What do you think?
Rate this book
วัยหนุ่ม
รวมความเรียงคัดสรรในรอบ 15 ปี ตั้งแต่ 2002-2017 ของ วรพจน์ พันธุ์พงศ์
ไม่มีใครรู้หรอกว่าจะมีชีวิตไปอีกนานเท่าไร อาจจะด้วยเหตุนี้ ทุกครั้งที่ทำหนังสือ ผมมักคิดว่าเป็นเล่มสุดท้าย เป็นคล้ายๆ หนังสือที่ระลึกงานศพ
ความเรียง 50 กว่าชิ้น ในระยะเวลาการทำงาน 15 ปี ในช่วงวัยหนึ่ง ใช่---วัยหนุ่ม
พรุ่งนี้จะชราแล้วหรือไร พรุ่งนี้จะตายแล้วหรือไร ไม่รู้... สัจจะคือนี่เป็นบันทึกแห่งวัยหนุ่ม พรุ่งนี้เป็นเรื่องของพรุ่งนี้
---คนรัก เพื่อน เพลงหนังสือ เหล้ายา และการงาน วัยหนุ่มของผมมีสิ่งเหล่านี้เป็นเชื้อเพลิง มีความหื่นกระหายและทะเยอทะยานเป็นคันเร่ง มีการทบทวน ปล่อยวางและคาถา ‘ช่างมัน’ (ปกติพูดว่าช่างแม่ง) เป็นเบรกเหนื่อยเนือยเกินไปก็โยนฟืนเข้าใส่ รุ่มร้อนมากไปก็ถอยหลัง นอนวิหารน้อยฟังเสียงนก---
---คืนนี้นังอ้อนหมอบนิ่งบนตัก เปลวเพลิงสุกสว่างและหอมกลิ่นควันไม้ไผ่ ลมหวีดหวิว กุมภาพันธ์กลางหึบเขาอากาศเย็นกว่าลมแม่น้ำ สะพานพระรามแปด
เงียบ มืด ไม่มีใคร ผมลูบลำตัวแมวเบาๆ คุยกับมันเบาๆ
“มึงรักพ่อมั้ย”
ไม่มีใครรู้หรอกว่าจะมีชีวิตไปอีกนานเท่าไร อาจจะด้วยเหตุนี้ ทุกครั้งที่ทำหนังสือ ผมมักคิดว่าเป็นเล่มสุดท้าย เป็นคล้ายๆ หนังสือที่ระลึกงานศพ
ความเรียง 50 กว่าชิ้น ในระยะเวลาการทำงาน 15 ปี ในช่วงวัยหนึ่ง ใช่---วัยหนุ่ม
พรุ่งนี้จะชราแล้วหรือไร พรุ่งนี้จะตายแล้วหรือไร ไม่รู้... สัจจะคือนี่เป็นบันทึกแห่งวัยหนุ่ม พรุ่งนี้เป็นเรื่องของพรุ่งนี้
---คนรัก เพื่อน เพลงหนังสือ เหล้ายา และการงาน วัยหนุ่มของผมมีสิ่งเหล่านี้เป็นเชื้อเพลิง มีความหื่นกระหายและทะเยอทะยานเป็นคันเร่ง มีการทบทวน ปล่อยวางและคาถา ‘ช่างมัน’ (ปกติพูดว่าช่างแม่ง) เป็นเบรกเหนื่อยเนือยเกินไปก็โยนฟืนเข้าใส่ รุ่มร้อนมากไปก็ถอยหลัง นอนวิหารน้อยฟังเสียงนก---
---คืนนี้นังอ้อนหมอบนิ่งบนตัก เปลวเพลิงสุกสว่างและหอมกลิ่นควันไม้ไผ่ ลมหวีดหวิว กุมภาพันธ์กลางหึบเขาอากาศเย็นกว่าลมแม่น้ำ สะพานพระรามแปด
เงียบ มืด ไม่มีใคร ผมลูบลำตัวแมวเบาๆ คุยกับมันเบาๆ
“มึงรักพ่อมั้ย”
477 pages, Paperback
Published March 1, 2018
3 people are currently reading
13 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
December 27, 2018
ความเรียงหลากรสหลายเรื่องหนาร่วมสี่ร้อยเกือบห้าร้อย
ไม่มากไม่น้อยสำหรับ 15 ปี การทำงานที่ผ่านพ้นของวรพจน์ พันธุ์พงศ์
เนื้อหาหนักบ้างเบาบ้าง บางครั้งก็ฟุ้งฝัน
บางครั้งเห็นความหนักแน่นชัดเจน
บางครั้งเห็นการเปิดเปลือยชีวิตของตนเอง
หนังสือเล่มนี้ไม่มีจุดเริ่มต้น และ จุดสิ้นสุด
เหมือนดังเช่นชีวิตของวรพจน์เองก็ยังต้องดำเนินต่อไป
.
"ชีวิตมีหนทางของมัน" เสียงแหบเบาของเขากล่าวไว้ ณ ค่ำคืนหนึ่ง ขณะซนฟืนเข้ากองไฟ
ขณะนั้นฉันถือข้อความนั้นไว้เป็นเครื่องมือคุ้มใจ เลือกตีความประโยคนั้นในแบบของฉันเอง
.
เมื่อฉันได้อ่านวัยหนุ่มจนจบ
ฉันพบว่าในประโยคสั้นๆ นั้น - คำว่า "ชีวิต" ของวรพจน์
ไม่ได้มีแค่ลมหายใจ การทำงานไปวันต่อวัน การเลือกเส้นทางชีวิตตามใจฝัน การพเนจรรอนแรม
แต่ชีวิตของวรพจน์ ยังหมายถึงการคิดวิเคราะห์ แยกแยะอย่างเข้าใจ แบ่งส่วนแต่ไม่แบ่งฝ่าย เคารพในทุกความเห็น
และเหนืออื่นใดคือการกล้าพูดกล้าสื่อสารประเด็นอ่อนไหวอย่างยิ่งของสังคมไทย
หนึ่งปีที่ผ่านมา ฉันเองก็อยู่ในบทบาทหน้าที่ที่จะต้องตัดสินใจว่าจะเผยแพร่อะไรหรือไม่เผยแพร่อะไร
ฉันรู้ว่า ความเรียงในวัยหนุ่มควรตีพิมพ์ออกมาอย่างยิ่ง
เป็นเสมือนบันทึก เป็นเสมือนความเห็นหนึ่งของยุคสมัย
ไม่ได้อวย นับถือในชีวิตที่กล้าพูดกล้าสื่อสารแบบนั้น ทั้งยังมีท่วงทำนองในการสื่อสารที่ไม่ขู่ตะคอกให้ขวัญหนี
ฉันคิดว่าบางประเด็นอาจไม่ปรากฏ หากไม่ใช่สำนักพิมพ์ของเขาเอง
.
ชีวิตมีหนทางของมัน ... หลังจากอ่านวัยหนุ่มจบ
ฉันเห็นชีวิตและหนทางแห่งชีวิตของวรพจน์มากขึ้น
และคล้ายจะเห็นหนทางชีวิตของฉันกระจ่างขึ้นมาอีกนิดด้วย
.
วันที่เป็นหัดเยอรมัน เอาแต่นอน และกักบริเวณตนเอง
มีเพียงหนังสือ เพลง ข้อความจากมิตร และการดูแลจากคนในครอบครัว
ทำให้ได้ไตร่ตรองอะไรหลายๆ อย่าง
.
27.12.2018
ไม่มากไม่น้อยสำหรับ 15 ปี การทำงานที่ผ่านพ้นของวรพจน์ พันธุ์พงศ์
เนื้อหาหนักบ้างเบาบ้าง บางครั้งก็ฟุ้งฝัน
บางครั้งเห็นความหนักแน่นชัดเจน
บางครั้งเห็นการเปิดเปลือยชีวิตของตนเอง
หนังสือเล่มนี้ไม่มีจุดเริ่มต้น และ จุดสิ้นสุด
เหมือนดังเช่นชีวิตของวรพจน์เองก็ยังต้องดำเนินต่อไป
.
"ชีวิตมีหนทางของมัน" เสียงแหบเบาของเขากล่าวไว้ ณ ค่ำคืนหนึ่ง ขณะซนฟืนเข้ากองไฟ
ขณะนั้นฉันถือข้อความนั้นไว้เป็นเครื่องมือคุ้มใจ เลือกตีความประโยคนั้นในแบบของฉันเอง
.
เมื่อฉันได้อ่านวัยหนุ่มจนจบ
ฉันพบว่าในประโยคสั้นๆ นั้น - คำว่า "ชีวิต" ของวรพจน์
ไม่ได้มีแค่ลมหายใจ การทำงานไปวันต่อวัน การเลือกเส้นทางชีวิตตามใจฝัน การพเนจรรอนแรม
แต่ชีวิตของวรพจน์ ยังหมายถึงการคิดวิเคราะห์ แยกแยะอย่างเข้าใจ แบ่งส่วนแต่ไม่แบ่งฝ่าย เคารพในทุกความเห็น
และเหนืออื่นใดคือการกล้าพูดกล้าสื่อสารประเด็นอ่อนไหวอย่างยิ่งของสังคมไทย
หนึ่งปีที่ผ่านมา ฉันเองก็อยู่ในบทบาทหน้าที่ที่จะต้องตัดสินใจว่าจะเผยแพร่อะไรหรือไม่เผยแพร่อะไร
ฉันรู้ว่า ความเรียงในวัยหนุ่มควรตีพิมพ์ออกมาอย่างยิ่ง
เป็นเสมือนบันทึก เป็นเสมือนความเห็นหนึ่งของยุคสมัย
ไม่ได้อวย นับถือในชีวิตที่กล้าพูดกล้าสื่อสารแบบนั้น ทั้งยังมีท่วงทำนองในการสื่อสารที่ไม่ขู่ตะคอกให้ขวัญหนี
ฉันคิดว่าบางประเด็นอาจไม่ปรากฏ หากไม่ใช่สำนักพิมพ์ของเขาเอง
.
ชีวิตมีหนทางของมัน ... หลังจากอ่านวัยหนุ่มจบ
ฉันเห็นชีวิตและหนทางแห่งชีวิตของวรพจน์มากขึ้น
และคล้ายจะเห็นหนทางชีวิตของฉันกระจ่างขึ้นมาอีกนิดด้วย
.
วันที่เป็นหัดเยอรมัน เอาแต่นอน และกักบริเวณตนเอง
มีเพียงหนังสือ เพลง ข้อความจากมิตร และการดูแลจากคนในครอบครัว
ทำให้ได้ไตร่ตรองอะไรหลายๆ อย่าง
.
27.12.2018
August 16, 2022
ไม่รู้สิ งานพี่แก ถูกจริตผมเสมอ
คือ อ่านแล้วรู้ว่าคอเดียวกันน่ะ
คือ อ่านแล้วรู้ว่าคอเดียวกันน่ะ
Displaying 1 - 2 of 2 reviews