این کتاب را میتوانید یکساعته بخوانید و در این یک ساعت بخندید یا در فکر بروید یا خاطرات کودکیتان را مرور کنید یا حتی گریه کنید.
نقبی که نویسنده با نوشتههای کوتاهش در این کتاب درون عمق جان ما میزند مایی که حالا دیگر چهل سالهمان شده مای دههشصتی مای نسل سوخته یا هر اسمی که میخواهید رویش بگذارید برای زندگیهای نکردهمان و خاطرات مشترکمان از این زندگیهای نکرده چاهی است که هیچجوره پر نمیشود فقط باید مرورش کرد به آن خندید درونش غرق شد یا پایش گریه کرد
شاید ۵ ستاره من برای این کتاب بخاطر قرار دادن شخص خود حامد ابراهیمپور (باتوجه به شناختم) در بطن داستانها و اعترافاتش باشه! شایدم بخاطر گیرایی خوب و جذابیت اعترافاتش! نمیدونم!