Poucas cousas cambian a vida dunha persoa. Presenciar un asasinato é unha delas. A Porta do Sol é unha festa. Risos, barullo. Na praza ateigada de xente só uns poucos saben o que está a piques de acontecer. E, aínda así, ningun dos asistentes esquecerá xamais esta tarde de domingo. Un disparo camuflado no rebumbio, o alcalde botando a man ao peito antes de caer. Aí está o comezo dunha investigación que nos levará dous séculos atrás, perseguindo as sombras do barrio vello, escoitando os silencios dunha cidade chea de preguntas incómodas, rúas de sinais esquecidos e imaxes que non son o que aparentan. Os mellores segredos sempre son os que se ocultan aí, nese lugar á vista de todos. Regresan os personaxes de "Os fillos do mar", a novela que deu a coñecer a Pedro Feijoo, para enfrontarse a unha das intrigas mellor protexidas na historia da cidade de Vigo: a da súa fundación.
Pedro Feijoo (Vigo, 1975) es licenciado en Filología Gallega por la Universidad de Santiago de Compostela. Los hijos del mar (Os fillos do mar), su primera novela, fue finalista del prestigioso Premio Xerais de Novela 2011 y un auténtico fenómeno literario en Galicia, con una gran acogida por parte de crítica y público.
En la última novela de Dona León Cosecharás tempestades, uno de los protagonistas explica que mejoraba su italiano con novelas policíacas y yo también he intentado seguir esa estela. En mi caso, intento mejorar mi gallego a través de las lecturas. Aquí me he encontrado con una historia típica de intriga, novela negra con retazos históricos sobre la fundación de la ciudad de Vigo y con ese juego de conexión entre diversas épocas. También se halla la consiguiente crítica y reflexión social, la permanente corrupción que nos rodea… He ido siguiendo los eternos tópicos de este tipo de género y no lo digo de forma negativa sino que he disfrutado al ir reconociéndolos y al ir aventurándome en la resolución del caso. Me ha gustado que aludiera a uno de mis escritores favoritos de este género; a mi estimado Domingo Villar. Todavía tengo pendiente releer toda su obra, pero esta vez en gallego. No se puede olvidar a nuestro Domingo Villar y no sólo por su excelente labor literaria sino también por todo aquello relacionado con la estima por la lengua gallega. Todo cambió cuando él empezó con sus historias negras en gallego, allá por el 2009.
Muy en la línea de la entrega anterior. Es un libro totalmente adictivo, y de hecho se hace corto. El problema que tengo es que una vez acabado, y visto en perspectiva, la "supuesta aventura" de los protagonistas no es nada. Me refiero, se le presenta un enigma, van buscar unos papeles, les dan otros y se resuelve todo en las últimas 15 páginas. No sé. Me da sensación de tiempo perdido esa parte, pero por otro lado, me lo he pasado muy bien, asi que supongo que si realmente hubiera habido una aventura, el libro habría sido la repera. En contraste, he de decir que la parte de la reconquista es muy buena, y es capaz de establecerte un escenario con diversas relecturas de unos mismos hechos que se desenvuelven en cada vuelta. Es un poco críptico. Lo sé, pero no quiero hacer spoilers. Digamos que tenemos no una Reconquista sino tres reconquistas distintas, dependiendo del prisma con el que se vean. Es un libro que recomiendo, y si eres de Vigo, creo que es imprescindible..
Libro ameno que mezcla unha historia policiaca cun percorrido polo que foi a reconquista de Vigo diante das tropas napoleonicas. Confeso que na parte policial faltalle algo de tensión narrativa, pero disfruteino
Segunda parte Dos fillos do mar. Esta vez Mariña e Simón atoparanse con asasinato en directo o día da Reconquista de Vigo. Desde ese intre e coa axuda do historiador local comenzan as pesquisas para descubrir o que se esconde detrás deste asasinato. Ambos van ter que rebuscar na historia da cidade, descubrindo vellos manuscritos e meténdose de cheo nunha organización do máis perigosa. Outra vez a sua vida estará en perigo.
A novela é entretida, con detalles moi importantes sobre a historia da cidade que incluso faite dudar de que é verdade e o que non. Ten unha parte importante que pasa no presente pero tamén coñeceremos a historia de varios persoaxes a través duns documentos que aparecerán datados na época da Reconquista. Ler este libro e coñecer Vigo por dentro e por fora. Gustoume volver a atorarme con estes persoaxes, tamén as suyas aventuras e conversas. Non me importaría que volvesen a ser protagonistas doutra historia.
En general me ha gustado, pero me ha resultado lento y las descripciones de los recorrido por las calles con sus nombres y que a la izquierda a la derecha, etc...Pesadisimos, lo mismo que en el primer libro . En cambio los diálogos tienen un toque de sarcasmo que los hace simpáticos.
Una obra muy entretenida, ambientada en Vigo y cuyo arco argumental gira en torno a la reconquista de la ciudad a los franceses de una manera muy original. He de decir que el final de la historia no me acabó de convencer. Pero aún así muy recomendable
Gustoume sobretodo a mestura que fai entre os feitos acontecidos e reais ca historia imaxinaria e detectivesca O das relacions entre persoas de parella teno un pouco forzado para o meu entender
La trama te tiene enganchado y siendo de vigo y contando una historia alternativa de la reconquista se hace muy ameno, pero no me gusta el personaje principal por eso le bajo la puntuacion.
Nos reencontramos con los protagonistas del primer libro de la serie dispuestos a resolver un enigma relacionado con una etapa importante de la historia de Vigo, con la Reconquista (año 1809), un episodio histórico dentro de la Guerra de la Independencia española (1808-1814).
"Los hijos del mar" presentaba una trama que quedaba cerrada al final del libro. Atrapaba desde sus primeras páginas y tenía más acción y misterio que "Los hijos del fuego"
Ahora nos encontramos con una historia nueva, totalmente distinta a la primera entrega de las serie. Esta segunda novela no consiguió engancharme. Incluso se me hizo un poco larga y pesada.
Está catalogada como novela negra, pero a mí me parece más bien una novela histórica con toques de novela policíaca.
No me parece una novela recomendable. Creo que se deja leer, pero nada más. Aunque su lectura podría estar enfocada hacia aquellas personas que muestren interés por la Reconquista de Vigo y sus protagonistas y quieran ver el planteamiento de distintas versiones de lo que pudo haber sucedido.