Marsepeinen vingers

by Öznur Karaca

Moeder ontdekt dat ze plots heel kwetsbaar is met vijf vaderloze kinderen. Maar Servi maakt zich geen zorgen. Ze is immers voorbestemd voor grootse dingen. Met dat verhaal groeit Servi op. Als het lot je zo gunstig gezind is, waarom zou je je dan nog zorgen maken? De werkelijkheid beslist er anders over. Servi komt terecht in Europa, in Gent, en tracht ontgoochelingen en tragiek een plaats te geven.

Öznur Karaca schetst in Marsepeinen vingers de portretten van beschadigde mensen die geconfronteerd worden met de gevolgen van hun keuzes en verlangen naar een onbereikbaar verleden. Soms volstaat een mensenleven niet om een uitweg te vinden.

272 pages, Paperback

Published October 9, 2017

Reviews

[Marcia · Rating 4 out of 5]

Marsepeinen vingers vertelt het zwaarmoedige levensverhaal van de Turkse Servi, die op zeventienjarige leeftijd met haar kersverse echtgenoot Hüseyin in België terechtkomt. Wat een hoopvolle toekomst had moeten zijn wordt algauw een regelrechte nachtmerrie. Servi komt terecht in een uitzichtloos bestaan en haar leven lijkt van ellende aan elkaar te hangen. We volgen Servi vanaf haar negende tot haar 69e levensjaar en er valt haar weinig geluk ten deel. Marsepeinen vingers is een debuut dat aankomt als een mokerslag, zowel in dialoog als in de verhalende teksten.
Mijn complete recensie lees je op Boekvinder.be.

[Nathalie · Rating 4 out of 5]

Öznur Karaca, comédienne en copywriter, verrast met een intrigerend debuut dat het verhaal vertelt van Servi. Servi is opgegroeid in Turkije bij een liefdevolle familie. Haar vader is bevriend met een Ziener, een man met een eigen visie op de heersende religie. Daardoor wordt haar vader gevangen genomen en wordt hij ziek in de gevangenis. Als Servi 9 is, verliest ze haar vader al. Haar moeder heeft het niet gemakkelijk met een resem kinderen, en op haar 17 jaar leert ze haar toekomstige man al kennen, Hüseyin. Hüseyin's familie woont in België, en samen met hem vertrekt ze naar haar schoonfamilie.

Maar anders zoals ze verwachtte, komt ze onder de tirannie van haar schoonmoeder terecht, en blijkt haar man ook niet te zijn zoals ze zich thuis voorstelde. Al jong wordt ze moeder en is zij verplicht te zwoegen in twee huishoudens en in de fabriek, terwijl haar man in Oost-Duitsland gaat werken waar hij het meeste van de tijd zit. Ze blijft lang in het huis van haar schoonmoeder wonen met 4 kinderen wat hun eigen ruimte erg beperkt en waardoor haar gezin ook een blijvende angst ontwikkelt tegenover haar schoonmoeder. Dit zal vooral de oudste dochters Didem en Emel blijven beïnvloeden in hun latere leven.

Uiteindelijk is haar man er toch mee akkoord om een eigen huis te betrekken maar zelfs daar is de invloed van haar schoonmoeder voelbaar. Servi wordt ouder en komt er niet toe om weerstand te bieden omdat ze zich verantwoordelijk voelt voor de lieve vrede en haar kinderen. Jammer genoeg draagt ze de belasting en de onderdrukking die zij kent, op de levens van haar kinderen over. De meesten zullen het huis uit vluchten om een eigen leven op te bouwen. Emel blijft het langste thuis wonen omdat ze ook wil studeren. Net waarschijnlijk de meest intelligente dochter is misschien ook wel de meest gevoelige en ze blijkt ook de meeste problemen met zich mee te dragen van haar kindertijd. Hieraan is dan ook de titel ontleend.

De gebeurtenissen die Servi overkomen, worden op een eerder afstandelijke manier verteld, maar tegelijkertijd merk je de gevolgen van al deze zaken op heel het gezin en wordt iedereen kind van de rekening, wat je dan net naar de keel grijpt. Hoe de schrijfster het verhaal neerzet, en soms ook weggaat van het perspectief van Servi om het uit het standpunt van een ander personage te vertellen, is zeer knap gedaan. De zinnen zijn kort en helder, en geven toch een goed beeld weer van een immigratieverhaal van de eerste generatie, en hoe die immigranten tussen twee vuren komen te staan: niet meer thuis in hun vaderland, maar ook niet thuis in hun tweede land. De stemming van het boek is eerder donker, tragische voorvallen stapelen zich op, daarom is het toch goed dat ook tante Melahat af en toe de scène opkomt om de sfeer wat te verlichten. Dit is een debuut waar je kippenvel van krijgt.

[Jolieg G · Rating 4 out of 5]

Het begint met hoofdstuk 9 en dacht dan ook dat een deel van het boek ontbrak.
Maar de nummers die de hoofdstukken hebben geven de leeftijd aan van Sevi.
Korte hoofdstukken wat prettig leest.

Het levensverhaal van een meisje dat weinig liefde ontvangt van haar echtgenoot.
Het meisje - inmiddels een jonge vrouw cijfert zich dan ook volledig weg.

[Liselotte · Rating 4 out of 5]

Graag gelezen roman, gaf me echt leeshonger. Sterk einde, goed spel met de lezer, spannend. Beetje delicaat ook, want het schetst een somber beeld van twee Turkse gezinnen in Gent. Genuanceerd en gelaagd, dat wel, maar wie er niet veel andere verhalen naast kan zetten van binnenuit, moet zich er wat voor hoeden het niet als exemplarisch te zien. Het ontregelt wel genoeg om niet in clichés te gaan denken, maar je moet er oog voor hebben. Knap ook hoe Karaca met weinig woorden toch zoveel zegt, en hoe het door onder meer te weinig taal net misloopt tussen de personages. Sterk debuut!

[Kareltje · Rating 4 out of 5]

Indringend debuut; een schrijnend bestaan wordt bloot-gelegd.

Met Marsepeinen Vingers heeft Öznur Karaca een indringend debuut geschreven. Haar taalexpertise en ervaring als comedy-schrijfster is herkenbaar. Met haar woordkeuze en vertelperspectief zet ze een schrijnende sfeertekening neer rondom het leven van de hoofdpersoon Servi. Daar waar het boek in eerste instantie een triest gevoel en vragen oproept, is het een boek dat tot nadenken aanzet en daarmee verrijkend is om te lezen. Het verhaal wordt grotendeels verteld vanuit Servi en bestrijkt haar leven van 9 tot 69 jaar.

Servi groeit op als een onbezorgd meisje in een warm gezin in Turkije. Als haar vader terugkomt uit gevangenschap, klopt dat wat ze door het sleutelgat ziet niet met wat haar wordt verteld. Uiteindelijk overlijdt haar vader. Het gezin moet door financiële problemen keuzes maken en we volgen Servi die opgroeit en die meer grip op haar leven probeert te krijgen. Als zich een huwelijkskandidaat aandient, die haar een goed leven belooft in Belgie, trouwt ze en vertrekt naar Belgie. Daar is het leven anders dan haar werd voorgespiegeld. Servi moet zich onderwerpen aan een onderdrukkende gezinscultuur en krijgt 4 kinderen. Hoe angst en afstomping doorwerkt in haar verdere leven en dat van haar kinderen is, hoe paradoxaal ook, prachtig beschreven. Een verborgen leven achter de voordeur van een migrantengezin wordt schrijnend bloot-gelegd.

[Violetgray · Rating 5 out of 5]

I’m not big reader of slice-of-life novels but I am glad I picked this one up.
The painfully realistic portraits of several generations in this book blew me away. I quickly became so invested in the characters that I can’t say I enjoyed this book.
After turning the last blank page I desperately turned the credits page hoping for some happy epilogue or something to make this go down smoother. But then not all stories need to slide comfortably into our lives. The best ones are the ones that shake you and this one was such one for me.

[Femke Doolaeghe · Rating 4 out of 5]

Wat doet het met jou als lezer, als je het hoofdpersonage in een boek een rot leven geeft, en datzelfde personage dat leven vervolgens zonder enige vragen aanvaardt?
Een alternatieve kijk op de impact van mentaal misbruik, hoe niet iedereen er uit komt of terugvecht of onder alle omstandigheden zelf een baken van goedheid en warmte blijft.
Hard maar net zo waar.

[Shelley Van belleghem · Rating 4 out of 5]

De dagelijkse problemen van een Turkse migrantenfamilie die in Gent woont.
Graag gelezen.

[Kristien Roete · Rating 3 out of 5]

Vlot geschreven maar de opeenstapeling van miserie maakt het toch wel heel zwaar

[Isabel · Rating 3 out of 5]

Dit boek was anders dan ik had verwacht, niet in specifieke positieve of negatieve zin, gewoon anders. Het is geen licht boek, maar door de fijne manier van schrijven, is het toch een vasthouder.