Vertrekkend van haar jeugd in Borgerhout vertelt Jamila Channouf met veel humor en engagement een doorleefd en kleurrijk verhaal over halal en haram, McDonald’s-sletten en seuten en daten met Marokkaanse en Belgische mannen.
“Ik begon te klimmen over een muur, om liefde te aanschouwen op een manier waarbij ik mezelf zelfs niet hoefde te beschermen. Hij hielp me om buiten de lijntjes te kleuren. Niet bang zijn de waarheid te vertellen, leerde hij me. Hij begeleidde me in mijn zoektocht om mezelf terug te vinden. Hij bereikte door zijn intense strelingen dat ik wilde zwijgen. Onderweg kwam hij diepe wonden tegen en hij zalfde en zalfde mijn littekens weg. Dankzij deze liefde voelde mijn ziel zich eindelijk bevrijd. Voordien voelde ik me afgesneden van alle oorsprong. Voelde ik me eigenlijk, weinig verrassend, nergens thuis. En deed nergens echt mee, botste tegen vele ommuurde gedachten. Een aan te raden boek voor al wie interesse heeft in onze ‘nieuwe’ Belgen, gaat geen taboes uit de weg en vertelt op een aangename en oprechte manier het leven zoals het is als geboren Belg van vreemde origine en dat ze naast die strijd iemand is zoals jij en ik...
Veel respect voor de moeilijke situatie waarin sandwichkinderen moeten opgroeien. Ik kan me niet inbeelden hoe verscheurend die positie moet zijn. Dat gezegd zijnde vond ik de schrijfstijl moeilijk en de beeldspraak soms wat te gekunsteld.