بهترین سال‌های زندگی من

by پرویز نوری

این بود بهترین سال‏‌های زندگی من و این سال‏‌ها. وقتی تصمیم به نوشتن این خاطره‏‌ها گرفتم، یک‌‏آن حس کردم تمامی خاطره‏‌های یک عمر پرده‌‏پرده از ذهنم می‌‏گذرد. آن‏قدر تند و سریع که می‌‏بینم انگار این‏‌همه سال در یک دقیقه سپری شده. یعنی واقعاً ما یک دقیقه زندگی کرده و می‏‌کنیم؟

این دفتر کوچک خاطره‏‌هایی است شاید کم‏رنگ از آن‏چه بر من طی سال‏‌های سال گذشته و بیشترش از عشق و شوروحالی بوده که از آن دوران داشته‏‌ایم و اصلاً مگر می‌شود یاد فیلم و سینما را ـ که ریشه در جان و جوانی ما داشت ـ فراموش کرد. عشق و دوست داشتن سینمایی که معبد رؤیاها و آرزوهای‏مان بود، دوست داشتن در نهایت خلوص، پاکی و سادگی که به تصورم بهترین نوع دوست داشتن باشد ـ که هدفش از خودش است: بیدارتر و زنده‏‌تر زیستن.

132 pages, Paperback

First published January 1, 2018

Reviews

[Nazanin Moshiri · Rating 4 out of 5]

شناختم از پرویز نوری محدود بود به فیلم طهران تهران و نقش شیرینی که با همسرشون داشتند. نمی دونستم که فیلمساز و منتقدی مطرح هستند و طبیعتا خاطرات سینمایی زیادی از قبل از انقلاب دارند. کتاب شرح خاطرات و علاقه ی بی حد و مرزشون به سینماست.
ساده ، روان و لذت بخش...🎥🎬

[Sina khozeimeh · Rating 3 out of 5]

کتاب را یک نَفَس خواندم. شرحِ شوریدگی و شیداییِ یک دیوانه‌ی فیلم به سینماست. از مرعوبِ پرده‌ی نقره‌ایِ سینما شدن تا عشقِ به زن و ازدواج و در آخر شرحِ دورانِ نویسندگی و بلوغ.
راست‌اش ، از پرویز نوری انتظارِ خاطراتی پربارتر و پرحجم‌تر داشتم ، گرچه همین‌ میزان هم برای من اوقاتی خوش فراهم کرد‌.
باریْ ، چندان تقدم و تأخری هم در روایتِ خاطرات رعایت نمی‌کند. از دهه‌ی سی به پنجاه ، از پنجاه‌به چهل ، باز از چهل به سی و الخ.
ــ ساختمان و ساختارِ کتاب در مقایسه با بعضی کتاب‌های خاطراتِ خودنوشت چندان درخشان نیست ، فی‌المثل در برابرِ کتابِ بی‌نظیرِ حسن کامشاد. اما در کل می‌شود کتاب پرویز نوری را هم کتابی خواندنی و با روایتی سرخوش و بانمک دانست. من کتاب را با نوری کم در دلِ تاریکیِ شب خواندم و اینطورْ بیشترْ غرقش شدم.
کتابْ کاملن قابلِ توصیه به دیگران است ، مخصوصن عاشقانِ سینما و تاریخ سینما

[Hosna · Rating 1 out of 5]

در واقع شاید بشود گفت به آقای نوری صفر ستاره می‌دهم چون کتاب برای شناخت دوره‌ای از سینمای ایران بسیار مفید است. جالب بود که با چه روحیه ای می نویسد که مصاحبه‌های دروغ چاپ می‌کرده و یا سناریوی کپی از فیلمهای هندی و هالیوودی می‌فروخته. تازه می‌فهمم چقدر کار برای هنرمندان واقعی مانند گلستان سخت بوده است. امثال پرویز نوری مثلا منتقد و روزنامه نویس بوده اند. چه توقعی باید از بقیه داشت.

[乂]

پرویز نوری – بهترین سال‌های زندگی من – تهران: چشمه 1396