Het verhaal

by Koos van Zomeren

Dutch

131 pages, Hardcover

First published January 1, 1986

About the author

Peter Jacob (Koos) van Zomeren (Velp, 5 maart 1946) is een Nederlands schrijver. Hij debuteerde als negentienjarige, is een tijdlang actief geweest in de links-radicale politiek en keerde vervolgens terug naar de 'republiek der letteren' met thrillers, romans, beschouwingen, interviews, columns. In zijn werk is de natuur een belangrijk thema. Hij is onder andere bekend van de roman Otto's oorlog (1983) en zijn columns in NRC Handelsblad.

Reviews

[José Van Rosmalen · Rating 4 out of 5]

Koos van Zomeren vertelt het verhaal van de oom van de ik-figuur die sterk op Koos van Zomeren lijkt. Zowel de oom als de ik-figuur heten Felix. De jonge Felix is vlak na de oorlog geboren, wordt eind jaren zestig actief in het ‘linkse’ Nijmegen, werkt als journalist en is actief bij de toen nog radicale SP. Oom Felix is beroepsmilitair en is als jonge militair uitgezonden naar Indonesië in het kader van wat toen de politionele acties heetten. De jonge Felix en oom Felix hebben een bijzondere band met elkaar. Als kind zit hij bij oom op schoot, onder de indruk van zijn pak en zijn snor. Later merkt hij dat zijn oom trauma’s aan de koloniale oorlog heeft overgehouden. Hij vertelt zijn neef dat hij bij een moordpartij op Java betrokken is geweest, een waarheid die hij lang had verzwegen. Maar was het wel de waarheid? Het was in ieder geval wel zijn trauma, dat leidde tot zijn zelfgekozen dood, zo’ n kleine veertig jaar na de politionele acties. De ik-figuur wil het uitzoeken en komt uiteindelijk terecht bij de minister van Defensie, die Job heette. In het midden van de jaren tachtig was Job de Ruiter namens het CDA minister van Defensie, dus de voornaam Job is niet fictief. Het is dus ook waarschijnlijk dat dit gesprek echt heeft plaatsgevonden. Uit dit gesprek bleek dat de militair Felix Rutten niet bij de moordpartij betrokken kon zijn, omdat hij niet in die buurt verbleef en ziek was. Hij had dus een schuld op zich genomen die hem niet toekwam.
Koos van Zomeren beschrijft dit familiedrama met sterke betrokkenheid, maar ook met de nodige zelfspot over zijn radicale politieke verleden en zijn eerste stappen in de journalistiek. Na het schrijven van thrillers werd Koos van Zomeren in de jaren tachtig steeds meer een serieuze schrijver. Het grappige is dat hij dat in deze autobiografische roman ook benoemt, die daarmee ook een reflectie op zijn schrijverschap biedt. Zelfs zijn fascinatie voor vogels komt er in aan de orde.

[Peter Altena · Rating 5 out of 5]

Meesterwerk, waarin we beginnen met 3x Felix Rutten (grootvader, oom en neef) en laconiek wordt in het begin de eerste Felix Rutten begraven en al snel komt de tweede door zelfmoord (met een klewang) om het leven. De neef, de lievelingsneef van oom, gaat aanvankelijk (bij leven van oom) nogal slordig en zelfzuchtig om met zijn oom en diens geschiedenis. Zeker in de jaren van politieke activiteit heeft neef geen oog voor het leven van zijn oom. Als de neef zich afkeert van het politieke bedrijf en zich wendt tot de natuur (de vogels) nadert hij ook weer het leven en het raadsel van de zelfdoding van de oom. Prachtig geschreven, geestige dialogen.

[Tim Berkien · Rating 3 out of 5]

Aardig boek. Herkenbaar vwb de ervaringen als militair in den vreemde. De vraag of e.e.a. zo gebeurd is zoals oom het zelf beschrijft is een mooie wending aan het einde van het verhaal. Fijne zinnen met mooie woorden.

[Robert Tetteroo · Rating 4 out of 5]

Het Verhaal is het verhaal van de oom van de verteller, een beroepsmilitair die ooit in Indie tijdens de politionele acties een tragedie heeft meegemaakt. Het verhaal komt er over de jaren maar mondjesmaat uit, en dat komt meer door de haat-liefde verhouding tussen oom en neef, die beide koppig zijn en zich zelden bloot geven. De oom kan de herinnering alleen uitwissen door zich van het leven te beroven (maar nooit zijn schuld!) en de neef besluit tot het hoogste niveau uit te zoeken wat er nu precies gebeurd is in Indonesie en welke rol zijn oom gespeeld heeft. Het gros van het boek zijn de herinneringen van de verteller aan zijn oom en de moeizame verhouding, maar toch ook over wederzijds respect en de hulp doe ze elkaar soms onverwachts nog bieden. Heel mooi proza en een eerlijk relaas over een relatie tussen neef en oom gedurende enkele tientallen jaren.