کتاب ، به هنر شیشهگری دستی در ایران میپردازد، که آن را دکتر حسین یاوری در یک پیشگفتار، پنج فصل و کتابنامه به پایان برده است. فصل اول، کلیاتی دربارة شیشه است که در آن تعریف شیشه، ساختار شیشه، خصوصیات و ویژگیهای شیشه، فصل دوم، نگاهی به پیشینة شیشهگری در ایران و فصل سوم، بررسی تجهیزات، ابزار کار و مواد اولیة مصرفی و چگونگی ساخت محصولات شیشهای، فصل چهارم، انواع محصولات شیشة دستساز و کارهای تکمیلی روی شیشه و فصل پنجم، به موقعیت کنونی شیشهگری در ایران پرداخته است. در فصل پنجم، دکتر یاوری، از شهرهایی یادآوری کرده است که در آن هنر شیشهگری هنوز کاربرد فراوان دارد. شیشهگری در تهران، میمند، قمصر، شیراز، جهرم، جایگاه بس رفیعی در بین سایر هنرهای دستی دارد و مردم با آن ایدهها و اندیشههایشان را به نمایش میگذارند. این کتاب حاصل تلاش دکتر یاوری است که به تشویق مسئولان محترم مؤسسة آموزش عالی سوره در زمینه شیشهگری دستی به چاپ رسیده است. دکتر حاصل تجربیات و تحقیقات سالهای طولانی خود را در سازمان صنایع دستی ایران و تدریس در رشتههای مختلف هنری به ویژه هنرهای دستی با ؟ منابع و مآخذ مکتوب کافی، به صورت بسیار زیبا، علمی و هنری آراسته است. دکتر در هر جا نیاز بوده به مثالهای بومی روی آورده و آن را همراه تصاویر در کتاب ارائه نموده است. از متن این کتاب میخوانیم: شیشه، عجیبترین مادهای است که بشر با آن آشنا شده است و به همین دلیل برخی از صاحبنظران معتقدند که شیشه به عنوان (مایع فوق تبرید شده) چهارمین حالت ماده ـ در کنار سه حالت دیگر، یعنی جامد، مایع و گاز ـ نام پذیرد. چرا که هیچ ماده دیگری نیست که به این اندازه قوی یا به این اندازه ضعیف، تا این حد زیبا و در عین حال این قدر کاربرد داشته باشد. شیشهگری دستی در ایران از هزارة اول قبل از میلاد تا امروز بهرغم فراز و فرودهای فراوان، عرضهکنندة آثاری بدیع و زیبا در عرصه هنرهای دستی ایران بوده است؛ ضمن آنکه هنرهای تکمیلی روی شیشه هم طی قرون مختلف و نیز در حال حاضر محصولاتی جالب و با ارزش هنری را پدید آورده و به محضر هنردوستان تقدیم داشته است. بررسیهای کارشناسانه میتواند معرف هنر، هنرمندان ایرانی و آثار ارزنده آنان باشد.