«Τις σκέψεις μου μέρα με τη μέρα τις βαραίνουν όλο και πιο πολύ τα βήματά σου. Έχω κλειστεί στο σκοτάδι μου. Ένα ‘‘γιατί’’ μου ξεσκίζει με μανία την ψυχή, κι αυτή η γαμημένη ελπίδα ότι θα ξανάρθεις με κρατάει όρθιο. Μη μ’ αφήνεις άλλο στο σκοτάδι, αγάπη μου. Το ξέρω, δεν μπορεί, κάπου θα συναντηθούμε πάλι, για να χορέψουμε μαζί ένα τανγκό».
Μια ιστορία που περιστρέφεται γύρω από τα «πρέπει» και τα «θέλω» μιας νεαρής κοπέλας, της Όλγας, που έρχεται καθημερινά αντιμέτωπη με τους δικούς της φόβους…Τι θα γίνει όμως όταν γνωρίσει τον έρωτα στα μάτια του Δημήτρη;Θα τολμήσει άραγε να τον διεκδικήσει, ή θα μείνει αόρατος θεατής της ίδιας της της ζωής;
Πως καταφεραν 70 μολις σελιδες να με αγγιξουν στο επακρο και λιγο πριν το τελος να τρεχουν δακρυα απο τα ματια μου, ειναι απιστευτο!!!! Μια τοσο απλη ιστορια αλλα δοσμενη με ζεστασια, αμεσοτητα και ειλικρινεια, με μαγεψε, με συνεπηρε, με συγκινησε! Ποσα μηνυματα περασε η συγγραφεας μεσα απο τις σκεψεις και πραξεις των χαρακτηρων! Δυνατα! Κραυγαλεα! Ξεκαθαρα! Συγχαρητηρια πολλα στην κυρια Σταμπελου για αυτο το υπεροχο εργο! 💖
<<Τα μάτια εύκολα μπορούν να σε προδώσουν γιατί εκεί κάνουν φωλιά τα συναισθήματα .>> Πόσα συναισθήματα μπορουν να χωρέσουν σε 78 σελίδες ? Σας πληροφορώ ΟΛΑ! Το συγκεκριμένο βιβλιαρακι μπορεί να σε εκτοξεύσει ψηλά στον ουρανό , αλλά μπορεί και να σε προσγειώσει απότομα στη γη! Όλγα , Δημήτρης, Μανώλης. Ερωτας , φόβος , καρδιοχτύπι , ανασφάλειες, καθήκον! Είναι πιο εύκολο να απαρνηθείς τα θέλω από τα πρέπει. Συναισθήματα και καταστάσεις ξεχύνονται σαν ορμητικό ποτάμι !. Μη διστάσεις ποτέ στα θέλω σου! Διώξε τον φόβο που φωλιάζει στην καρδιά σου! Τόλμησε! Ένας εφιάλτης μπορεί να σε κάνει να συνειδητοποιήσεις πως κανένας φόβος ,καμιά ανασφάλεια δεν είναι να είναι δυνότερος από τη δύναμη της θέλησης,εκεί ανακαλύπτεις πτυχές του εαυτού σου που μέχρι πρόσφατα σου ήταν άγνωστες! Έκλαψα , πόνεσα , λυπήθηκα , λυτρώθηκα! Ντόρα μου ένα τεράστιο ευχαριστώ που φρόντισες αυτός ο θησαυρός να βρεθεί και στα χέρια μου. Άργησα να τον πιάσω γιατί δεν τον ήξερα! Ανεκτίμητη αξία <3 https://lenalovebooksloveread.blogspo...
Η Όλγα, η ηρωίδα αυτού του βιβλίου , λίγο καιρό πριν να δώσει πανελλήνιες, γνωρίζει τον Δημήτρη σε μια αίθουσα χορού. Και οι δύο πήγαν για τον ίδιο λόγο εκεί, γιατί αγαπούσαν τον χορό. Αυτός ο χορός , ο πρώτος τους, ήταν το τανγκό και μάλιστα έπαιξε τον ρόλο της μοίρας γι'αυτούς . Το πρώτο βιβλίο της Βούλας Σταμπέλου! Μια νουβέλα που μίλησε στην καρδιά μου κατευθείαν, από τις πρώτες σελίδες. Χωρίζεται σε κεφάλαια με τίτλο το όνομα του κάθε ήρωα που σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση σε βάζει μέσα στην περιπέτειά του, στη ζωή του. Όλες οι αισθήσεις σου ενεργοποιούνται θέλοντας και μη. Βιώνεις μέσα στις σελίδες έναν έρωτα από αυτούς τους ανομολόγητους. Χορεύεις μαζί του! 'Ένιωσα τους ήρωες δίπλα μου, ίσως και μέσα μου κάποιες φορές, λόγω των έντονων στιγμών τους. Έβλεπα τη ζωή τους στο πέρασμα του χρόνου. Τρυφερά συναισθήματα με συνόδευαν καθ' όλη τη διάρκεια της αφοσίωσης μου σ αυτήν τη νουβέλα. Γρήγορος ρυθμός, καταιγιστική ροή που σε οδηγεί μέσα στα μονοπάτια της πλοκής.Ασπρόμαυρες εικόνες ξεπετάγονται από μέσα του, σε αντίθεση με το εξώφυλλο που είναι ολόκληρο ένα χρώμα. Το χρώμα του πάθους, του έρωτα , της φωτιάς! Ένα ζευγάρι χορεύει υπό τους ήχους του τανγκό, αυτού του ερωτικού χορού! Άραγε τι προσδοκά; Αγάπη παντοτινή; Δύο σώματα ενωμένα στο διάβα της μοναξιάς! Εκρηκτική η γραφή της συγγραφέως. Υπήρξαν στιγμές που αναρωτήθηκα πόσο δυνατή είναι η σκέψη μας, πόσο ζωντανά τα όνειρα μας. Με παρέσυρε ο ρεαλισμός της, η αμεσότητα του λόγου και με συγκίνησε το ότι η δημιουργική φαντασία της εστίασε στον παντοτινό έρωτα! Άφησα τα χρόνια τους να περάσουν από μέσα μου προσπαθώντας να συλλάβω την έννοια της μοναξιάς σε συνδυασμό με την απόλυτη αφοσίωση. Βούλα Σταμπέλου, η αρχή έγινε και μάλιστα με έναν όμορφο και ρομαντικό τρόπο! Ήρθες, χορεύοντας τον δικό σου χορό και μάλιστα ξέροντας πολύ καλά τα βήματα σου!
Η Όλγα και ο Δημήτρης γνωρίζονται σ’ ένα μάθημα τανγκό και ο έρωτας είναι αμοιβαίος. Κανείς από τους δύο όμως δεν κάνει το πρώτο βήμα κι έτσι η μοίρα βρίσκει την ευκαιρία να παίζει ανενόχλητη στα πόδια τους. Τι μπορεί να συμβεί αν αναβάλεις συνεχώς κάτι σημαντικό; Πόσο μακριά μπορεί να σε πάνε τα γεγονότα αν δεν αντιμετωπίσεις τους φόβους σου και δεν πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου;
Η κυρία Βούλα Σταμπέλου ξεκινάει τη συγγραφική της πορεία με μια αξιόλογη νουβέλα που περιγράφει έναν έρωτα αγνό, όμορφο, ο οποίος γεννήθηκε όμως σε λάθος στιγμή. Το κείμενο είναι ρομαντικό και τρυφερό, ξεχειλίζει από συναίσθημα και έχει τις απαραίτητες αλλαγές και εξελίξεις που θα κρατήσουν τον αναγνώστη ως το τέλος. Παραστατικές σκηνές και λιτοί, σχεδόν κοφτοί διάλογοι, περιγράφουν τις ζωές της Όλγας και του Δημήτρη πριν, κατά τη διάρκεια και μετά. Η συγγραφέας πειραματίζεται με την ιστορία της ενώ με την εναλλαγή των πρωτοπρόσωπων αφηγήσεων μεταξύ των χαρακτήρων καταφέρνει να δώσει αληθοφάνεια και ρεαλισμό σε όλους τους. Μου άρεσε που είδα την ιστορία από άλλες οπτικές γωνίες ή που έδωσε χώρο να μιλήσουν και άλλοι εμπλεκόμενοι, όχι μόνο οι πρωταγωνιστές. Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως έχουμε επανάληψη των όσων διαδραματίστηκαν ως εκείνη τη στιγμή, αντίθετα κάθε αφηγητής, αφού ολοκληρώνει το παζλ της ιστορίας ως εκείνο το σημείο, την προχωράει ένα βήμα παραπέρα!
Κλείνοντας, ομολογώ πως η γνησιότητα των συναισθημάτων της Όλγας όταν κατέφυγε σε λάθος επιλογές και η κορύφωση της ιστορίας με συγκίνησαν αρκετά και με βοήθησαν ν’ αγαπήσω περισσότερο το κείμενο. Γι’ αυτό ακριβώς δε με βρίσκει σύμφωνο το τελευταίο κεφάλαιο, που κατέφυγε σε μια εξέλιξη-κλισέ: ήταν όλα τόσο καλά ενορχηστρωμένα που θα μπορούσε το βιβλίο να τελειώσει στη σελίδα 75. Από την άλλη, τα γεγονότα που περιγράφει και οι αναποδιές που προκύπτουν από την ανασφάλεια και τον φόβο είναι αρκετά σοβαρά και δύσκολα μπορείς να τ’ αλλάξεις, επομένως είμαι σίγουρος πως η κυρία Σταμπέλου επέλεξε αυτό το φινάλε ακριβώς γιατί αγάπησε τους χαρακτήρες της και θέλησε να τους δώσει μια δεύτερη ευκαιρία. Το λεξιλόγιό της, η δυνατότητα να αναπαριστά σκηνές με ένταση και ρεαλισμό και ο τρόπος γραφής της που δε διστάζει να πειραματιστεί είναι κάποια στοιχεία που δίνουν ένα ασφαλές εχέγγυο για επόμενη συγγραφική απόπειρα, την οποία θα παρακολουθήσω με χαρά.
Τέλος, ιδιαίτερη μνεία οφείλω να κάνω στη φροντισμένη έκδοση, για το καλαίσθητο εξώφυλλο (ζωγραφισμένο από τον Ευρυγένη-Δημήτρη Ευρυγένη), την κομψή γραμματοσειρά, τη ρομαντική πινελιά στις κάτω άκρες των σελίδων και την έλλειψη τυπογραφικών ή άλλων λαθών.
Πρόκειται για μια νουβέλα, που αν και μικρή σε μέγεθος έχει μεγάλο νόημα και περνάει ένα δυνατό μήνυμα για τις ευκαιρίες στη ζωή μας που μπορούμε να χάσουμε εξαιτίας των φοβιών που είναι μέσα μας. Μιλάει για τον έρωτα και τη δύναμη του, τις φοβίες, τις χαμένες ευκαιρίες και το αντίκτυπο που έχουν στη ζωή μας, τις επιλογές και τις αποφάσεις που καθορίζουν το μέλλον.
Μου άρεσε πολύ η γραφή, απλή και ώριμη, χωρίς περιττά στοιχεία, η συγγραφέας μας παρουσιάζει την ιστορία όμορφα και απλά, δίνοντας μας τρείς οπτικές (με πρωτοπρόσωπη αφήγηση) θέλοντας να δώσει έμφαση στον εσωτερικό κόσμο των πρωταγωνιστών και τις σκέψεις τους. Στο τέλος περνάει ένα δυνατό μήνυμα, το οποίο είναι και ο στόχος όλου του βιβλίου από την αρχή.
Μια ωραία ιστορία που με άγγιξε και με συγκίνησε.
Ένα μικρό βιβλίο αλλά με μεγάλο νόημα που διαβάζεται αρκετά γρήγορα και εύκολα και έχει πολλά να δώσει στον αναγνώστη.
Μου άρεσε πολύ και σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!! 🦊
Είναι ένα βιβλίο που διαβάζοντας το σε βάζει σε σκέψεις! Τι είναι αυτό που κάνει ένα νέο άνθρωπο να νοιώθει φόβο να εκδηλώσει τα συναισθήματα του,σε έναν κόσμο γεμάτο προκλήσεις και ερεθίσματα από ποικίλους εξωγενείς παράγοντες; Τι μπορεί να οδηγήσει μια νέα κοπέλα να συμβιβαστεί με μια ζωή που δεν της ανήκει; Έχοντας μπροστά μας μια γενιά ίσως χωρίς ιδανικά και στόχους,για την οποία είμαστε υπεύθυνοι όλοι μας επειδή με ή χωρίς τη θέληση μας ζώντας στην τρέλα της καθημερινότητας μας,πιθανα,ξεχνάμε τα θέλω των παιδιών μας!Μέσα από τη η ανάγκη για επιβίωση τους μ��ταφέρουμε τα άγχη και τους δικούς μας ρυθμούς,μαζί με τα δικά μας πρέπει και τα δικά μας θέλω! Η Όλγα μια κοπέλα που ζει από τα δώδεκα της σε μονογονεϊκή πλέον οικογένεια μετά τον θάνατο του πατέρα της,με μια μητέρα που μένει πιστη στην μνήμη του,δουλεύει ατσαμάτητα,όχι γιατί δεν έχει τα προς το ζειν,αλλά για ψυχοθεραπεία.Ο χορός και συγκεκριμένα τα μαθήματα Τάνγκο που παρέδιδε στη γειτονιά μια νέα σχολή χορού,στάθηκαν αφορμή να γνωρίσει η όμορφη κοπέλα τον Δημήτρη!Λατρης του χορού ο ίδιος γίνεται ο παρτενέρ της στα βήματα και στα όνειρά της!Η μοίρα όμως έχει διαφορετική άποψη και αποφασίζει πριν από εμάς, κάνοντας μας μερικές φορές απλούς θεατές στο έργο της! Καθοριστικός παράγοντας στην πορεία μας η αποφασιστικότητα και σίγουρα η στάση και η στήριξη των οικογενειών μας.Η αναβολή και η μετάθεση της κάθε ευκαιρίας που μας προκύπτει,αν δεν την αντιμετωπίσουμε εγκαίρως κρίνει την εξέλιξη μας ως άνθρωπο!Κρίνει τη ζωή μας. Σα γονιός πιστεύω πως πρέπει να στεκόμαστε ακοίμητοι φρουροί στα παιδιά μας,να προβλέπουμε,να αφουγγραζόμαστε,να ενθαρρύνουμε και να επιβραβεύουμε τις επιλογές τους έτσι ώστε να μπορούν να σταθούν άφοβα στα πόδια τους.Να μη φοβούνται το άγνωστο και να σταθούν δυναμικά στα πόδια τους!
Στο πρώτο συγγραφικό της εγχείρημα, η κ. Σταμπέλου μας μιλά για ένα μεγάλο, ανεκπλήρωτο έρωτα που προσπάθησε να χορέψει στους αισθησιακούς ρυθμούς του τανγκό αλλά η ζωή συνέχεια του έφερνε εμπόδια. Μέσα από την αφήγηση των τριών πρωταγωνιστών της, η συγγραφέας εξερευνά τις επιπτώσεις που μπορεί να έχουν οι αποφάσεις που παίρνονται βασισμένες στις φοβίες και ανασφάλειές μας, επιπτώσεις που ορισμένες φορές είναι αναπόφευκτες και αμετάκλητες. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί η συγγραφέας είναι σαφής και μας μεταφέρει τέλεια τις ψυχικές μεταπτώσεις των ηρώων. Η ιστορία έχει αρκετά απρόοπτα και ανατροπές ώστε να κρατήσουν αμείωτο τ ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Το μόνο σημείο στο οποίο είχα κάποια ένσταση ήταν το τέλος: η ρομαντική μου πλευρά αναστέναξε με ευχαρίστηση, αλλά η πιο ρεαλιστική μου (και πιο αυστηρή κριτής) προτιμούσε καλύτερα το «τέλος» που δόθηκε πριν τον επίλογο. Σε κάθε περίπτωση, η νουβέλα αυτή είναι ενδιαφέρουσα και γεμάτη συναίσθημα. Αξιο μνείας είναι και το εξώφυλλο που εκτός από αισθητικά ωραίο είναι και πολύ ταιριαστό στην ιστορία. Τα συγχαρητήριά μου στη συγγραφέα! Περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο λογοτεχνικό της ταξίδι!