ลูกไพร

by น้อย อินทนนท์

การผจญภัยกับความลี้ลับในป่า ทั้งความตื่นเต้นมหัศจรรย์และเรื่องราวการต่อสู้ในดงดิบ และการดำรงชีวิตในป่า ของเด็กชายชาวกรุงเทพฯ อายุเพียง 14 ปี กับเด็กชาวกะเหรี่ยง จากเหตุบังเอิญของการหลงป่าที่ส่งให้เด็กชายทั้งสองต้องมาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันเป็นเวลานาน ต้องผจญทั้งภัยธรรมชาติและภัยจากสัตว์ร้าย ต้องอดมื้อกินมื้อ ต้องตัดสินใจเด็ดเดี่ยวในบางเรื่อง เพื่อเอาชีวิตรอดจากเหตุร้ายต่าง ๆ ที่ทำให้เกิดความรักความผูกพัน รักใคร่ฉันพี่น้องที่คลานตามกันมาเลยทีเดียว ซึ่งนอกจากจะได้ความเพลิดเพลินแล้วยังได้สาระความรู้เกี่ยวกับป่าและหลักในการดำเนินชีวิตที่ควรนำมาเป็นแบบอย่างอีกด้วย

419 pages, Paperback

First published January 1, 1968

About the author

น้อย อินทนนท์ เป็นนามปากกาของ มาลัย ชูพินิจ เป็นบุตรของ นายสอน และนางระเบียบชูพินิจ บิดาและมารดาประกอบอาชีพทางด้านการค้าไม้สักและไม้กระยาเลย เป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์คนสำคัญของไทย นิยมเรียกกันทั่วไปว่า ครูมาลัย ใช้นามปากกา "แม่อนงค์" "น้อย อินทนนท์" เป็นต้น

ในวัยเด็ก มาลัย ชูพินิจ เข้ารับการศึกษาชั้นต้นที่จังหวัดกำแพงเพชร จนจบชั้นประโยคประถมศึกษา เมื่ออายุประมาณ 10 ปี จึงเข้าไปศึกษาต่อในกรุงเทพฯ ที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ โรงเรียนบพิตรพิมุข โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ระดับสูงจนจบประโยคมัธยมศึกษา (ม.8) เมื่อ ปี พ.ศ. 2467 และใช้ชีวิตส่วนใหญ่ อยู่ในกรุงเทพฯ

มาลัย ชูพินิจ เริ่มประกอบอาชีพครั้งแรกโดยรับราชการครู ที่โรงเรียนวัดสระเกศ เมื่อ ปี พ.ศ. 2467 สองปีต่อมาก็ลาออกจาก อาชีพครูเนื่องจากพอใจกับงานหนังสือพิมพ์มากกว่า เริ่มต้นด้วยการล่องใต้ไปจังหวัดสงขลาทำหนังสือพิมพ์ไทยใต้ ในตำแหน่งบรรณาธิการช่วงระยะหนึ่งปี แล้วกลับกรุงเทพฯ เข้าทำงานหนังสือพิมพ์รายปักษ์ สุภาพบุรุษ ของกุหลาบ สายประดิษฐ์เป็น เวลา 2 ปี ไปอยู่หนังสือพิมพ์ไทยใหม่ อีก 1 ปี ออกจากไทยใหม่ ได้รวบรวมเพื่อนๆ ออกหนังสือพิมพ์ผู้นำ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2475 กุหลาบ สายประดิษฐ์ ออกหนังสือพิมพ์ประชาชาติ และประชาชาติรายสัปดาห์ ตามลำดับก็ได้ร่วมงานด้วยเช่นกัน

ช่วงปี พ.ศ. 2479 มาลัย ชูพินิจ หยุดงานหนังสือพิมพ์ระยะหนึ่ง แล้วหันไปทำสวนมะพร้าวที่ภาคใต้ และไร่ถั่วเหลืองที่อ่าวพนังตัก จังหวัดชุมพร เป็นเวลา 1 ปีก็เลิก เดินทางกลับกรุงเทพฯ รวบรวมเพื่อนฝูงอีกครั้งเพื่อออกประชามิตรรายวัน จน พ.ศ. 2490 ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาหนังสือพิมพ์พิมพ์ไทยและเขียนหนังสือให้กับสำน

Reviews

[Pairash Pleanmalai]

** อ่านฟรีได้ที่ MEB **
เรื่องราวของสองเด็กน้อยอายุ 13-14 หลงอยู่ในป่า หนึ่งในนั้นเป็นกะเหรี่ยงที่เก่งพอตัว
สนุกและลุ้นไปกับสิ่งที่ทั้งสองต้องเจอ
อารมณ์และสิ่งที่ได้ในการอ่านเฉกเช่นเดียวกับ เพชรพระอุมา
สนุกมากเกินคาด และแปลกใจที่ให้บทกะเหรี่ยงเก่ง แต่กับแสนเด็กเมืองกรุงแสดงความสามารถน้อยไปหน่อย
เสียดายตอนหลังๆ เน้นไปเรื่องชนเผ่าต่างๆ

[Afternoon]

นิยายผจญภัยของเด็กเมืองอย่างแสน สะท้าน และเด็กป่าอย่างเจ้าเขิ่ง ลูกพรานใหญ่แห่งป่าล่างอย่างตาสะดือ จับพลัดจับผลูหลงป่าหาทางกลับกันสองคน พบเจอคนป่าและเรื่องราวมหัศจรรย์แฟนตาซีต่างๆนาๆ อ่านตอนแรกๆก็ออกไปทางแนววรรณกรรมเยาวชน อ่านไปอ่านมาเหมือนนิยายที่ตัวละครคือเด็กอายุ14สองคน แต่เอาความคิดความอ่านมุมมองของผู้ใหญ่ไปใส่เอาไว้ มีแง่คิดและคติสอนใจสอดแทรกอยู่ในเนื้อเรื่อง อ่านเพลินๆดีค่ะ

[Mookkie Tos’]

ลูกไพร” เขียนโดย น้อย อินทนนท์
วรรณกรรมเยาวชนแนวผจญภัยที่สะท้อนมิตรภาพ ความกล้าหาญ และการเติบโตของเด็กชายสองคนจากโลกที่แตกต่างกันสุดขั้ว

แสน เด็กชายวัย 14 ปีจากเมืองกรุง ผู้ไม่คุ้นเคยกับธรรมชาติ กับสหายลูกพรานใหญ่อย่าง เขิ่ง เด็กชาวกะเหรี่ยงหลังเหตุการณ์พลัดหลงป่าได้พาทั้งสองเข้าสู่โลกแห่งธรรมชาติอันโหดร้ายและสวยงามในคราวเดียวกัน

ตลอดเส้นทาง ทั้งคู่ต้องเผชิญกับภัยธรรมชาติ สัตว์ร้าย ผีป่า และชนเผ่าลึกลับ — ทั้งเผ่ากินคนและเผ่าที่บูชาผี ทว่าท่ามกลางความโหดเหี้ยมของป่าใหญ่ พวกเขาได้ค้นพบมิตรภาพ ความไว้ใจ และการเรียนรู้ที่จะพึ่งพาอาศัยกัน จากผู้คนและสัตว์ระหว่างหลงป่า ด้วยสติปัญญา ความเฉลียวฉลาด และความกล้าหาญของวัยเยาว์

“ลูกไพร” ไม่ใช่เพียงนิยายหลงป่าผจญภัย หากแต่เป็นบทเรียนชีวิตของเด็กชายสองคนที่ร่วมกันเติบโต ท่ามกลางไพรพงอันลึกล้ำ บรรยาลักษณะของป่า สนุกไปกับการลุ้นว่าเมื่อไหร่จะได้กลับบ้าน>>เพราะน้องหลงนานเกิน🤣

[PORSCHE]

เนื้อเรื่องผจญภัยในป่า ตอนแรกจนกลางเรื่องสนุกดีได้อ่านการผจญป่าเอาตัวรอดของเด็ก
แต่ช่วงหลังเหมือนพล๊อตซ้ำไปหน่อยออกจากเผ่านั้นมาเจอเผ่านี้ ไปเจอเผ่าโน้นต่อ