Historia Camille Claudel opowiedziana jej samej przez Autorkę. Dzieciństwo na prowincji Francji, pobyt w Paryżu, którego barwne opisy przenoszą czytelnika do XIX wieku, kiedy przy kawiarnianych stolikach w oparach absyntu artyści dyskutowali o sztuce oraz życiu, pełen namiętności, a zarazem cierpienia związek z Auguste’em Rodinem, kariera artystyczna Claudel, wreszcie jej pobyty w szpitalach psychiatrycznych tworzą niesamowitą mozaikę zdarzeń, uzupełnioną o nietłumaczoną dotąd korespondencję rzeźbiarki. Drugoplanowymi bohaterami książki stają się Paryż XIX wieku – fascynujące miasto pełne sprzeczności – oraz prace Camille Claudel. Przeanalizowane i zinterpretowane przez autorkę, osadzone w kontekście losów artystki, a jednocześnie przedstawione w szerokiej perspektywie, zyskują na kartach powieści nowe życie.
I don't read biographies usually, but this time I thought it'll be a good idea to get to know more about Camille Claudel. It was really good-written and the history told by Agnieszka Stabro was addictive. Definitely worth reading!
niesamowita książka, świetnie napisana w formie listu do samej camille, momentami za dużo skupiała się na jej romansie ale jest to zrozumiałe- nie jest to ścisła biografia camille a jedynie forma listu do przyjaciółki, z którą wspominasz wspomnienia wzruszająca historia, która złamała mi serce nie lubię polskich autorów i mam do nic różne nastawienie, natomiast inne utwory Stabro również przeczytam
Historia Camille Claudel to opowieść równie fascynująca, co wstrząsająca. To dramat pełen pasji i niezwykłego talentu, który, niestety, został w pełni doceniony dopiero po latach. Camille, wybitna rzeźbiarka, której geniusz budził podziw, stała się ofiarą okrutnych okoliczności – wpędzona na 30 lat do zakładu zamkniętego przez własną matkę i zaniedbana przez brata, Paula Claudela, gorliwego katolika.
Warto przypomnieć, że w czasach, gdy Camille została uwięziona (rok 1913),takie praktyki nie były niczym niezwykłym. Nietuzinkowe, zdolne, a przede wszystkim wyzwolone kobiety były bardzo często oddawane do zakładów przez swoje rodziny. W ten sposób "pozbywano się problemu", tłumiąc ich indywidualność i aspiracje. Camille zmarła w wieku 79 lat, spędzając dużą część życia w izolacji. Trudno sobie wyobrazić głębię beznadziei, jaką musiała odczuwać.
Książka Agnieszki Stabro, "Masz na imię Camille", ma dość specyficzną narrację, pisaną w formie listu. Choć to oryginalne podejście, nie każdemu może przypaść do gustu. Osobiście miałam wrażenie, że autorka posiada jakąś tajemną wiedzę o artystce, która nie jest dostępna dla szerszego grona czytelników, co momentami budziło moje zastrzeżenia.
Jeśli szukacie rzetelnych informacji o życiu Camille Claudel, najlepszym źródłem jest bez wątpienia książka Anne Delbée, "Kobieta – Camille Claudel". Warto zaznaczyć, że fragmenty listów Camille były już tłumaczone i zawarte właśnie w tej pozycji. Wydaje się, że Stabro w znacznym stopniu posiłkowała się pracą Delbée.
chce sie zabic ,nie mam siły nawet tego komentować , czasem prościej by było gdyby wszyscy się zabili zabij się rodin , rose , paul daje 4 bo sposób pisania był wkurzający