What do you think?
Rate this book
เจ้าสาวในสายลม
นวนิยายเรื่องใหม่ล่าสุดของ ว.วินิจฉัยกุล ที่ไม่เคยตีพิมพ์ในนิตยสารมาก่อน เนื้อเรื่องกล่าวถึงหญิงสาวสองคนที่เป็นเพื่อนรักกัน คนหนึ่งสวย คนหนึ่งไม่สวย ทั้งสองเคยรักกันมากแต่ต้องบาดหมางห่างเหินกันด้วยสาเหตุจากผู้ชาย และต่างดำเนินชีวิตไปตามวิถีของตน และพบจุดหมายปลายทางที่เหมาะสมกับคุณธรรมของแต่ละคน
320 pages, Paperback
First published March 1, 2018
3 people are currently reading
35 people want to read
About the author
ว.วินิจฉัยกุล
101 books134 followersว.วินิจฉัยกุล เป็นหนึ่งในนามปากกาของ รองศาสตราจารย์ ดร.คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ ซึ่งเป็นนักประพันธ์นวนิยายชาวไทย นามปากกาที่เป็นที่รู้จักอื่นๆ ได้แก่ แก้วเก้า, รักร้อย, ปารมิตา, วัสสิกา และ อักษรานีย์
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 18 of 18 reviews
Read
April 15, 2018#เจ้าสาวในสายลม / ว.วินิจฉัยกุล
เป็นเรื่องราวของว่าที่เจ้าสาวคนหนึ่งที่เจ้าบ่าวหันกลับไปเลือกคนเคยรัก โดยเธอรับรู้เรื่องราวทั้งหมดก่อนการแต่งงานเพียงเจ็ดวัน และผู้หญิงอีกคนที่เข้ามาแทรกกลางนั้น ก็เป็นเพื่อนรักของเธอเอง
ผู้เขียนเล่าเรื่องแบบย้อนรำลึกถึงอดีต ผ่านมุมมองของตัวนางเอก ซึ่งเคยพบมาแล้วจากผลงานเรื่องก่อน ๆ พล็อตไม่แปลก ไม่หวือหวา ไม่มีหวาน ไม่มี surprise คิดว่าสำหรับผู้อ่านที่อ่านงานของผู้เขียนมาประจำ เปิดเรื่องมาก็น่าจะเดาบทสรุปและตัวพระเอกได้ในทันที
แต่ทั้งหมดเป็นการเรียบเรียงความคิดที่ตกผลึกแล้วด้วยการมองโลกที่เปี่ยมประสบการณ์ ถ่ายทอดออกมาด้วยสำนวนที่สละสลวย จังหวะที่เหมาะสม จึงเสมือนหนึ่งได้ติดตามเรื่องราวชีวิตของเพื่อน ทำให้อ่านได้รวดเดียวจบ แบบไม่มีเบื่อ ไม่มีวางกันเลยทีเดียว
แม้จะมีการใช้ภาษาผิดยุคให้เห็นอยู่บ้าง และการเล่าเรื่องด้วยมุมมองจากคน ๆ เดียว ทำให้ขาดรายละเอียดหรือมิติบางอย่างไป แต่เข้าใจว่าเป็นความตั้งใจของผู้เขียนที่จะเล่าเรื่องแบบนี้ และกำหนดโทนอารมณ์ของเรื่องเป็นแบบนี้ ทำให้เรื่องราวจบลงด้วยความเรียบนิ่งและสง่างาม
โดยรวมจึงจัดว่าอ่านได้สนุกดีตามมาตรฐานงานของผู้เขียน ซึ่งจัดว่าเป็นผู้เขียนในดวงใจของเราค่ะ :)
เป็นเรื่องราวของว่าที่เจ้าสาวคนหนึ่งที่เจ้าบ่าวหันกลับไปเลือกคนเคยรัก โดยเธอรับรู้เรื่องราวทั้งหมดก่อนการแต่งงานเพียงเจ็ดวัน และผู้หญิงอีกคนที่เข้ามาแทรกกลางนั้น ก็เป็นเพื่อนรักของเธอเอง
ผู้เขียนเล่าเรื่องแบบย้อนรำลึกถึงอดีต ผ่านมุมมองของตัวนางเอก ซึ่งเคยพบมาแล้วจากผลงานเรื่องก่อน ๆ พล็อตไม่แปลก ไม่หวือหวา ไม่มีหวาน ไม่มี surprise คิดว่าสำหรับผู้อ่านที่อ่านงานของผู้เขียนมาประจำ เปิดเรื่องมาก็น่าจะเดาบทสรุปและตัวพระเอกได้ในทันที
แต่ทั้งหมดเป็นการเรียบเรียงความคิดที่ตกผลึกแล้วด้วยการมองโลกที่เปี่ยมประสบการณ์ ถ่ายทอดออกมาด้วยสำนวนที่สละสลวย จังหวะที่เหมาะสม จึงเสมือนหนึ่งได้ติดตามเรื่องราวชีวิตของเพื่อน ทำให้อ่านได้รวดเดียวจบ แบบไม่มีเบื่อ ไม่มีวางกันเลยทีเดียว
แม้จะมีการใช้ภาษาผิดยุคให้เห็นอยู่บ้าง และการเล่าเรื่องด้วยมุมมองจากคน ๆ เดียว ทำให้ขาดรายละเอียดหรือมิติบางอย่างไป แต่เข้าใจว่าเป็นความตั้งใจของผู้เขียนที่จะเล่าเรื่องแบบนี้ และกำหนดโทนอารมณ์ของเรื่องเป็นแบบนี้ ทำให้เรื่องราวจบลงด้วยความเรียบนิ่งและสง่างาม
โดยรวมจึงจัดว่าอ่านได้สนุกดีตามมาตรฐานงานของผู้เขียน ซึ่งจัดว่าเป็นผู้เขียนในดวงใจของเราค่ะ :)
March 30, 2018
ชลัย กับ รสสินี เป็นเพื่อนกัน
ความน่าเจ็บปวดหัวใจผู้หญิงด้วยกันในเรื่องนี้คือ
ชลัยยอมอ้อนวอนทั้งรสสินีและปริเยศทุกวิถีทางเพื่อให้ทั้งสองเลิกกันซะ
ยื้อจนวินาทีสุดท้าย ทั้งที่หลาย ๆ คนก็รู้ว่าผู้ชายไม่ยอมเลือกเธอแน่ ๆ
(ไม่ได้น่าสงสาร แต่น่าสมเพช อย่างที่รสสินีว่าจริง ๆ แหละ ศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้หญิงมันหายไปไหน)
"โอ๊ย! ขำ สุภาพบุรุษ...เออ! ใช่ สุภาพบุรุษเลยพูดไม่ได้ เธอพูดถูกแล้ว จำไว้ก็แล้วกัน สุภาพบุรุษเขาไม่กล้าบอกผู้หญิง ว่าผมไม่เอาคุณแล้วนะครับ" ชลัยหน้าร้อนวาบ หล่อนเข้าใจความหมายของรสสินี ความเข้าใจนั้นเท่ากับถูกตบหน้าฉาบใหญ่ "พี่ปรียังไงก็เลือกฉัน ฉันเป็นคนที่เขาจะแต่งงานด้วย" รสสินีลุกขึ้นยืน สีหน้าบอกอารมณ์เบื่อหน่ายที่จะพูดด้วย
อิผู้ชายก็เหลือเกิน ทำไมเห็นผู้หญิงที่เฝ้ารักและภักดีเป็นทางเลือก
เลือกเพราะเขาเป็นคนดี (แต่ตัวเองดันเลว) เลือกเพราะเขาบอกว่าให้เลือกคนที่เขารักเรา
แล้วทำไมไม่เลือกให้ตลอด ไม่รักก็ไม่น่าให้ความหวังแต่แรก
พอเจอสิ่งที่ใคร่ อยากได้ ก็เห็นแก่ตัว ลืมความดีของเขาจนหมดสิ้น
ความยับยั้งช่างใจไม่มี
โมโหมากนะเนี้ย 55
แต่เรื่องไม่ได้จบแค่นี้หรอก ถ้าคุณเชื่อในเรื่องเวรกรรม
เชื่อว่าทำอย่างไรต้องอย่างอย่างนั้น
แต่เราจะไม่เล่า โปรดติดตามในเล่มเอง 55
ความน่าเจ็บปวดหัวใจผู้หญิงด้วยกันในเรื่องนี้คือ
ชลัยยอมอ้อนวอนทั้งรสสินีและปริเยศทุกวิถีทางเพื่อให้ทั้งสองเลิกกันซะ
ยื้อจนวินาทีสุดท้าย ทั้งที่หลาย ๆ คนก็รู้ว่าผู้ชายไม่ยอมเลือกเธอแน่ ๆ
(ไม่ได้น่าสงสาร แต่น่าสมเพช อย่างที่รสสินีว่าจริง ๆ แหละ ศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้หญิงมันหายไปไหน)
"โอ๊ย! ขำ สุภาพบุรุษ...เออ! ใช่ สุภาพบุรุษเลยพูดไม่ได้ เธอพูดถูกแล้ว จำไว้ก็แล้วกัน สุภาพบุรุษเขาไม่กล้าบอกผู้หญิง ว่าผมไม่เอาคุณแล้วนะครับ" ชลัยหน้าร้อนวาบ หล่อนเข้าใจความหมายของรสสินี ความเข้าใจนั้นเท่ากับถูกตบหน้าฉาบใหญ่ "พี่ปรียังไงก็เลือกฉัน ฉันเป็นคนที่เขาจะแต่งงานด้วย" รสสินีลุกขึ้นยืน สีหน้าบอกอารมณ์เบื่อหน่ายที่จะพูดด้วย
อิผู้ชายก็เหลือเกิน ทำไมเห็นผู้หญิงที่เฝ้ารักและภักดีเป็นทางเลือก
เลือกเพราะเขาเป็นคนดี (แต่ตัวเองดันเลว) เลือกเพราะเขาบอกว่าให้เลือกคนที่เขารักเรา
แล้วทำไมไม่เลือกให้ตลอด ไม่รักก็ไม่น่าให้ความหวังแต่แรก
พอเจอสิ่งที่ใคร่ อยากได้ ก็เห็นแก่ตัว ลืมความดีของเขาจนหมดสิ้น
ความยับยั้งช่างใจไม่มี
โมโหมากนะเนี้ย 55
แต่เรื่องไม่ได้จบแค่นี้หรอก ถ้าคุณเชื่อในเรื่องเวรกรรม
เชื่อว่าทำอย่างไรต้องอย่างอย่างนั้น
แต่เราจะไม่เล่า โปรดติดตามในเล่มเอง 55
April 27, 2018
เป็นเรื่องที่เรียกได้ว่าประทับใจมากเลยทีเดียว แม้จะรู้สึกว่าพล็อตหลายๆอย่างค่อนข้างคล้ายกับเรื่องจุดดับของดวงตะวัน ซึ่งเป็นนิยายของอาจารย์เอง(คล้ายๆกับกรณีของชายแพศยากับความฝันครั้งที่สอง ที่ความฝันครั้งที่สองเหมือนหยิบบางประเด็นของชายแพศยามาเล่าในมุมมองที่ต่างออกไป) แต่ก็ชอบค่ะ เรื่องนี้จั่วหัวไว้เลยว่าแย่งผัว ด่าทอบ้าง นางร้ายร้ายแอ๊บ นางเอกคนดีจนบางทีเกือบโง่ แต่ค่อนข้างต่างจากชายแพศยาเลน แม้ชายแพศยาจะมีอิชชู่เรื่องเมียหลวง/เมียน้อยคล้ายๆกันและมีการตบตีบ้าง แต่เราว่าเจ้าสาวในสายลมค่อนข้างตลาดกว่า แซ่บกว่า และเรื่องก็ค่อนข้างเก๋ในการเลือกพระเอก เราเกือบลืมไปแล้วว่ามีตัวละครนี้อยู่ แต่คู่นี้ก็ฟินๆแบบผู้ใหญ่ค่ะ ชอบมาก ชอบจุดจบของตัวร้ายมากถึงมากที่สุด แหวก และไม่ซ้ำ ถ้าจะหักก็ตรงว่าบางส่วนค่อนข้างเดาง่ายไปหน่อย ให้9.5/10 ค่ะ สนุกมากกกกก
April 22, 2019
หนังสือหนาเพียง 300 หน้า แต่กลับไม่รู้สึกว่าสั้น เนื้อเรื่องมีความสมบูรณ์ในตัวมันเอง
เริ่มเรื่องจากปัจจุบัน แล้วเล่าเรื่องย้อนไป 40 ปี แว้บๆจะกลับมาปัจจุบันให้ผู้่อ่านเดา (จริงๆไม่ต้องเดารู้แล้วว่าคือใคร)
ว่าใคร ที่ปัจจุบันชีวิตอยู่ดีมีความสุขแล้ว กำลังให้คนขับรถขับไปดูสถานที่เก่าเมื่อครั้งอดีต
มีคติข้อคิดระหว่างอ่านเยอะมาก เอาจริงๆเหมาะมากกับวัยรุ่นผู้จะต้องเป็นผู้ใหญ่ควรจะอ่าน
ชอบผู้แต่งที่ให้ตัวละครคิดในใจอีกอย่าง พูดอีกอย่าง ซึ่งมันตรงกับชีวิตจริงมาก
หน้าที่ 190 เฉลยที่มีของคำว่า "เจ้าสาวในสายลม"
โดยส่วนตัวชอบตัวเอกที่เป็นผู้หญิงไม่สวยแต่ดีงาม (ส่วนใหญ่เอาไปทำละคร คงไม่มีใครชอบดู ละครที่นางเอกไม่สวย)
ประทับใจหลายๆประโยคในเล่ม โดยเฉพาะตอนท้ายๆเรื่องที่ตัวเอก บอกฝ่ายชายว่า ต้องขอบคุณที่ฝ่ายชายซื่อสัตย์กับตัวเอง ไม่รักก็คือไม่รัก
ตอนจบทำได้ดี เรื่องนี้เข้าถึงอารมณ์มาก
เริ่มเรื่องจากปัจจุบัน แล้วเล่าเรื่องย้อนไป 40 ปี แว้บๆจะกลับมาปัจจุบันให้ผู้่อ่านเดา (จริงๆไม่ต้องเดารู้แล้วว่าคือใคร)
ว่าใคร ที่ปัจจุบันชีวิตอยู่ดีมีความสุขแล้ว กำลังให้คนขับรถขับไปดูสถานที่เก่าเมื่อครั้งอดีต
มีคติข้อคิดระหว่างอ่านเยอะมาก เอาจริงๆเหมาะมากกับวัยรุ่นผู้จะต้องเป็นผู้ใหญ่ควรจะอ่าน
ชอบผู้แต่งที่ให้ตัวละครคิดในใจอีกอย่าง พูดอีกอย่าง ซึ่งมันตรงกับชีวิตจริงมาก
หน้าที่ 190 เฉลยที่มีของคำว่า "เจ้าสาวในสายลม"
โดยส่วนตัวชอบตัวเอกที่เป็นผู้หญิงไม่สวยแต่ดีงาม (ส่วนใหญ่เอาไปทำละคร คงไม่มีใครชอบดู ละครที่นางเอกไม่สวย)
ประทับใจหลายๆประโยคในเล่ม โดยเฉพาะตอนท้ายๆเรื่องที่ตัวเอก บอกฝ่ายชายว่า ต้องขอบคุณที่ฝ่ายชายซื่อสัตย์กับตัวเอง ไม่รักก็คือไม่รัก
ตอนจบทำได้ดี เรื่องนี้เข้าถึงอารมณ์มาก
April 6, 2019
หากคุณกำลังหานิยายจากนักเขียนชั้นครู ที่เล่าเรื่องได้อย่างรวมสมัย และมีขนาดไม่หนาไม่บางมาก กำลังพอดี อ่านรวดเดียวจบ เราก็ขอแนะนำเรื่องนี้... “เจ้าสาวในสายลม” ผลงานเรื่องล่าสุดของ ว.วินิจฉัยกุล
“เจ้าสาวในสายลม” เปิดเรื่องด้วยการพบกันโดยไม่ได้ตั้งใจของสองสาว (อดีต) เพื่อนรัก ในปี 2560 จะนั้นจึงค่อยย้อนอดีตไปยังปี 2520 ผ่านความทรงจำของนางเอกของเรื่อง “ชลัย” เรื่องราวชีวิตเธอ ผู้หญิงธรรมดาที่ผิดหวังในรักครั้งแรก ต้องฝ่าฟันอุปสรรค ปัญหานานัปการกว่าจะพบความสุขในรักที่แท้จริง รักที่เป็นของเธอ
หากอ่านงานระยะหลังของว.วินิจฉัยกุล ครบทุกเรื่องที่ออกใหม่ เรามักจะพบประเด็นหรือพล็อตเรื่องบางส่วนที่คล้ายคลึงหลายเรื่องติดกัน ซึ่งกลายเป็น “ขนบ” ของผู้เขียน ในเรื่องนี้เช่นกัน ด้วยเนื้อเรื่องที่ทำให้เรานึกถึงกลิ่นอายเรื่องก่อนๆ ของผู้เขียน เช่น นางเอกมีผู้ชายหลายคนเข้ามาพัวพันในเรื่องความรัก (ชายแพศยา, ความฝันครั้งที่สอง) บ่อยครั้งที่นางเอกของผู้เขียน “สตรอง” เมื่อผู้ชายไม่ดีก็พร้อมจะสลัด (เจ้าบ้านเจ้าเรือน, มาลัยสามชาย) หรือนางร้ายมักจะเป็นตัวละครลักษณะเดียว สวยเย้ายวนใจชาย และมาเพื่อแย่งชิงผู้ชายของนางเอก (ราตรีประดับดาว, จุดดับในดวงตะวัน, มาลัยสามชาย)
แต่ในความเหมือนยังคงมีความต่าง รายละเอียดปลีกย่อย ความรู้สึกที่ได้หลังการอ่าน แก่นเรื่อง ประเด็นที่ผู้เขียนต้องการจะสื่อนั้นต่างกัน เราจึงอ่าน “เจ้าสาวในสายลม” ได้อย่างสนุกและเข้าใจสารที่ผู้เล่าเรื่องต้องการสื่อ
“เจ้าสาวในสายลม” ดำเนินเรื่องผ่านความทรงจำของ “ชลัย” เริ่มต้นในปี 2520 เธออายุ 20 ปี เป็นผู้หญิงผิวเข้ม ที่หน้าตาธรรมดา ไม่มีอะไรโดดเด่น ยิ่งเมื่อเธอเป็นเพื่อนสนิทกับ “รสสินี” ที่ขาว สวย น่ารัก ร่าเริง เป็นจุดสนใจแก่ชายทุกคน ก็ยิ่งทำให้ชลัยดู “ไม่สวย” ยิ่งกว่าเดิม
รักครั้งแรกของชลัย เธอเป็นฝ่ายรักเขาก่อน ผู้ชายที่แสนดี ผู้ชายที่จริงใจ...ผู้ชายที่แอบรักเพื่อนสาวของเธอข้างเดียว ทันทีทันใดที่รสสินีตัดสินใจเลือกผู้ชายที่เธอคิดว่าดีกว่า ชลัยเป็นคนเดียวที่อยู่เคียงข้าง “ปริเยศ” และด้วยความที่บอกเล่าผ่านชลัย เราจึงมองเห็นความน่ารักของพี่ปรี ความทะเล้น ความอารมณ์ดี จึงเข้าใจว่าทำไมชลัยถึงรักผู้ชายคนนี้ ช่วงชีวิตของชลัย เธอไม่เคยนึกถึงความรักมาก่อน ด้วยความเกิดมาไม่สวย ครอบครัวฐานะยากจน โตมาในสลัม เป้าหมายสูงสุดของเธอมีเพียงการทำงาน ขยันขันแข็ง เพื่อมีเงินหาเลี้ยงตนเอง เลี้ยงครอบครัว เลี้ยงน้องทั้ง 4 ชีวิต
แต่ปริเยศเข้ามาทำให้โลกของเธอเป็นสีชมพู เชื่อว่าคนอ่านจะต้องหลงรักเขาไปพร้อม ๆ กับชลัย จนกระทั่งวันที่โลกสีชมพูของเธอกลายเป็นสีหม่นในพริบตา เมื่อรสสินีหย่ากับสามี ใจของปริเยศก็กลับไปอยู่ที่เพื่อนสาวแสนดีของเธอดังเดิม วิวาห์ที่จะถึงในเร็ววันก็พังภินท์ไปต่อหน้าต่อตา หมดสิ้นพร้อมกับความรักที่พี่ปรีมีให้ชลัย และในที่สุดชลัยจึงกลายเป็น “เจ้าสาวในสายลม” ความฝันในการเป็นเจ้าสาวสูญสลายไปในพริบตา
ด้วยความที่เรื่องไม่หนามาก การดำเนินที่รวดเร็ว กระชับ ความรู้สึกขณะอ่านจึงได้หลายอารมณ์มาก จากที่รักปริเยศ ทันทีทันใดก็กลายเป็นกลับกลายเกลียด จากผู้ชายแสนดีก็กลายเป็นผู้ชายที่โง่เขลาและเห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจ
ฉากหลังของเรื่อง ดำเนินในช่วงปี 2520-2525-2535 แต่เนื้อหายังคงร่วมสมัย เพราะขึ้นชื่อว่า “ความรัก” บาดแผล รอยร้าวจากความรัก ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าใด ก็ยังคงเป็นเหมือนเดิม อ่านแล้วให้ความรู้สึกว่าเป็นเรื่องของคนใกล้ตัว ฉากที่สำคัญอีกแห่งคือ ร้านตัดชุดเจ้าสาว เปิดเรื่องที่นี่ และมีเหตุการณ์สำคัญมากมายที่ชลัยประสบพบเจอที่นี่
ชอบการสร้างตัวละคร “ชลัย” ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ที่มีความรู้สึก มีจิตใจ ถึงแม้จะเกิดมาไม่สวย เกิดมาจน แต่เธอมี “ครอบครัว” ที่ดี พ่อแม่ที่สอนแต่สิ่งดี ๆ ให้เธอ ต่อให้จะลำบากยากจนแค่ไหน แต่เราสำผัสได้ว่าครอบครัวนี้อบอุ่นมาก ชลัยโชคดีที่เกิดมามีพ่อแม่ที่ดี มีน้องทั้งสี่คนที่ดี ไม่เคยสร้างความเดือดร้อนให้เธอ ทำให้ชลัยซึมซับคำสอนเหล่านี้ กลายเป็นคนขยันขันแข็ง ตั้งใจทำงาน แม้บางครั้งความผิดหวังในรัก จะทำให้เธอ “เสียสูญ” ไปบ้าง ทั้งการเสียศูนย์จากการเสียสติ และเสียสูญจากการยอมเสียศักดิ์ศรี แต่เธอก็ลุกกลับขึ้นมายืนได้ด้วยลำแข้งของเธออีกครั้ง
ช่วงที่ชลัยเพิ่งผิดหวังในรักหมาด ๆ ผู้เล่าเรื่องทำให้เรารู้สึกสงสารและเห็นใจเธอมาก ความรักทำให้เธอทำได้ทุกอย่าง เสียศักดิ์ศรี ง้องอน อ้อนวอนให้เขากลับมา แต่สุดท้าย... “แต่คนจะไปก็ต้องไป รักเท่าไหร่แต่ฉันคงทำได้แค่นี้” ถ้าอ่านเรื่องนี้ไปแล้วฟังเพลง ความเจ็บปวด ของ ปาล์มมี่ ไปด้วย จะอินมาก-ก-ก-ก
เพื่อชูคาแรคเตอร์ของชลัยทั้งความดีของเธอ และความน่าสงสารให้คนอ่านได้เห็นใจ ผู้เล่าเรื่องจึงได้สร้างตัวละครขึ้นมาอีกตัวหนึ่ง เป็นตัวละครคู่ขนาน เป็นตัวละครคู่เปรียบกับชลัย นั่นคือ “รสสินี” เพื่อนสนิทของชลัย ที่พรั่งพร้อมด้วยรูปสมบัติ หน้าตาสะสวยสะดุดตาเย้ายวนใจชาย ฐานะครอบครัวที่ถือว่ามั่นคงกว่าชลัย รสสินีมีในสิ่งที่ชลัยไม่มี ทว่าสิ่งดี ๆ ที่ชลัยมี ก็หาไม่เจอจากตัวรสสินีเช่นกัน ความงามเพียงภายนอก ทว่านิสัยที่เอาแต่ใจตัวเอง เห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจ ทำให้ยิ่งเวลาผ่านไปเท่าไร ความงามของเธอก็ยิ่งถูกมองข้าม กลายเป็นความน่ารังเกียจ ทั้งนี้อยู่ที่การเลี้ยงดูจริง ๆ ด้วยการที่มารดาและพี่สาวประคบประหงม ใจอ่อนกับความน่ารักของรสสินี จึงไม่ต่างอะไรจากการ “รังแก” รสสินี ทำให้เจ้าหล่อนกลายเป็นคนเช่นนี้
ช่วงครึ่งแรก การเล่าเรื่องเป็นอะไรที่พอจะเดาได้ ว่าเหตุการณ์ต่อไปจะเป็นอย่างไร จะเกิดอะไรขึ้น แต่ความโดดเด่น ความน่าสนใจคือการถ่ายทอดอารมณ์ ความรู้สึกของชลัยด้วยถ้อยคำธรรมดา แต่เมื่อร้อยเรียงกันแล้ว ทำให้เรารู้สึกสงสารและเห็นใจเธอมาก เรียกได้ว่าคอดราม่าไม่ควรพลาดเรื่องนี้
แต่โชคชะตาก็ไม่ได้ใจร้ายกับชลัยมากนัก เพราะช่วงครึ่งหลัง หลังจากที่ชลัยตัดสินใจหนีความเจ็บปวดนี้ไปไกลถึงระนอง ที่นั่นก็ทำให้เธอได้พบกับความรักครั้งใหม่
ช่วงครึ่งหลังการเล่าเรื่องสนุกกว่าครึ่งแรก น่าสนใจและเดาทางไม่ถูก ว่าชีวิตของชลัยจะเป็นอย่างไรต่อไป ความรักของเธอกับ “สรวง” นายจ้างของเธอ ก็เริ่มมาจากความเป็นลูกจ้าง ความเป็นรุ่นพี่รุ่นน���อง พูดจาเอ็งข้าตามประสาคนที่สนิทกัน นำมาสู่ความเข้าใจกันและกัน เป็นความรักที่แม้จะไม่หอมหวาน สวยงามราวกับเทพนิยายเหมือนรักครั้งแรก แต่เป็นรักที่มั่นคง ยาวนาน รักของสรวงที่เกิดจากความดีในจิตใจของชลัย เป็นความงามชนิดที่ว่าหากใช้เวลามองเพียงชั่วครู่ ย่อมไม่มีทางสัมผัสได้
ชอบความสัมพันธ์ของชลัยกับหนูดาวน้อย (ลูกสาวนายสรวง) ไม่แปลกใจว่าทำไมหนูน้อยคนนี้ถึงยอมรับ “พี่น้ำ” ให้กลายเป็นแม่เลี้ยงได้ จุดพีคที่สุดสำหรับเรา คือเหตุการณ์ยื้อยุดฉุดกระชากระหว่างชลัยกับภรรยาของสรวง ชลัยผู้ไม่ยอมให้น้องดาวน้อยออกไปกับแม่ผู้อารมณ์ร้าย ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมสรวงจึงมอบทั้งหัวใจให้กับผู้หญิงธรรมดา ๆ คนนี้ (แอบกระซิบก่อนว่า นางเอกเราไม่ได้ทำผิดศีลธรรม ไม่ได้แย่งสามีใครแน่นอนจ้า)
สุดท้ายแล้ว “เจ้าสาวในสายลม” ก็เป็นนิยายอีกเรื่องที่อ่านจบแล้ว จะได้แนวทางที่ดีในการดำเนินชีวิต ดังเช่นชลัย ผู้หญิงที่กลายเป็น “เจ้าสายในสายลม” แต่เมื่อเหตุการณ์ร้าย ๆ เกิดขึ้นแล้ว ก็ขอให้มันพัดผ่านไปกับสายลมนั้นเช่นกัน อย่างไรคนเรายังต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป หากคิดดีทำดี มีสติเป็นเครื่องมือนำทางชีวิต ท้ายสุดแล้วย่อมพบคนที่ดีเป็นคู่ชีวิต
ดอกกุหลาบมีทั้งความหอมหวานและหนามแหลมคม...ความรักก็เช่นกัน จดจำความงดงาม ความหอมหวานของความรักไว้ในใจ
ส่วนหนามแหลม ก็ลิดรอนออกไปเสียให้หมด เพื่อมิให้มันบั่นทอนหรือทำร้ายจิตใจเรา
“เจ้าสาวในสายลม” เปิดเรื่องด้วยการพบกันโดยไม่ได้ตั้งใจของสองสาว (อดีต) เพื่อนรัก ในปี 2560 จะนั้นจึงค่อยย้อนอดีตไปยังปี 2520 ผ่านความทรงจำของนางเอกของเรื่อง “ชลัย” เรื่องราวชีวิตเธอ ผู้หญิงธรรมดาที่ผิดหวังในรักครั้งแรก ต้องฝ่าฟันอุปสรรค ปัญหานานัปการกว่าจะพบความสุขในรักที่แท้จริง รักที่เป็นของเธอ
หากอ่านงานระยะหลังของว.วินิจฉัยกุล ครบทุกเรื่องที่ออกใหม่ เรามักจะพบประเด็นหรือพล็อตเรื่องบางส่วนที่คล้ายคลึงหลายเรื่องติดกัน ซึ่งกลายเป็น “ขนบ” ของผู้เขียน ในเรื่องนี้เช่นกัน ด้วยเนื้อเรื่องที่ทำให้เรานึกถึงกลิ่นอายเรื่องก่อนๆ ของผู้เขียน เช่น นางเอกมีผู้ชายหลายคนเข้ามาพัวพันในเรื่องความรัก (ชายแพศยา, ความฝันครั้งที่สอง) บ่อยครั้งที่นางเอกของผู้เขียน “สตรอง” เมื่อผู้ชายไม่ดีก็พร้อมจะสลัด (เจ้าบ้านเจ้าเรือน, มาลัยสามชาย) หรือนางร้ายมักจะเป็นตัวละครลักษณะเดียว สวยเย้ายวนใจชาย และมาเพื่อแย่งชิงผู้ชายของนางเอก (ราตรีประดับดาว, จุดดับในดวงตะวัน, มาลัยสามชาย)
แต่ในความเหมือนยังคงมีความต่าง รายละเอียดปลีกย่อย ความรู้สึกที่ได้หลังการอ่าน แก่นเรื่อง ประเด็นที่ผู้เขียนต้องการจะสื่อนั้นต่างกัน เราจึงอ่าน “เจ้าสาวในสายลม” ได้อย่างสนุกและเข้าใจสารที่ผู้เล่าเรื่องต้องการสื่อ
“เจ้าสาวในสายลม” ดำเนินเรื่องผ่านความทรงจำของ “ชลัย” เริ่มต้นในปี 2520 เธออายุ 20 ปี เป็นผู้หญิงผิวเข้ม ที่หน้าตาธรรมดา ไม่มีอะไรโดดเด่น ยิ่งเมื่อเธอเป็นเพื่อนสนิทกับ “รสสินี” ที่ขาว สวย น่ารัก ร่าเริง เป็นจุดสนใจแก่ชายทุกคน ก็ยิ่งทำให้ชลัยดู “ไม่สวย” ยิ่งกว่าเดิม
รักครั้งแรกของชลัย เธอเป็นฝ่ายรักเขาก่อน ผู้ชายที่แสนดี ผู้ชายที่จริงใจ...ผู้ชายที่แอบรักเพื่อนสาวของเธอข้างเดียว ทันทีทันใดที่รสสินีตัดสินใจเลือกผู้ชายที่เธอคิดว่าดีกว่า ชลัยเป็นคนเดียวที่อยู่เคียงข้าง “ปริเยศ” และด้วยความที่บอกเล่าผ่านชลัย เราจึงมองเห็นความน่ารักของพี่ปรี ความทะเล้น ความอารมณ์ดี จึงเข้าใจว่าทำไมชลัยถึงรักผู้ชายคนนี้ ช่วงชีวิตของชลัย เธอไม่เคยนึกถึงความรักมาก่อน ด้วยความเกิดมาไม่สวย ครอบครัวฐานะยากจน โตมาในสลัม เป้าหมายสูงสุดของเธอมีเพียงการทำงาน ขยันขันแข็ง เพื่อมีเงินหาเลี้ยงตนเอง เลี้ยงครอบครัว เลี้ยงน้องทั้ง 4 ชีวิต
แต่ปริเยศเข้ามาทำให้โลกของเธอเป็นสีชมพู เชื่อว่าคนอ่านจะต้องหลงรักเขาไปพร้อม ๆ กับชลัย จนกระทั่งวันที่โลกสีชมพูของเธอกลายเป็นสีหม่นในพริบตา เมื่อรสสินีหย่ากับสามี ใจของปริเยศก็กลับไปอยู่ที่เพื่อนสาวแสนดีของเธอดังเดิม วิวาห์ที่จะถึงในเร็ววันก็พังภินท์ไปต่อหน้าต่อตา หมดสิ้นพร้อมกับความรักที่พี่ปรีมีให้ชลัย และในที่สุดชลัยจึงกลายเป็น “เจ้าสาวในสายลม” ความฝันในการเป็นเจ้าสาวสูญสลายไปในพริบตา
ด้วยความที่เรื่องไม่หนามาก การดำเนินที่รวดเร็ว กระชับ ความรู้สึกขณะอ่านจึงได้หลายอารมณ์มาก จากที่รักปริเยศ ทันทีทันใดก็กลายเป็นกลับกลายเกลียด จากผู้ชายแสนดีก็กลายเป็นผู้ชายที่โง่เขลาและเห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจ
ฉากหลังของเรื่อง ดำเนินในช่วงปี 2520-2525-2535 แต่เนื้อหายังคงร่วมสมัย เพราะขึ้นชื่อว่า “ความรัก” บาดแผล รอยร้าวจากความรัก ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าใด ก็ยังคงเป็นเหมือนเดิม อ่านแล้วให้ความรู้สึกว่าเป็นเรื่องของคนใกล้ตัว ฉากที่สำคัญอีกแห่งคือ ร้านตัดชุดเจ้าสาว เปิดเรื่องที่นี่ และมีเหตุการณ์สำคัญมากมายที่ชลัยประสบพบเจอที่นี่
ชอบการสร้างตัวละคร “ชลัย” ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ที่มีความรู้สึก มีจิตใจ ถึงแม้จะเกิดมาไม่สวย เกิดมาจน แต่เธอมี “ครอบครัว” ที่ดี พ่อแม่ที่สอนแต่สิ่งดี ๆ ให้เธอ ต่อให้จะลำบากยากจนแค่ไหน แต่เราสำผัสได้ว่าครอบครัวนี้อบอุ่นมาก ชลัยโชคดีที่เกิดมามีพ่อแม่ที่ดี มีน้องทั้งสี่คนที่ดี ไม่เคยสร้างความเดือดร้อนให้เธอ ทำให้ชลัยซึมซับคำสอนเหล่านี้ กลายเป็นคนขยันขันแข็ง ตั้งใจทำงาน แม้บางครั้งความผิดหวังในรัก จะทำให้เธอ “เสียสูญ” ไปบ้าง ทั้งการเสียศูนย์จากการเสียสติ และเสียสูญจากการยอมเสียศักดิ์ศรี แต่เธอก็ลุกกลับขึ้นมายืนได้ด้วยลำแข้งของเธออีกครั้ง
ช่วงที่ชลัยเพิ่งผิดหวังในรักหมาด ๆ ผู้เล่าเรื่องทำให้เรารู้สึกสงสารและเห็นใจเธอมาก ความรักทำให้เธอทำได้ทุกอย่าง เสียศักดิ์ศรี ง้องอน อ้อนวอนให้เขากลับมา แต่สุดท้าย... “แต่คนจะไปก็ต้องไป รักเท่าไหร่แต่ฉันคงทำได้แค่นี้” ถ้าอ่านเรื่องนี้ไปแล้วฟังเพลง ความเจ็บปวด ของ ปาล์มมี่ ไปด้วย จะอินมาก-ก-ก-ก
เพื่อชูคาแรคเตอร์ของชลัยทั้งความดีของเธอ และความน่าสงสารให้คนอ่านได้เห็นใจ ผู้เล่าเรื่องจึงได้สร้างตัวละครขึ้นมาอีกตัวหนึ่ง เป็นตัวละครคู่ขนาน เป็นตัวละครคู่เปรียบกับชลัย นั่นคือ “รสสินี” เพื่อนสนิทของชลัย ที่พรั่งพร้อมด้วยรูปสมบัติ หน้าตาสะสวยสะดุดตาเย้ายวนใจชาย ฐานะครอบครัวที่ถือว่ามั่นคงกว่าชลัย รสสินีมีในสิ่งที่ชลัยไม่มี ทว่าสิ่งดี ๆ ที่ชลัยมี ก็หาไม่เจอจากตัวรสสินีเช่นกัน ความงามเพียงภายนอก ทว่านิสัยที่เอาแต่ใจตัวเอง เห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจ ทำให้ยิ่งเวลาผ่านไปเท่าไร ความงามของเธอก็ยิ่งถูกมองข้าม กลายเป็นความน่ารังเกียจ ทั้งนี้อยู่ที่การเลี้ยงดูจริง ๆ ด้วยการที่มารดาและพี่สาวประคบประหงม ใจอ่อนกับความน่ารักของรสสินี จึงไม่ต่างอะไรจากการ “รังแก” รสสินี ทำให้เจ้าหล่อนกลายเป็นคนเช่นนี้
ช่วงครึ่งแรก การเล่าเรื่องเป็นอะไรที่พอจะเดาได้ ว่าเหตุการณ์ต่อไปจะเป็นอย่างไร จะเกิดอะไรขึ้น แต่ความโดดเด่น ความน่าสนใจคือการถ่ายทอดอารมณ์ ความรู้สึกของชลัยด้วยถ้อยคำธรรมดา แต่เมื่อร้อยเรียงกันแล้ว ทำให้เรารู้สึกสงสารและเห็นใจเธอมาก เรียกได้ว่าคอดราม่าไม่ควรพลาดเรื่องนี้
แต่โชคชะตาก็ไม่ได้ใจร้ายกับชลัยมากนัก เพราะช่วงครึ่งหลัง หลังจากที่ชลัยตัดสินใจหนีความเจ็บปวดนี้ไปไกลถึงระนอง ที่นั่นก็ทำให้เธอได้พบกับความรักครั้งใหม่
ช่วงครึ่งหลังการเล่าเรื่องสนุกกว่าครึ่งแรก น่าสนใจและเดาทางไม่ถูก ว่าชีวิตของชลัยจะเป็นอย่างไรต่อไป ความรักของเธอกับ “สรวง” นายจ้างของเธอ ก็เริ่มมาจากความเป็นลูกจ้าง ความเป็นรุ่นพี่รุ่นน���อง พูดจาเอ็งข้าตามประสาคนที่สนิทกัน นำมาสู่ความเข้าใจกันและกัน เป็นความรักที่แม้จะไม่หอมหวาน สวยงามราวกับเทพนิยายเหมือนรักครั้งแรก แต่เป็นรักที่มั่นคง ยาวนาน รักของสรวงที่เกิดจากความดีในจิตใจของชลัย เป็นความงามชนิดที่ว่าหากใช้เวลามองเพียงชั่วครู่ ย่อมไม่มีทางสัมผัสได้
ชอบความสัมพันธ์ของชลัยกับหนูดาวน้อย (ลูกสาวนายสรวง) ไม่แปลกใจว่าทำไมหนูน้อยคนนี้ถึงยอมรับ “พี่น้ำ” ให้กลายเป็นแม่เลี้ยงได้ จุดพีคที่สุดสำหรับเรา คือเหตุการณ์ยื้อยุดฉุดกระชากระหว่างชลัยกับภรรยาของสรวง ชลัยผู้ไม่ยอมให้น้องดาวน้อยออกไปกับแม่ผู้อารมณ์ร้าย ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมสรวงจึงมอบทั้งหัวใจให้กับผู้หญิงธรรมดา ๆ คนนี้ (แอบกระซิบก่อนว่า นางเอกเราไม่ได้ทำผิดศีลธรรม ไม่ได้แย่งสามีใครแน่นอนจ้า)
สุดท้ายแล้ว “เจ้าสาวในสายลม” ก็เป็นนิยายอีกเรื่องที่อ่านจบแล้ว จะได้แนวทางที่ดีในการดำเนินชีวิต ดังเช่นชลัย ผู้หญิงที่กลายเป็น “เจ้าสายในสายลม” แต่เมื่อเหตุการณ์ร้าย ๆ เกิดขึ้นแล้ว ก็ขอให้มันพัดผ่านไปกับสายลมนั้นเช่นกัน อย่างไรคนเรายังต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป หากคิดดีทำดี มีสติเป็นเครื่องมือนำทางชีวิต ท้ายสุดแล้วย่อมพบคนที่ดีเป็นคู่ชีวิต
ดอกกุหลาบมีทั้งความหอมหวานและหนามแหลมคม...ความรักก็เช่นกัน จดจำความงดงาม ความหอมหวานของความรักไว้ในใจ
ส่วนหนามแหลม ก็ลิดรอนออกไปเสียให้หมด เพื่อมิให้มันบั่นทอนหรือทำร้ายจิตใจเรา
November 3, 2019
"เมื่อความฝันที่อยากเป็นเจ้าสาวได้สลายลง..."
เรื่องราวของสองสาวเพื่อนรักอย่าง "ชลัย" กับ "รสสินี" ที่มีนิสัย รสนิยม ฐานะ และหน้าตาที่แตกต่างกัน ทั้งสองเคยรักกันมาก สนิทกันและไปมาหาสู่กันเสมอ ราวกับเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่มิตรภาพก็ไม่ได้อยู่ยืนยง เมื่อมีเรื่องของผู้ชายเข้ามาเกี่ยวข้อง...
เรื่องนี้เป็นผลงานเล่มแรกของคุณ ว.วินิจฉัยกุล ที่เราเลือกหยิบมาอ่านค่ะ อ่านจากคำโปรยและเรื่องย่อที่เราหาในเน็ต เราเข้าใจว่าเรื่องนี้น่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดเพื่อแย่งชิงหัวใจของชายหนุ่มผู้เป็นพระเอก มันต้องมีฉากสองสาวเฉือนคมชิงไหวพริบเพื่อเอาชนะใจหนุ่มรูปงามแน่ๆ แต่พออ่านเข้าใจจริงๆ แล้ว ไม่ใช่เลยค่ะ 555555 (แป่ววววว---)
เรื่องนี้เป็นหนังสือแนวสมจริงที่เรียบง่ายกว่าที่ึคิดค่ะ แต่ในความเรียบง่ายกลับเดินเรื่องเร็ว ไม่ยืดเยื้อ อ่านแล้วติดลม มีความน่าติดตามอยู่ตลอดเวลา ทั้งที่ไม่ได้มีฉากระทึกหรือฉากให้ลุ้นอะไร แต่ก็วางไม่ลง เพราะอยากรู้ว่าจุดจบของตัวละครหลักอย่างสองสาวจะไปจบที่ตรงไหน ถึงตอนจบจะไม่เกินความคาดหมายเท่าไหร่ก็ตาม
เรื่องจะเริ่มต้นที่การย้อนอดีตกลับไปยุค พ.ศ. 2520 ผ่านความทรงจำของ "ชลัย" แล้วค่อยๆ ไต่กาลเวลาขึ้นมาก่อนจะจบลงในเวลาปัจจุบันของเรื่อง ซึ่งก็คือ พ.ศ. 2560 เราจะได้เห็นทั้งชีวิตของตัวชลัยเองและชีวิตของรสสินีผ่านมุมมองของชลัย เห็นทั้งความรักระหว่างเพื่อน ระหว่างครอบครัว และระหว่างหนุ่มสาวในรูปแบบต่างๆ ตลอดเวลาที่อ่านเรื่องนี้ทำให้นึกถึงคนใกล้ตัวหลายๆ คนที่เจอสถานการณ์ไม่ต่างจากที่ชลัยกำลังเผชิญ
สำหรับเรา การสร้างตัวละคร "ชลัย" น่าสนใจมาก เรื่องนี้จะนำเสนอหลักๆ เป็นแนวความสัมพันธ์แบบสามคน สองหญิงกับหนึ่งชาย อ่านแล้วก็รู้สึกอยู่ตลอดเวลาว่าชลัย เธอเป็นทุกอย่างในความสัมพันธ์นั้น คือเป็นทั้งผู้สังเกตการณ์ ผู้เผชิญกับปัญหา และผู้ถูกกล่าวหา เป็นตัวละครที่มองความรักเปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์ บางครั้งก็เหมือนจะไม่ใส่ใจและปล่อยผ่านให้เลยตามเลย บางครั้งก็ดูคาดหวังอย่างที่สุด และผิดหวังกับมันจนใจแทบจะสลาย หรือบางครั้งความรักอยู่ตรงหน้าแท้ๆ แต่กลับทำตัวเมินเฉย
ถือเป็นอีกเรื่องที่สนุกค่ะ และอ่านได้ไหลลื่นดี เนื้อเรื่องไม่ค่อยหวือหวาเท่าไหร่ เดาทางได้ตลอดทั้งเรื่อง แต่ก็ยังคงความน่าติดตามและแฝงข้อคิดในหลายๆ เรื่องต่อมุมมองของความรักไว้มากมาย อ่านแล้วคิดถึงบรรยากาศเก่าๆ ในสมัยยุคพ่อแม่ดี
รีวิวโดย มิราอิ
เรื่องราวของสองสาวเพื่อนรักอย่าง "ชลัย" กับ "รสสินี" ที่มีนิสัย รสนิยม ฐานะ และหน้าตาที่แตกต่างกัน ทั้งสองเคยรักกันมาก สนิทกันและไปมาหาสู่กันเสมอ ราวกับเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่มิตรภาพก็ไม่ได้อยู่ยืนยง เมื่อมีเรื่องของผู้ชายเข้ามาเกี่ยวข้อง...
เรื่องนี้เป็นผลงานเล่มแรกของคุณ ว.วินิจฉัยกุล ที่เราเลือกหยิบมาอ่านค่ะ อ่านจากคำโปรยและเรื่องย่อที่เราหาในเน็ต เราเข้าใจว่าเรื่องนี้น่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดเพื่อแย่งชิงหัวใจของชายหนุ่มผู้เป็นพระเอก มันต้องมีฉากสองสาวเฉือนคมชิงไหวพริบเพื่อเอาชนะใจหนุ่มรูปงามแน่ๆ แต่พออ่านเข้าใจจริงๆ แล้ว ไม่ใช่เลยค่ะ 555555 (แป่ววววว---)
เรื่องนี้เป็นหนังสือแนวสมจริงที่เรียบง่ายกว่าที่ึคิดค่ะ แต่ในความเรียบง่ายกลับเดินเรื่องเร็ว ไม่ยืดเยื้อ อ่านแล้วติดลม มีความน่าติดตามอยู่ตลอดเวลา ทั้งที่ไม่ได้มีฉากระทึกหรือฉากให้ลุ้นอะไร แต่ก็วางไม่ลง เพราะอยากรู้ว่าจุดจบของตัวละครหลักอย่างสองสาวจะไปจบที่ตรงไหน ถึงตอนจบจะไม่เกินความคาดหมายเท่าไหร่ก็ตาม
เรื่องจะเริ่มต้นที่การย้อนอดีตกลับไปยุค พ.ศ. 2520 ผ่านความทรงจำของ "ชลัย" แล้วค่อยๆ ไต่กาลเวลาขึ้นมาก่อนจะจบลงในเวลาปัจจุบันของเรื่อง ซึ่งก็คือ พ.ศ. 2560 เราจะได้เห็นทั้งชีวิตของตัวชลัยเองและชีวิตของรสสินีผ่านมุมมองของชลัย เห็นทั้งความรักระหว่างเพื่อน ระหว่างครอบครัว และระหว่างหนุ่มสาวในรูปแบบต่างๆ ตลอดเวลาที่อ่านเรื่องนี้ทำให้นึกถึงคนใกล้ตัวหลายๆ คนที่เจอสถานการณ์ไม่ต่างจากที่ชลัยกำลังเผชิญ
สำหรับเรา การสร้างตัวละคร "ชลัย" น่าสนใจมาก เรื่องนี้จะนำเสนอหลักๆ เป็นแนวความสัมพันธ์แบบสามคน สองหญิงกับหนึ่งชาย อ่านแล้วก็รู้สึกอยู่ตลอดเวลาว่าชลัย เธอเป็นทุกอย่างในความสัมพันธ์นั้น คือเป็นทั้งผู้สังเกตการณ์ ผู้เผชิญกับปัญหา และผู้ถูกกล่าวหา เป็นตัวละครที่มองความรักเปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์ บางครั้งก็เหมือนจะไม่ใส่ใจและปล่อยผ่านให้เลยตามเลย บางครั้งก็ดูคาดหวังอย่างที่สุด และผิดหวังกับมันจนใจแทบจะสลาย หรือบางครั้งความรักอยู่ตรงหน้าแท้ๆ แต่กลับทำตัวเมินเฉย
ถือเป็นอีกเรื่องที่สนุกค่ะ และอ่านได้ไหลลื่นดี เนื้อเรื่องไม่ค่อยหวือหวาเท่าไหร่ เดาทางได้ตลอดทั้งเรื่อง แต่ก็ยังคงความน่าติดตามและแฝงข้อคิดในหลายๆ เรื่องต่อมุมมองของความรักไว้มากมาย อ่านแล้วคิดถึงบรรยากาศเก่าๆ ในสมัยยุคพ่อแม่ดี
รีวิวโดย มิราอิ
April 30, 2018
พล็อตเรื่องว่ากันง่ายๆ ก็คือเรื่องราวที่เล่าผ่านมุมมอง ชลัย หญิงสาวที่ไม่มีความโดดเด่นทางด้านหน้าตา ฐานะทางบ้านก็ยากจน แต่เรื่องความฉลาด ความซื่อสัตย์ ขยัน อดทน เธอมีพร้อมและเธอรู้ตัวเองดีว่าเธอไม่เด่นและยอมรับจริงๆว่าถ้าให้เทียบกับ รสสินี เพื่อนสนิทของเธออีกคนที่เหมือนว่าทุกอย่างจะมีเหนือและแตกต่างจากเธอไปเสียทุกอย่าง แต่ด้วยเพราะความคิดดีมองโลกในความเป็นจริงการยอมรับมันเป็นเรื่องจริงก็เลยคบกันได้เพราะจะว่าไปรสสินีเองก็เป็นคนที่เหมือนว่าชอบให้ทุกคนชื่นชอบและถูกมองว่าเป็นศูนย์กลางของจักรวาลอยู่แล้วเพราะมีความมั่นในใจตัวเองในเรื่องของหน้าตาและการถูกตามใจจากครอบครัวที่เป็นน้องสาวคนเล็กจนเธอเองก็ลืมไปว่าข้อนี้มันอาจจะทำให้ทุกคนไม่ได้ชอบเธอไปเสียหมดแต่ก็เหมือนเธอเองไม่ได้ใส่ใจอะไรเลยนอกจากความต้องการของตัวเองเป็นที่ตั้ง และเมื่อวันหนึ่งมีตัวแปรซึ่งเป็นชายหนุ่มอีกคนเข้ามา ความสัมพันธ์ของเพื่อนรักก็สั่นคลอนความเจ็บปวดของการถูกหักหลังจากคนที่รักและเพื่อนรัก จึงกลายเป็นบาดแผลที่ทำให้อีกหนึ่งคนที่เหลือต้องถอนตัวเองออกมาจากวังวนแห่งความเจ็บปวดและจะต้องก้าวต่อไปแม้ว่าอาจจะลืมได้ยากแต่ก็ต้องผ่านพ้นเวลาเลวร้ายนั่นให้ได้เร็วที่สุด
ใครที่ได้อ่านงานเขียนของท่านอาจารย์มาบ้างแล้วเชื่อแน่ว่ามาอ่านเรื่องนี้ก็คิดล่ะค่ะว่ามันก็คล้ายๆ ซ้ำๆ เหมือนเดิมกับงานก่อนหน้านี้จริงๆ แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้นแต่เราก็ยังคงสนุกกับการอ่านเรื่องนี้แบบติดตามตามติดกันอย่างไร้ความเบื่อหน่ายแน่นอนเพราะด้วยเพราะสำนวนภาษา การดำเนินเรื่องราวที่ไม่ได้เยิ่นเย้อ การสร้างตัวละครให้มีความแตกต่างอย่างชัดเจนและมีการกระทำและรับผลการกระทำของตัวเองอันนี้เด่นชัดมากค่ะ เพราะจะว่าไปเรื่องนี้ก็เหมือนจะบอกให้เรารู้อยู่ว่า เตี้ย คล้ำ ดำ สูง มันไม่ได้อยู่ที่รูปร่างหน้าตาที่จะพาชีวิตให้ดีหรือเลว แต่เพราะความคิดดี ทำดีต่างหากที่จะพาตัวเองก้าวไปสู่ความสำเร็จหรือชีวิตที่เจริญรุ่งเรืองและไม่มีใครเลยที่จะทำให้มันเกิดขึ้นได้นอกจากตัวเอง ซึ่งเรื่องนี้อ่านแล้วเห็นภาพชัดเจนค่ะ และทำให้คนอ่านอย่างเราพึงตระหนักได้มากขึ้นว่า คนเราอย่าไปเลือกดูถูกใครเพราะเราไม่รู้ว่าสักวันนั้นเขาหรือว่าเราจะม้วยไปก่อนกัน หมั่นสร้างความดีเข้าไว้เถอะค่ะสักวันมันต้องมีคนเห็นความดีงามของเราแน่นอน
ใครที่ได้อ่านงานเขียนของท่านอาจารย์มาบ้างแล้วเชื่อแน่ว่ามาอ่านเรื่องนี้ก็คิดล่ะค่ะว่ามันก็คล้ายๆ ซ้ำๆ เหมือนเดิมกับงานก่อนหน้านี้จริงๆ แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้นแต่เราก็ยังคงสนุกกับการอ่านเรื่องนี้แบบติดตามตามติดกันอย่างไร้ความเบื่อหน่ายแน่นอนเพราะด้วยเพราะสำนวนภาษา การดำเนินเรื่องราวที่ไม่ได้เยิ่นเย้อ การสร้างตัวละครให้มีความแตกต่างอย่างชัดเจนและมีการกระทำและรับผลการกระทำของตัวเองอันนี้เด่นชัดมากค่ะ เพราะจะว่าไปเรื่องนี้ก็เหมือนจะบอกให้เรารู้อยู่ว่า เตี้ย คล้ำ ดำ สูง มันไม่ได้อยู่ที่รูปร่างหน้าตาที่จะพาชีวิตให้ดีหรือเลว แต่เพราะความคิดดี ทำดีต่างหากที่จะพาตัวเองก้าวไปสู่ความสำเร็จหรือชีวิตที่เจริญรุ่งเรืองและไม่มีใครเลยที่จะทำให้มันเกิดขึ้นได้นอกจากตัวเอง ซึ่งเรื่องนี้อ่านแล้วเห็นภาพชัดเจนค่ะ และทำให้คนอ่านอย่างเราพึงตระหนักได้มากขึ้นว่า คนเราอย่าไปเลือกดูถูกใครเพราะเราไม่รู้ว่าสักวันนั้นเขาหรือว่าเราจะม้วยไปก่อนกัน หมั่นสร้างความดีเข้าไว้เถอะค่ะสักวันมันต้องมีคนเห็นความดีงามของเราแน่นอน
May 17, 2018
เป็นเรื่องที่อ่านไปเรื่อยๆ ติดตามชีวิตของของชลัย อ่านแบบรู้แน่ๆ ว่าชะตาชีวิตของตัวละครจะจบอย่างไร ไม่มีเซอร์ไพร์ส แต่สนุกแบบได้แง่คิดบางอย่าง ชอบสไตล์การเขียนของอาจารย์อยู่แล้ว ชอบที่ตัวร้ายในเรื่องพบเจอชะตากรรมที่สาสม และชอบที่ตัวดีมีชีวิตที่รุ่งโรจน์ เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น จนแทบจะเรียกว่าสมบูรณ์ ทั้งตัวเอง ทั้งคนในครอบครัว พูดแบบชาวบ้านๆ คือ มันสะใจ
August 27, 2018
เป็นนิยายที่ ‘ตลาด’ ที่สุดในสารบบ ว.วินิจฉัยกุล (ที่เราเคยอ่าน) เลย
นางเอกของเราถึงขั้นด่าทอ
หยาบคายเกินเบอร์นางเอกของ ว.วินิจฉัยกุลไปหลายขุม
พล็อตค่อนข้างใกล้เคียงกับเรื่องหลังๆ ที่ผ่านมา
ผู้ชายทั้งสองคนในเรื่อง ล้วนหาได้ตามคลับฟรายเดย์ของพี่อ้อยพี่ฉอด
ข้อดีข้อเดียวเลยคือ สำนวนและวิธีเล่าของผู้เขียน ยังคงพยุงให้เรื่องนี้สนุกอยู่
และความสนุกอีกน้อยนิดที่มีในเรื่อง ก็คือช่วงท้ายๆ เล่ม
ที่ตัวละครเอกได้ผ่านเรื่องราวร้ายๆ ในชีวิตมาจนเกือบจบ
ช่วงนี้ ผู้เขียนได้สอดแทรกคติสอนใจ วิธีคิด วิธีจัดการกับตัวเองเมื่อเจอปัญหา (แบบนี้)
ก็พอจะนับเป็นความสุขและความดีของหนังสือเล่มนี้ได้อีกอย่าง
แต่มันหักลบกลบนี้กับความอ่อนต่อโลกของตัวละครตอนต้นเรื่องไม่ได้เลย
กับเรื่องนี้ เราไม่ค่อยปลื้มค่ะ ^^"
นางเอกของเราถึงขั้นด่าทอ
หยาบคายเกินเบอร์นางเอกของ ว.วินิจฉัยกุลไปหลายขุม
พล็อตค่อนข้างใกล้เคียงกับเรื่องหลังๆ ที่ผ่านมา
ผู้ชายทั้งสองคนในเรื่อง ล้วนหาได้ตามคลับฟรายเดย์ของพี่อ้อยพี่ฉอด
ข้อดีข้อเดียวเลยคือ สำนวนและวิธีเล่าของผู้เขียน ยังคงพยุงให้เรื่องนี้สนุกอยู่
และความสนุกอีกน้อยนิดที่มีในเรื่อง ก็คือช่วงท้ายๆ เล่ม
ที่ตัวละครเอกได้ผ่านเรื่องราวร้ายๆ ในชีวิตมาจนเกือบจบ
ช่วงนี้ ผู้เขียนได้สอดแทรกคติสอนใจ วิธีคิด วิธีจัดการกับตัวเองเมื่อเจอปัญหา (แบบนี้)
ก็พอจะนับเป็นความสุขและความดีของหนังสือเล่มนี้ได้อีกอย่าง
แต่มันหักลบกลบนี้กับความอ่อนต่อโลกของตัวละครตอนต้นเรื่องไม่ได้เลย
กับเรื่องนี้ เราไม่ค่อยปลื้มค่ะ ^^"
April 13, 2018
พล็อตรักสามเส้าเบสิกมาก ไม่มีอะไรใหม่ แต่อ่านเพลินเพราะวิธีการเล่าเรื่องทำให้รู้สึกน่าติดตาม เสียดายตรงที่เรื่องนี้โฟกัสไปที่เรื่องของนางเอก (ชลัย) ทำให้มุมมองตัวละครค่อนข้างแคบ คือนอกจากตัวนางเอกแล้วเรามองไม่เห็นใครดีเลยในเรื่องนี้ ขนาดพระเอกก็ยังดูเป็นตัวประกอบสำหรับเรา ไม่รู้สึกเลยว่าคู่นี้รักกัน ขาดรายละเอียดในแง่มุมของความรักของพระนางไป เพราะไปเล่าเรื่องรักแรกที่ไม่สมหวังซะเยอะ
สรุปก็คือเหมือนอ่านสารคดีชีวิตของนางเอกที่เล่าโดยตัวนางเอกเอง อ่านจบก็ให้ความรู้สึกเหมือนดูหนังเรื่องนึงที่จบแล้วก็จบไป ไม่ได้มีอะไรตราตรึงใจหวนให้คิดถึงหรืออยากกลับมาอ่านซ้ำ
สรุปก็คือเหมือนอ่านสารคดีชีวิตของนางเอกที่เล่าโดยตัวนางเอกเอง อ่านจบก็ให้ความรู้สึกเหมือนดูหนังเรื่องนึงที่จบแล้วก็จบไป ไม่ได้มีอะไรตราตรึงใจหวนให้คิดถึงหรืออยากกลับมาอ่านซ้ำ
May 2, 2018
เป็นความรักที่เจ็บปวด รวดร้าว เหมือนเวลามีคนแกล้งเราแต่โวยวายไม่ได้ เพราะรักคนที่เขาทำให้เราเจ็บ...อ่านไป จุกไปค่ะ ดำเนินเรื่องโดยเล่าผ่านตัวนางเอก บทบรรยายก็ดีมากจนทำให้รู้สึกตามไปด้วย..หรืออินมากไปก็มิอาจทราบได้ แต่พอตอนใกล้จบก็รวบรัดตัดตอนง่ายๆกันเลยทีเดียว
April 4, 2018
อ่านสนุก ภาษาดีเหมือนเดิม แต่เนื้อเรื่องไม่มีอะไรแปลกใหม่ ถ้าเป็นแฟนของอาจารย์ก็คงจะเดาได้เลยว่า เรื่องจะไปทางไหน จะเกิดอะไรขึ้น และจะจบยังไง
June 13, 2018
พล็อตเรื่อง ไม่แปลกใหม่ แต่อ่านแล้ว รู้สึกดีค่ะ เข้าใจชีวิตมากขึ้น แนวนี้ไม่เหมาะกับคนอายุน้อย จินตนาการ เพ้อฝัน เพราะมันคือเรื่องราวในชีวิตจริงล้วนๆ ค่ะ
พออายุมากขึ้น ชอบอ่านแนวนี้ของอาจารย์ค่ะ
พออายุมากขึ้น ชอบอ่านแนวนี้ของอาจารย์ค่ะ
September 2, 2024
เรื่องนี้เป็นนิยายที่เราชอบที่สุดในบรรดางานยุคหลัง ๆ ของแก้วเก้าเลยค่ะ ❤️❤️
เป็นเรื่องที่เราอ่านซ้ำหลายรอบจนแทบจะจำประโยคพูดในนั้นได้แล้ว 😂😂
เรื่องนี้การเล่าเรื่องที่ถึงจะมีการสลับปัจจุบัน//อดีต แต่ทำออกมา smooth มาก
ปัจจุบัน ก็เป็นผลจากการกระทำในอดีตจริง ๆ
การกระทำของเราก็เกิดจากการตัดสินใจโดยอาศัยนิสัย/ความคิดความอ่านที่ได้รับการบ่มเพาะมาจากครอบครัวของตัวเองมาอีกที
ชอบที่ทุกตัวละครมีจุดจดที่สาสม และสมเหตุสมผล
ปริเยศ 😡 ที่ถึงจะเห็นโลงศพแล้วหลั่งน้ำตาไปหนนึง สุดท้ายพอโลงศพมาเปิดอ้าอีกรอบ ก็ยังสะบัดมือจากคนที่เคยช่วยเหลือฉุดรั้งตัวเองขึ้นมาจากปลักแห่งความทุกข์ไปได้แบบไม่แยแส นี่หรือคือผลตอบแทนที่พี่ปรียื่นให้กับคนที่รักตัวเองอย่างจริงใจ
พอหันมามองพื้นฐานครอบครัวแล้วก็ไม่แปลกใจ ถึงพ่อแม่จะมีหน้ามีตาเป็นคนใหญ่คนโตในจังหวัด แต่กลับยึดติดที่สถานะเปลือกนอกของคน ไม่มองที่คุณค่าภายใน สุดท้ายลูกชายตัวเองก็ต้องมีบั้นปลายชีวิตแบบนี้แหล่ะ เพราะเลือกอะไรที่เปลือกเป็นหลัก
รสสินี 😤 มุมมองที่ไม่สนถูกผิด ดีชั่ว เอาแต่ตัวเองสบายเป็นหลัก ก็คงถูกบ่มเพาะมาแต่สมัยพ่อตัวเองยังอยู่ ความสุขสบายที่เกิดจากการกินตามน้ำในหน้าที่ เพราะไม่เคยต่อสู้ยืนด้วยความสามารถตัวเองกันมาก่อน ทำให้คนทั้งบ้านติดความสบาย เรื่องความถูกผิดศีลธรรมเป็นเรื่องรอง การมีชีวิตที่สุขสบายเป็นเรื่องหลัก ถึงจะแย่ง ผช ของคนอื่นมาก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ถ้า ผช เค้ายอมทิ้งคนอื่นมา ก็เพราะ ผช เค้าไม่รัก ผญ คนนั้นแล้วต่างหาก มันใช่ความผิดของตัวรสสินีเองซะที่ไหน 😡
ทั้งตัวแม่และพี่สาว ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น ไม่คิดจะสั่งสอนสิ่งที่ถูกที่ควรในยามที่สอนได้
สุดท้ายครอบครัวที่ถูกบ่มเพาะมาโดยไม่รู้ผิดถูกดีชั่ว จุดจบเป็นแบบนี้สะใจมาก
ชลัย🥹 เป็นคนปกติธรรมดา ไม่ใช่นางเอ๊กนางเอก ไม่ได้ต้องเข้มแข็ง เป็นที่พึ่งคนอื่นแบบเว่อร์วังตลอดเวลา มีอ่อนแอ มีเสียใจ มีฮึดสู้
ดูเป็นคนปกติในชีวิตจริงมาก เพราะพลังของครอบครัวที่ดี ที่บ่มเพาะนางเอกมาตลอด และช่วยอุ้มชูในวันที่นางเอกเคว้งคว้าง นางเอกถึงได้ก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นคง โดยยึดหลักทำในสิ่งที่ถูกหลักศีลธรรมเสมอมา
เรารู้สึกว่าคนอย่างชลัย ต่อให้สมมติว่าสุดท้ายจะไม่ร่ำรวยมหาเศรษฐี แต่เค้าจะมีชีวิตอย่างมีความสุขสงบแน่นอน
ชอบอีกอย่างที่นางเอกพยายามเตือนรสสินีให้คิดเรื่องพลวัชรให้ดีดี เป็นเพื่อนที่พยายามช่วยเตือนสติเพื่อนจริง ๆ อ่ะ ขนาดตัวพี่พิมพี่สาวเค้ากับแม่เค้าแท้ ๆ ยังไม่คิดจะห้ามน้องเลย
❤️โดยสรุป เราว่าเป็นหนังสือที่ช่วยให้เห็นมุมมองการใช้ชีวิตคนผ่านตัวละครต่าง ๆ ที่เข้ายุคเข้าสมัยได้ดีมากค่ะ ❤️
เป็นเรื่องที่เราอ่านซ้ำหลายรอบจนแทบจะจำประโยคพูดในนั้นได้แล้ว 😂😂
เรื่องนี้การเล่าเรื่องที่ถึงจะมีการสลับปัจจุบัน//อดีต แต่ทำออกมา smooth มาก
ปัจจุบัน ก็เป็นผลจากการกระทำในอดีตจริง ๆ
การกระทำของเราก็เกิดจากการตัดสินใจโดยอาศัยนิสัย/ความคิดความอ่านที่ได้รับการบ่มเพาะมาจากครอบครัวของตัวเองมาอีกที
ชอบที่ทุกตัวละครมีจุดจดที่สาสม และสมเหตุสมผล
ปริเยศ 😡 ที่ถึงจะเห็นโลงศพแล้วหลั่งน้ำตาไปหนนึง สุดท้ายพอโลงศพมาเปิดอ้าอีกรอบ ก็ยังสะบัดมือจากคนที่เคยช่วยเหลือฉุดรั้งตัวเองขึ้นมาจากปลักแห่งความทุกข์ไปได้แบบไม่แยแส นี่หรือคือผลตอบแทนที่พี่ปรียื่นให้กับคนที่รักตัวเองอย่างจริงใจ
พอหันมามองพื้นฐานครอบครัวแล้วก็ไม่แปลกใจ ถึงพ่อแม่จะมีหน้ามีตาเป็นคนใหญ่คนโตในจังหวัด แต่กลับยึดติดที่สถานะเปลือกนอกของคน ไม่มองที่คุณค่าภายใน สุดท้ายลูกชายตัวเองก็ต้องมีบั้นปลายชีวิตแบบนี้แหล่ะ เพราะเลือกอะไรที่เปลือกเป็นหลัก
รสสินี 😤 มุมมองที่ไม่สนถูกผิด ดีชั่ว เอาแต่ตัวเองสบายเป็นหลัก ก็คงถูกบ่มเพาะมาแต่สมัยพ่อตัวเองยังอยู่ ความสุขสบายที่เกิดจากการกินตามน้ำในหน้าที่ เพราะไม่เคยต่อสู้ยืนด้วยความสามารถตัวเองกันมาก่อน ทำให้คนทั้งบ้านติดความสบาย เรื่องความถูกผิดศีลธรรมเป็นเรื่องรอง การมีชีวิตที่สุขสบายเป็นเรื่องหลัก ถึงจะแย่ง ผช ของคนอื่นมาก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ถ้า ผช เค้ายอมทิ้งคนอื่นมา ก็เพราะ ผช เค้าไม่รัก ผญ คนนั้นแล้วต่างหาก มันใช่ความผิดของตัวรสสินีเองซะที่ไหน 😡
ทั้งตัวแม่และพี่สาว ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น ไม่คิดจะสั่งสอนสิ่งที่ถูกที่ควรในยามที่สอนได้
สุดท้ายครอบครัวที่ถูกบ่มเพาะมาโดยไม่รู้ผิดถูกดีชั่ว จุดจบเป็นแบบนี้สะใจมาก
ชลัย🥹 เป็นคนปกติธรรมดา ไม่ใช่นางเอ๊กนางเอก ไม่ได้ต้องเข้มแข็ง เป็นที่พึ่งคนอื่นแบบเว่อร์วังตลอดเวลา มีอ่อนแอ มีเสียใจ มีฮึดสู้
ดูเป็นคนปกติในชีวิตจริงมาก เพราะพลังของครอบครัวที่ดี ที่บ่มเพาะนางเอกมาตลอด และช่วยอุ้มชูในวันที่นางเอกเคว้งคว้าง นางเอกถึงได้ก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นคง โดยยึดหลักทำในสิ่งที่ถูกหลักศีลธรรมเสมอมา
เรารู้สึกว่าคนอย่างชลัย ต่อให้สมมติว่าสุดท้ายจะไม่ร่ำรวยมหาเศรษฐี แต่เค้าจะมีชีวิตอย่างมีความสุขสงบแน่นอน
ชอบอีกอย่างที่นางเอกพยายามเตือนรสสินีให้คิดเรื่องพลวัชรให้ดีดี เป็นเพื่อนที่พยายามช่วยเตือนสติเพื่อนจริง ๆ อ่ะ ขนาดตัวพี่พิมพี่สาวเค้ากับแม่เค้าแท้ ๆ ยังไม่คิดจะห้ามน้องเลย
❤️โดยสรุป เราว่าเป็นหนังสือที่ช่วยให้เห็นมุมมองการใช้ชีวิตคนผ่านตัวละครต่าง ๆ ที่เข้ายุคเข้าสมัยได้ดีมากค่ะ ❤️
January 26, 2023
อ่านง่ายและวางไม่ลง ถึงแม้ว่าพล็อตเรื่องจะธรรมดาและเหมือนละครทั่วไป แต่กลับสะท้อนความเป็นมนุษย์ออกมาได้อย่างดีเยี่ยม เรียกว่าสะท้อนออกมาได้ทุกแง่มุมของทุกตัวละครได้อย่างครบรส คนนึงซื่อสัตย์ใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย อีกคนกลับทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการได้มา หรือชายที่แสนดีพร้อมทำทุกอย่างให้ผู้หญิงที่ตัวเองรักแต่กลับพ่ายแพ้ต่อคำว่าราคะ และครอบครัวที่พร้อมจะมองข้ามในสิ่งที่คนในครอบครัวกระทำผิด ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นวิถีชีวิตของมนุษย์ ที่ถูกนำมาบรรยายผ่านตัวละครในเรื่องเจ้าสาวในสายลม ผ่านการร้อยเรียงด้วยปลายปากกาของ ว.วินิจฉัยกุล ซึ่งทำออกมาได้ดีเยี่ยม
การเขียน ยอดเยี่ยม ทั้งการเรียบเรียงและการเลือกใช้ถ้อยคำ ทำให้ลื่นไหลจนแทบวางไม่ลง
เนื้อเรื่อง เป็นเรื่องของหญิงสาวสองคนที่บังเอิญมาเป็นเพื่อนกัน แม้ทั้งสองจะใช้ชีวิตแบบคนละขั้ว แต่มันกลับทำให้ทั้งคู่สนิทสนมกัน เรื่องราวถูกเล่าในยุคปัจจุบันซึ่งทั้���คู่มีอายุอานามมากแล้ว เมื่อได้กลับมาเจอกันอีกครั้งด้วยความบังเอิญ จึงทำให้ชลัย หวนกลับไปคิดถึงเรื่องราวในอดีต ตั้งแต่ที่ยังเป็นสาวรุ่นวัยกระเตาะ เธอได้เริ่มทำงานและได้พบเพื่อนรักอย่างรสสินี แต่กลับมีเรื่องราวที่ทำให้ทั้งคู่ต้องแตกหักกัน ขาดห่างจากความเป็นเพื่อน ด้วยการดำเนินชีวิตที่ต่างกัน ทำให้ทั้งสองมีปลายทางของชีวิตที่แตกต่างกัน...
#Panอ่าน
การเขียน ยอดเยี่ยม ทั้งการเรียบเรียงและการเลือกใช้ถ้อยคำ ทำให้ลื่นไหลจนแทบวางไม่ลง
เนื้อเรื่อง เป็นเรื่องของหญิงสาวสองคนที่บังเอิญมาเป็นเพื่อนกัน แม้ทั้งสองจะใช้ชีวิตแบบคนละขั้ว แต่มันกลับทำให้ทั้งคู่สนิทสนมกัน เรื่องราวถูกเล่าในยุคปัจจุบันซึ่งทั้���คู่มีอายุอานามมากแล้ว เมื่อได้กลับมาเจอกันอีกครั้งด้วยความบังเอิญ จึงทำให้ชลัย หวนกลับไปคิดถึงเรื่องราวในอดีต ตั้งแต่ที่ยังเป็นสาวรุ่นวัยกระเตาะ เธอได้เริ่มทำงานและได้พบเพื่อนรักอย่างรสสินี แต่กลับมีเรื่องราวที่ทำให้ทั้งคู่ต้องแตกหักกัน ขาดห่างจากความเป็นเพื่อน ด้วยการดำเนินชีวิตที่ต่างกัน ทำให้ทั้งสองมีปลายทางของชีวิตที่แตกต่างกัน...
#Panอ่าน
August 1, 2020
นิยายเรื่องนี้คล้ายกับเป็นฝาแฝดเรื่องเมืองมธุรส ตรงของคาร์แรคเตอร์ของตัวละคร บทพูดบางอย่าง เพียงแต่นามปากกาว.วินิจฉัยกุลมีพื้นฐานบนความเป็นจริงมากกว่าพาฝันอย่างแก้วเก้า
เรื่องราวของหญิงสาวสองคนที่เป็นเพื่อนกัน คนหนึ่งรูปสวย รักสบาย ฟุ้งเฟ้อ หวังรวยทางลัด คนหนึ่งหน้าตาธรรมดา แต่เป็นคนดี ขยัน อดทน ทั้งสองคนต้องเผชิญปมรักร่วมกัน เพื่อนสาวกลับมาแย่งว่าที่เจ้าบ่าวของนางเอกซึ่งเคยหลงใหลในความสวยงามของตัวเอง เนื้อหาสอนใจว่าสุดท้ายความดีก็เป็นฝ่ายชนะ ใครทำอะไรไว้ก็ได้ผลเช่นนั้นเป็นการตอบแทน
เนื้อเรื่องไม่ได้แปลกใหม่ แต่ชั้นเชิงการเล่าเรื่องระดับครูทำให้มีความน่าสนใจ อ่านได้แบบไม่วาง สังเกตว่างานยุคหลังๆของอ.แซ่บขึ้นเยอะ บทพูดบางคำอ่านแล้วแอบสะดุ้งในใจเบาๆ ไม่คิดว่าจะได้เจอในงานเขียนของอ. โดยรวมแล้วไม่ผิดหวังแฟนคลับเลย
เรื่องราวของหญิงสาวสองคนที่เป็นเพื่อนกัน คนหนึ่งรูปสวย รักสบาย ฟุ้งเฟ้อ หวังรวยทางลัด คนหนึ่งหน้าตาธรรมดา แต่เป็นคนดี ขยัน อดทน ทั้งสองคนต้องเผชิญปมรักร่วมกัน เพื่อนสาวกลับมาแย่งว่าที่เจ้าบ่าวของนางเอกซึ่งเคยหลงใหลในความสวยงามของตัวเอง เนื้อหาสอนใจว่าสุดท้ายความดีก็เป็นฝ่ายชนะ ใครทำอะไรไว้ก็ได้ผลเช่นนั้นเป็นการตอบแทน
เนื้อเรื่องไม่ได้แปลกใหม่ แต่ชั้นเชิงการเล่าเรื่องระดับครูทำให้มีความน่าสนใจ อ่านได้แบบไม่วาง สังเกตว่างานยุคหลังๆของอ.แซ่บขึ้นเยอะ บทพูดบางคำอ่านแล้วแอบสะดุ้งในใจเบาๆ ไม่คิดว่าจะได้เจอในงานเขียนของอ. โดยรวมแล้วไม่ผิดหวังแฟนคลับเลย
April 11, 2018
3.5 stars. Nothing is special but I just cannot stop reading it. Anyway, it is debatable whether 'ไม่มีอะไรที่รักให้อภัยไม่ได้’.
August 31, 2019
ดีงาม กลมกล่อม มีบทสรุปให้ทุกอย่าง
Displaying 1 - 18 of 18 reviews