Η ιστορία χρειάζεται τον χρόνο και τον χώρο προκειμένου να γίνει αντιληπτή από τους ανθρώπους που ζουν, θέλοντας και μη, μέσα και με την ιστορία. Η ιστορική θεώρηση βασίζεται κατά παράδοση στη χρονολογία ως δομικό (και συχνά εσχατολογικά προσδιορισμένο) στοιχείο, είναι δηλαδή προσανατολισμένη στο χρόνο. Ως συμπλήρωμα αυτής της θεώρησης, η παρούσα εισαγωγή στοχεύει στο να καταστήσει συνειδητή, με τρόπο σύντομο και συνοπτικό, τη διάσταση του χώρου μέσα στους ποικίλους παράγοντες που αιτιολογούν το στενό αλληλοπροσδιορισμό μεταξύ χρόνου και χώρου, μεταξύ της ιστορίας και της γεωγραφίας.