is een POC
Het idee voor dit verhaal was zeker interessant. Het leest goed, maar al snel bleek het dat de uitwerking er niet echt was. Dit komt deels door de wisselende ik-persoon en de infodump - eigenlijk had dit verhaal zijn boodschap even goed kunnen overbrengen zonder fantasyelementen die het enkel ingewikkelder maken. Overgangen zijn niet altijd logisch en de diepgang is vrij beperkt. De dialoog is erg apart: de personages zeggen dingen die niemand in het dagelijks leven zomaar zou zeggen. “Ik moet je vuur voelen, Lexi, alsjeblieft.”
In het algemeen stoorde het ons ook dat het leek alsof Lexi — omdat ze op vrouwen valt — op de eerste de beste vrouw verliefd zou moeten worden. Het is een insta-love verhaal, maar het is op zo’n manier neergezet dat het meer overkomt als lust dan liefde.
Het is ook curieus om Lexi’s love-interest een vrij mannelijke naam te geven, namelijk Daan. Dit impliceert dat er ook in een lesbische relatie een ‘man’ moet zijn of dat kan alleszins het idee geven aan bepaalde lezers. Een van ons had ook niet door dat Daan een vrouw was tot Lexi het zei.
Dit verhaal had zeker veel potentieel, maar dat potentieel werd gewoon helemaal niet gebruikt.
Lysander Mazee Dag - Uit de diepte
Diversiteit: Homoseksuele relatie
Dit verhaal was een van de betere in deze bundel. Het hoofdpersonage was uitgewerkt en gaf diepte aan het verhaal en ondanks dat alle gebeurtenissen logisch leken, was het einde niet voorspelbaar. We hadden echt het gevoel een afgerond verhaal te lezen.
Het enige punt van kritiek dat we zouden kunnen noemen is dat de hoofdpersonages niet aanvoelen als ‘young-adults’. Sigurd is vorige zomer ontslagen bij de marine en werkt nu op een booreiland. Om te starten met een opleiding bij de marine moet je minimaal zeventien zijn dus eer je daar klaar mee bent, ben je waarschijnlijk het genre al wel ontgroeid.
Het romantische plot van dit korte verhaal is lief en de trauma’s van de personages wordt niet weggewuifd en gezien als iets dat opgelost kan worden door verliefdheid. Er wordt zelfs over consent gepraat tijdens het kussen. We konden geen eerder uitgegeven werk van deze schrijver vinden, maar zijn zeer geïnteresseerd!
Sophia Drenth - Dag, dromer
Diversiteit: onbekend
Allereerst, we hebben de diversiteit leeg gelaten omdat deze niet heel duidelijk was. Een van de personages ligt in coma en we denken dat er hier op geduid wordt. Van alle soorten ziekten of lichamelijke beperkingen (we nemen aan dat de schrijfster zo’n soort diversiteit wilde belichten) juist een coma kiezen is jammer, aangezien er coma's in overvloede bestaat in fictie. Daarnaast kan er gediscussieerd worden of een coma een beperking is, immers is het niet iets waar iemand dagelijks mee geconfronteerd wordt, moet leren leven, door wordt gehinderd, of wordt benadeeld door anderen.
In het begin is het ook moeilijk om in het verhaal te komen. Vragen oproepen bij de lezer is belangrijk, maar dit was een beetje te veel. Het hielp ook niet mee dat sommigen de eerste POV-overgang misten en Leonis niet heel leuk vonden. Een zin als ‘Dat geloof ik niet, een mooie meid zoals jij heeft vrienden zat,’ geeft ons meteen de rillingen. Vrienden hebben toch niet alleen met je uiterlijk te maken? Slechts één van een paar rare zinnen.
Het verhaal stak verder wel goed in elkaar. De relatie tussen de hoofdpersonages ging heel snel, maar… hadden we nu te maken met incest? Zo leek het wel. Het idee van de lijkenpikker was heel fascinerend en daar hadden we graag meer over geweten, net als over de droomwereld zelf.
Natascha van Limpt - Spiegelvrees
Diversiteit: Andere culturen + POC (Thais)
De schrijfstijl las redelijk weg en het verhaal had een goede opbouw. De liefde kwam vreemd over aangezien het hoofdpersonage op het eerste gezicht héél woest reageert op het vrouwelijke hoofdpersonage en de volgende keer dat hij haar voor een paar minuten ziet uit het niets verliefd op haar is. Ook niet onbelangrijk: waarom laat een grootmoeder in hemelsnaam een vreemde haar kleindochter ‘redden’ om vervolgens die vreemde zelf te moeten redden, omdat hij er niet in slaagt? Het had haar energie gescheeld om zelf een poging te doen, of in elk geval samen met iemand die ze beter kent en die beter voorbereid is.
Qua diversiteit was het even zoeken wélke andere cultuur hierin precies een rol speelde (eerlijk gezegd weten we het nog steeds niet echt?). Vaak werd er in algemene zin over ‘Aziatische culturen/klederdracht/enzovoorts’ gesproken, maar daar scheer je een enorm continent mee over één kam. Een persoon uit Pakistan lijkt in de verste verte niet op een persoon uit Japan en heeft ook een totaal andere cultuur.
Had de diversiteit een meerwaarde in het verhaal? Nou, nee. In zekere zin had dit verhaal er precies hetzelfde uitgezien als de Thaise Dada Nederlands was en de eigenaresse van een antiekwinkeltje. We hadden nog hoop dat de plotlijn gebaseerd was op een Thaise legende, door de afkomst van het vrouwelijke hoofdpersonage, maar die hoop bleek tevergeefs. De POCs onder ons zullen hier geen stukje cultuur in terugvinden en het verhaal las niet alsof de auteur onderzoek naar welke Aziatische cultuur dan ook had gedaan (anime, manga en de welbekende Chinees op de hoek van de straat kennen we allemaal wel). Kort samengevat: de aangehaalde diversiteit speelde geen enkele relevante rol, terwijl dit wel het punt is van deze bundel. Hopelijk zal de auteur bij een volgende poging op een verhaal met diversiteit meer moeite hiervoor doen.
Isabel Peters - Sanssouci
Diversiteit: Homoseksuele relatie + Mel is een POC.
We vonden niet alles altijd even duidelijk in dit verhaal. Zo begrijpen we nog steeds niet hoe een van de personages door de tijd rent en snappen we ook niet het random gebruik van Engelse woorden. Lunatic was hierin het meest opvallend.
Er zaten nog wat meer vreemde elementen in zoals het niet willen schelden (het is YA, niet een kinderboek, hoor!), Thomas’ motivaties, en de leeftijd van Mel en Thomas. Dat laatste gokken we nu 17/18, maar we zijn dus niet zeker.
Er wordt over Mels uiterlijk gezegd dat hij voor zowel man als vrouw door kan gaan, maar hier wordt later niet meer op ingehaakt en alleen zijn gekleurde huid wordt nog genoemd.
Wat we zeker ook nog willen vermelden is dat Mel nogal spottend doet over wanen (geestesziektes). Daarnaast ook het feit dat Thomas telkens weer over zijn homoseksualiteit spreekt als een zonde of abnormaliteit vonden wij heftig - misschien historisch accuraat, maar heftig en niet op zijn plek in deze bundel.
De schrijfstijl zelf is oké, maar wel veel korte zinnen. De stijl verbetert naargelang het verhaal vordert. De laatste twee hoofdstukken waren goed. Wat zeker goed is, is dat we konden merken dat de schrijfster veel onderzoek heeft gedaan. Sanssouci en Berlijn kwamen voor onze ogen tot leven komen en de verwijzingen naar Maria Sibylla Merian waren heel tof!
Marijke F. Jansen - Stem van Sakura
Diversiteit: Japanse cultuur + vrouwelijk hoofdpersonage is Japans
De schrijfstijl las prettig weg. Een van de betere verhalen als het op schrijfstijl aankomt. Voorts is de aantrekkingskracht tussen de hoofdpersonages geloofwaardiger dan bij sommige andere verhalen en was het leuk om te zien hoe ze met elkaar communiceerden terwijl ze elkaars taal niet begrepen. Qua plekken en plaatsnamen in Japan kan je merken dat er goed onderzoek is gedaan.
Qua cultuur merkten we weinig tot niks op het voor de hand liggende na (anime, sakura/bloesem, maidcafés). Het was duidelijk dat dit verhaal vanuit een Westers (toeristisch) standpunt werd geschreven en niet vanuit iemand van/met een diverse cultuur. Dat was erg jammer, want dat was een meerwaarde geweest voor iemand met die achtergrond. Overige minpunten waren, onder andere, de ontmoeting van de hoofdpersonages. Het (Japanse) meisje op de grond laten vallen, waardoor haar slipje onder haar rok zichtbaar wordt, gaf flashbacks naar animes waar dit speciaal voor oude, perverse mannen in voorkomt. Bah. Tevens werd er geschreven dat er in China ‘Chinees’ werd gesproken, terwijl het ‘Mandarijn’ (en een honderdtal andere talen) is. ‘Chinees’ als taal bestaat niet.
Jen Minkman - Het bitterzoetste verhaal
Diversiteit: Er is een personage dat een divers gender heeft + Moslim/Turks (POC)
De verhaallijn was interessant en het was leuk om te lezen hoe de Djinns erin verwerkt werden.
We waren echter wel zoekende naar hoe Aisha/Sayhan zich precies identificeert. Hij/zij voelt zich het prettigst in een jongenslichaam én wil ook graag een jongen zijn, wat duidt op iemand die transgender is, maar tegelijkertijd wisselt het personage tussen hij en zij. Voorts wordt er gedaan alsof Aïsha en Sayhan twee verschillende personen zijn en niet een en dezelfde persoon, dus genderfluid lijkt het dan ook niet helemaal te zijn. We zijn er nog steeds niet over uit. Wellicht was het de bedoeling van de auteur om Aïsha/Sayhan juist in geen hokje te plaatsen, wellicht had ze niet goed onderzoek gedaan.
Overige opmerkingen: Aan het begin van het verhaal werden de genoemde specerijen en geuren ‘exotisch’ genoemd. Een vreemde aanduiding voor een personage dat ermee is opgegroeid. Ergens in het verhaal werd de uitroep ‘O Allah’ gedaan, waarschijnlijk in de trant van ‘O God’, maar dit wordt naar ons weten (we hebben het even bij moslimvrienden nagevraagd) niet gebruikt door moslims. Tot slot een ongelukkige opmerking: in het verhaal wordt beschreven dat het niet haram is om psychisch beperkte vrouwen aan te randen/te verkrachten, daarmee implicerend dat het wel haram is om vrouwen in algemene zin aan te randen/te verkrachten. We mogen toch hopen dat dát niet zo is.
Al met al was dit wel het eerste verhaal met een andere cultuur, waar de cultuur daadwerkelijk benút wordt en niet enkel benoemd. Dat kunnen we erg waarderen.
Debora Elisabeth - Over de grens
Diversiteit: Homoseksuele relatie + POC
Toevallig hadden een aantal van ons eerder een kortverhaal van Debora Elisabeth gelezen waar we helaas niet zo van onder de indruk waren. Dit verhaal stak beter in elkaar en dat was fijn om te zien. De diversiteit - een homoseksuele relatie - werd op een mooie en respectvolle manier gebracht. De liefdesrelatie stak organisch in elkaar, omdat de personages elkaar al kenden en het dus niet plotseling super intens werd.
De schrijfstijl vonden we met vlagen mooi en tegelijkertijd overdadig. We stikten soms in het aantal bijvoeglijk naamwoorden dat gebruikt werd. Voorts vonden we de beschrijvingen soms vreemd overkomen doordat menselijke eigenschappen werden toebedeeld aan niet-levende dingen. Voorbeelden hiervan zijn: ‘Mijn longen slaken een zucht en zuigen zich opnieuw vol’ - een persoon slaakt een zucht, longen kunnen dat niet doen - en ‘...de jeep remt af en doet wat ik naar hem geroepen heb’ - een jeep kan niet afremmen, een chauffeur remt af.
Het einde was mooi, maar tegelijkertijd kregen we het gevoel dat het niet een afgerond geheel was en hebben we het idee dat het verhaal pas net begonnen is.
Tamara Haagmans - Phantom of the Opera
Diversiteit: Lichamelijke beperking/ slechthorendheid
“Verliefdheid kan al zo’n pijn doen als het om een ‘normale’ verliefdheid gaat, maar in dit geval is het net zo moeilijk uit te leggen als een horend iemand proberen uit te leggen hoe het is om doof te zijn.”
Deze zin uit het verhaal is blijven hangen, omdat we hem ontzettend mooi vonden. Het is de eerste keer in deze bundel dat er wordt stilgestaan bij het feit dat sommige dingen gewoon niet uit te leggen zijn. De sfeer in dit verhaal was goed. De plottwist kun je zien aankomen, maar ondanks dat ben je nog steeds emotioneel bij het verhaal betrokken.
We vragen ons echter af of de verliefdheid… nodig was. Het werd niet heel uitgebreid aangestipt dus misschien dat het verhaal zonder beter was geweest.
Iris kwam niet erg sympathiek op ons over. “De enige reden dat ik wil blijven, is om meer over Chris te weten te komen.” Hiervoor had ze het alleen over geld dus dit voelde niet passend bij haar karakter. Iris zegt wel vaker bijzondere dingen. Zo noemt zij op het einde dat haar slechthorendheid de reden is dat ze waarschijnlijk contact kon leggen met Chris. Vreemde gedachtegang, want dat lukte een professional niet eens en zij is een kind, iemand met een gave, maar zonder jaren ervaring en waar komt die gave eigenlijk weg? Iris noemt dat als een van je zintuigen niet goed werkt de anderen het overnemen. Hoewel dit correct is, lijkt het ons niet dat je dan opeens iemands gemoedstoestand kunt voelen zonder diegene aan te kijken of geesten kunt zien. We vragen ons af of mensen met een minder gehoor zich hier in kunnen inleven. Op ons kwam het over of slechthorendheid op zichzelf niet goed genoeg was voor de schrijver. Iris krijgt immers een gave die ‘normale’ slechthorende niet hebben.
Wij vroegen ons ook af wat de functie van de proloog en epiloog was. Deze stukken boden niet, zoals een proloog/epiloog hoort te doen een ander perspectief op het verhaal, zonder deze stukken was er niets veranderd. We zijn benieuwd naar de beweegredenen van de schrijver hierachter. Het verhaal las echter ontzettend makkelijk weg en was een van onze favorieten in deze bundel.
Oli Veyn - Sympathy for the devil
Diversiteit: Tristan is verbrand en revaliderend
In het algemeen vonden we allemaal dat dit laatste verhaal het beste was. Het was fascinerend, goed geschreven en het is te merken dat de schrijfster veel opzoekwerk heeft gedaan naar het ziekenhuis en werking van een revalidatiecentrum. Bij dat laatste zitten we uiteraard allemaal te juichen.
Een klein schoonheidsfoutje waren de Latijnse namen voor de Engelen. Hebreeuws had ons logischer geleken.
Als het hoofdpersonage in een mens verandert, wordt het een vrouw. Een van de eerste dingen die ze zegt is: “Hebben vrouwen zoveel gevoel?” En wij vragen ons af waarom hier niet gewoon mensen wordt gezegd. Nu klinkt het licht seksistisch. Er zitten ook een aantal opmerkingen in over haar borsten - waarom juist over haar borsten en niet het hebben lichaamshaar? (Gezien het zich over weken afspeelt, misschien plots de eerste keer ongesteld zijn?)
De liefde in dit verhaal is heel intens en wordt ook zo beschreven. De moorden op het einde waren erg gaaf beschreven en de bad guy kwam nogal onverwacht - dat hadden we niet goed ingeschat.
Dit is zeker een goed verhaal en enkelen van ons hebben ook meteen het boek van de schrijfster besteld.
Slotwoord
Onze meningen over de verhalen in de bundel zijn nogal wisselvallig. Enkele verhalen vinden we fantastisch, maar bij een aantal verhalen hebben we onze bedenkingen. Zo vinden we de relaties soms wat snel gaan en - ja, we moeten het benoemen - missen we soms de diepgang of kennis over de diversiteit waar de auteurs over schrijven.
Dit was het moment voor DVP om een statement te maken en onbekende diverse auteurs aan het woord te laten. Een kans om te laten zien dat dat soort schrijvers bestaan. Die kans is blijven liggen en dat hadden wij eerlijk gezegd niet verwacht.
Deze bundel noemt niets over de diversiteit van zijn schrijvers en natuurlijk snappen wij dat je niet wilt zeggen: “Auteur A is transgender en auteur B is homoseksueel,” maar “deze bundel is samengesteld met diverse schrijvers,” was naar onze mening echt een meerwaarde geweest. Het is belangrijk dat mensen beseffen dat diversiteit niet alleen in media bestaat, maar ook in het echt. Het is niet de bedoeling dat een schrijver geforceerd wordt om zijn seksualiteit, beperking of huidskleur tot een verkoop medium te reduceren, maar die ene regel had net iets duidelijker kunnen maken dat diverse mensen ook in het echt bestaan en dat we het hier niet over een ver-van-je-bed-show hebben zoals bij vampiers. Het valt niet te ontkennen dat het echt een meerwaarde heeft voor diverse tieners om te weten dat niet alleen personages, maar óók schrijvers zoals zijzelf bestaan. Dat het verhaal geschreven wordt door iemand die net zoals zij is en wéét hoe het voelt. Naar onze mening is dit geen hokjesdenken, maar slechts het aan het woord laten van personen die weten waar ze het over hebben. Dit argument halen we specifiek bij deze bundel aan, omdat het gepromoot wordt als ‘diversiteitsbundel’. In die zin plaats je de bundel al in een hokje en daarmee worden ook bepaalde verwachtingen geschept.
Het is belangrijk dat we over deze bundel praten, omdat diversiteit belangrijk is en het is tijd dat dat genormaliseerd wordt. In alle genres. Het was het doel van de uitgever om mensen aan het praten te krijgen en dat is gezien de reacties op het boek zeker gelukt. Het boek bevat bijna 400 bladzijden en heeft dus ruim 92K woorden om een mening over te hebben.
Toen een van ons Simon VS las, vond ze het geweldig omdat ze zich eindelijk gerepresenteerd voelde. Achteraf gezien was het misschien niet accuraat, maar het was er toen zij dat nodig had. En wij hopen dat dit boek dezelfde functie kan hebben voor andere mensen in Nederland. Als er iemand is die nu beter tegen ‘andere’ mensen aankijkt of zichzelf meer accepteert, dan zijn wij gelukkig. Maar het was niet helemaal ons boek en dat is ook oké. Hopelijk zullen de kritische punten meegenomen worden om bij dit soort verhalen meer te verdiepen in de diversiteit als het verhaal daarom draait en de mensen waarover het gaat een stem te geven. Niet om auteurs beperkingen op te leggen in wat zij wel of niet mogen schrijven, maar juist om mensen wiens verhaal het daadwerkelijk is, de kans te geven deze zelf te vertellen in een fictief jasje. We hopen voorts dat dit DVP niet ontmoedigd heeft om nog meer diversiteit op de markt te brengen, want we kunnen niet wachten om iemand als onszelf te zien als doder van draken, sluipmoordenaar en ja, zelfs als tiener.
We hebben besloten deze bundel drie sterren te geven.
Meer weten over ons en onze recensies?
Neem een kijkje op onze blog: https://kladblog.weebly.com/
August 27, 2018
Wat een enorm fijne, belangrijke bundel. Zoals altijd bij een bundel zijn er verhalen die mij meer aanspreken dan anderen en daarom vind ik het eigenlijk onmogelijk om een waardering toe te kennen aan het boek in zijn geheel. Volgens mij zegt het wel genoeg als ik zeg dat ik wou dat dit een omnibus van complete boeken was in plaats van een korte-verhalen-bundel niet dan?
March 19, 2024
De meeste verhalen vond ik maar matig, maar enkele zijn het lezen wel waard. Degene die er voor mij het best uitsprong is Het Bitterzoete Verhaal van Jen Minkman
Read
August 2, 2018No rating since some of the authors are friends. Highly recommendable though!
Displaying 1 - 22 of 22 reviews