Η παρούσα μελέτη αναφέρεται σε χρόνους αλλοτινούς, όταν μεταξύ θεών και ανθρώπων δεν υπήρχε χαώδης απόσταση. Προσεγγίζοντας μια γνώση που φέρει τη σφραγίδα του ασύλληπτου και του παραμυθιού, θα μιλήσουμε για θαυμαστές διηγήσεις και θα γνωρίσουμε τους αμφίσημους χώρους και τα μυστηριώδη όντα που ενοικούσαν εκεί, όσα δηλαδή είδε ή άκουσε η γειτονιά και όχι ό, τι κατέγραψε η επίσημη Ιστορία. Κύκλοι μαγικοί και ιερά κέντρα, αποτροπαϊκά ή φυλακτήρια ορόσημα, επικίνδυνα στοιχειά και σκοτεινά άντρα αφιερωμένα στη λατρεία των Μοιρών, παράδοξα συμβάντα που, όπως λέγεται, μονάχα οι αλαφροΐσκιωτοι μπορούν να αντιληφθούν όλα τους, κρυφά κατατόπια της μαγικής τοπογραφίας των Αθηνών!
Ο Βαγγέλης Ζήσης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε προπονητική και την επιστήμη των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Παράλληλα, από τα μαθητικά του κιόλας χρόνια, ασχολήθηκε με τη συλλογή και τη μελέτη παράξενων θεμάτων, τα οποία η καθεστηκυία επιστημονική κοινότητα χαρακτηρίζει ως υπερβατικά. Η διαρκής αναζήτησή του αφορά διάφορα πεδία γνώσης, όπως τη μυθολογία, την ανθρωπολογία, τη λαογραφία, τη μεταφυσική, τη θρησκειολογία, αλλά και την επιστήμη. Πολύ συχνά, η περιπλάνησή του αποκτά κυριολεκτικό χαρακτήρα, με τη μορφή οδοιπορικών και επιτόπιων ερευνών ανά την υδρόγειο. Συμμετείχε στην αρχισυνταξία του περιοδικού "Terra Incognita", και ορθογράφησε σε διάφορα ελληνικά περιοδικά. 'Εργα του που έχουν εξαντληθεί: "Το αρχέτυπο του μαυροντυμένου ανθρώπου" και "Τα μυστήρια της Πεντέλης".
Ογκώδες βιβλίο, με ένα από τα θέματα που με έψησαν να γίνω συγγραφέας, όταν διάβαζα ψήγματα αυτών των θεμάτων στο Η ιστορία της Αθήνας. Το ίδιο το βιβλίο το λες και έργο ζωής, είναι φανερό δηλαδή ότι ο συγγραφέας έχει κάνει πάρα πολύ εκτεταμένη έρευνα για να καταφέρει κάτι τόσο εντυπωσιακό. Οι παραπομπές και η βιβλιογραφία είναι τερατώδεις και κάποιες φορές περιέχουν ένα δεύτερο επίπεδο πληροφορίας εξίσου ενδιαφέρον με το κυρίως κείμενο. Ο Ζήσης καταφέρνει να μας παραδώσει ένα έργο που εμένα τουλάχιστον μου φαίνεται πλήρες, τίμιο και ενδελεχές. Η οργάνωση της πληροφορίας είναι σωστή, ωστόσο αρκετές φορές έπιασα να λέγονται είτε τα ίδια πράγματα από ελάχιστα διαφορετική οπτική γωνία, είτε είδα να πλατειάζει χωρίς ιδιαίτερο λόγο σε κάποια σημεία που ίσως να μη χρειαζόταν τόσο μεγάλη εξήγηση. Γεγονός παραμένει ότι παρά τον όγκο του, διαβάστηκε νερό χωρίς να σκοντάψω πουθενά. Κάτι που ίσως να χρειαζόταν το βιβλίο απεγνωσμένα είναι ένας χάρτης σύγχρονος, στον οποίο να σημειώνονται ονόματα που πλέον δεν τα χρησιμοποιούμε πια, όπως πχ, αυτή η άτιμη η συνοικία της Βλασσαρούς, που ακόμα δεν έχω καταλάβει πού ήταν ή η πύλη της Μπουμπουνίστρας. Οφείλω επίσης να δηλώσω το σεβασμό μου, γιατί, ενώ υπήρξαν στιγμές που δεν συμφωνούσα με τον συγγραφέα επί θεμάτων που άπτονται της ύπαρξης ή όχι του υπερφυσικού, εκείνος κατάφερε να τα γράψει με τέτοιον τρόπο, ώστε να μην αμφιβάλω καθόλου για την εγκυρότητα των υπολοίπων λεγόμενών του.