Der Nürnberger Lernprozeß, Die Andere Bibliothek - Erfolgsausgabe

by Steffen Radlmaier

Nach dem Ende des Zweiten Weltkriegs schrieb das Nürnberger Tribunal ein neues Kapitel in der Geschichte des Völkerrechts. Wenige erinnern sich heute noch daran, wie es dabei zuging. Der Prozess gegen die Nazi-Größen war ein Medienereignis erster Ordnung. Scharen von Reportern brachen 1945/46 in die zertrümmerte Stadt ein, unter ihnen Willy Brandt, der für die skandinavische Presse schrieb, und der Amerikaner William Shirer. Selbst China hatte einen Berichterstatter entsandt. Aber vor allem waren Schriftsteller aus der ganzen Welt Ernest Hemingway und Erika Mann, Ilja Ehrenburg und Louis Aragon, John Steinbeck, Erich Kästner, Konstantin Fedin, Robert Jungk, Martha Gellhorn, Victoria Ocampo, Peter de Mendelssohn, Rebecca West, John dos Passos ... Eine glänzende Liste, die sich fortsetzen ließe. Die Berichte dieser Autoren sind seither in Vergessenheit geraten. Steffen Radlmaiers Recherche zeigt, dass sie mehr als alle Prozessakten über die Atmosphäre und die Wechselfälle des Prozesses sagen.

367 pages, Hardcover

First published January 1, 2001

Reviews

[Roel Vande Winkel · Rating 2 out of 5]

Ik lees dit aansluitend bij "Het schrijverskasteel: de Neurenbergse processen" van Uwe Neumahr (2023) omdat ik bij dat boek toch wat op mijn honger bleef zitten. Maar ook dit boek (2001, vertaald in 2005) is voor mij te anekdotisch. Radlmaier biedt een bloemlezing van kranten- en tijdschriftartikels, gepubliceerd in 1945-1946, over de processen tegen de (nog levende) kopstukken van het "Derde Rijk". Dit wordt deels aangevuld met fragmenten uit later gepubliceerde boeken. Sommige artikels gaan ook in op de bredere context en beschrijven bijvoorbeeld de ruïnes van de stad waarin de processen worden gehouden. Het is best wel interessant, maar de meeste artikels zijn heel kort en verscheidene teksten brengen zeer gelijkaardige informatie.

[Sander · Rating 3 out of 5]

Een interessante set vertaalde artikels geschreven door verschillende journalisten (o.a. Janet Flanner, de vrouwelijke oorlogsschrijfster - niet vanzelfsprekend in die tijd en Markus Wolf, de "man zonder gezicht" van de Stasi) die ook werkelijk aanwezig waren tijdens de processen. Allemaal heel interessant, maar nooit had ik het gevoel echt middenin de actie te zitten.