Mohamed Zebbi, een jongen van de straat, heeft één droom: de literaire wereld bestormen. Wanneer zijn debuutroman Mohamed, de proleet verschijnt, is zijn naam in één klap gevestigd. Maar zijn ouders zetten hem uit huis, en door zijn vrienden wordt hij verstoten. Hier begint zijn zwerftocht door Amsterdam op zoek naar een thuis.
Bestsellerboy is een betoverende, opwindende en geestige roman. Een stormachtig verhaal vol seks, spanning en eenzaamheid. Over de liefde, idealen en verscheurdheid van een jonge stadsbewoner.
Met Bestsellerboy bewijst Mano Bouzamour definitief zijn bravoure, durf en literaire meesterschap.
Es un joven de ascendencia marroquí nacido en Holanda, en 1991, que ha resultado ser una de las grandes promesas de la literatura en su país. Bouzamour ha vivido su vida entre dos culturas muy diferentes, ha estado atrapado entre dos comunidades que viven juntas, pero que nunca se han mirado a los ojos. En su libro «La promesa de Pisa», señala los problemas que tiene que enfrentar un inmigrante que no termina de ser totalmente aceptado en ninguna de las dos esferas.
Verrast...het begin is bewust 'goed' geschreven met veel verwijzingen naar de door hem gelezen boeken...blééééh...naarmate het verhaal vorderde werd ik gegrepen door de ontwikkeling die Mohammed doormaakt...zijn eerste liefde, de breuk met zijn ouders, zijn culturele achtergrond, de zoektocht naar zijn eigen identiteit...waarbij voor hem de vraag speelt...wie ben ik...wat heb ik verloren op mijn weg naar succes...hoe nu verder?? Aanrader!!
Typische onnodige expliciete scenes die vaker voorkomen in Nederlandse literatuur. Te veel verkleinwoorden, te veel quotes, te veel geweld. En bovenal: veel te veel "babe".
I loved the high level of testosterone! The first novel I have read in a quite a while, inspired me to start reading more. According to my interpretation, in a certain passage the author seems to imply - via a conception of the main character - he would like to inspire young people of today to read more literature rather than consuming all this garbage that is fed to them via modern digital media. I guess in my case he was successful.
Vlot geschreven, vol humor, het leest met vaart, met plezier gelezen. Daarom 4 sterren. Maar voor de rest vond ik het maar een dun verhaal en minder sterk dan zijn eerste bestseller ;-)
Wat een niksig, ijdel en lui boek, zeg. Staat werkelijk niets interessants in, er zit niet eens iets van spanning in, en uit alles blijkt dat Mano ontzettend blij is om 'schrijver te zijn'. Maar daadwerkelijk schrijven, nee, dat heeft zo te lezen zijn interesse niet. Ronduit frustrerend dat dit zo goed verkoopt in de eerste week.
Een Giphart voor deze tijd! Ik vond het best heel goed - veel sex & populair gedoe, maar ook grappig en vooral tragisch als het over Mohamed’s verlangen naar zijn familie gaat.
Als je na een dag hard werken maar één ding wil, verder lezen in je boek, dan heb je volgens mij een topper te pakken. Mohamed, de debuterende schrijver en hoofdpersoon van het boek, is een heerlijke eikel, die van wanten weet en ook zijn kwetsbaarheid durft te voelen. Met rode oortjes, hardop lachen, in volledige aandacht en - om in zijn eigen mannentaal te blijven- ‘in een paar rukken’ uitgelezen.
'Bestsellerboy' is een betoverende, opwindende en geestige roman. Een stormachtig verhaal vol seks, spanning en eenzaamheid. Over de liefde, idealen en de verscheurdheid van een jonge stadsbewoner. Het boek leest zeer vlot en is - denk ik - voor een groot deel toch autobiografisch. Ik kon me tijdens het lezen levendig voorstellen wat auteur Mano Bouzamour beschrijft/meemaakt, tijdens zijn zwerftochten, op zoek naar een eigen plekje, een dak boven zijn hoofd, liefde, genegenheid, begrip en een toekomst in Amsterdam...
Helemaal niet onaardig geschreven. Poëtisch soms en in ieder geval rapido.
Maar man o man, wat een poseur die verteller, wat een stuitend irritant figuur. Een ‘bestsellerboy’, om de haverklap een naampje laten vallen, hier en daar een citaat, maar nergens een idee of een weerspiegeling: niet over literatuur, niet over schrijven, niet over leven, nergens over. En dan die ellenlange, expliciete, doelloze seksscènes.
Ik vond het er te dik bovenop liggen dat de hoofdpersoon (en de auteur) belezen was: dat geloof ik ook wel zonder duizend quotes van grote schrijvers. Fijne schrijfstijl, waardoor ik het boek toch maar gewoon heb uitgelezen terwijl ik het verhaal eigenlijk niet zo interessant meer vond.
Bouzamour steekt met alles de draak in deze heerlijke roman over een schrijver die na zijn eerste bestseller ten volle geniet van de kansen die nu voor het grijpen liggen.
Bestellerboy is een behoorlijk irritant boek, maar toch best lekker.
Het begint met de jonge schrijversbelofte Mohammed wiens manuscript nog niet direct wordt geaccepteerd bij uitgeverij 1. Dat ligt natuurlijk aan de uitgever. En gelijk krijgt Mohammed, want uitgeverij 2 vindt het manuscript gelijk geweldig. De literaire wereld ligt aan zijn voeten.
Het is niet makkelijk om de Mohammed uit het eerste deel van het boek los te zien van Mano Bouzamour zelf. En dan komt Mohammed, en daarmee Mano, nogal arrogant over. Het debuut (Mohammed, de proleet) krijgt lof van vrijwel alles en iedereen - tot op zekere hoogte net als De belofte van Pisa - maar voor mij voelt het meer als een poging tot briljant schrijven dan daadwerkelijk briljant schrijven. Net als in De belofte van Pisa. Met twintig alliteraties per pagina valt vooral op dat het bij die poging blijft. Daarnaast lijkt Mano Mohammed en zichzelf wel heel opzichtig neer te willen zetten als nieuw enfant terrible. Dat heeft wat treurigs.
Vanaf de tweede helft wordt het boek eerst nog ondraaglijker, maar daardoor ook juist interessanter. Mohammed ontspoort volledig, wordt steeds arroganter en agressiever tegenover alles en iedereen en zet zichzelf meer en meer naar als de rijke playboy die overal mee wegkomt. Oke, dat hij stiekem best wel baalt van de verwijdering van zijn roots, zijn ouders en zijn middelbareschoolvriendin, dat merk je best. Maar verder blijft hij maar met alles wegkomen.
En juist dat maakt dit boek uiteindelijk toch behoorlijk interessant. Het leest uiteindelijk vooral als een kijkje in de hoofden van Andy van der Meijde, Thomas Dekker of een willekeurige andere sport-, pop- of filmster die alle gevoel voor realiteit volledig kwijtraakt, maar amper iemand heeft die hem dat effectief kan wijsmaken. Het geld, de aandacht en de vrouwen zijn er namelijk toch wel. Bojack Horseman seizoen 1 of 2. Inclusief drugstrips. Bestsellen maakt niet gelukkig, al doet alle verdoving dat vaak genoeg wel vermoeden.
Mohamed Zebi is de hoofdpersoon van dit boek. Hij zegt in dit boek: “Ik geloof in mezelf, in supergeile seks en in goede actie. Ik zweer bij die heilige drie-eenheid.” Nu weet je waar het boek over gaat: Mohamed vindt zichzelf fantastisch, hij is onverslaanbaar en heeft heel veel seks. Met goede actie bedoelt hij waarschijnlijk het in elkaar rammen van deze of gene die hem niet op de juiste wijze weten te waarderen. Bestsellerboy is een moderne schelmenroman die jongemensen zeker zal aanspreken. Voor mij is het allemaal een beetje te veel; te veel het woord fucking, teveel geneuk en teveel branie.
Jeetje wat werd ik moe van dit boek! Platte verhaallijn, platte dialogen, platte personages...
Het hoofdpersonage heeft het grootste gedeelte van de 300 pagina’s het bloed onder m’n nagels vandaan gehaald met z’n kinderachtige en arrogante gedoe. De laatste pakweg 50 pagina’s is hij nog enigszins uit te houden.
1,5 ster, waarvan een halve ster naar de cover gaat, omdat die wel mooi is.
PS: Ik hoop met m’n hele hart dat de scène op het boekenbal ironisch bedoeld was (maar ik vrees van niet), wat in godeshemelsnaam was dat???
Bestsellerboy deed me lachen, nadenken en huilen. De verstrengeling tussen realiteit en fictie is knap neergezet en maakte dat met elke gelezen pagina de sympathie voor de hoofdpersoon toeneemt, ondanks de gedurfde opgeschreven misstappen. Zeker een aanrader.
Vreselijk boek eigenlijk. Leest wel vlot en laat me realiseren dat levens er ook heel anders uit kunnen zien dan het leven van mezelf en mensen om me heen.
Denk toch wel het leukste boek dat ik ooit heb gelezen. Het liet me hardop lachen en huilen. Het was echt een eer om de schrijver in het echt te hebben mogen ontmoeten
Citaat: "De grootste misvatting over de hemel of hel is dat het buiten onszelf bestaat. De hemel of de hel is een staat van zijn. "
Om met de deur in huis te vallen : dit boek heeft me niet overtuigd. Ik heb de naam Bouzamour opgepikt via een paar interviews waarin hij wordt afgeschilderd als de nieuwe jonge wonderboy der Nederlandse letteren. Een hype omwille van zijn Marokkaanse roots en omdat hij, als jongste kind in een heel gelovige moslimfamilie, nogal controversiële uitspraken doet. Ik was dus blij toen ik zijn boek bij de nieuwkomers zag staan in de bib, maar het ging wel om zijn 2de boek en niet “De belofte van Pisa”, zijn eerste boek. Dit boek vertelt wat er in Mohamed’s leven gebeurt nádat zijn boek is verschenen. Zou op zich een heel interessant thema kunnen zijn (integratie en clash tussen generaties), maar men heeft in mijn ogen de puur commerciële kaart getrokken. Schrap elke “fuck” of “fucking” en haal alle seksscènes eruit, en het boek is op slag minstens 100 pagina’s dunner. Moeten al die scènes eruit, neen natuurlijk niet, seks verkoopt goed, dat weten Bouzamour en zijn uitgeverij ook maar trop is teveel. Het hoofdpersonage Mohamed was met momenten ook zo vol van zichzelf dat hij dacht zich alles te kunnen permitteren, heel irritant terwijl hij eigenlijk maar een kwetsbaar broekje is. Een gemiste kans, (jammer want hij kan wél goed schrijven maar dan moet hij wel dat puberaal taalgebruik achterwege laten), inhoudelijk is dit hap-slik-weg lectuur, misschien leuk op vakantie, maar niet meer dan dat. Geef mij dan maar Fikry El Azzouzi en zijn boek Ayoub, daar ben ik dagen niet goed van geweest. Intussen geef ik Bouzamour nog even het voordeel van de twijfel tot ik “De belofte van Pisa” heb gelezen.
Gek eigenlijk dat je boeken rate die je hebt uitgelezen , want de boeken die je niet goed vond zal je toch wegleggen of niet uitlezen? Nou goed: volgens mijn eerste 2 sterren na enige twijfel. Ik heb het idee dat Bouzamour vooral wilt shockeren op een manier die juist niet zoveel indruk op me maakt. Hij schrijft fantastisch, maar ik vond het verhaal vaak onsamenhangend en alle kanten op gaan. Het voelt persoonlijk en tegelijkertijd groots. Ik kan begrijpen dat mensen dat juist fijn en leuk vinden om te lezen, maar mij raakt het dus niet zo. Los daarvan heb ik het toch uitgelezen voor luchtige tegenhanger van A Little Life. Toen ik begon met lezen zat ik midden in mijn examens en de contrasten tussen de schrijftaal en inhoud konden niet groter zijn, daar moest ik vaak erg om lachen. Misschien moet je het ook zo benaderen; als een tegengeluid van pretentieusheid. En dan niet zoals ik van het boek verwachten dat het voldoening of een rond verhaal zal geven.
Wauw! In het laatste hoofdstuk moest ik gewoon een traantje laten omdat ik er echt van overtuigd was dat hij weer terug was bij Evelien. Zijn grote liefde. Ik hoop dat er ooit iemand zo mooi over mij schrijft. Hoe hij de liefde op papier weet te zetten is echt fantastisch. “Zij zochten hun waarheid in religie. Ik zocht de mijne in fictie.”, vanaf daar heb ik met open mond het boek uit gelezen. Twee plot twisten in de laatste hoofdstukken die ik echt niet aan zag komen. Mano schrijft direct, een tikkeltje grof maar ook heel liefdevol en verhalend.
“Ze boden me een uitvlucht. Verbreedden mijn horizon. Ik kreeg door lezen grip op de wereld.”
“Zij zijn de zonen en dochters van s levens hunkering naar zichzelf. Zij komen door je maar niet van je en hoewel ze bij je zijn, behoren ze je niet toe. Je mag hen je liefde geven maar niet je gedachten, want zij hebben hun eigen gedachten.”
This entire review has been hidden because of spoilers.
3,5/5. Goed en vlot geschreven en het einde kwam ook als een shock. Toch vond ik een paar dingen niet nodig aan het boek. Ik snap niet waarom Mohammed zo extreem arrogant en gemeen is. Ik snap dat dit onderdeel is van het verhaal maar ik denk dat zijn karakter ook iets genuanceerder neergezet kon worden. Ook vond ik sommige interacties tussen personages heel kinderachtig neergezet, misschien omdat het boek hierdoor jongere mensen aantrekt? Over het algemeen een goed boek met een open einde waardoor ik nog veel vragen heb.
ik ging dit lezen omdat t verfilmd was en dat zag ik ik tv en ik ben dan zo’n iemand die eerst t boek wil lezen en dan pas de verfilming. maar ik heb echt hardop moeten lachen om sommige stukken dus een mooie 4 sterren. geen 5 want einde snapte ik niet helemaal maar voor de rest echt mooi geschreven, leest heel makkelijk weg aangezien t ook niveau 2 is ofzo maar ach
Na "de belofte van Pisa" heb ik ook dit boek van de schrijver op mijn lijst gezet. Ook dit boek is snel en speelt zich af in Amsterdam en beschrijft de verschillende culturen die conflicten veroorzaken, maar heeft een oudere hoofdpersoon. En ook in dit boek humor, explicite scenes en straattaal, soms heftig en harde teksten en soms poëtisch. Top!
Het boek leest als een trein. Over winnen en verkiezen. De drive om een verhaal te vertellen en gelezen te worden, maar wat daarna? Ondanks vele hoogtepunten een triest verhaal. Mij pakte het. Mooi vervolg op De belofte van Pisa. Hoewel het zo niet is gecommuniceerd.
Het begin was van: ik laat zien dat ik de Nederlandse taal goed beheers, daarna werd het een verhaal dat onderhoudend was. Het einde vond ik wat afgeraffeld, alsof er te weinig bladzijden waren om het verhaal een goede twist te geven.