เกมซ่อนใจ

by ติญญา

ที่ผ่านมา พลับพลอย ค้างคาใจกับ ‘ความลับ’ เรื่องหนึ่งมาตลอด แต่วันนี้ เธอพร้อมแล้วที่จะไขปริศนาหาคำตอบให้ได้ว่า แท้จริงแล้ว ระหว่าง ‘สิ่งที่เธอเชื่อ’ กับ ‘สิ่งที่ทุกคนเชื่อ’ อะไรคือ ‘คำตอบที่แท้จริง’
แน่นอน เดิมพันของ ‘เกม’ นี้...สูงจนน่าใจหา เพราะมันเกี่ยวพันกับ ‘หัวใจ’ ของใครบางคน ที่อยากให้เขาหันมามองเธอในอีกแง่มุม
บทพิสูจน์ของเกมนี้จะลงเอยอย่างไร เมื่อเธอขอให้ ณดล ผู้ที่มองเธอเป็นหญิงร้ายกาจ และเป็นต้นเหตุในการตายของน้องชาย มาร่วมสืบหาความจริงในครั้งนี้...

408 pages, ebook

Published September 1, 2017

Reviews

[RMN · Rating 4 out of 5]

ภาพรวมอ่านได้ลื่นไหลดีค่ะ บทบรรยายกับบทสนทนาบาลานซ์กันดีกว่าเรื่องที่แล้ว (นาฬิกาทรายรัก) มีตัวละครต่อเนื่องมาแต่ก็สามารถอ่านแยกกันได้ ยังคงเน้นเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพระนางเป็นหลัก โดยสอดแทรกปมสืบสวนเบาๆ (เบามากๆ) พอให้คนอ่านลุ้นบ้างว่า 'ใครเป็นฆาตกร' แต่ก็เหมือนไม่ได้เป็นประเด็นหลักที่ให้ความสำคัญเกินไปกว่าเรื่องความรักของพระนางที่ต่างฝ่ายต่างเล่นซ่อนแอบความรู้สึกของตัวเอง ดังนั้น ตอนที่คลายปมเรื่องนี้เลยคลายแบบง่ายๆ ไม่ต้องตีลังกาเดาหรือมโนซับซ้อน

จุดที่ชอบคือ บทสนทนาที่อ่านแล้วรู้สึกว่าเป็นธรรมชาติดี บทบรรยายมีการใช้คำซ้ำอยู่เหมือนเคย ในเรื่องนี้ก็เน้นบรรยายลักษณะกายภาพของนางเอกสุดๆ สวยสะดุดตา นัยน์ตาเรียวยาว ผิวขาวผ่องราวกระเบี้องเนื้อดีนี่เจอบ่อยมาก แต่ก็รู้สึกว่าบรรยายลักษณะพวกนี้ลดลงไปมากเมื่อเทียบกับเรื่องก่อนๆ สัมผัสได้ว่างานโตขึ้น มีพัฒนาการในทางที่ดี

จุดที่คิดว่าขาดไปคือ รายละเอียดบางเรื่อง เช่น ความสัมพันธ์ของตัวละครที่มาช่วยซัพพอร์ตคาแรคเตอร์พระนาง หรือช่วยส่งเสริมให้อ่านแล้วเข้าใจพื้นเพ+อุปนิสัยของตัวละครหลัก มีตัวละครหลายตัวที่ใส่มาแล้วก็หายไป ไม่ว่าจะเป็นชาลี เพื่อนเก่าที่นางเอกมาขอให้ช่วยตามหาฆาตกร แต่สุดท้ายก็ออกมาเป็นแค่พยานบุคคลแค่นั้นจบ หรืออย่างแม่ของณโม ที่ตอนแรกเราคิดว่าน่าจะมีบทบาทมากกว่านี้แต่สุดท้ายก็หายไปเลยไม่ได้พูดถึงอีก เลยค่อนข้างเสียดายในจุดนี้มาก แต่ก็คิดว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีในการวางพล็อตที่แตกต่างไปจากงานเขียนแบบเดิมๆ

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – เกมซ่อนใจ
ผู้แต่ง – ติญญา


ตัวละคร
พลับพลอย (พลอย) อายุ 26 ปี
ณดล (โน้ต)
คิมหันต์ อายุ 27 ปี


รีวิวหลังอ่าน

ก่อนจะอ่านเรื่องนี้ แนะนำว่าควรอ่านเรื่อง “หัวใจระบายรัก” และ “นาฬิกาทรายรัก” ก่อนค่ะ เพราะตัวละครชุดเดียวกันค่ะ เราเองก็ลืมไปแล้วว่าใครเป็นใคร ก็เลยได้ย้อนกลับไปอ่านรีวิวตัวเอง เลยพอจำได้บ้าง

เรื่องนี้พระเอกนิสัยแบบว่าปากหนักมาก ปากร้ายมากด้วย รักเขาแต่ก็ชอบพูดจาถากถางตลอด แอบเสียดายว่าช่วงเวลาที่นางเอกหนีหายไปนั้นสั้นไปหน่อย พระเอกนิสัยแบบนี้ ควรโดนลงโทษเสียให้เข็ด ฮ่าๆ ประมาณว่าจากกันสักปีเลย อ่านไปสงสารนางเอกมาก โดนกล่าวหาตลอด พอสามารถยืนยันได้ว่าตัวเองไม่ได้ทำ ก็ยังเจอคำพูดถากถางจากเขาไม่หยุด ช่างเป็นพระเอกที่ใจร้ายจริงๆ

ในเรื่องจะเน้นย้ำว่าพระเอกเป็นคนที่ใจร้อน บ้างาน ก็จริงแหละ แต่เราก็รับได้นะ จุดที่ไม่ค่อยชอบก็คือความปากร้ายนี่แหละ ร้ายกาจมากมาย ปากบอกว่าไม่ แต่การกระทำของคุณล่ะ มันดูย้อนแย้ง ฮ่าๆๆ

ส่วนการสืบหาว่าใครกันแน่ที่เป็นคนทำให้ณโมต้องจากไปนั้น น่าตื่นเต้นดีค่ะ แบบว่าลุ้นว่าตกลงณโมฆ่าตัวตายเพราะอกหักจากพลับพลอยจริงๆ หรือว่ามีใครไปทำอะไรกันแน่ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับพลับพลอย ก็ชวนเราลุ้นไปตลอดทาง แต่แอบคิดว่าเอ่ยถึงรายละเอียดน้อยไปนิดหนึ่งค่ะ

เราชอบที่ว่าบางครั้งเรื่องบางเรื่อง ถ้าพูดไปไม่ได้ทำให้คนฟังรู้สึกดี อะไรที่แล้วไปแล้ว ก็ขอให้ผ่านไป บางอย่างเป็นความลับต่อไป น่าจะดีกับทุกคน ประมาณนี้แหละค่ะ ^^

รวมๆ แล้วอ่านแล้วชอบนะคะ อยู่ในระดับที่มีอะไรให้ตื่นเต้นดี สงสารพลับพลอยมาก และอยากเตะพระเอกมากๆ เลย จริงๆ ดาวฤกษ์ที่เป็นพระเอกในเรื่อง “นาฬิกาทรายรัก” มาเล่มนี้ก็ออกมาในท่าทีที่น่าตบพอกันแหละ ส่วนรอยทรายออกมาได้น่ารักดี ดูเข้าอกเข้าใจพลับพลอยมากกว่าแกงค์ผู้ชายอีก

แอบคุ้นๆ กับชื่อนิทาน คิดว่าคงมีเรื่องของเธอคนนี้มาก่อน แต่เราอาจจะยังไม่ได้อ่าน ในเรื่องบอกว่าเป็นเพื่อนของรอยทราย และพลับพลอย ก็มีตัวละครอีกหลายๆ ตัว ที่น่าจะมีเรื่องของตัวเองต่อยอด ก็ต้องตามลุ้นกันค่ะ ^^

[สปอยล์]

พลับพลอยมาสมัครงานที่วัยรุ่นดอทคอมที่มีณดลเป็นเจ้าของ ทันทีที่เจอหน้ากันณดลก็ไม่รับเข้าทำงาน เธอยืนยันว่ามาเพื่อสืบหาว่าใครฆ่าณโม น้องชายต่างแม่ของณดล โดยที่เธอโดนกล่าวหาว่าเป็นคนที่หักอกณโม และทำให้ณโมฆ่าตัวตายนั่นเอง เธอเลยเขียนนิยาย “ใครคือฆาตกร” ลงในเว็บของที่นี่ด้วย และมีคนตามอ่านพอควรเลย แต่มีอยู่คนคอมเม้นท์ด่าแรงๆ และนานวันไปก็ตามมาทำร้าย

แต่แล้วณดลก็เปลี่ยนใจ รับเธอทำงานเป็นเลขาของเขา ทุกคนแปลกใจ ทั้งรอยทราย ตามตะวัน (คนนี้จีบณดลออกนอกหน้า ส่วนณดลนั้นอดีตเคยแอบรักรอยทราย แต่รอยทรายลงเอยกับดาวฤกษ์) ดาวฤกษ์เองก็แสดงท่าทีที่ต่อต้านและเย็นชาใส่พลับพลอย มีแค่รอยทรายที่พูดจาดีๆ กับพลับพลอย ส่วนตามตะวันก็คอยตามหวงก้างนี่แหละ วันแรกของการทำงานเธอจำต้องตอบรับไปเล่นบาสด้วยกัน แล้วก็โดนลูกบาสจากคิมหันต์ (พนักงานใหม่) ไปเต็มๆ ทำให้ต้องไปหาหมอ

คิมหันต์ขอโทษและเริ่มจีบเธอ เพราะชอบเธอ มีส่งกุหลาบมาให้ด้วย ทุกครั้งที่พลับพลอยได้กุหลาบ 17 ดอก ก็จะโดนณดลถากถางว่า ยั่วผู้ชายมาตามติด แถมเลข 17 ก็เกี่ยวข้องกับณโม คือวันที่เสียชีวิต อายุในตอนนั้น พลับพลอยพยายามอดทนกับคำพูดของเขา เพราะต้องการสืบหาความจริงที่เกิดขึ้น ซึ่งเขาก็ยอมร่วมมือช่วยสืบ เขาเองก็อยากรู้ว่าจริงๆ เกิดอะไรขึ้นกันแน่

และการที่พลับพลอยโดนทำร้ายถึงขั้นปาหินใส่หน้าตรงสุสานของณโม ทำให้ณดลเสนอให้เธอย้ายไปบ้านเขา แบบมัดมือชกและเธอต้องยอมจำนน (เราว่าเหตุผลฟังไม่ขึ้นเท่าไร) แต่พอเธอไปอยู่บ้านเขา ตามตะวันโผล่มาบ่อยๆ ก็สังเกตเห็น ความเสียหายก็เกิดกับพลับพลอยนะ เหอๆๆๆ

สืบไปสืบมา ใกล้เข้าความจริงทุกที พลับพลอยไปเจอกับโมรี แม่ของณโม เพื่อขอสมุดบันทึกของณโมในการตามหาความจริง คิดไปคิดมาก็นึกถึงน้ำหนาว ตอนไปงานเลี้ยงรุ่นโรงเรียน ได้เจอเพื่อนสนิทน้ำหนาว เลยทำให้รู้ว่าน้ำหนาวเคยท้องกับณโม และทำแท้งไปแล้ว หลังจากนั้นขาดการติดต่อไป

ณโมเป็นคนเจ้าชู้ เขาเคยขอพลับพลอยเป็นแฟน เธอเลยปฏิเสธไป แต่ณโมยืนยันว่ารักพลับพลอยคนเดียว ทุกคนเลยเข้าใจว่าณโมกับเธอเป็นแฟนกัน พลับพลอยได้ข้อความจากน้ำหนาว เลยกลับไปที่ห้อง ที่ชั้นล่างเจอน้ำหนาวก็จำไม่ได้ แต่พอเจอกันก็ไปที่ห้องกันไรงี้

น้ำหนาวเฉลยว่าเป็นคนฆ่าณโม เพราะท้องกับณโม แล้วบอกให้เอาเด็กออก แถมยังบอกว่ารักแต่พลับพลอย เลย��ลั้งมือเอาแจกันฟาดไป ดันตาย ก็เลยเผาเรือนกระจกนั้นไปเลย ส่วนตอนนี้ก็วางยากล่อมประสาทใส่พลับพลอย (ใส่ไว้ในกุหลาบที่ให้พลับพลอยถือไว้) เพื่อจะได้แทงให้ตายจากไป ส่วนเรื่องร้ายๆ ที่ตามมาช่วงนี้ก็เป็นฝีมือน้ำหนาวนี่แหละ

คิมหันต์กับณดลตามมาช่วยไว้ได้ทัน น้ำหนาวจะแทงณดล เพราะรู้ว่าพลับพลอยชอบ พลับพลอยเลยเอาตัวเองบังไว้ ได้รับบาดเจ็บเข้าโรงพยาบาล คิมหันต์เป็นพี่ชายของน้ำหนาว รู้เรื่องมาตลอด น้ำหนาวใช้ชื่อเขาส่งกุหลาบให้พลับพลอย เขาไปเห็นข้อความที่น้ำหนาวส่งหาพลับพลอย เลยรีบตามณดลมาช่วยไว้ น้ำหนาวมีปัญหาทางจิต แต่สุดท้ายพอจะฆ่าตัวตาย ก็ช่วยไว้ได้ทัน พลับพลอยกับณดลให้อภัย แล้วก็ไม่ได้บอกเรื่องที่เกิดขึ้นกับณโมให้ใครรู้ เพราะจริงๆ ก็เป็นเพราะนิสัยความเจ้าชู้ของณโมเองที่ทำให้เกิดปัญหา

แม่ของณดลพอจะเดาได้ว่าณดลรู้อะไรมา แต่ลูกไม่พูด แม่ก็บอกว่าลูกพร้อมเมื่อไรก็บอกแล้วกัน ถือว่าเป็นแม่ที่เปิดกว้างดี ณดลยังปากแข็งต่อไป พูดจาร้ายๆ ใส่พลับพลอย จนเธอโกรธและตอบรับความสัมพันธ์กับคิมหันต์ต่อหน้าต่อตาเลย

พลับพลอยย้ายห้องหนีไป โดยพ่อที่เป็นรัฐมนตรีจัดการให้ เขาตามหาเธอไม่เจอ รอยทราย ดาวฤกษ์ คิมหันต์ พูดให้ณดลคิดได้ว่าเขารักเธอใช่ไหม ณดลตามหาจนเจอพลับพลอยกับคิมหันต์ที่ร้านอาหาร ก็ไปจูบเธอตรงหน้าห้องน้ำ แต่ดันพูดจาแย่ๆ ใส่อีก เธอเลยโกรธจนหาตัวไม่เจออีกแล้ว เธอลาออกจากงานไป แล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย

เขาตามหาจนเจอว่าเธอจะไปเป็นนางแบบให้นิทาน ก็ตามมาง้อและบอกรัก แต่ตามตะวันมาดูนิทรรศการพอดี ก็ทำให้พลับพลอยเข้าใจผิด ก็หายไปอีก เขาตามไปถึงหน้าบ้านเธอ แล้วก็พูดตรงๆ กับพ่อเธอที่มาเจอพอดี พ่อถามถึงวันเกิด เธอก็ใบ้ให้เขารู้ เขาเลยรู้ว่าเธอรักเขาจริงๆ ก็เลยไม่ต้องการคำตอบอะไรอีกแล้ว แล้วก็พร้อมเดินหน้าบุกต่อไป ตอนคุยกันสองคนจูบอีกแระ เหอๆๆ (เกรงใจพ่อเธอบ้างไหมมมม)

เธอกลับมาทำงานอีกครั้ง เขาก็ทำงานดึกตลอด แม่ของเขาก็โผล่มาหา ก็ชวนเธอไปกินข้าวที่บ้านด้วยนะ แปลว่าเปิดใจรับจริงๆ พอช่วงดึกๆ เลยชวนเล่มเกมซอมบี้กัน สรุปว่าเธอเล่นเป็น ก็เลยท้ากัน แต่แพ้หรือชนะก็จะได้รับจูบจากเขาเท่านั้น ฮ่าๆ

Start 15.22 น. Fri 2 Feb 2018
End 16.28 น. Wed 7 Feb 2018
Review Date 10.24 น. Thu 8 Feb 2018

[Patrawan Dear]

#เกมซ่อนใจ / ติญญา

การกลับมาอีกครั้งของดราม่าควีนคนนี้ไม่ทำให้เราผิดหวังเลยค่ะ เรื่องนี้เป็นเรื่องของณดล เพื่อนของเดลจากนาฬิกาทรายรักนั่นเอง

ตอนอ่านนาฬิกาทรายรัก เราชอบณดลมากๆ รู้สึกว่าเป็นผู้ชายที่แฟร์ๆดี เมื่อทราบว่าผู้เขียนจะเขียนเรื่องของณดล สารภาพเลยว่าแอบเกรงนิดๆ กลัวว่าตัวตนของณดลที่เราชอบจะถูกแทนที่ด้วยภาพลักษณ์ใหม่ เป็นพระเอกยุคเก่าที่ควรคู่กับโอเมก้าทรีและไม้หน้าสาม แต่ไม่เป็นอย่างนั้นค่ะ ณดลยังคงเป็นอย่างที่เขาเป็น แม้จะปากเสียขั้นเทพ แต่ก็ยังดูมีเหตุผลอยู่บ้าง เมื่อต้องเจอกับนางเอกผู้ซึ่งถูกเชื่อว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้น้องชายของเขาฆ่าตัวตาย เรียกว่าออกแนวลมเพลมพัด พอให้คนอ่านจี๊ดๆใจ ตามสไตล์ผู้เขียนนะคะ

ส่วนตัวนางเอกนั้น เราว่าน่ารักดีทีเดียวค่ะ นอกจากสวย รวย แล้วยังมีสมอง เมื่อย้อนกลับมา เธอก็มาแบบพร้อมเผชิญหน้ากับเรื่องร้ายที่เคยเป็นตราบาปในชีวิต แนวเรื่องจึงฉีกจากดราม่าหญิงชายตามกรอบเดิมของผู้เขียน มาเป็นแนวสืบสวนสอบสวนแบบเบาะๆ ไม่ซ่อนเงื่อนอะไรมาก แต่อ่านแล้วยังคงวางไม่ลงเช่นเคย

ผู้เขียนยังคงมีเอกลักษณ์ด้านสำนวน ที่เรียบง่ายแต่กินใจ ทำให้เรามีความรู้สึกรวดร้าวร่วมไปกับนางเอก และพร้อมจะส่งอาวุธและอวัยวะบางส่วนไปถล่มพระเอกได้ไม่ยากเหมือนกับเล่มก่อนๆ แต่ที่เพิ่มมาในเรื่องนี้คือโครงเรื่องที่ซับซ้อนขึ้น ทำให้คนอ่านมีลุ้น มีค้นหา ไม่ใช่แค่มีความรู้สึกร่วมในเชิงน้อยอกน้อยใจแต่เพียงอย่างเดียว จัดว่าเป็นการพัฒนาไปในทิศทางที่ดีที่น่าจับตามองค่ะ

และอาจเพราะเราชื่นชอบในสำนวนของผู้เขียนเป็นทุน เราจึงอ่านเรื่องนี้ได้ไหลลื่นไปเรื่อยๆแบบคนพูดจาภาษาเดียวกัน อ่านจบต้องบอกว่านี่คือหนังสือนิยายพล็อตธรรมดา แต่ให้ความรู้สึกไม่ธรรมดา นี่คือความรวดร้าวใจที่ใฝ่หา อ่านจบเหมือนกลับไปอยู่ในวัยรักอีกครั้ง ขอบคุณผู้เขียนสำหรับความสุขที่ได้จากการอ่านในวันนี้นะคะ :)

[พอลลี่ · Rating 4 out of 5]

3.99 ละกันค่ะ
หักคะแนนเรื่อง
1- นางเอกหนีไปอยู่กะพระเอก ทั้งๆที่นางมีพ่อเป็น รมต. มีบอดี้การ์ด พ่อส่งคนมาคอยจับตานางเอก แต่...พลอยเลือกที่จะอยู่กะพระเอกแทน เอ๊ย มันไม่ใช่ บ้านพ่อบ้านแม่ปลอดภัยสุดค่ะลูกขา
2. พี่โน๊ต (จำชื่อจริงไม่ได้) พระเอก นั้นช่างน่ารำคาญ(อ่านนิยายมาหลายเรื่องไม่เคยรำคาญพระเอกข่ะ เรื่องนี้เรื่องแรก)ฮีช่างมั่นเกิ๊น ปากหนักเกิ๊น จนอ่านแล้วอึดอัด นี่พ่อคุณจะจบอยู่แล้วนะ สารภาพมาซะทีเหอะ แล้วตอนที่ฮีสารภาพ ไม่สมกะที่รอคอยอ่ะ มันแบบ...นะ แต่ฮีเป็นคนแบบนี้น่ะ ไม่หวาน ตรงมาก ขัดใจ
3. นางเอกใจอ่อนเกินไปเค้าสารภาพก็ ตามนั้น รักกัน ว้า ใจแข็งมาตั้งนาน เล่นตัวอีกหน่อยให้ฝ่ายนั้นเจ็บปวดใจบ้างไรบ้างดี๊ เหมือนที่เราโดนมาตั้งหลายปีอ่า ฮึ่ย ขัดใจจริง(เราก็โดนมากะพลอย น้ำตาซึมกะพลอยมาเกือบทั้งเรื่องเลย แค้น)
4. ไม่มีเลิฟซีนมากกว่าจูบ ดีนะที่มี kiss scene ให้ได้ฟินบ้างไรบ้าง แต่ว่าขอหวานๆให้พลับพลอย(หรอ?) มากกว่านี้หน่อยก็ไม่ได้นางรอมานานนนนนนนนน มากเลยนะ ไรต์ใจร้าย(พลอยหราที่รออ่ะ?)
5. อย่างที่คนอื่นๆว่ากัน บางเรื่องบางตอนไม่รู้มีมาทำไม ชาลี หรืออื่นๆอีกนิหน่อย แต่จุดนี้สำหรับเราไม่สำคัญนะ เพราะอ่านผ่านๆอยู่แล้ว ไรต์เค้าพยายามไง เราเข้าใจไรต์นะ
6.พ่อนางเอกใหญ่โตมาก แต่ไม่ค่อยมีบทบาทที่ควรจะเป็นมากนัก เอแต่เค้าก็มาอยู่นะ เอหรือมาแต่มาไม่สุด โอ้ว งง เอง พอค่ะพ่อ
มาที่ความชอบบ้าง
1. พลับพลอย นางเอกหัวใจแกร่งของชั้น นางสวย นางรวย(อันนี้ไม่ค่อยกล่าวถึงแต่ใครก็สัมผัสได้เพราะพ่อเค้าใหญ่ นางไปเรียนเมืองนอก) นางรักเดียวใจเดียว หัวใจนางช่างน่ากราบจริงๆ(กดซื้อเพราะนางนั่นแหละ) ทั้งเรื่องนี่ดำเนินได้เพราะนางเอกเลยนะนั่น แต่พลอยจ๋า น่าจะจัดการ อีตาคุณชายโน๊ต ให้เข็ดหลาบกว่านี้อีกสักหน่อยนะคะลูก อย่าใจอ่อนเร็วนักซี๊ เค้าน่ะอ่านไปหนึบหน่วงไปกะพลอย ร้องไห้น้ำตาซึมไปกะพลอย สงสารพลอย เกือบทั้งเรื่อง แต่พอจะจบพลอยมากระชากอารมณ์เค้าลงเร็วขนาดนี้ได้ยังไง พลอยใจดีกะพี่โน๊ต แต่ใจร้ายกะรีดมาก ขอบอก
2.คิมหันต์ ของชั้น ชั้นรักนายนะ ขอเรื่องคิมหันต์บ้างค่ะ (นี่หล่อนไรยะ ตอนแรกหล่อนไม่ใช่หรอที่นึกว่าคิมหันต์เป็นฆาตกร ก็ไรต์เค้าชอบเขียนอึนๆ มึนๆ คนอ่านที่มึนๆอึนๆอยู่แล้วก็เลย....แหมไรต์เค้าไม่ซับซ้อนขนาดนั้นซักหน่อย ไม่ใช่อะกาธาคริสตี้นะคะ Nony)
มีแค่นี้แหละที่ชอบ ความจริงมีข้อเดียวคือข้อ1 ชอบนางเอกล้วนๆ แต่มันจะเกินไปไหมชอบข้อเดียวเลยเติมๆข้อ2 หน่อย พยายามหาข้อ 3 4 ไม่มีจริงๆ แต่นางเอกเอาอยู่ค่ะทั้งเรื่อง จริง ใครที่ชอบความหนึบๆ หน่วงๆ ไม่ล่ายหลั่งจายยยย....เชิญเลยค่ะ แต่คุณคะอ่านจบก็สู้"เคมี"ของชั้นไม่ได้หรอกนะ "เคมีๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" ว่าแล้วกลับไปอ่าน"เคมี"ดีกว่า จบข่ะจบแยกย้าย