Terwijl zijn debuutroman in vertaling de wereld verovert – in vijftien landen is Bonita Avenue bejubeld – werkt Peter Buwalda in alle rust aan zijn tweede roman. Maar niet op donderdag, dan schrijft hij zijn column voor de Volkskrant. De kortebaanneemt hij net zo serieus als de roman: het is ‘draaien, keren, zagen, vijlen, vloeken en raspen’. Veelal zijn het hilarische, ultrakorte verhalen. Soms breekt hij een lans. Of een bn’er. In deze vierde bundel herdenkt hij Chuck Berry nog voor deze dood is, vergelijkt hij een Nederlandse populist met de late Gregor Samsa, en klapt hij uit de school over het gevoel voor humor van koning Willem-Alexander. Terug van weggeweest zijn Arendsoog en Witte Veder, die vat proberen te krijgen op een wereld gedomineerd door Donald Trump en Islamitische Staat. Met immer lenige pen vervlecht Buwalda zijn persoonlijke herinneringen met rariteiten die ons dagelijks kwellen.
Peter Buwalda is a Dutch writer. He was a journalist and an editor at several publishers. He was co-founder of literary music magazine Wah-Wah and wrote stories and essays for De Gids, Vrij Nederland, Bunker Hill and Hollands Maandblad. In September 2010 he made his debut with the novel Bonita Avenue. It received a magnificent reception and became a bestseller. It was awarded the Academica Debutantenprijs, the Selexyz Debuutprijs and the Tzumprijs and was nominated for nine awards including the AKO Literatuurprijs, the Libris Literatuur Prijs, the KANTL Proza Prijs, the NS Publieksprijs and De Gouden Strop 2011.
The translation rights were sold to countries such as Germany, Spain, Italy and France.
Een aantal columns kan ik wel waarderen, al moet ik er niet te veel achter elkaar lezen. Dan wordt het een heel absurd boek. Soms, als er niet te veel, voor mij onbekende, namen worden genoemd vond ik het wel erg grappig.
‘Midden op de dag lag ik uitgestrekt op bed. Ik was keihard aan het werk, prakkiserend over de roman fleuve die ik aan het schrijven ben, een epische verhandeling die Proust uit de canon moet laten gaan.’
Ik heb Bonita Avnue nog geeneens voor een tweede keer gelezen, de herinnering eraan smaakt zoet genoeg. Voor het negeren van zijn dwaze, wekelijkse vertellingen in de Volkskrant geef ik mezelf wel op de kop. Wat is dit goed! Hilarisch. Wie anders verstaat de kunst je om elke zin op het verkeerde been te zetten? Een majesteitelijke bundel vol Elvis, gefantaseerde currygerechten, mislukte pizzeria’s en hangsnorblues. Episch!
Peter Buwalda heeft wel iets met popmuziek en vooral met de blues. De aardigste stukken in deze bundel gaan over zijn fascinatie met musici. Zo schrijft hij over het geweldige talent van Elvis en zijn trieste ondergang in het verhaal ‘Spookbiografie’. Voor zijn teloorgang was vooral de Nederlander Andreas van Kuijk verantwoordelijk, die als ‘Colonel Parker’ hem exploiteerde. Hij trad bijvoorbeeld nooit in Europa en Japan op omdat de colonel vanwege een strafblad in de VS moest blijven. De kleine voeten slaan op de groep Little Feet waaavan Lowell George de voorman was. Het laatste stuk van het boek is de top 20 van Peter met de beste blues, zoals van Little Feet, Jimi Hendrix, Led Zeppelin, onze Hollandse Cuby en de Blizzards, Muddy Waters, Elvis, John Lee Hooker, B.B. King, Sonny Boy Wiliamson en anderen. Je kunt de favoriet nummers op YouTube opzoeken.