ฤทธิ์เลือดสเปญ

by Raymond Chandler, ประมูล อุณหธูป (ผู้แปล)

“...เรื่องราวในหนังสือคือเรื่องการผจญภัยของชายคนนี้ เมื่อเขาต้องค้นหาความจริง ซึ่งถูกซุกซ่อนปกปิด เรื่องนี้จะไม่สนุกเลยถ้าคนที่มาค้นมาสืบเสาะไม่ใช่คนอย่างเขา เขาเป็นคนตระหนักรู้อย่างที่คุณรูเขาคงตะลึง แต่ที่เขารู้ดีเพราะความชัดเจนโลก จะว่าไปถ้าโลกมีคนอย่างเขามาก ๆ มันก็คงน่าอยู่ขึ้นไม่น้อย น่าอยู่โดยยังไม่ไร้สีสันซึ่งเราเรียกว่า นี่แหละสีสันของการมีชีวิต...”

เรย์มันด์ แชนเดลอร์

จาก An Essay ใน The Simple Art of Murder

119 pages, Paperback

Published January 1, 2017

About the author

Raymond Thornton Chandler was an American-British novelist and screenwriter. In 1932, at the age of forty-four, Chandler became a detective fiction writer after losing his job as an oil company executive during the Great Depression. His first short story, "Blackmailers Don't Shoot", was published in 1933 in Black Mask, a popular pulp magazine. His first novel, The Big Sleep, was published in 1939. In addition to his short stories, Chandler published seven novels during his lifetime (an eighth, in progress at the time of his death, was completed by Robert B. Parker). All but Playback have been made into motion pictures, some more than once. In the year before his death, he was elected president of the Mystery Writers of America.

Chandler had an immense stylistic influence on American popular literature. He is a founder of the hardboiled school of detective fiction, along with Dashiell Hammett, James M. Cain and other Black Mask writers. The protagonist of his novels, Philip Marlowe, like Hammett's Sam Spade, is considered by some to be synonymous with "private detective". Both were played in films by Humphrey Bogart, whom many consider to be the quintessential Marlowe.

The Big Sleep placed second on the Crime Writers Association poll of the 100 best crime novels; Farewell, My Lovely (1940), The Lady in the Lake (1943) and The Long Goodbye (1953) also made the list. The latter novel was praised in an anthology of American crime stories as "arguably the first book since Hammett's The Glass Key, published more than twenty years earlier, to qualify as a serious and significant mainstream novel that just happened to possess elements of mystery". Chandler was also a perceptive critic of detective fiction; his "The Simple Art of Murder" is the canonical essay in the field. In it he wrote: "Down these mean streets a man must go who is not himself mean, who is neither tarnished nor afraid. The detective must be a complete man and a common man and yet an unusual man. He must be, to use a rather weathered phrase, a man of honor—by instinct, by inevitability, without thought of it, and certainly without saying it. He must be the best man in his world and a good enough man for any world."
Parker wrote that, with Marlowe, "Chandler seems to have created the culminating American hero: wised up, hopeful, thoughtful, adventurous, sentimental, cynical and rebellious—an innocent who knows better, a Romantic who is tough enough to sustain Romanticism in a world that has seen the eternal footman hold its coat and snicker. Living at the end of the Far West, where the American dream ran out of room, no hero has ever been more congruent with his landscape. Chandler had the right hero in the right place, and engaged him in the consideration of good and evil at precisely the time when our central certainty of good no longer held."

Reviews

[Suwitcha Chandhorn · Rating 4 out of 5]

เรื่องสั้น ๆ ของคดีฆาตกรรม ซึ่งผู้เขียนให้จบแบบไม่มีทางเดาถูก ที่ไม่ธรรมดาคือสำนวนการแปล ซึ่งน้อยครั้งจะได้อ่านงานของผู้แปลที่บิดสำนวนได้แสบ ๆ คัน ๆ เช่นนี้ (อย่างไรก็ดี บางจุดมันก็อ่านยากเกินจำเป็นเพราะสำนวนนี่แหละ)

3.5

[Kin · Rating 3 out of 5]

สำนวนแปลให้ความรู้สึกแบบ เชี่ยอะไรเนี่ย อยู่ตลอดเวลา ได้คิดตลอดว่าภาษาอังกฤษมันเขียนไว้ว่าอะไรกันแน่ ถ้าเป็นมือใหม่สมัยนี้คิดว่าคงโดน 'นักแปล' สาย establishment ด่าเละ แต่พอเป็นคุณประมูลก็คงหยวนๆ กันไป

ปัญหาอย่างเดียวคือมันมีพิมพ์ผิดพิมพ์ตกสองสามที่ พอภาษาแปลมันสวิงสวายแล้ว พิมพ์พลาดก็เป็นดาบสองคมเหมือนกัน คมนึงคนก็คงคิดว่า เอ๊ะ หรือนี่มันสำนวนแปลวะ? อีกคมนึงคือ โอ้ อ่านเฉยๆ ก็ยากอยู่แล้ว ยังจะพิมพ์ผิดให้งงเบิ้ลไปอีก แต่ก็สนุกครับสนุก ลับสมองใช้ได้เลย

[Jessada_K · Rating 4 out of 5]

อ่านจบแล้วรู้สึกช็อกๆ อยู่เหมือนกันนะ ทุกแรงจูงใจและเหตุการณ์ในเรื่องพยายามหลอกล้อเรา ซ้อนแล้วซ้อนอีกและเหนือการคาดหมายมากๆ แต่เราไม่ชอบสำนวนการแปลของ คุณ ประมูล อุณหธูป มากๆ

[Iggyizzy2000 · Rating 2 out of 5]

สารภาพจริงๆว่าอ่านไม่ค่อยรู้เรื่อง
เพราะสำนวนแปลอ่านยากจริงๆ
เนื่องจากใช้ภาษาเก่าไปหน่อย
แถมเน้นการแปลแบบสมจริงดูเป็นสารคดี
มากกว่าเน้นสุนทรีย์ทางภาษาแบบนักแปลรุ่นใหม่ๆ

จริงๆแล้วผมก็ชอบแบบนี้นะเหมือนอ่านสำนวนกึ่งๆคุณ ‘รงค์
แต่พอมาเป็นนิยายแปลแอบอ่านไม่ไหวจริงๆ
มันติดๆขัดๆ ไม่เข้าใจในภาษาผู้แปลมากนัก
บางทีอ่านแบบปล่อยโฟลไหลๆไป ก็ไม่ราบรื่นเท่าไหร่นัก
เหล่านี้มีผลทำให้อ่านไม่สนุก
คิ้วขมวดตลอดเวลา
เหมือนอ่านหนังสือเรียน

[Jessada Karnjana · Rating 1 out of 5]

อ่านแทบไม่รู้เรื่อง ไม่ชอบสำนวนแปล