Δύο ορφανές δίδυμες, η Λία και η Ρέα, απασχολούνται ως υπηρέτριες σε μια εύπορη οικογένεια. Οι κυρίες τους (μητέρα και κόρη) τους συμπεριφέρονται από τυπική άποψη "σωστά"· στην πραγματικότητα, όμως, μοιάζει δύσκολο να αποφύγουν την "αναγκαία" απόσταση που επιβάλλει ο ρόλος τους. Ο κύριος του σπιτιού, από την άλλη, βαθμιαία αποκτά στενότερη επαφή με τα δύο νεαρά κορίτσια.
Αυτή είναι η αφετηρία γι’ αυτή την ιδιότυπη νουβέλα που ισορροπεί πειστικά ανάμεσα στο κοινωνικό αφήγημα και το ερωτογράφημα: σ' ένα περίκλειστο αστικό περιβάλλον, όπου οι πρωταγωνιστές ταλαντεύονται διαρκώς ανάμεσα στην καθωσπρέπει επικοινωνία και τη βίαιη σύγκρουση, μια εκτός ορίων Επιθυμία προσβάλλει ως ιός την κανονικότητα των «νοικοκυραίων» και διαλύει τα πάντα.
Η νουβέλα αυτή αντλεί την έμπνευσή της από το έγκλημα που διέπραξαν οι αδελφές Παπέν στη Γαλλία την τρίτη δεκαετία του 20ού αιώνα.
Η Μαρία Διονυσίου, με φιλολογικές, ιστορικές και νομικές σπουδές, αυτοπροσδιορίζεται «πολίτης του κόσμου», ζει εντός και εκτός Ελλάδας, και έχει ασκήσει πέντε διαφορετικά επαγγέλματα.
«Προσπαθώ αφενός να καταγράψω την απέχθεια που δημιουργεί η ανισότητα και όσοι την υπηρετούν, και αφετέρου να αναδείξω το ερωτικό πάθος ως τη μόνη κινητήρια δύναμη της όποιας ανατροπής και εξέλιξης», συστήνεται η ίδια με αφορμή τη Φαρμακομούνα.
Όχι, όχι, δεν με έπεισε τίποτε πέρα από τον τίτλο σε αυτό το βιβλίο. Ούτε ο τρόπος γραφής, ούτε οι περιγραφές των ερωτικών σκηνών ούτε τίποτε. Περισσότερο από όλα όμως με ενόχλησε ότι υπήρξαν μέσα ανεκδιήγητες περιγραφές κοπέλας με νοητική υστέρηση που αναφερόταν σαν "ζόμπι" κτλ. Τέτοιοι χαρακτηρισμοί δεν χωράνε στον αιώνα μας, ούτε υποτίθεται δια στόματος δύο "κακιασμένων" αδελφών.
Υ.Γ. Το βιβλίο αυτό διαβάστηκε με προκλητικό τρόπο αποκλειστικά σε λεωφορεία του ΟΑΣΘ, με σκοπό να αποτελέσει κοινωνικό πείραμα. https://www.instagram.com/p/BuRTKfAHLnB/
Η μεγάλη έκπληξη αυτού του βιβλίου ήταν η τελευταία σελίδα όπου αναφέρεται πως η νουβέλα αυτή αντλεί την έμπνευσή της από το έγκλημα που διέπραξαν οι αδελφές Παπέν στη Γαλλία την τρίτη δεκαετία του 20ού αιώνα. Πληροφορίες εδώ => Wikipedia
Πολλά βιβλία και ταινίες έχουν βασιστεί στην ιστορία των 2 αδερφών και στο αποτρόπαιο έγκλημα τους, γεγονός που δεν μου κάνει εντύπωση. Το να το διαβάσω το συγκεκριμένο όμως, ξεκίνησε ως αστείο, φυσικά λόγω του τίτλου. Σοκάρεσαι, χασκογελάς κι άλλα τέτοια.
Δεν μου άρεσε, παρόλο που δεν γνώριζα τα ιστορικά γεγονότα και είχα μία περιέργεια για την υπόθεση. Η περιγραφή στο οπισθόφυλλο " ιδιότυπη νουβέλα που ισορροπεί πειστικά ανάμεσα στο κοινωνικό αφήγημα και το ερωτογράφημα" δεν με πείθει για τον απλό λόγο ότι οι ερωτικές σκηνές είναι υπερβολικές και σοκαριστικές και στο τέλος αυτές ( ή μάλλον καλύτερα η ύπαρξη τους ) μένουν στον αναγνώστη.
Εντάξει, δεν ειναι ο,τι καλύτερο έχω διαβάσει ποτέ αλλά για ένα περίεργο λόγο έχει ενδιαφέρον. Μοιάζει λιγο με περιγραφή τσόντας αλλά αν διαβάσει κανεις το που βασίζεται και σκεφτεί πως η συγγραφέας προσπαθεί να το φέρει στα μέτρα της ελληνικής κοινωνίας, της δίνει ένα point.
το θέμα θα μπορούσε να είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, γι αυτό κι έχουν γραφτεί αρκετά βιβλία (όπως και ταινίες) για τις αδελφές Παπέν. Ένα εξαιρετικό δείγμα αυτών είναι οι Δούλες του Ζαν Ζανέ το οποίο και είχα διαβάσει πριν αρκετά χρόνια. Όπως το είχα δει και θεατρικό. Και πολύ καλά έκανα. Και θα είχα κάνει άριστα αν είχα μείνει στον Ζενέ. Γιατί πέραν του τίτλου εδώ ο οποίος μπορεί να σε ιντριγκάρει να δεις τι είναι, όλο το υπόλοιπο ήταν χααααααλιαααααα. Ένα αστέρι και πολύ του είναι
Το βιβλίο αυτό μου το πρότειναν ως αστείο λόγο του τίτλου του. Το πήρα και το διάβασα για να δω σε τι αναφέρεται. Ο τίτλος πιστεύω πως δεν του ταιριάζει και είναι ένα βιβλίο με αρκετά κοινωνικά θέματα, τα οποία είναι ενδιαφέροντα για συζήτηση. Το βιβλίο αυτό μπορεί να είναι η αφορμή για συζήτηση και ανάλυση αρκετών στοιχείων που αναφέρει. Του βάζω 2 αστέρια γιατί δεν είναι το είδος βιβλίων που επιλέγω να διαβάσω και με προβλημάτισε αρκετά.