Όταν οι ιστορίες για τα μικρά ξωτικά της φυλής των Ούζι Τάλκι τελειώνουν, σιωπή και απελπισία σκεπάζουν το μικρό χωριό. Τότε αποφασίζουν να ξεκινήσουν για ένα ταξίδι μακρινό, αναζητώντας τον Αϊ-Βασίλη, τον φύλακα των ιστοριών, τον μόνο που μπορεί να τους ξαναδώσει τη χαμένη τους φαντασία... Αυτό το ταξίδι θα αλλάξει τη ζωή τους...
Η ιστορία ξεκινά με μια φυλή ξωτικών που έχει το εξής ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: αγαπά πολύ τις ιστορίες. Όμως μετά από πολλούς αιώνες, οι ιστορίες τους εξαντλούνται. Μέσα στο καταχείμωνο λοιπόν, μια μικρή ομάδα από αυτά τα ξωτικά, αποφασίζει να βρει τον Άη Βασίλη, ο οποίος είναι πασίγνωστος για την αγάπη που έχει στα παιδιά, με την ελπίδα ότι εκείνος θα τους βοηθήσει να ανακαλύψουν καινούργιες ιστορίες.
Φτάνοντας λοιπόν στο Βόρειο Πόλο, τα ξωτικά καταφέρνουν να βρουν το σπίτι του Άη Βασίλη, όπου ζει μόνος του μαζί με τη γυναίκα του. Αφού οι φίλοι μας περνούν λίγες ώρες μαζί με το ζευγάρι, απολαμβάνοντας τη φιλοξενία τους, αποκαλύπτουν τον λόγο που ταξίδεψαν μέχρι εκεί. Ο Άγιος Βασίλης δέχεται όχι μόνο να τους πει άγνωστες μέχρι τότε για εκείνους ιστορίες, αλλά να τους φιλοξενήσει μόνιμα κιόλας. Σε αντάλλαγμα, τα μικρά ξωτικά, θα πρέπει να βοηθούν τον Άγιο Βασίλη με τα γράμματα των παιδιών, κατασκευάζοντας παιχνίδια. Η ιστορία κλείνει χαρούμενα, με τα ξωτικά, τον Άγιο Βασίλη και τη γυναίκα του, να απολαμβάνουν τη Χριστουγεννιάτικη θαλπωρή.
Λοιπόν, γνωρίζω πως το διάβασα λίγο ετεροχρονισμένα το συγκεκριμένο, αφού είναι Χριστουγεννιάτικο και είμαστε ήδη στο Μάρτη. Όμως, δεν θεωρώ πως έχασα κάτι όσο αφορά το βαθμό που απόλαυσα την ιστορία.
Καταρχάς, το συγκεκριμένο απευθύνεται σε μικρά παιδιά και είναι γραμμένο με τρόπο που μπορούν να κατανοήσουν εύκολα, αλλά χωρίς να υποτιμά την αντίληψή τους (κάτι που βλέπω συχνά να γίνεται σε μέσα ψυχαγωγίας που αφορούν παιδιά). Θεωρώ επίσης πως πέρα από μια γλυκιά ιστορία, είναι κι ένας ωραίος τρόπος για να συστηθούν τα παιδιά στο είδος της φανταστικής λογοτεχνίας.
Ακόμα, η ιστορία αυτή, έχει μέσα μηνύματα τα οποία όσο διαφορετικά και να είναι μεταξύ τους, για εμένα είναι εξίσου σημαντικά: η σημασία και η δύναμη που έχουν οι ιστορίες αλλά και το ότι πρέπει να βοηθάμε ο ένας τον άλλον - όπως στην ιστορία ο Άγιος Βασίλης και τα ξωτικά συνεργάστηκαν για να φτιάξουν κάτι όμορφο, χτίζοντας έτσι και τη μεταξύ τους σχέση. -
Επιπλέον, θα ήθελα να κάνω μια ειδική αναφορά στην εικονογράφηση της Έφης Λαδά, με την οποία ήμουν εξοικειωμένη από τα βιβλία που διάβαζα κι εγώ σαν παιδί, η οποία ακόμα και τόσα χρόνια μετά, συνεχίζω να θεωρώ πως είναι άψογη και να αγαπώ πολύ.
Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω τις εκδόσεις Πατάκη για το αντίτυπο που μου έστειλαν!
If you made if this far, congratulations! 'Till next time, take care :) :) :)