What do you think?
Rate this book
Skaza
Każdy, kto poznaje ten sekret, ginie. Odważysz się?
Historia, która nie da Ci zasnąć przez kilka kolejnych nocy...
Zagłębienie tuż pod potylicą. Najsłabiej osłonięty mięśniami punkt kręgosłupa szyjnego.
Nawet lekkie uderzenie ostrym przedmiotem w to miejsce przerywa rdzeń kręgowy i powoduje śmierć.
Tak zginęła młoda kobieta.
Tak zabić mógł tylko fachowiec.
Komu zależało na śmierci doktorantki Zakładu Fizyki Jądrowej?
I czy to możliwe, że morderstwo ma coś wspólnego z tajemniczym odkryciem przedwojennego polskiego naukowca?
Historia, która nie da Ci zasnąć przez kilka kolejnych nocy...
Zagłębienie tuż pod potylicą. Najsłabiej osłonięty mięśniami punkt kręgosłupa szyjnego.
Nawet lekkie uderzenie ostrym przedmiotem w to miejsce przerywa rdzeń kręgowy i powoduje śmierć.
Tak zginęła młoda kobieta.
Tak zabić mógł tylko fachowiec.
Komu zależało na śmierci doktorantki Zakładu Fizyki Jądrowej?
I czy to możliwe, że morderstwo ma coś wspólnego z tajemniczym odkryciem przedwojennego polskiego naukowca?
- GenresCrime
336 pages, Paperback
Published July 31, 2017
4 people are currently reading
35 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
July 28, 2017
Co prawda "Skaza" Zbigniewa Zborowskiego ani nie zaskakuje, ani specjalnie nie uwodzi, ale jak dobrze poprowadzony kryminał ma w zwyczaju – wciąga w meandry swojej opowieści. Najmocniejszy jest tutaj wątek rodziny Kochańskich, który niby z początku wydaje się oddalać czytelnika od sedna sprawy, by wreszcie uderzyć z impetem i połączyć wszystko w jedną spójną całość. Nie brakuje w nim wielkich tragedii, wojennych traum, legendarnych wyczynów i bohaterów, którzy zdają się czasami bardziej papierowi niż rzeczywiści, ale jednocześnie realistyczny, bardzo ludzki wątek współczesny uzupełnia wszelkie braki i przyciąga do ziemi to, co wydaje się czasami naiwne. Ostatecznie i tak powrócimy do naszego pierwszego trupa, który zamknie całą opowieść.
Prosty język, ciekawe zwroty akcji, bohaterowie, którzy potrafią ująć czytelnika - "Skaza" to pierwszy tom nowej serii kryminalnej Zbigniewa Zborowskiego, który ma szansę nie zawieść miłośników współczesnej literatury kryminalno-sensacyjnej.
Prosty język, ciekawe zwroty akcji, bohaterowie, którzy potrafią ująć czytelnika - "Skaza" to pierwszy tom nowej serii kryminalnej Zbigniewa Zborowskiego, który ma szansę nie zawieść miłośników współczesnej literatury kryminalno-sensacyjnej.
July 31, 2017
„Skaza” Zbigniewa Zborowskiego bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Spodziewałam się miłej lektury na raz, a tymczasem otrzymałam wciągający kryminał, który zostanie ze mną na długo. Książka ta idealnie obrazuje jak wielkie znaczenie dla przyszłości mają wydarzenia z przeszłości. Możemy to zaobserwować dzięki przedstawieniu przez autora wydarzeń na dwóch płaszczyznach czasowych. Gdyby nie fakt, że Zborowski postanowił trzymać się utartych schematów w przypadku głównego bohatera to uznałabym tą książkę za najlepszy kryminał jaki dotychczas miałam okazję przeczytać.
Z ręką na sercu mogę powiedzieć, że Zborowski śmiało może konkurować z Remigiuszem Mrozem o tytuł króla polskiego kryminału. Gorąco polecam!
Aleksandra
Szukaj mnie na:
http://tygrysica.tumblr.com/
https://www.instagram.com/tygrysicaa/
Z ręką na sercu mogę powiedzieć, że Zborowski śmiało może konkurować z Remigiuszem Mrozem o tytuł króla polskiego kryminału. Gorąco polecam!
Aleksandra
Szukaj mnie na:
http://tygrysica.tumblr.com/
https://www.instagram.com/tygrysicaa/
February 8, 2024
"Skaza" to pierwszy z dwóch tomów serii kryminalnej Zbigniewa Zborowskiego. Jest to wielowątkowa historia, która prowadzi czytelnika przez zawiłe zaułki różnych pozornie niezwiązanych ze sobą miejsc.
Rozpoczynając lekturę, trafiamy do tysiąc dziewięćset trzydziestego czwartego roku, a następnie autor funduje nam przeskok o pięć lat do przodu. Znajdujemy się w polskim Lwowie, gdzie w dziwnych okolicznościach znika, a może lepszym słowem byłoby, że wyparowuje, niejaki Bolo Kochański, asystent w Katedrze Fizyki Eksperymentalnej oraz ukochany starszy brat małej Hani Kochańskiej. Dziewczynce po bracie zostaje pluszowy miś, prezent od niego. Następne rozdziały tego toru odkrywają przed nami dalsze losy Hani.
Drugi tor czasowy to wydarzenia rozgrywające się współcześnie. W warszawskim mieszkaniu zostają znalezione zwłoki kobiety, Zofii Pogody. Nietypowe dźwięki za ścianą zgłosiła zaniepokojona sąsiadka. Na miejsce przyjeżdża podkomisarz Bartosz Konecki. Od razu poznajemy też kilku innych członków ekipy prowadzącej śledztwo. Szybko okazuje się, że Zofia Pogoda, doktorantka Zakładu Fizyki Jądrowej, nie jest jedyną ofiarą.
Autor w kolejnych rozdziałach zabiera nas również w inne miejsca rozgrywającej się akcji. Bardzo byłam ciekawa, jak zostaną połączone w finale takie miejsca jak Warszawa, Izrael, Lwów, Kazachstan czy półwysep Synaj. Bohaterów też mamy sporo, co ciekawe, początkowo kompletnie nie widziałam żadnych powiązań, chociaż przecież to logiczne, że musiały być. Autor odkrywał karty bardzo powoli, prezentując kolejne elementy układanki.
Oprócz wątku kryminalnego mamy również wstawki obyczajowe, współczesne związane głównie z prywatnym życiem Koneckiego, a te w torze wcześniejszym z rodziną Kochańskich. Łączą się one nierozerwalnie z opisywanymi zdarzeniami, a także wpływają na decyzje poszczególnych postaci.
Chociaż momentami miałam natłok myśli i wydawało mi się, że tych informacji w powieści jest trochę za dużo, to jednak czytało mi się dobrze i intryga wymyślona przez autora mnie wciągnęła. Jestem bardzo ciekawa drugiego tomu tego cyklu.
Rozpoczynając lekturę, trafiamy do tysiąc dziewięćset trzydziestego czwartego roku, a następnie autor funduje nam przeskok o pięć lat do przodu. Znajdujemy się w polskim Lwowie, gdzie w dziwnych okolicznościach znika, a może lepszym słowem byłoby, że wyparowuje, niejaki Bolo Kochański, asystent w Katedrze Fizyki Eksperymentalnej oraz ukochany starszy brat małej Hani Kochańskiej. Dziewczynce po bracie zostaje pluszowy miś, prezent od niego. Następne rozdziały tego toru odkrywają przed nami dalsze losy Hani.
Drugi tor czasowy to wydarzenia rozgrywające się współcześnie. W warszawskim mieszkaniu zostają znalezione zwłoki kobiety, Zofii Pogody. Nietypowe dźwięki za ścianą zgłosiła zaniepokojona sąsiadka. Na miejsce przyjeżdża podkomisarz Bartosz Konecki. Od razu poznajemy też kilku innych członków ekipy prowadzącej śledztwo. Szybko okazuje się, że Zofia Pogoda, doktorantka Zakładu Fizyki Jądrowej, nie jest jedyną ofiarą.
Autor w kolejnych rozdziałach zabiera nas również w inne miejsca rozgrywającej się akcji. Bardzo byłam ciekawa, jak zostaną połączone w finale takie miejsca jak Warszawa, Izrael, Lwów, Kazachstan czy półwysep Synaj. Bohaterów też mamy sporo, co ciekawe, początkowo kompletnie nie widziałam żadnych powiązań, chociaż przecież to logiczne, że musiały być. Autor odkrywał karty bardzo powoli, prezentując kolejne elementy układanki.
Oprócz wątku kryminalnego mamy również wstawki obyczajowe, współczesne związane głównie z prywatnym życiem Koneckiego, a te w torze wcześniejszym z rodziną Kochańskich. Łączą się one nierozerwalnie z opisywanymi zdarzeniami, a także wpływają na decyzje poszczególnych postaci.
Chociaż momentami miałam natłok myśli i wydawało mi się, że tych informacji w powieści jest trochę za dużo, to jednak czytało mi się dobrze i intryga wymyślona przez autora mnie wciągnęła. Jestem bardzo ciekawa drugiego tomu tego cyklu.
August 2, 2017
Po japońskiej próbie zdetronizowania skandynawskiego kryminału, przyszedł czas na coś z rodzimego podwórka. Pora na „Skazę” Zbigniewa Zborowskiego, zapowiadaną jako pierwsza część porywającej serii kryminalnej z podkomisarzem Koneckim w roli głównej.
Jak na mroczną historię przystało, trup pojawia się już na samym początku. Śmierć zadana przemyślanie, przez ukłucie ostrym narzędziem najsłabiej osłoniętego punktu kręgosłupa szyjnego. I od razu wiadomo, że morderca to nie byle kto i dotrzeć do niego łatwo nie będzie. Do rozwikłania zagadki w pierwszym szeregu ustawia się podkomisarz Bartosz Konecki.
Dużym plusem jest dwutorowe prowadzenie fabuły, czyli to co się dzieje w Warszawie w trakcie śledztwa oraz tło historyczne do tajemniczego notesiku sprzed lat. Gdyby fabuła opierała się na przygodach i rozterkach dzielnych warszawskich policjantów, książka zwyczajnie byłaby nudna, ot taki zwyczajny kryminał. Przeskakiwanie w czasie powoduje, że czyta się lekko, a kolejne rozdziały wciągają. Początkowo może przerażać brak spójności między przeszłością a teraźniejszością, spokojnie - na koniec wszystko się łączy i wyjaśnia.
Na uwagę zasługuje też fakt, że w powieści nic nie jest przesłodzone. Policjant czasem zaklnie, napije się wódki i prześpi z nieznajomą. Do tego i przeszłość nie jest bajeczna, a czas teraźniejszy to moment wychodzenia na prostą. Bohaterowie po drugiej stronie barykady prowadzą szemrane interesy, knują i spiskują. Intryga pierwsza klasa. Może trochę irytować pojawienie się ruskich jako tych złych, że o wątku terrorystycznym nie wspomnę.
„Skaza” to dobrze skonstruowana i przemyślana kryminalna historia. Od razu wiadomo kto jest kim, bohaterowie są kreśleni krótko i treściwie. Intryga, z mocnym zaskakującym zwrotem zaskakuje – przekonajcie się sami. Tylko ten przesłodzony epilog nie pasuje do całości. Podsumowując, dobry kryminał na letnie wieczory.
Jak na mroczną historię przystało, trup pojawia się już na samym początku. Śmierć zadana przemyślanie, przez ukłucie ostrym narzędziem najsłabiej osłoniętego punktu kręgosłupa szyjnego. I od razu wiadomo, że morderca to nie byle kto i dotrzeć do niego łatwo nie będzie. Do rozwikłania zagadki w pierwszym szeregu ustawia się podkomisarz Bartosz Konecki.
Dużym plusem jest dwutorowe prowadzenie fabuły, czyli to co się dzieje w Warszawie w trakcie śledztwa oraz tło historyczne do tajemniczego notesiku sprzed lat. Gdyby fabuła opierała się na przygodach i rozterkach dzielnych warszawskich policjantów, książka zwyczajnie byłaby nudna, ot taki zwyczajny kryminał. Przeskakiwanie w czasie powoduje, że czyta się lekko, a kolejne rozdziały wciągają. Początkowo może przerażać brak spójności między przeszłością a teraźniejszością, spokojnie - na koniec wszystko się łączy i wyjaśnia.
Na uwagę zasługuje też fakt, że w powieści nic nie jest przesłodzone. Policjant czasem zaklnie, napije się wódki i prześpi z nieznajomą. Do tego i przeszłość nie jest bajeczna, a czas teraźniejszy to moment wychodzenia na prostą. Bohaterowie po drugiej stronie barykady prowadzą szemrane interesy, knują i spiskują. Intryga pierwsza klasa. Może trochę irytować pojawienie się ruskich jako tych złych, że o wątku terrorystycznym nie wspomnę.
„Skaza” to dobrze skonstruowana i przemyślana kryminalna historia. Od razu wiadomo kto jest kim, bohaterowie są kreśleni krótko i treściwie. Intryga, z mocnym zaskakującym zwrotem zaskakuje – przekonajcie się sami. Tylko ten przesłodzony epilog nie pasuje do całości. Podsumowując, dobry kryminał na letnie wieczory.
August 30, 2018
Po Skazę sięgnęłam przez zupełny przypadek, a okazała się wciągającą powieścią, w dodatku pierwszą częścią serii. Wątek główny historii dzieje się w Warszawie, w której mieszkałam prawie dekadę. W związku z tym na książkę patrzę z dużym sentymentem a wyobraźnia działała ze zdwojoną siłą bo przecież w miejscach opisanych w książce bywałam co najmniej kilka razy (poza komendą policji).
Podoba mi się wielowątkowość, możemy skupić się na opowieści snutej z kilku źródeł. Mało tego retrospekcje przenoszą nas do czasów wojny i nabierając tempa biegną do współczesności.
Owszem jest tutaj kilka stereotypów, ale nie jest to moim zdaniem aż tak wyolbrzymione (wątek pracy policji, muzułmanów osiedlanych na terenie naszego kraju...). Główny bohater chwilami denerwuje, a chwilami mamy ochotę go po ludzku przytulić, facet z traumą, po przejściach, którego przeszłość niejako dogania... sprawia, że łatwo się postawić w 'jego skórze'.
Podobał mi się opis pracy policji (w życiu bym się nie spodziewała, że nasi policjanci tak pracują! jeśli to prawda to... cieszę się). Wrażenie zrobiła także historia opisywana w państwach Islamskich.
Powieść jest tajemnicza i z każdą kolejną stroną coraz bardziej chcemy się dowiedzieć jak się to wszystko zakończy. Jeśli w ogóle się zakończy...
Koniecznie przkonajcie się sami. Zwłaszcza, że za chwilę wychodzi II część serii o Bartku Koneckim. Może nie jest to książka z najwyższej półki, ale moim zdaniem przyjemnie spędzicie z nią czas.
Podoba mi się wielowątkowość, możemy skupić się na opowieści snutej z kilku źródeł. Mało tego retrospekcje przenoszą nas do czasów wojny i nabierając tempa biegną do współczesności.
Owszem jest tutaj kilka stereotypów, ale nie jest to moim zdaniem aż tak wyolbrzymione (wątek pracy policji, muzułmanów osiedlanych na terenie naszego kraju...). Główny bohater chwilami denerwuje, a chwilami mamy ochotę go po ludzku przytulić, facet z traumą, po przejściach, którego przeszłość niejako dogania... sprawia, że łatwo się postawić w 'jego skórze'.
Podobał mi się opis pracy policji (w życiu bym się nie spodziewała, że nasi policjanci tak pracują! jeśli to prawda to... cieszę się). Wrażenie zrobiła także historia opisywana w państwach Islamskich.
Powieść jest tajemnicza i z każdą kolejną stroną coraz bardziej chcemy się dowiedzieć jak się to wszystko zakończy. Jeśli w ogóle się zakończy...
Koniecznie przkonajcie się sami. Zwłaszcza, że za chwilę wychodzi II część serii o Bartku Koneckim. Może nie jest to książka z najwyższej półki, ale moim zdaniem przyjemnie spędzicie z nią czas.
June 5, 2024
2,5 ⭐️
July 30, 2021
"Skaza" to wielowątkowa, zawiła historia trochę sensacyjno-kryminalna, mamy tu też trochę sagi rodzinnej i trochę tła historycznego, jednym słowem wszystko co lubię.
Książka prowadzona jest dwutorowo, autor przeplata teraźniejszość z przeszłością i tak zaczynamy w okresie II wojny światowej, przez lata 60, 70, 80, aż historie splatają się ze sobą tworząc jedną całość.
Widziałam różne opinie na temat tego tytułu, ale ja należę zdecydowanie do grona jej entuzjastów, wciągnęła mnie i trzymała w napięciu od samego początku, a poznawanie fabuły z różnych stron tylko dodawało jej klimatu i sprawiało, że chciałam dowiedzieć się o co w tym wszystkim chodzi.
Niestety, muszę przyznać, że ilość wątków momentami mnie przytłaczała i najzwyczajniej w świecie się gubiłam. Sposób prowadzenia czytelnika przypominał mi trochę książki Pana Żarskiego, które miałam okazję jakiś czas temu czytać, tutaj też bez notatek momentami jest ciężko, ale uważam że to wcale nie ujmuje tej książce wręcz przeciwnie.
Podoba mi się sposób narracji i stopniowe wyjawianie wszystkich szczegółów śledztwa, które logicznie się ze sobą łączyły. Momentami może trochę brutalna i nie każdemu może to odpowiadać, ja natomiast jestem typem czytelnika, które takie opisy nie wzdrygają i czyta je z zapartym tchem. mniej
Książka prowadzona jest dwutorowo, autor przeplata teraźniejszość z przeszłością i tak zaczynamy w okresie II wojny światowej, przez lata 60, 70, 80, aż historie splatają się ze sobą tworząc jedną całość.
Widziałam różne opinie na temat tego tytułu, ale ja należę zdecydowanie do grona jej entuzjastów, wciągnęła mnie i trzymała w napięciu od samego początku, a poznawanie fabuły z różnych stron tylko dodawało jej klimatu i sprawiało, że chciałam dowiedzieć się o co w tym wszystkim chodzi.
Niestety, muszę przyznać, że ilość wątków momentami mnie przytłaczała i najzwyczajniej w świecie się gubiłam. Sposób prowadzenia czytelnika przypominał mi trochę książki Pana Żarskiego, które miałam okazję jakiś czas temu czytać, tutaj też bez notatek momentami jest ciężko, ale uważam że to wcale nie ujmuje tej książce wręcz przeciwnie.
Podoba mi się sposób narracji i stopniowe wyjawianie wszystkich szczegółów śledztwa, które logicznie się ze sobą łączyły. Momentami może trochę brutalna i nie każdemu może to odpowiadać, ja natomiast jestem typem czytelnika, które takie opisy nie wzdrygają i czyta je z zapartym tchem. mniej
Displaying 1 - 8 of 8 reviews