نمايش از يک غريزه نشئت میگيرد. غريزهی نمايش يک غريزهی عام است و تماشاگر و نمايشگر در اين غريزه مشترکاند. ولی جدا از اين غريزهی عام، هر اثر نمايشی درست در همان لحظهای كه نطفهی هستیاش شكل میگيرد صاحب غرايزی میشود كه مجموعشان هستی آن نمايش را معنا میكند، كه مجموعشان رمزوراز موجوديت آن نمايش را به جريان میاندازد.