Iris is dol op haar verzorgpony Binkie en toch durft ze bijna niet meer naar hem toe. De oorzaak is Binkies eigenaar, Erik. De laatste tijd doet hij anders tegen Iris. Hij zegt dingen die hij niet zou moeten zeggen en hij doet dingen die hij niet zou mogen doen. Wat moet ze nu? Ze kan Binkie niet aan zijn lot overlaten, want dan zorgt er niemand meer voor hem. En ze wil hem ook helemaal niet kwijt! Maar haar angst voor Erik neemt steeds meer toe. Met haar ouders kan Iris er niet over praten, want die zijn alleen maar aan het werk. Bovendien is Erik de beste vriend van haar vader. Hij zou haar nooit geloven. Gelukkig krijgt Iris hulp uit onverwachte hoek...
De omslag en titel van dit boek doen denken aan een softe streekroman, maar niets is minder waar. Iris komt van kleins af aan al bij Erik, beste en oudste vriend van Iris haar vader, om te zorgen voor de pony Binkie. Totdat Erik een verkeerd soort belangstelling begint te krijgen voor Iris. Foute opmerkingen over kleding, te dicht naast haar gaan staan, met de ogen uitkleden, het lijkt misschien allemaal wel mee te vallen, maar Iris durft eigenlijk niet meer naar Binkie, bang om Erik tegen het lijf te lopen. Maar thuis vertellen is geen optie en Binkie niet meer zien ook niet. Je begrijpt het dilemma goed en gelukkig besluit Iris uiteindelijk toch haar ouders in te lichten. Maar die kunnen of willen gewoon niet geloven dat Erik zulke dingen zou zeggen of doen. Iris zal het allemaal wel verkeerd hebben 'begrepen' . Iris is woedend en dan krijgt ze hulp van haar oudere zus, die vindt dat Iris volkomen gelijk heeft en het er niet bij moet laten zitten. Met behulp van een mobieltje nemen ze stiekum een gesprek tussen Iris en Erik op en dan gaan ook de open van Iris haar ouders open. Maar waar Iris bang voor was gebeurd. Binkie verdwijnt en Erik wil niet vertellen waar hij de pony naartoe heeft gebracht. Gelukkig voor de lezer komt Iris dankzij internet er achter waar Binkie is en probeert ze de pony te kopen. Maar dat lukt niet. Erik is nog steeds eigenaar...