Γέρση. Είσαι το κόκκινο στο αίμα μου

by Αργυρώ Μαργαρίτη

Ένας έρωτας παραμυθένιος το μυθιστόρημα αυτό, μπερδεμένος στις κλωστές της Ιστορίας, τότε που θέλησε να δοκιμάσει τις αντοχές της προδοσίας, τη δύναμη της φωτιάς.

Σαν τα παραμύθια της Χαλιμάς, οι ζωές μπερδεύονται με το καβουρντισμένο κύμινο και το πετιμέζι, Ρωμιοί και Τούρκοι, κιμπάρηδες και ραχατλήδες, ηγέτες ξιπασμένοι, ανίκανοι, παθιασμένοι, αδιάφοροι. Ο χορός των ζεϊμπέκηδων, οι ατμοί του χαμάμ, τα προσκοπάκια στο Αϊδίνι, μυστικά και καταχωνιασμένες αμαρτίες, προδοσίες, φονικά, ένα γυμνό κορίτσι κρεμασμένο ανάποδα, ο Αχέροντας να καταπίνει φαντάρους, στην Αλμυρά Έρημο να ξεραίνονται οι κόκκινες μηλιές, οι ατμοί του χαμάμ να θολώνουν τις ζωγραφιές.

Η Γέρση μεγάλωσε στη Σμύρνη, αρχοντοπούλα αναντάμ μπαμπαντάμ, στη θωριά της σου κοβόταν η ανάσα. Περήφανη και ξιπασμένη, μαστίγωνε τις δούλες της μπας και τις κάνει φιλενάδες. Λουζόταν στο χαμάμ, όταν την είδαν ξαφνικά τα δυο καρντάσια, ο Γιώργης κι ο Σελίμ, κι ήρθε ο έρωτας να σπαράξει τη σάρκα, να ξεπαστρέψει, να μαγέψει.

«Τι είμαι για σένανε, Γιώργη Καραδάμογλου; Αυτό μόνο… πρέπει να ξέρω…»

Το άλογο χρεμέτισε χτυπώντας την οπλή του σε μια πέτρα που εξείχε, ο αμαξάς τράβηξε τα γκέμια. Ο Γιώργης έχωσε τα μάτια στα τσίνορά της, ζυγίστηκε πάνω τους, ισορρόπησε, κρεμάστηκε. Βούλιαξε στο υγρό βλέμμα, φοβήθηκε μη γίνει δάκρυ και τον πνίξει, τσούλησε στην κατηφόρα της μύτης να σωθεί, χώθηκε στα ρουθούνια να ρουφήξει την οσμή της. Στα χείλη παραδόθηκε. Τα λευκά της δόντια τον γεμίσανε πληγές καθώς θυμήθηκε τη νύχτα τους. Εδώ που φτάσανε, δεν είχε άλλη επιλογή. Έπρεπε να της πει την αλήθεια. Πήρε το χέρι της, έσκυψε κι απόθεσε στη φούχτα της ένα φιλί.

«Εσύ, ομορφιά μου, είσαι το κόκκινο στο αίμα μου…»
Ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα για τις ημέρες αίγλης και δόξας της Σμύρνης πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή!

568 pages, Paperback

First published January 1, 2017

About the author

Η Αργυρώ Μαργαρίτη γεννήθηκε στη Νέα Ιωνία. Μεγάλωσε σε μια προσφυγική γειτονιά, τότε που το παιχνίδι στους δρόμους ήταν τρόπος ζωής. Σπούδασε γαλλική και ελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έκανε μεταπτυχιακό στη Σορβόννη, παρακολούθησε μαθήματα γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Μπεσανσόν, ιστορία της τέχνης στο Γαλλικό Ινστιτούτο και συμμετείχε για δύο χρόνια στα διεθνή προγράμματα Lingua. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στο Πειραματικό Λύκειο Αναβρύτων και τα τρία τελευταία χρόνια στο Ελληνικό Σχολείο των Βρυξελλών. Έχει εκδώσει πέντε βιβλία, έχει επιμεληθεί δύο ντοκιμαντέρ και έχει γράψει τηλεοπτικά σενάρια.

Reviews

[Skorofido Skorofido · Rating 5 out of 5]

Κι άλλη Σμύρνη στον ντορβά μου!
Όλο κραυγάζω ‘όχι άλλο κάρβουνο’ (δηλαδή ‘όχι άλλη Σμύνρη’ ‘όχι άλλες χαμένες πατρίδες’) κι όλο πιάνω τον εαυτό μου να υποκύπτει στον ‘πειρασμό’ να το πω, στη συνήθεια να το πω; Όπως και να το πω, μια χαμένη πατρίδα όλο και την χτυπάω… Addicted ρε φίλε…
Αυτή τη φορά, κυριολεκτικά κάθισα και το φιλοσόφησα το θέμα… και βρήκα την απάντηση… Είναι σαν την δραματική ταινία που έχεις δει χιλιάδες φορές, ξέρεις κάθε σκηνή, κάθε ατάκα, κάθε χειρονομία του πρωταγωνιστή κι εσύ υποσυνείδητα τη βλέπεις, παρακαλώντας αυτή τη φορά το έργο να έχει happy end και ο τύπος με το θεληματικό πηγούνι να παντρευτεί την όμορφη δεσποσύνη…
Όμως δυστυχώς στο θέμα της Σμύρνης, το τέλος είναι πάντα μαύρο κι άραχλο, σαν την ψυχή μου ένα πράμα, η πόλη πέφτει στα χέρια των τσετών, καίγεται, γυναίκες βιάζονται, παιδιά χάνονται, άντρες παλουκώνονται και χιλιάδες τουμπανιασμένα πτώματα Ελλήνων επιπλέουν στη θάλασσα… Ορίστε σας έκανα και σπόιλερ… μέχρι και το τέλος σας είπα…
Η Γέρση λοιπόν είναι ένα ακόμα μυθιστόρημα που ακολουθεί την ‘κλασική’ να το πω ροή των μυθιστορημάτων των χαμένων πατρίδων: η ζωή πριν, η απόβαση του Ελληνικού στρατού, η καταστροφή, η προσφυγιά… Όμως αυτό δεν αναιρεί το γεγονός πως είναι ένα πολύ καλό μυθιστόρημα του είδους…
Δεν θα αναφέρω άλλα για την ιστορία, τα βασικά ίσως τα γνωρίζετε ήδη…
Η γραφή της συγγραφέως είναι ιδιαίτερη με πολλούς σμυρναίικους ιδιωματισμούς και αρκετές τούρκικες εκφράσεις ή παροιμίες που δίνουν τόνο και ζωντάνια στο κείμενο αν και ομολογώ στην αρχή ιδίως με κούρασε ολίγον ιδίως εκείνη η σύνταξη όπου το αντικείμενο έμπαινε στην ονομαστική κατά κόρον…
Υπάρχει η βασική ιστορία όμως παρεμβάλλονται οι ιστορίες και άλλων ηρώων (άλλων βασικών και άλλων δευτερευόντων) που δεν χαλάνε τη σούπα… Μπορείς να τα δεις και σαν ξέχωρα διηγήματα…
Δεν υπάρχει στείρα ιστορία μέσα, αποκλείεται να βαρεθούν αυτοί που βγάζουν σπυράκια με την ιστορία… οι ήρωες τη ζουν την ιστορία και η συγγραφέας παρουσιάζει τα γεγονότα αντικειμενικά… αυτό το κομπολόι του Γιώργη με τις ‘σταφιδιασμένες χάντρες’ μου το ‘λεγε χρόνια ολάκερα ο παππούς μου κι εγώ δεν τον πίστευα… του ‘δωσα δίκιο τώρα κι ας έχει γίνει πλέον πουλί πετάμενο…
Το βιβλίο είναι λίγο αργό στην αρχή, όσο προχωράει όμως γίνεται και πιο γρήγορο και πιο γρήγορο και πιο γρήγορο, με ένα τέλος που του πρέπει…
Τα βιώματα, η έρευνα και η αγάπη της συγγραφέως φαίνεται στο βιβλίο… Όπως γράφει στο εισαγωγικό σημείωμα: «Δεν πήγα στη Σμύρνη και δεν ξέρω αν θελήσω να πάω ποτέ»…
Κυρ – Αργυρώ εγώ δεν θα πάω… Ευχή και κατάρα μ’άφησε ο παππούς μου: «Να γυρίσεις όλο τον κόσμο, μα στη Σμύρνη να μην πατήσεις το πόδι σου ποτέ…»
Για να το τελειώνουμε λοιπόν το θέμα…
Εάν θέλετε να διαβάσετε κάτι καλό για Σμύρνη με όλη την αλήθεια… εκεί που το καλό και το κακό είναι σχετικό… διαβάστε τη Γέρση
Βαθμολογία: 10/10 (γιατί όχι);

https://skorofido.blogspot.gr/2017/09...

[Lena Papanikolaou · Rating 3 out of 5]

https://lovebooksloveread.blogspot.gr...
«Τι είμαι για σένανε, Γιώργη Καραδάμογλου; Αυτό μόνο… πρέπει να ξέρω…»
«Εσύ, ομορφιά μου, είσαι το κόκκινο στο αίμα μου…»
Γέρση η πανέμορφη αρχοντοπούλα που μεγάλωσε στη Σμύρνη . Περήφανη και κακομαθημένη γίνεται μήλο της έριδος για τους δύο αδερφικούς φίλους Τον Γιωργή και τον Σελίμ!Αυτός που κλέβει την καρδιά της από την πρώτη στιγμή είναι ο Γιωργής ενώ ο Σελίμ προσπαθεί με αθέμιτους τρόπους να την κατακτήσει...

Ένα μυθιστόρημα γεμάτο από εικόνες και αρώματα από τα ήθη και έθιμα της Σμύρνης εκείνη την εποχή.Πολλά τα πρόσωπα, πολλές οι ιστορίες,κάθε μία με τα μυστικά της..Σμύρνη, Ιωνία, Γιοχάνεσμπουργκ Εκτός από την κεντρική πλοκή όσο προχωράς στην ανάγνωση του βιβλίου ανακαλύπτεις τα πάντα για τις ζωές όλων των υπόλοιπων ηρώων που παίρνουν μέρος ενεργά στη συνέχεια της ιστορίας.Άπειρα τα συναισθήματα που θα περάσουν από μπροστά σου, κυρίαρχα της Χαράς, της Αγωνίας, του Θυμού, της Λύπης την Αδικίας. Ξεκινάει κάπως αργά, δίνοντας σου την ευκαιρία να γνωρίσεις όλους τους ήρωες και στη συνέχεια μπαίνει σε γρήγορους ρυθμούς και σε απορροφά μέχρι το τέλος του. Αν ψάχνετε για ένα ατόφιο ιστορικό και ρεαλιστικό ανάγνωσμα είστε εδώ!

[Infada Spain · Rating 3 out of 5]

Αν δεν ήταν γεμάτο υπερβολές στην εξέλιξη τόσο της πλοκής όσο και των χαρακτήρων, θα ήταν ένα καλό στόρι.

[Georgette Nanou · Rating 5 out of 5]

https://georgette60.blogspot.gr/2017/...

‘’ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ’’
ΓΙΩΡΓΗΣ - ΓΕΡΣΗ
Φράση που σηματοδοτήθηκε από μία αξεπέραστη αγάπη με πάθος και ένταση από την αρχή μέχρι το τέλος.
Σμύρνη μία πόλη γοητευτική,πολυπολιτισμική, κοσμοπολίτικη που ήκμασε στην Μικρά Ασία ξετυλίγεται μέσα από τις σελίδες του βιβλίου ‘’ΓΕΡΣΗ’’με τεκμήρια μνήμης,γεμάτη εικόνες,μυρωδιές και συναισθήματα.Μαρτυρική νοσταλγία για τις ρίζες ταξιδεύει τον αναγνώστη από την Σμύρνη και την Ιωνία μέχρι και το Γιοχάνεσμπουργκ και πως ένα τέτοιο βιβλίο να μην το θεωρήσεις βαρύ και αβάσταχτο όπως οι μνήμες που κουβαλά ο τόπος?
Ξεκινώντας το βιβλίο είχα την αίσθηση ότι θα διαβάσω ένα ακόμη ανάγνωσμα για την Σμύρνη και τις γνωστές ιστορίες της για την καταστροφή που οι περισσότεροι έχουμε διαβάσει.Παρ’όλο που υπάρχουν τραγικά γεγονότα,βία,σφαγές,πόλεμος δημιουργώντας πολλά συναισθήματα,μίσος,οργή,έχθρα,λύπη εν τούτοις η ιστορία που αρχίζει αργά στην αρχή είναι συγχρόνως ενδιαφέρουσα με μία έντονη πλοκή,μυστήριο,αγωνία.Βέβαια η συγγραφέας περιγράφει μερικές σοκαριστικές σκηνές που ακόμη τις έχω στο μυαλό μου,αλλά νομίζω ήθελε να δώσει έμφαση στα γεγονότα και τις αγριότητες εκείνης της εποχής.Δεν θα επεκταθώ περισσότερο,τραγική απώλεια των χαμένων πατρίδων που πονά ακόμη,αλλά μέσω τέτοιων αναγνωσμάτων έχουμε δικαίωμα να γνωρίσουμε τις ρίζες μας όπου έζησαν οι πρόγονοι,οι τόποι και τα ιερά .Μία πολύ καλή γραφή με λόγο που ρέει,γλαφυρή αφήγηση και με την ντοπιολαλιά των Σμυρνιών,αλλά και μερικών τούρκικων εκφράσεων.Άνάγνωσμα επεξεργασμένο και διεξοδικότατο με μία ηθογραφημένη Μ.Ασία.Πολλά πρόσωπα πολλές ιστορίες.Υπάρχει η κύρια πλοκή αλλά κατά την ροή δημιουργούνται και μικρότερες με τις ζωές των διαφόρων ηρώων που συμβαδίζουν με τους κύριους χαρακτήρες.Αυτή η δασύτητα καθώς και ότι όλες αυτές οι ενότητες δεν χωρίζουν,μπορεί σε μερικούς να φανεί λίγο περίπλοκο κατά την εξιστόρηση των διαφόρων γεγονότων.Όλοι οι χαρακτήρες δυνατοί και ζωντανοί και στις συγκλονιστικές στιγμές αλλά και στις χαρμόσυνες.Θαυμασμός για τον Γιώργη,θυμός για την Γέρση,Λύπη για την Χρυσή,Οργή για την Κίτσα,θλίψη για την Λουκία,συμπάθεια για την Βουντή(παρ’όλα όσα έκανε)στοργή για τον Νικόλα,Λάζαρος,Ειρήνη και υπόλοιποι ανάλογα συναισθήματα.Συγχαρητήρια στην κυρία Μαργαρίτη που μέσα από την ιστορία της κακομαθημένης αρχοντοπούλας Γέρσης (παρ’όλο που δεν πρωταγωνιστούσε σε όλη την διαδρομή)απολαύσαμε μία αξιοζήλευτη και αληθινή αγάπη μέσα από ιστορικά γεγονότα και μας καλλιέργησε την νοσταλγία της χαμένης πατρίδας.

[Ευα Μηλιά Κουτσουμπα · Rating 2 out of 5]

Δε έχω συνηθίσει να παρατάω βιβλία στη μέση.
Το έφτασα έως τις 300 σελίδες.
Στα θετικά η γραφή και η γλώσσα που χρησιμοποιεί.
Κατά τα άλλα μια από τα ίδια.
Κουράστηκα πάρα πολύ..
Το παλεύω 2 εβδομάδες κοντά.
Ίσως κάποια άλλη στιγμή.

[Χ. ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗ · Rating 5 out of 5]

Γέρση….. ένα ιστορικό μυθιστόρημα όσο και μεθυστικό που μας ταξιδεύει σε πατρίδες που κάποτε οι Έλληνες διέπρεπαν και ζούσαν παρέα με τους Τούρκους ως φίλους στην αρχή και αργότερα ως δυνάστες.. Ένα μυθιστόρημα με έντονα και βαθιά συναισθήματα τόσα πολλά όσων και των ανθρώπων που ξεδιπλώνονται οι ιστορίες τους μέσα στο βιβλίο.
Γεμάτο μυρωδιές και αισθήσεις από την Σμύρνη τα ήθη και τα έθιμα των Ελλήνων εκείνης της εποχής. Ένα μυθιστόρημα που σαν κεντρική του ιστορία έχει ένα παραμυθένιο όσο και παθιασμένο έρωτα υφασμένο σαν γαϊτανάκι με τα νήματα της ιστορίας.
Η Γέρση είναι μια αρχοντοπούλα γεννημένη και μεγαλωμένη μέσα στα πούπουλα σαν το πιο σπάνιο λουλούδι για τον πατέρα της και την υπόλοιπη οικογένεια που κάθε επιθυμία της είναι διαταγή. Μεγαλώνοντας έγινε μια πανέμορφη γυναίκα με απαράμιλλη ομορφιά που ξυπνά τον έρωτα στην καρδιά του Γιώργη αλλά και του αδερφικού του φίλου Σελίμ, που από τον έντονο πόθο του προσπαθεί με δόλιους τρόπους να βρεθεί κοντά της να της γίνει απαραίτητος έτσι ώστε να την κατακτήσει.
Η καρδιά της Γέρσης όμως από την πρώτη ματιά, το πρώτο βλέμμα που έριξε στο Γιώργη, τον ερωτεύτηκε το ίδιο βαθιά. Σ’ αυτό το περίεργο τρίγωνο, τριγυρίζει ο έρωτας έντονος βαθύς ένας έρωτας που μαγεύει, που πονάει που καίει την σάρκα.
…..«Τι είμαι για σένανε, Γιώργη Καραδάμογλου; Αυτό μόνο… πρέπει να ξέρω…»
…..«Εσύ, ομορφιά μου, είσαι το κόκκινο στο αίμα μου…»
Διαβάζοντας το βιβλίο και με την έντονη περιγραφή της Γέρσης και των δυο αντρών που την ερωτεύτηκαν το ίδιο παράφορα, αισθάνθηκα σαν η συγγραφέας να παρομοιάζει την Γέρση με την Σμύρνη, την πόλη με τα χιλιάδες χρώματα και τα βαριά αρώματα Ανατολής που την αγάπησαν Έλληνες και Τούρκοι με το ίδιο πάθος και την διεκδίκησαν και οι δύο με την ίδια λαχτάρα. Την πόλη που μέσα της ζούσε ένα συνονθύλευμα ανθρώπων πλούσιων και φτωχών, με τα σουαρέ, την πολύβουη αγορά, τα χαμάμ. Μια πόλη , όμορφη Ανατολίτισσα με ελληνική ψυχή που σαν ήρθε η ώρα την διεκδίκησαν με το ίδιο πάθος Έλληνες και Τούρκοι σε έναν αιματοβαμμένο πόλεμο που ήταν από πριν σχεδιασμένος.
Ένα βιβλίο με έντονη και γλαφυρή αφήγηση, με παραστατικότητα και σε πολλά σημεία η γραφή τόσο ρεαλιστική λες και ζούσα μέσα στην ιστορία. Έντονη σε πολλά σημεία η γλώσσα με τους ιδιωματισμούς που χρησιμοποιούσαν στην Σμύρνη, μια αφήγηση που έρεε μέσα από τις ζωές όλων των ηρώων , ανθρώπων διαφορετικών μεταξύ τους που ο πόλεμος τον καθένα τον επηρέασε διαφορετικά , με αναφορές στην θηριωδία της Μικρασιατικής καταστροφής , στα συναισθήματα και στις πληγές της ψυχής που άφησε ο πόλεμος αυτός στις ψυχές των ανθρώπων, που δεν γιατρεύτηκαν ποτέ…..

[Bookish Bluestocking · Rating 3 out of 5]

Επιτέλους τελείωσε! είναι αυτό που μου έρχεται στο μυαλό κλείνοντας με ανακούφιση την τελευταία σελίδα του βιβλίου. Το πήρα στα χέρια μου περιμένοντας να διαβάσω ένα αριστούργημα και διάβασα ένα συμπαθητικό βιβλίο που όμως δεν μπορεί να συγκαταλεχθεί στο πάνθεον της λογοτεχνίας. Στα θετικά του η χρήση ντοπιολαλιάς (πολλές λέξεις μου θύμισαν την μακαρίτισσα τη σμυρνιά γιαγιά μου) οι ιδιωματισμοί, το ηχόχρωμα της γλώσσας. Επίσης ήταν πολύ ζωντανές και ρεαλιστικές, σε σημείο αντάρας ψυχής, οι σκηνές μάχης, πολέμου, ανταρτοπολέμου αλλά και της ψυχικής στάσης ελλήνων και τούρκων απέναντι στην αντιπαράθεση για την κατάκτηση των εδαφών της Μικράς Ασίας.
Στα αρνητικά του οι χαρακτήρες και η πλοκή. Δεν καταλαβαίνω τη γοητεία της Γέρσης, που η ίδια η συγγραφέας την περιγράφει σαν ένα πολύ όμορφο και γοητευτικό αλλά κακομαθημένο πλουσιοκόριτσο. Δεν μπόρεσα να συμπαθήσω την ηρωίδα γιατί κατ΄αρχήν δεν μου την περιέγραψε ώστε να έχω στοιχεία χαρακτήρα της. Και μόνο η περιγραφή του μαστιγώματος από ένα κοριτσάκι των δυο των μικρών κοριτσιών που ήταν υπηρέτριές της επειδή δεν ανοίγονταν σε αυτήν μου την έκανε απεχθή. Σε όλο το βιβλίο, ο μόνος λόγος που η Γέρση γινόταν αγαπητή ήταν η ομορφιά της, δεν διάβασα κάτι που να δείχνει ότι είναι καλός άνθρωπος, οπότε δεν καταλαβαίνω το παραλήρημα που έπιανε τον Γιώργη και τον Σελίμ για την πάρτη της, τις θυσίες, τις τρέλλες και τη σκληρότητα που τους γέννησε αυτός ο έρωτας, ο οποίος δεν στηριζόταν παρά μόνο στη θωριά της. Απλά δεν με πείθει! Οπότε τρία αστέρια για τα θετικά που αναφέρω και απογοήτευση από τα υπόλοιπα.

[Kyriaki K.K · Rating 1 out of 5]

Με κούρασε. Δεν έχω κάτι άλλο να πω.

[Afroditi Vakali · Rating 5 out of 5]

Όταν διάβασα sτον τίτλο, "Είσαι το κόκκινο στο αίμα μου", ανατρίχιασα. Πήρα βαθιά ανάσα και σκέφτηκα, «Τι υπέροχη έκφραση! Θα ήθελα να το είχα γράψει εγώ αυτό!»
Δεν ξέρω αν συμβαίνει κάτι τέτοιο και σε άλλους συγγραφείς, εμένα πάντως μου συμβαίνει. Όταν ένα επίθετο, μια έκφραση, μια λέξη σε παράξενη θέση με συγκλονίσουν και με εντυπωσιάσουν, τα ζηλεύω, τα λαχταράω. Λυπάμαι που δεν τα σκέφτηκα εγώ πρώτη. Και φυσικά, μου συμβαίνει πάντοτε με όλους τους αγαπημένους μου συγγραφείς, ενώ ταυτόχρονα αυτή η «σουβλιά ζήλειας» εντείνει τον θαυμασμό μου για το έργο τους.
Την Αργυρώ Μαργαρίτη δεν την είχα διαβάσει, δεν ήξερα τη δουλειά της, κι ας είμαστε στον ίδιο εκδοτικό. Όμως, η φράση της αυτή καρφώθηκε στο μυαλό μου μαζί με την επιθυμία να τη γνωρίσω, να δω τι άλλο έχει να μου πει και να με μαγέψει. Αγόρασα το βιβλίο κι ολοένα καθυστερούσα την ανάγνωσή του, διάβαζα άλλα, αφήνοντάς το στην άκρη για αργότερα. Με τη ίδια σχεδόν γλυκιά προσμονή που αφήνεις για το τέλος το αγαπημένο σου γλυκό, τη τελευταία, διαλεγμένη μπουκιά. Με τη σκέψη να σου μείνει η γλύκα στο στόμα, η νοστιμάδα τους. Εγώ, τουλάχιστον, έτσι λειτουργώ και στο φαΐ μου.
Ώσπου ήρθε η ώρα να το πιάσω στα χέρια μου και ένιωσα δικαιωμένη. Υπέροχο! Συναρπαστική αφήγηση, εξαιρετική γραφή. Ένα πολυσχιδές μυθιστόρημα, που σε μεταφέρει στην πολυσυζητημένη Σμύρνη, την εποχή του μεγαλείου της αλλά και τη στιγμή της πτώσης, του μαρτυρίου της. Κι ενώ θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς, τόσα βιβλία έχω διαβάσει για τη Σμύρνη, τι παραπάνω έχει αυτό να μου προσφέρει, έρχεται η πένα της κυρίας Μαργαρίτη και σε χτυπά «κατακούτελα» - ας μου επιτραπεί η έκφραση.
Τι όμορφη διήγηση, τι μαγεία λέξεων, τι εκφραστικές επιλογές. Για μένα η χρήση της γλώσσας, η δύναμη της περιγραφής, αλλά και των συναισθημάτων που καταφέρνει η αφήγηση να αναδεύσει μέσα μου και να φέρει στην επιφάνεια, είναι ο ορισμός της Λογοτεχνίας. Συναρπαστικές επιλογές λέξεων, πέρα από τα τετριμμένα και τα βαρετά. Επίθετα κόλαφος, που σε ταράζουν, ξυπνάνε το πνεύμα σου αλλά και τον θαυμασμό σου για την υπέροχη γλώσσα μας. Την πλούσια Ελληνική γλώσσα μας και φυσικά, τις άπειρες δυνατότητες που προσφέρει μια τέτοια γλώσσα στους συγγραφείς της.
Δε θα αναφερθώ στην υπόθεση (δείτε το οπισθόφυλλο), ούτε σε λεπτομερείς αναλύσεις για το ύφος και τις αφηγηματικές τεχνικές ∙ αυτά αφορούν τους φιλολόγους, κυρίως όταν διδάσκουν. Θα σταθώ, όμως, στα συναισθήματα που γέννησε μέσα μου αυτό το βιβλίο, στις φορές που στάθηκα και σκέφτηκα, «Κοίτα τι γράφει, η άτιμη! Κοίτα τι όμορφα που περνά τις εικόνες, το συναίσθημα, χωρίς να σε μπουκώνει, χωρίς να
σε πνίγει με κοινότοπες λέξεις. Δίχως να το εκμαιεύει με εμμονή, αλλά αβίαστα, με τη δύναμη της πένας της!»
Αργυρώ Μαργαρίτη, σ’ ευχαριστώ ολόψυχα γι’ αυτό το υπέροχο λογοτεχνικό ταξίδι που μου χάρισες.
Φίλε αναγνώστη, σου προτείνω ανεπιφύλακτα αυτό το βιβλίο και ελπίζω να σε συγκινήσει και να σε τέρψει όσο και εμένα. Δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω. Η Λογοτεχνία σε μια από στις καλύτερες στιγμές της.

[vagia · Rating 5 out of 5]

www.vivliakaioneira.blogspot.com
Σαρωτικό!
Η ιστορία της Σμύρνης πριν και κατά τη διάρκεια της καταστροφής, μέσα από τα μάτια απλών ανθρώπων και τις σχέσεις δύο λαών καταδικάσμένων να συγκρούονται στο βωμό ξένων συμφερόντων.
Το ξεκίνησα διστακτικά, ελπίζοντας πως το βιβλίο δε θα επαναλαμβάνει χιλιοειπωμένα πράγματα.
Με κατέκτησε ευτυχώς, με τη στρωτή γλώσσα (η ντοπιολαλιά δε μεώνει στο ελάχιστο την αναγνωστική απόλαυση), τις παραστατικές εικόνες και την παρουσίαση των χαρακτήρων. Ήρωες σχεδόν ζωντανοί, να σε παρασύρουν με την προσωπικότητα και τα λόγια τους! Σχέσεις μίσους και αγάπης, μια ελληνοτουρκική φιλία, γυναικεία εκδίκηση, ήθη, έθιμα, ιστορία, ήθος και κατώτερα ένστικτα, όλα περιδιαβαίνουν αρμονικά σε μια αφήγηση που σε κρατά αιχμάλωτο με τις ώρες!
Το πιο σημαντικό στο βιβλίο είναι η παρουσίαση των συνθηκών των ελληνοτουρκικών στρατευμάτων, οράματα, ελπίδες,απογοητεύσεις και διαψεύσεις ανθρώπων μέσα στη φωτιά της μάχης, ωμές περιγραφές ανελέητης σκληρότητας εκατέρωθεν...ποιος είναι ο φταίχτης και ποιος το θύμα, οι ρόλοι συγχέονται, τα πάντα γίνονται ένα, όταν οι απώλειες πλέον δε διαχωρίζουν Έλληνα και Τούρκο.
Το τέλος ανατρεπτικό και όπως πρέπει, κλείνει συγκλονιστικά ένα πανέμορφο βιβλίο!
Συγχαρητήρια!

[Stephany · Rating 3 out of 5]

Αρνητικη εντυπωση μου εκαναν σε αυτο το βιβλιο, αλλα και στη Ραφτρα, οι λεπτομερεις περιγραφες βιας που ασκειται σε νηπια και μικρα παιδια. Το θεωρω μη υγιες, αποκρουστικο και κατι που δεν πρεπει να αναπαραγεται στη λογοτεχνια. Ποσο μαλλον οταν αυτες δεν εχουν να κανουν με τον πυρηνα της διηγησης και δε συμβαλλουν στην εξελιξη της υποθεσης.

Η συγγραφεας εχει κανει ιστορικη ερευνα και παραθετει πηγες κατι το οποιο ειναι στα θετικα του βιβλιου.

Η μυθοπλασια ειναι μαλλον ακραια και στα ορια του απιστευτου και της φαντασιας. Οι σκηνες φρικης και ακραιας βιας ειναι πολλες. Κι εκει που χρειαζεται για να αναδειξουν την ιστορική αληθεια, αλλα και εκει που δε χρειαζεται απλα για να ταραξουν την ψυχη του αναγνωστη.

Θεωρω οτι το βιβλιο αδικει τους σμυρνιους και τον πολιτισμο τους. Λειπουν αναφορες στη θρησκευτικοτητα τους, η φιλανθρωπια τους, η αγαπη τους για τη μορφωση, η συμβολή τους στην κοινοτητα για την ανεγερση νοσοκομειων, εκκλησιων και του πανεπιστημίου στη Σμύρνης.

Μη το διαβασετε. Υπαρχουν καλύτερα βιβλία για τη Σμυρνη.

[Despoina]

Κυρια Μαργαριτη, υποκλινομαι. Δεν εχω λογια. Απο τα λιγα καλα βιβλια που γραφονται πια, μαγευτικο, δεν μπορεις να τ αφησεις απ τα χερια σου