در این کتاب، دو مکالمهی بلند در زمینهی بررسی و تفسیر نظریات و آثار جمیز جویس فراهم آمده است. برای مثال در یکی از مقالات تصریح شده است: کلیسا هدف شوخ طبعی و تحقیر جویس قرار میگیرد. کشیشهایی که او معرفی میکند، پیامآور تاریکی هستند نه منادی نور، و دوبلینیهای صاحب نام، انسانهایی فاسد بیش نیستند. در پایان کتاب گاه شمار زندگی جویس آمده است.